Marcos 14
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs VC
1 Ɛ̀ to shɛɛte wase ɛdiuw ɛfaa ɛ́ emum enu diuu di Ŋkaw Daŋɛfey noo Ŋkaw Blɛɛd wvù bó baa gɛɛ Fintuŋlɛɛn jó kɛ. Ɛ bocee ncese bo baay baay noo bonyii bò duŋci bonci bo Nyo' le no gomte je yì bó ekoo Jisos jó ɛ̂ kenyilɛ le, eyu.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Ɛ bó cu ntaŋ ɛbonɛbon lɛ, “Fo beene emom fiɛɛ fin kefew kè bó gee Ŋkaw e kɛ, njefo ɛ́ beene mom lo, ɛ́ fí eto bô diuw ɛ̂ bonyii ɛntelɛŋ.”
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Ɛ Jisos ke no nu ntɛw wvù Bɛtani le, yew dvu Semon wvù wee ntun wvu baay, ɛ bó ke shii no diekene, ɛ kpwoon mvu nɛ ley bô fikaa fi nfiey mvu wvù shfuuŋkene le. Nfiey wvudvu to lumte naa ntay, ɛ bó kene bô naad ɛwvunɛwvun. No wvú ley, mum koy diuw fikaa fidvu fucɛ nfiey wvudvu yî ɛkolɛ ke Jisos e.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Ɛ bonyii bomew kaa nɛ no wvukene ɛbonɛbon gayte lɛ, “Wvú nyɛw bô nfiey wvun nɛn nje la?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Ɛ̀ be nɛlo ɛ́ bó egese nfiey wvun ɛ́ wvú efey lo bigew bodanali gee tɛ, enya bigew bidvu ɛ̂ bonyii bo kefufe le.” Ɛ bó mum no ŋasene lo yî ye le.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Geenɛn, ɛ Jisos jeme ɛ̂ bó lɛ, “Ben ecinɛ wvú le nyɛkeey. Ben nyaa ŋgɛw ɛ̂ wvú nje la? Wvú nu ɛ ge ɛ ɛ̀ nu fiɛɛ fì jee fô me le.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Ben ekeè lɛ bonyii bo kefufe le nu ke enu kɛ ben ɛ bó sekecii. Ɛ ben nulo efici bó seke ben kooŋke. Geenɛn, kɛ me nu ŋke enu beene sekecii kɛ.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Kpwoon wvun nu ɛ ge ɛ ɛ̀ nu fiɛɛ fì wvú nulo ege. Wvú yefe me bô nfiey wvun nɛn seysee ɛ ɛ̀ nu no bó nu ke edwey me.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben kecɛɛy lɛ, naa fɛɛ fô bó nu ke efewci saaka wvù jee yî ɛkolɛ ke nshɛ le kecii nu ɛ fiɛɛ fì kpwoon wvun ge nu ɛ bó nu ke eseŋe tɛn, keekumyi wvú.”
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Ɛ Judas Iskaliot wvù to nu wee ŋgoo boom bo ŋgoo le bo Jisos e bo yuufe ncow bofɛɛ, mum nɛ gɛn fô bocee ncese bo baay baay e wvu lɛ wen egese Jisos ɛ̂ bó.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Ɛ bó dioo yuw nonɛn yuw njoŋ baay, mum kaw wvú lɛ bó nu enya bigew ɛ̂ wvú. Ɛ wvú mum kɛw no gomte je yì wvú nu enya Jisos jó can yibole.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Ɛ diuu di fwe di Ŋkaw Blɛɛd wvù bó baa gɛɛ Fintuŋlɛɛn jó dì bó to ké no sɛɛle waa keyaw wvu Ŋkaw Daŋɛfey ke to kocɛn, ɛ boom bo Jisos e bo ŋgoo le bife ɛ̂ wvú lɛ, “Wo gomte lɛ bese egɛn eseyse ɛ ɛ̀ nu fɛɛ fò wo nu edie Ŋkaw Daŋɛfey?”
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Ɛ wvú mum tum boom bew bo ŋgoo le bomew bofɛɛ, gay ɛ̂ bó lɛ, “Ben egɛn ɛlaante, ben nu dioo gɛne, eyɛn wee le ɛ wvú ɛ tuu joo ɛ̂ nshaan e, ɛ́ ben ebi wvú le.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Seke wvú ɛ gɛn ɛ ley yew yì wvú ley dvú le, ɛ ben gay ɛ wee wvù kɛŋke yew yidvu lɛ Wee N'yɛɛyi biite lɛ laa kebuw ke bonyii bo ghane le kewene kè bô boom bowene bo ŋgoo le nu edie Ŋkaw Daŋɛfey dvú nu fɛɛ lɛ?
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Wvú nu ke emum eduŋcɛ kebuw ke baay yew yi ɛwe le ɛ bó ɛ loocɛ wase ɛ seyse kí ɛ no nu lo, ɛ́ ben emum eseyse mwɛɛm mvudien dvú.”
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Ɛ boom bo ŋgoo le bodvu mum nɛ gɛn ɛlaante, gɛn yɛn mwɛɛm e kɛ lɛŋlɛŋ no Jisos to jemyɛɛ ɛ̂ bó. Ɛ bó mum seyse mwɛɛm mvudien mvu Ŋkaw Daŋɛfey e dvú.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Ɛ ɛ̀ ke no nu ɛkiɛguu, ɛ Jisos bô boom bew bo ŋgoo le bo yuufe ncow bofɛɛ taashɛ dvú.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Ɛ bó ke shii no diekene, ɛ Jisos nɛ gay ɛ̂ bó lɛ, “Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben kecɛɛy lɛ wee mvu ben e nu egese me, ɛ wee wvun nu wvù diekene bee wvú.”
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Ɛ bó yuw nonɛn, nɛ no nu lo yii yii, mum no biite ɛ̂ wvú wee mwaaŋ mwaaŋ lɛ, “Ɛ̀ nu me le?”
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Ɛ wvú tfuse lɛ, “Ɛ̀ nu kɛ wee mvu ben bo yuufe ncow bofɛɛ le wvù bee wvú cuwte blɛɛd ɛ̂ shuw e.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Wee wvù diee nu Waawee nu ke egɛn kɛ no bó to saŋɛɛ ɛkumɛ wvú. Geenɛn, ŋgɛw wvu baay nu fô wee wvù gese wee wvù diee nu Waawee le. Fí to bee ejee fô wvuwɛ wee le baay fɛn ɛ́ bó to baa eboo wvú kɛ.”
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 No bó to diekene, ɛ Jisos nɛ jo blɛɛd, nya keyoone ɛ̂ Nyo', guushɛ, nya ɛ̂ boom bew bo ŋgoo le gay lɛ, “Ben eko, fin nu ye yɛm.”
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Ɛ wvú mum jo tɛn fiko, nya keyoone ɛ̂ Nyo', mum nya fiko fidvu ɛ̂ bó, ɛ bó wu bocii.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Ɛ wvú gay ɛ̂ bó lɛ, “Fin nu ɛlɛmɛ kem kè Nyo' gbwo moŋkan dvú kí ɛ buy nje wee nteen.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben kecɛɛy lɛ kɛ me mbɛɛ ŋke embvuu eŋ'wu mbvuum mo tweŋ kete kè lane le man kɛ ɛ gɛn ɛ buy diuu dì me nu ŋke eŋ'wu mó monfɛm ɛnte jo bvunfon bvu Nyo' le.”
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Ɛ Jisos bô boom bew bo ŋgoo le ke mɛse, yem ŋkiee mbense, mum buy ben gɛn yî Kum Bite bi Olif e.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Ɛ Jisos ke nɛ gay ɛ̂ bó lɛ, “Ben bocii nu ke etfuw bikaa ɛ̂ me ɛjim. Ɛ̀ nu no bó nu ɛ saŋ ɛ Nyo' gayte lɛ,
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Geenɛn, seke Nyo' ɛ bvuse me yî kpwe le, ɛ́ me ensa fwe jo ben Galilee.”
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Ɛ Bita tfuse ɛ̂ Jisos lɛ, “Ɛ́ bonyii bocii cim tfuw lo bikaa ɛ̂ wo ɛjim, tu kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ me ŋke en'yuu entfuw kɛ.”
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Ɛ Jisos gay ɛ̂ wvú lɛ, “Ɛ́ me ensee ɛ̂ wo kecɛɛy lɛ ɛntaŋ jo ɛbɛn jan, nu ɛ nyimshie nu ke enu lɛ yí etoŋ bokaŋ bofɛɛ, ɛ wo ɛ ma wase me bokaŋ botɛte.”
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Ɛ Bita jeme tɛme lo gay lɛ, “Ɛ́ ɛ̀ cim nu lɛ me eŋkpwe lo bee wo, tu kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ me en'yuu ema wo kɛ.” No wvú gay nonɛn, ɛ bó bocii gay kɛ tɛn lɛŋlɛŋ no wvú gay.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Ɛ bó ke gɛn ley fô wɛɛ ketaaŋ wvumew e, ɛ bó teŋe lɛ Gɛsɛmane, ɛ Jisos gay ɛ̂ boom bew bo ŋgoo le lɛ, “Ben eshii fɛn, ɛ́ me eŋgɛn embunle.”
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Ɛ wvú mum jo Bita bô Jɛm noo Jon, ɛ bô bó nɛ fó. Ɛ wvú nɛ no kpwaake mwɛɛm ɛ monlum koole wvú.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Ɛ wvú gay ɛ̂ bó lɛ, “Fitele fiem nu yii yii baay naa fì me eŋkpwe lo. Ben eshɛɛ enù fɛn cɛyte.”
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Ɛ Jisos nɛ fó bencɛ gɛn fwe caan, gbwe fokuse, bunle lɛ ɛ́ je be nu dvú, ɛ́ kefew ke ŋgɛw e kedvu efey kɛ lo.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Ɛ wvú bunle lɛ, “Abba, Icɛm, wo nulo ege fiɛɛ ficii. Cake fiko fi ŋgɛw e fin fo me eŋ'wu. Geenɛn, geɛ kɛ no wo kooŋke. Fo wo ege no me ŋkooŋke kɛ.”
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Ɛ Jisos kase tu jim fô bó le, yɛn ɛ bó leete. Ɛ wvú bife ɛ̂ Bita lɛ, “Semon, wo leete lo le? Kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ wo ecɛy egɛn ebuy yî ntam kefew e kɛ mwaaŋ e?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Ben enù we bunleè fo mmom ke eto fô ben e eghaw ben. Ɛ̀ nu kecɛɛy lɛ fitele kooŋke lo, geenɛn ɛ nyam ye wɛɛyi.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 No wvú jeme nonɛn bvuu kase gɛn bunle kɛ no wvú be bunle wase.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ɛ wvú dioo kase tu jim bvuu yɛn ɛ boom bew bo ŋgoo le leete njefo nyii to nu ɛ̂ bó ɛjise baay. Ɛ bó faŋɛ yaa kiɛɛ fiɛɛ fì bó etfuse ɛ̂ wvú kɛ.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ɛ wvú kase tu jim yî bokaŋ bo botɛte le, bife ɛ̂ bó lɛ, “Ben fɛn bɛɛ kɛ leete lɛɛtene finɛn e? Dí nu ɛ kocɛn. Ɛ̀ nu wase kefew. Bó nu ɛ gese wase wee wvù diee nu Waawee ɛ̂ bonyii bò befe.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Ben enɛ we ɛ́ beene egɛnè. Ben etaa eyɛn, wee wvù gese me wvun ɛ wvú too wase.”
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Kɛ no Jisos to bɛɛ jemyi nonɛn, kaŋ mwaaŋ ɛ Judas wvù to nu wee ŋgoo boom bo Jisos e bo yuufe ncow bofɛɛ mum buynɛn. Wvú to too bô kebombom ke bonyii le ɛ bó kɛŋke nyó bô bibuse, ɛ ɛ̀ to tum bocee ncese bo baay baay bô bonyii bò duŋci bonci noo bonyii bò saake woŋ.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Ɛ̀ to nu ɛ wee wvù to gesɛɛ Jisos to seyse wase nciise bô bonyii bodvu gay lɛ, “Wee wvù me nu ŋke eŋgay wvú le, embam eŋocɛ, nu wvú, ɛ́ ben emum ekoo, ejo egɛne dvú eyɛnè fo wvú elewtɛ.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 No Judas to nonɛn, mum gɛn lo kaŋ mwaaŋ fô Jisos e, gay wvú le lɛ, “Wee N'yɛɛyi.” No wvú gay nonɛn, mum bam wvú ŋocɛ.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Ɛ bonyii ba mum koo Jisos, gheŋ wvú.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Ɛ wee mvu wvù to leeme bô bo Jisos mum dvun nyo ye jem, cun kentuŋtuŋ ke nfwa ɛkolɛ ke bocee ncese le dvú, sum.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Ɛ Jisos bife ɛ̂ bonyii bodvu lɛ, “Ben to keekoo me ɛ no too bô nyó noo bibuse kɛ diɛwɛ ben to keekoo ɛ ɛ̀ nu cooŋ e?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Me nse nshee nu beene no diuu nu fô yew ncese le, n'yɛɛyi bonyii sɛ ben koo me nje la? Geenɛn, fifin kooyi keseen nɛn lɛ fiɛɛ fì bó to saŋɛɛ ɛ̂ Ŋwa' Nyo' le eto ekocɛn.”
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Ɛ boom bo Jisos e bo ŋgoo le bocii mum laŋ wvú fó, fɛɛ lo.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Ɛ cuwee mvu no bii wvú le, ɛ wvú baa tfume fiɛɛ ye le kɛ, ɛ wvú bu kɛ ɛ ɛ̀ nu waa ndvu ye le. Ɛ bó gɛn lɛ bó koo tɛn wvú,
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 ɛ ndvu yidvu fɛyɛ, ɛ wvú cinɛ dvú lewtɛ kenyi kencimte.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Ɛ bó mum jo Jisos, gɛn bô wvú fô ɛkolɛ ke bocee ncese le. Ɛ bocee ncese bo baay baay bô bonyii bò saake woŋ noo bonyii bò duŋci bonci nu ɛ bó to tase wase fó.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Bó to gɛne bô Jisos ɛ Bita bii lo ɛjim ncejole. Ɛ wvú gɛn buy naa lakfulɛɛŋ yi ɛkolɛ ke bocee ncese le, mum shii bô bonyii bò to cɛyte la didvu no yosene ŋguy.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Ɛ bocee ncese bo baay baay bô bonyii bocii bò saake bonsaw mum no gomte fiɛɛ fì bó etey yî Jisos e, ege ɛ́ bó eyu wvú. Geenɛn, faŋɛ yaa yɛn fiɛɛ le kɛ.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Ɛ bonyii nteen mum ben jim nsaw mbiay ɛkumɛ Jisos. Geenɛn, ɛ wee no jemyi fiɛɛ ɛ fí yaa too kpwɛntene bô fi wee mvu le kɛ.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Ɛ bonyii bomew ke nɛ mum leem we, cu yibo mbiay yî ye le gay lɛ,
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 “Bese se nu ɛ yuw ɛ wvú gayte lɛ wen nu ke esâw yew ncese yin yì bó bom bô can, ejo ɛdiuw ɛta ekase bom yimi ɛ ɛ̀ yaa nu bô can kɛ.”
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Naa no bó to jemyi nonɛn, ɛ njeme wvubo faŋɛ yaa etoo kpwɛntene kɛ.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Ɛ ɛkolɛ ke bocee ncese le mum nɛ leem we fwe dvu bonyii, bife ɛ̂ Jisos lɛ, “Kɛ wo kɛŋke fiɛɛ keetfuse le? Wo yuuke kɛ mwɛɛm mvù bonyii ban jemyi yî yo le?”
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Ɛ Jisos mɛy diuw tfu, faŋɛ yaa tfuse fiɛɛ kɛ. Ɛ ɛkolɛ ke bocee ncese le bvuu bife ɛ̂ Jisos lɛ, “Ɛ̀ nu wo Mboyse wvù Nyo' to kawɛɛ wvù Waa Nyo', Nyo' wvù bó bensee?”
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Ɛ Jisos tfuse lɛ, “Ɛ̀ nu me. Ben nu ke eyɛn no wee wvù diee nu Waawee ɛ shii ɛ̂ ɛbo ke ɛcɛɛy ke Wee wvù kɛŋke Mvuŋgay e, ke ebvuu eyɛn no wvú shiile too we ɛ̂ kembɛw e.”
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Ɛ ɛkolɛ ke bocee ncese le yuw nonɛn, mum saayɛ ndvú ye le, bife lɛ, “Shiee nu dvú wvù beene ebvuu egomte wee lɛ wvú eleem fɛn ejeme fiɛɛ le?
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Kɛ ben nu ɛ yuw wase no wvú joo bvudvuu bvu Nyo' le? Ben ɛ gay lɛ la?” Ɛ bonyii bocii mum sumtɛn lɛ wvú nu wee wvù bó eyu lo.
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Ɛ bonyii bomew mum kɛw no cuyte ncɛŋ yî Jisos e, kay ɛjisɛ ɛye, no kfune wvú bô mvuŋko, gayte lɛ, “Kɛ geɛ kewee ntum Nyo' kuw keseen.” Ɛ bonyii bo nci le ke nɛ jo Jisos mum kɛw no suuŋke.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 No Bita to nu je ɛkuɛku lakfulɛɛŋ e, ɛ wan kpwoon mvu ŋgoo boom bokɛnɛ bò to lemte ɛkolɛ ke bocee ncese le nɛ to mbew ye le.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 No wvú yɛn Bita le ɛ wvú yosene ŋguy, ɛ wvú taa wvú nɛn tuŋŋ, gay lɛ, “Wo tɛn be nu ben ɛ Jisos Wee wvu Nasalɛt wɛ.”
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Ɛ Bita tun, gay lɛ, “Kɛ me ŋkee fiɛɛ fì wo jemyi fin kɛ. Kɛ me ŋkee kɛ.” No wvú gay nonɛn, mum nɛ fó gɛn fô diuw ketaaŋ e, ɛ nyimshie mum toŋ.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Ɛ wan kpwoon wɛ bvuu yɛn wvú le, gay ɛ̂ bonyii bò to leeme fó lɛ, “Wee wvun nu mvu bó le.”
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Ɛ Bita bvuu tun. Ɛ kefew ke dioo gɛncɛ caan, ɛ bonyii bò to leemene fó ba bvuu gay ɛ̂ Bita lɛ, “Ɛ̀ nu kecɛɛy lɛ wo nu mvu bó le, njefo wo nu tɛn wee wvu Galilee.”
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Ɛ Bita mum kan, tee lon yî ɛkolɛ kew e gay lɛ, “Kɛ me ŋkee wee wvun wvù ben jemyi ɛkumɛ wvú kɛ.”
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Kaŋ mwaaŋ ɛ nyimshie bvuu toŋ lɛ bokaŋ bofɛɛ. Ɛ wvú yuw mum kume njeme wvù Jisos be jeme ɛ̂ wvú lɛ, “Nyimshie ke enu lɛ yí etoŋ bokaŋ bofɛɛ, ɛ wo ɛ ma wase me bokaŋ botɛte.” Ɛ wvú mum kɛse kpwe no beele.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.