Marcos 12

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ɛ Jisos mum nɛ no jemyi ɛ̂ bó ɛ̂ boŋgan e lɛ, “Wee mvu to nu ɛ lem wɛɛ mvuntam mvù bó keenci mbvuum dvú, gem bô ketaaŋ kɛɛkɛɛ, cim fò bó nu ke ekoyte mvuntam mvudvu somte ɛ mbvuum buyte, tum ketaale ke wee ncɛy e wɛne dvudvu, mum tɛse wɛɛ wvudvu ɛ̂ bonyii, mum nɛ gɛn ketum kemew e.
1 E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-a de um valado, e fundou nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra.
2 Ɛ kefew kè bó ké no koyte ke to kocɛn, ɛ wvú tum waa we lemme mvu fô bonyii bò wvú to tɛsɛɛ wɛɛ ɛ̂ bó le lɛ bó enya mvuwene mvuntam ɛ́ wvú eto dvú.
2 E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.
3 Ɛ wvú gɛn ɛ bó kaa koo lo suŋ, kuŋ ɛ wvú tu jim cancan.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o feriram e o mandaram embora vazio.
4 Ɛ wee wɛɛ wɛ bvuu tum wvumvu waa lemme, ɛ wvú gɛn ɛ bó bvuu suŋ kay ɛkolɛ, shoose wvú.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o, o feriram na cabeça, e o mandaram embora, tendo-o afrontado.
5 Ɛ wvú bvuu tum wvumvu, ɛ bó yu wvuwɛ. Ɛ wvú bvuu tum bomew mwaaŋ mwaaŋ ɛ bó duule lo, ɛ bó suŋ bomew, yuwyɛ bomew.
5 E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.
6 Ɛ wvú ke tum, ɛ ɛ̀ to kɛ wase wee mwaaŋ shɛɛ, ɛ wee wvun nu waa we, ɛ ɛ̀ nu fitele fiew. Ɛ wvú mɛse tum wvú fô bó le kpwaake lɛ bó nu egɛn ewvum waa wen wvun.
6 Tendo ele, pois, ainda um seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.
7 Ɛ wvú gɛn, ɛ bonyii bodvu jeme ɛbonɛbon lɛ, ‘Wvun nu ndiela wee wɛɛ wvun, ben eto ɛ́ beene eyu wvú ɛ́ bvushɛw bvudvu enu wase bvusɛɛbeene.’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Ɛ bó mum koo wvú, yu, bvuse laŋ ɛkfuŋ jo ketaaŋ.”
8 E, pegando dele, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 No Jisos jeme nɛn, mum bife lɛ, “Fiɛɛ fì ɛ̀ nulo ɛ́ wee wɛɛ wvun ege nu la? Wvú nu ke eto elɛse lo bonyii bodvu, etɛse wɛɛ wvudvu ɛ ɛ̀ nu wase ɛ̂ bonyii bomew.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Ben ke baa taŋ wase bvudvuu bvun ɛ̂ Ŋwa' Nyo' le le? Bó nu ɛ saŋ lɛ,
10 Ainda não lestes esta Escritura:A pedra, que os edificadores rejeitaram,Esta foi posta por cabeça de esquina;
11 Fifin nu ɛ ɛ̀ ge kɛ Tata,
11 Isto foi feito pelo Senhor E é coisa maravilhosa aos nossos olhos?
12 Ɛ bonyii ba yuw ŋgan wvun, mum kiɛɛ lɛ Jisos ma ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ bó. Ɛ bó mum no gomte keekoo wvú, sɛ fan ɛ ɛ̀ nu kebombom ke bonyii le kè to nu fó. Ɛ bó mum cinɛ wvú le nɛ no gɛne.
12 E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão; porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.
13 Ɛ bikuu bi woŋ e ke nɛ tum Bofalasii noo bonyii bomew bo ŋgoo Nfon 'Ɛlod e lɛ bó egɛn etelɛ Jisos ekoo wvú yî njeme we le.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem nalguma palavra.
14 Ɛ bó to, gay ɛ̂ Jisos lɛ, “Wee n'yɛɛyi, bese kee lɛ wo ké no jemyi kɛ ɛ ɛ̀ nu kecɛɛy, njefo kɛ wo fane jise di wee le kɛ, kɛnɛɛ mwɛtɛn nu naa la. Wo yɛɛyi kecɛɛy ɛ ɛ̀ nu je yì yi Nyo'. Kɛ see ɛ̂ bese laa nci nu ɛ bee lɛ bó elaaŋke shile ɛ̂ Kaysa, nuu wvú baa bee lɛ?
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas à aparência dos homens, antes com verdade ensinas o caminho de Deus; é lícito dar o tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Beene elaaŋkè, nuu fo bó elaaŋkè lɛ?” Ɛ Jisos kiɛɛ fiɛɛ fì bó to wɛɛntene dvú, tfuse lɛ, “Ben teeyi me nje la? Ben kɛ eto bô danali ɛ́ me en'yɛn.”
15 Então ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me uma moeda, para que a veja.
16 Ɛ bó to dvú, ɛ wvú fi, bife lɛ, “Ɛkolɛ kin kè nu yî dvú le nu ke yɛɛ le, ɛ diee din nu di yɛɛ le?” Ɛ bó tfuse lɛ, “Ɛ̀ nu ke Kaysa le, ɛ diee nu kɛ tɛn diew.”
16 E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Ɛ Jisos mum gay ɛ̂ bó lɛ, “Ben enyaà fiɛɛ fì ɛ̀ nu fi Kaysa le ɛ̂ wvú, nyaà fi Nyo' le ɛ̂ Nyo'.” Ɛ bó yuw nonɛn, ɛ diuw yum lo bó ɛkumɛ wvú.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Ɛ Bosadusii bomew ke nɛ to keebife fiɛɛ ɛ̂ Jisos. Bosadusii to nu bonyii bò to duu lɛ kɛ bonyii nu ke ebuy yî kpwe le kɛ.
18 Então os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele, e perguntaram-lhe, dizendo:
19 No bó to nonɛn, gay lɛ, “Wee n'yɛɛyi, Muses to nu ɛ saŋ ɛ̂ beene ɛ̂ bonci le lɛ,
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse a mulher e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele, e suscitasse descendência a seu irmão.
20 Nonɛn, wee mvu to kɛŋke boom bolemsɛ bosooshwiy, ɛ wvu ŋgaywee ke jo kpwoon, ke kpwe sɛ bô wvú ɛ boo wan.
20 Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou a mulher, e morreu sem deixar descendência;
21 Ɛ ɛjimɛ kew gɛɛ kpwoon wvudvu, ke kpwe tɛn sɛ wan. Ɛ fí ke kooy kɛ tɛn lɛŋlɛŋ bô ɛjimɛ ke wvuwɛ le.
21 E o segundo também a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Ɛ bó ghan gɛɛ wvú bocii, ɛ wee faŋɛ yaa nu dvú ɛnte jo bonyii bo bosooshwiy bodvu wvù eboo wan bô kpwoon wvudvu kɛ. Ɛjim jodvu ɛ kpwoon wvudvu kpwe tɛn.
22 E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.
23 No bonyii bo bosooshwiy bodvu to nu ɛ jo kpwoon wvudvu bocii, ɛ̀ nu ke enu seke bonyii buyte yî kpwe le, ɛ́ wvú enu kpwɛɛ yɛɛ?”
23 Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? porque os sete a tiveram por mulher.
24 Ɛ Jisos gay ɛ̂ bó lɛ, “Ben jemyi nɛn jayte lo njefo kɛ ben kee fiɛɛ fì bó saŋ ɛ̂ Ŋwa' Nyo' le kɛ, yaa kee tɛn mvuŋgay mvu Nyo' le kɛ.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Fiɛɛ fì nu, nu lɛ ɛ̀ nu ke enu seke bonyii ɛ buy wase yî kpwe le, kɛ bolemsɛ bô bokɛnɛ bɛɛ ke ebvuu etaashi bvujen kɛ, ɛ bonyii yaa bɛɛ ke ebvuu enyaa boom ɛ bó taashi bvujen kɛ. Bó nu ke enu wase kɛ diɛwɛ bonceendaa bo Nyo' le fowe.
25 Porquanto, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos que estão nos céus.
26 Fiɛɛ fi ɛkumɛ lɛ bonyii nu ke ebuyte yî kpwe le, ben ke baa taŋ wase bvudvuu ɛ̂ Ŋwa' Muses e ɛkumɛ kete kè to bɛɛnci ɛ Nyo' jemyi ɛ̂ Muses gayte lɛ,
26 E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Fì nu lɛ kɛ Nyo' nu Nyo' boŋkfu kɛ, ɛ̀ nu Nyo' bonyii bò nu dvú. Ben nu ɛ jay baay.”
27 Ora, Deus não é de mortos, mas sim, é Deus de vivos. Por isso vós errais muito.
28 Ɛ wee mvu wvù to duŋci bonci bo Nyo' le ke to, dioo yuw no Jisos bô bonyii ba beeke mbew, bvuu yɛn no wvú nu ɛ tfuse fiɛɛ fì bó bife ɛ̂ wvú ɛ̂ je yì jee le, ɛ wvú mum bife tɛn ɛ̂ Jisos lɛ, “Nci wvù fele bonci bocii nu wvù la?”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar, e sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Ɛ Jisos tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Nci wvù fele bonci bocii nu wvun wvù duu lɛ,
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Ɛ̀ kooŋkè Tata wvù Nyo' wo bô fitele fiuw ficii,
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este é o primeiro mandamento.
31 Ɛ nci wvù bii wvun e nu lɛ,
31 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Ɛ wee wvù to duŋci bonci bo Nyo' le wɛ gay ɛ̂ Jisos lɛ, “Wee N'yɛɛyi, wo nu ɛ tfuse naa lɛŋ. Wo jemyi ɛ ɛ̀ nu kecɛɛy lɛ Nyo' nu kɛ mwaaŋ ɛ wvumvu yaa bvuu nu dvú ɛfey wvú kɛ.
32 E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus, e que não há outro além dele;
33 Ɛ keekooŋke wvú bô fitele ficii, gɛɛle bvufee yî ye le bvucii, lemte fô wvú le bô mvuŋgay mvunciim bô keekooŋke waa bwoo no wo kooŋke ɛkolɛ kuw, nu ɛ fí fele naa lo keegee boncese bô nyám yi tonɛɛn noo boncese bomew.”
33 E que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Ɛ Jisos dioo yɛn no wvú tfuse diɛwɛ wee bvufee le, ɛ wvú mum gay ɛ̂ wvú lɛ, “Kɛ wo nu ncejole keeley bvunfon bvu Nyo' le kɛ.” Ɛjim jodvu, ɛ wee faŋɛ yaa ke ebvuu emom eto keebife fiɛɛ ɛ̂ wvú kɛ.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.
35 Ɛ Jisos ke no yɛɛyi bonyii fô yew ncese le, ke nɛ bife ɛ̂ bó lɛ, “Bonyii bò duŋci bonci ghan nɛɛ le ɛ sɛ no duu lɛ Mboyse wvù Nyo' to kawɛɛ nu waa Nfon Dawe?
35 E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Ɛ Keyoy ke Yuule to ge wase ɛ Nfon Dawe wvun jeme ɛkumɛ Mboyse wvudvu gayte lɛ,
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo:O Senhor disse ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
37 Ɛ́ Dawe kebɛɛ teŋe wvú lɛ Tata wen, ɛ́ wvú ebvuu eghan nɛɛ sɛ no nu waa we?” No Jisos to jemyi mwɛɛm mvun nɛn ɛ kebombom ke bonyii le kè to nu fó, no yeke ɛ njoŋ yuu lo bó.
37 Pois, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é logo seu filho? E a grande multidão o ouvia de boa vontade.
38 Ɛ wvú dioo yɛɛyi bonyii nɛ gay ɛ̂ bó lɛ, “Ben ejoò wɛɛ ben ɛ bonyii bò duŋci bonci bo Nyo' le. Bó ké no kooŋke keetfumyi ndvú yi baay baay ghanci dvú mondvuum mò bó kamene diwaci le, lɛ bonyii egaytè bó le bô n'wvum.
38 E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Ɛ́ bó ké gɛn yéw bunle le, kɛnɛɛ fô ŋkaw e, caw kɛ ɛ ɛ̀ nu bintaw bi baay baay sɛ shii yî dvú le.
39 E das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;
40 Bó shiwse lo mwɛɛm mvu bokɛ' bo boŋkfu le, mum buwse bó bô dibunle dì dewkene. Ŋgɛw wvubo nu ke eyuu ekuuke baay.”
40 Que devoram as casas das viúvas, e isso com pretexto de largas orações. Estes receberão mais grave condenação.
41 Ɛ Jisos ke nɛ gɛn shii keba keki fô fiŋkuw fi nnya le fô yew ncese le, no taale no bonyii too gɛɛle bigew ɛ̂ fiŋkuw fidvu le. Ɛ bonyii bo kpwaw e nteen no too gɛɛle bigew jó ɛ bí duule.
41 E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos deitavam muito.
42 Ɛ kpwɛɛ ŋkfu mvu ke nɛ to ɛ ɛ̀ nu wee kefufe, gɛɛ mvunyinyi jó mvunfɛɛm mvù gee jise di bigew e ɛ dí baa buy fiɛɛ le kɛ.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, deitou duas pequenas moedas, que valiam meio centavo.
43 Ɛ Jisos bɛn boom bew bo ŋgoo le gay ɛ̂ bó lɛ, “Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben kecɛɛy lɛ kpwɛɛ ŋkfu wvun wvù nu wee kefufe nɛn, nu ɛ nya ɛ fey bonyii bocii bò gɛɛle fiɛɛ ɛ̂ fiŋkuw fi yew ncese le fin e.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deitou mais do que todos os que deitaram na arca do tesouro;
44 Bonyii bocii bò be nyaa, be too ɛ ɛ̀ nu bô tfúw kpwaw wvubo wvù nu ɛ yiŋsɛn wase ɛ no fuci kuse. Geenɛn wvú ɛ to bô kefufe kew kecii ɛ nya fiɛɛ ficii fì wvú kɛŋke, ɛ ɛ̀ nu fí fì wvú bee keecee yî dvú le.”
44 Porque todos ali deitaram do que lhes sobejava, mas esta, da sua pobreza, deitou tudo o que tinha, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.