Marcos 5

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ɛ Jisos bô boom bew bo ŋgoo le lente mamase yidvu buy wvuke, keba ke bonyii bo Gɛlasen e.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 No wvú to buyte ɛ̂ kekoŋ e, ɛ bô wee mvu tasɛn ɛ keyoy kè yiile njiŋsene bô wvú, ɛ wvú buy ɛ̂ ditfum dì bó to dweyte bonyii jó le.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Wee wvudvu to ké no cee ɛ̂ ditfum didvu le. Ɛ wee yaa to nu dvú wvù nulo ebvuu ekay wvú ɛ ɛ̀ cim nu naa bô ncaw kɛ.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Bokaŋ nteen nu ɛ bó to ké leese wvú ɛ̂ difwaŋ e, kay can ye bô boncaw, ɛ wvú sumyɛ boncaw bodvu, sawyɛ difwaŋ. Kɛ wee to nu dvú wvù nulo ejicɛ wvú le kɛ.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Wee wvudvu to ké no kale ɛ̂ ditfum didvu le bene buyte yî dikum e ɛntaŋ bô ɛmvunsheeŋ, wamte, kaashi ye ye bô ɛta.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 No wvú yɛnɛɛ Jisos e bɛɛ ncejole, lewtɛ to tum ɛnvuw ɛ̂ wvú ɛjise,
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 wam foweɛwe lɛ, “Jisos Waa Nyo', Nyo' wvù nu Ɛkolɛ ke Mwɛɛm Mvunciim e, wo fii la ɛ̂ me? Me nlɛke lo wo ɛ̂ diee di Nyo' le lɛ fo wo enya ŋgɛw ɛ̂ me kɛ.”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Wvú to jemyi nonɛn, njefo Jisos to nu ɛ wam wase lɛ, “Keyoy kè yiile kin, buyɛ lo yî wee wvun e.”
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Ɛ Jisos bife ɛ̂ wvú lɛ, “Diee diuw nu yɛɛ.” Ɛ wvú tfuse lɛ, “Diee diem nu kebombom, njefo bese duule lo.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 No wvú tfuse nonɛn, mum lɛkɛ Jisos shiee le lɛ fo wvú ekuŋ bowen keba kedvu le kɛ.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Ɛ̀ to nu ɛ ŋgoo boŋkunyam diekene yî mbɛke le fó.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Ɛ biyoy bì yiile bidvu mum lɛkɛ Jisos lɛ, “Ciinse bese ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ boŋkunyam boba le ɛ́ bese eley yî bó le.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Ɛ Jisos bee. Ɛ biyoy bidvu mum buy yî wee wvudvu le, gɛn ley yî boŋkunyam e. Ɛ ŋgoo yidvu to nu boŋkunyam diɛwɛ bontfuke bofɛɛ le. Ɛ bó sɛn, bow ɛ̂ ŋkoŋ e, shii ɛ̂ mamase yidvu le, lɛ jó.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Ɛ bonyii bò to cɛyte boŋkunyam bodvu ja fó, fɛɛ lo, gɛn see saaka wvudvu ɛlaante bô ɛ̂ bontɛw bo jó le. Ɛ bonyii no yuuke, buyte keeto eyɛn fiɛɛ fì to kooyɛɛ le.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Ɛ bó to fô Jisos to nu, yɛn wee wɛ wvù kebombom ke bonceendaa bo dɛwle le to shee njiŋsene bô wvú, ɛ wvù ɛ shii fó, ɛ jise ndvú, ɛ bvufee bwew ɛ kase wase ɛ tu fó. Ɛ bó fan baay.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Ɛ bonyii bò to yɛnɛɛ fiɛɛ fì to kooyɛɛ le, mum no seŋe ɛ̂ bó no fí to kooyɛɛ bô wee wɛ noo ŋgoo boŋkunyam ba.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 No bó yuw nonɛn, kɛw no lɛke Jisos lɛ wvú enɛ gbwen bowene.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Ɛ Jisos dioo leyte ɛ̂ kekoŋ e, ɛ wee wvù bonceendaa bo dɛwle le to buyɛɛ yî ye le wɛ mum no lɛke Jisos lɛ bô wen egɛne.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ɛ Jisos tun, gay ɛ̂ wvú lɛ, “Ɛ̀ gɛnè ɛ ɛ̀ nu fô yew e, egɛn esee ɛ̂ bonyii buw fiɛɛ fì Tata ge fô wo le, bô no wvú nu ɛ cam shen fô wo le.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Nonɛn, ɛ wee wvudvu mum nɛ, gɛn no ghane woŋ wvudvu le tfuu wvù bó to teŋe lɛ Bilaante bi Yuufe le, seŋe fiɛɛ fì Jisos ge fô wvú le. Ɛ bonyii no yuuke, kɛŋke lo ŋghaw.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Ɛ Jisos kase lente ɛ̂ kekoŋ e tu kewvu keki no nu mbew mamase le, ɛ kebombom ke bonyii le bvuu tase fó.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ɛ cee ɛkolɛ yew bunle mvu mum nɛ to fó, ɛ diee nu Jaylus. No wvú yɛn Jisos e, gɛn gbwe ɛ̂ wvú ɛjise,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 lɛkɛ wvú shiee le gay lɛ, “Waa wɛm wvu caan wvù kpwoon kpwee lo. Kee wo, to kɛ ekum wvú le ɛ́ wvú ebonɛn fo wvú ekpwe.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Ɛ Jisos mum nɛ ɛ bô wvú no gɛne, ɛ kebombom ke bonyii le shfumte bii faci Jisos.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Kpwoon mvu to nu ɛnte jo kebombom kedvu ɛ wvú ɛ cɛm wase bô kencɛm ke bokɛnɛ le bilum yuufe ncow bifɛɛ.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Wvú to nu ɛ yɛn wase ŋgɛw can bonyii bo bifuu le nteen, jewse fiɛɛ ficii fì wvú to kɛŋke, ɛ mwɛɛm foo kɛ gɛne lo.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 No wvú to nu ɛ yuw wase ɛkumɛ Jisos, ɛ wvú mum to ɛ̂ wvú ɛjim ɛ̂ kebombom ɛnte, kum ndvu ye le,
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 njefo wvú to gayte fô fitele fiew e lɛ, “Ɛ́ me ncim eŋkum kɛ naa ɛ ɛ̀ nu ndvu ye le, tu me ɛ mbonɛn wase.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 No wvú to kumɛɛ nonɛn, ɛ kencɛm kew mum semɛ lo kaŋ mwaaŋ. Ɛ kpwoon wvudvu yuw tɛn ye ye le lɛ wen nu ɛ bonɛn.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Ɛ Jisos dioo yuw ye ye le lɛ mvuŋgay nu ɛ buy yî wen e, ɛ wvú baŋke ye kaŋ mwaaŋ, bife ɛ̂ bonyii lɛ, “Ɛ̀ kum yɛɛ ndvu yɛm e?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Ɛ boom bew bo ŋgoo le tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Wo yɛne ɛ kebombom ke bonyii le faci wo, ɛ wo bvuu biite wee wvù kum wo le le?”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Ɛ Jisos mɛy kɛ no taale kɛnene keeyɛn wee wvù kum wvú le.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Nonɛn, ɛ kpwoon wvudvu no wvú to kee fiɛɛ fì to kooyɛɛ bô wvú, ɛ wvú mum to, fane, ciiŋke, tum ɛnvuw ɛ̂ Jisos ɛjise see kecɛɛy kew kecii ɛ̂ wvú.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ɛ Jisos gay ɛ̂ wvú lɛ, “Waa wɛm, fitele fiuw fì wo lese yî yɛm e nu ɛ ge wase wo ɛ bonɛn. Ɛ̀ gɛnè ntay. Kencɛm kuw ka wa lo nɛn.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Kɛ no Jisos to bɛɛ jemyi ɛ̂ kpwoon wvudvu nonɛn, ɛ bonyii bomew fɛse fó ɛ bó nɛ fô yew e fo Jaylus wvù cee ɛkolɛ yew bunle wɛ, gay ɛ̂ wvú lɛ, “Waa wo nu ɛ mɛse wase. Wo bvuu shee nyaa ŋgɛw ɛ̂ wee n'yɛɛyi ɛ ɛ̀ nu wvù la?”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 No bó gay nonɛn, ɛ Jisos yuw, geenɛn ge kɛ diɛwɛ wvú baa yuw kɛ, gay ɛ̂ Jaylus lɛ, “Fo wo efanè kɛ, lese kɛ ɛ ɛ̀ nu fitele yî yɛm e maaŋ.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ɛ bó no gɛne kɛ lo, ɛ Jisos faŋɛ yaa bee lɛ wee mvu ebi wen e ɛfey Bita bô Jɛm noo Jon wvù waa bwee Jɛm kɛ.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Ɛ bó ke gɛn fɛse fô yew e fo Jaylus, ɛ Jisos yɛn ɛ bonyii beele ffule lo fó, ɛ kpwe ghamte lo.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ɛ wvú ley yew, bife lɛ, “Ben beele, ffule mondvuum nɛn nje la? Wan baa kpwe kɛ, wvú leete lo.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Ɛ bó no kieele lo wvú. Ɛ wvú nɛ bvuse bonyii bocii ɛkfuŋ, jo kɛ ɛ ɛ̀ nu cee wan bô bwee wan noo bonyii bew bo ŋgoo le bo botɛte ba, ɛ bô bó ley gɛn fô wan wvudvu to jiime.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ɛ wvú jicɛ wan wvudvu le yî kebo le jeme ɛ̂ díɛw yibole lɛ, “Talita kum!” Fì nu lɛ, “Wan kpwoon, me njemyi ɛ̂ wo le, ja we.”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Kaŋ mwaaŋ nonɛn, ɛ wvú mum ja we no lɛne. Ɛ bó yɛn nonɛn ɛ diuw yum bó. Wan kpwoon wvudvu to nu bilum yuufe ncow bifɛɛ.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Ɛ Jisos ciise lo ɛ̂ bó lɛ fo bó ege ɛ́ wee ekiɛɛ fiɛɛ fì be nu kɛ, mum gay lɛ bó enya fiɛɛ ɛ́ wvú edie.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.