Lucas 8
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NVT
1 Ɛjim jodvu, ɛ Jisos nɛ no ghane ɛ̂ bilaante bô ɛ̂ bontɛw e fewci saaka wvù jee wvu ɛkumɛ bvunfon bvu Nyo' le. Boom bew bo ŋgoo le bo yuufe ncow bofɛɛ to bii wvú le,
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 noo bokɛnɛ bomew bò wvú to fɛlɛɛ bontun bobole bô bomew bò wvú to bvusɛɛ biyoy bì befe yî bó le. Bokɛnɛ ban to nu Maalia wvù bó to teŋe tɛn lɛ Magdalen, wvù wvú to bvusɛɛ bonceendaa bo dɛwle le yî ye le bosooshwiy.
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 Ɛ ɛ̀ nu Joana wvù dweese to nu Cusa lemte 'Ɛlod e, noo Susana bô bokɛnɛ bomew nteen. Bó to ghane nonɛn, bvuuse mwɛɛm ɛ̂ bikele bibole, fici Jisos bô boom bew bo ŋgoo le dvú.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Ɛ bonyii ke nɛ bontɛw e bontɛw e no too fô Jisos e. Ɛ kebombom ke bonyii le ke yiŋsɛn fó, ɛ wvú ma ŋgan ɛ̂ bó lɛ,
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 “Wee to nu ɛ laa keegɛn etfume ŋgow. Ɛ wvú ke dioo etfumyi, ɛ yimi gbwekɛn ɛ̂ je, ɛ bonyii lɛɛncɛ bô bikaa, ɛ mvunyiim mvù bile we to tacɛ die.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Ɛ yimi gbwe fô bvudvuu bvu ɛta le, ke buy mum yowlɛn njefo bvudvuu bvudvu to nu bvuyeem.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Ɛ yimi ŋgow gbwekɛn ɛ̂ bisafe le, ke buy dioo kuu bô bisafe bidvu, ɛ bí mum baŋ ŋgow yidvu fo yí eku.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Ɛ yimi gbwekɛn ɛ ɛ̀ nu yî nshɛ yì jee le, ke buy, ku, ɛ bó ke gbwele ɛ yí buy bokaŋ gbwee fey no bó to tfumyɛɛ.” No Jisos ma nɛn, mum fuŋ lɛ, “Wee wvù kɛŋke bitem, ɛ wvú yuw.”
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Ɛ boom bew bo ŋgoo le ke nɛ bife ɛ̂ wvú lɛ laa ŋgan wvudvu duŋci lɛ la lɛ?
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Ɛ wvú tfuse lɛ, “Ɛ̀ nu ben ban bò Nyo' nu ɛ ge wase lɛ ɛ̀ nulo ɛ́ ben ekiɛɛ mwɛɛm mvu bvunfon bwew e mvù nu ɛ̂ nnyilɛ le. Geenɛn, ɛ bonyii bomew yuuke fibole kɛ lɛ me maa ɛ ɛ̀ nu boŋgan, wvu lɛ fí enù no fí to nu wase lɛ,
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 Ben eyuw lɛ fiɛɛ fì ŋgan wvudvu duŋci. Ŋgow yidvu nu diɛw Nyo'.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Ŋgow yì gbweɛ ɛ̂ je, nu bonyii bò yuuke diɛw Nyo' ɛ dɛwle mum to bvuse saaka wvudvu fô mvuntelem mvubole, wvu lɛ fo bó ebee ke eboy.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Ɛ ŋgow yì gbweɛ fô bvudvuu bvu ɛta le nu bonyii bò yuuke diɛw Nyo', mum fiisɛn bô njoŋ, geenɛn ɛ yí baa cime gɛŋ fô mvuntelem mvubole kɛ, ɛ bó beŋe kɛ fomvu fomvu. Ɛ́ mmom ke dioo ɛ to, ɛ bó mum tfuw bikaa.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Ŋgow yì gbweɛ ɛ̂ bisafe le nu bonyii bò yuuke diɛw Nyo', dioo gɛne, ɛ ken'yaŋyaŋ bô bvukukɛ noo njoŋ mwɛɛm mvu yî nshɛ le to yikɛ diɛw yidvu ɛ yí laayɛ lo saa ku kɛ.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Ŋgow yì gbweɛ yî nshɛ yì jee le, ɛ mum ɛ no nu bonyii bò kɛŋke mvuntelem mvù jee, bò yuuke diɛw Nyo', loocɛ lese mvuntelem yî dvú le, mum kuu shém, no gee no yí gomte gɛne lo fwe fwe.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 Kɛ wee ké tfuuke ken'yeese bvuu jo ŋkaa kfukɛ dvú kɛ. Ɛ kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ wvú elese tɛn ɛgaaku kɛ. Wvú ké tfuuke, tome ɛ ɛ̀ nu yî fiɛɛ fì bó tomyi ken'yeese yî dvú le, lɛ bonyii dioo leyte yew eyɛne n'yuu le.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Fiɛɛ ficii fì nu ɛ̂ nnyilɛ le nu ke eyenɛ, ɛ́ mwɛɛm mvu ɛjim ɛjim ebuy ɛmwa.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 Nonɛn, ben dioo yeke diɛw Nyo' no yeke ntay, ekeè lɛ wee wvù kɛŋke fiɛɛ nu ɛ bó nu ke ebise. Ɛ wee wvù yaa kɛŋke kɛ fiɛɛ nu ɛ naa fi caan fì wvú kpwaake lɛ wen kɛŋke lo nu ɛ bó nu ke efi lo ɛ̂ wvú.”
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 No Jisos to yɛɛyi bonyii nonɛn, ɛ bwee Jisos bô boom bo bwee Jisos e nɛ to lɛ bó eyɛn wvú le. Ɛ fí ghaw keeley njefo bonyii to duule dvú baay.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Ɛ wee gay ɛ̂ wvú lɛ “Bwoo bô boom bo bwoo le leeme ɛkfuŋ gomte keeyɛn wo le.”
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Ɛ wvú tfuse fiew lɛ, “Bwɛɛm bô boom bo bwɛɛm e nu bonyii bò yuuke diɛw Nyo' gee no yí gomte.”
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Ɛ ɛ̀ ke no nu diuu dimew, ɛ Jisos gay ɛ̂ boom bew bo ŋgoo le lɛ, “Beene elente mamase egɛn kewvu keki.” Ɛ bó mum ley ɛ̂ kekoŋ e no leenci.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 No bó to leenci, ɛ Jisos nɛ no leete. Ɛ nffum nɛ sɛsɛ, shii no bvuyte joo bô mvuŋgay ɛ yí leyte ɛ̂ kekoŋ e gomte keeyiŋsɛn, ɛ bó nu wa lo diuw kpwe le.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Ɛ bó gɛn no kamsee Jisos gayte lɛ, “Cee ɛkolɛ, Cee ɛkolɛ, beene nu ekpwekɛn.” Ɛ Jisos kamse wam nffum bô joo yì to bvuyte yidvu. Ɛ nffum wvudvu lu, ɛ joo mum cife nɛn ndvumm.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Ɛ wvú bife ɛ̂ bó lɛ, “Ben sɛ lese fitele ɛ ɛ̀ nu yî yɛɛ le?” Ɛ ye bɛm bó, ɛ bó kɛŋkɛ nfan no ghayte lɛ, “Wvun wee sɛ nu wee wvù nɛɛ wvù wamte naa nffum bô joo ɛ mvú yuuke wvú le?”
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Ɛ bó lente mamase yidvu buy wvuke ɛ̂ keba ke Gɛlasen e, ɛ bó ɛ cinɛ wase keba ke woŋ e kè Galilee le.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Ɛ Jisos dioo buyte ɛ̂ kekoŋ e, kɛ lɛ wen efɛɛse ɛŋkpwaante, ɛ bô wee mvu wvu ɛ̂ kelaante ke jó le tasɛn ɛ bonceendaa bo dɛwle le njiŋsene bô wvú. Ɛ bó ɛ ce wase yî ye le baay ɛ wvú ghane kenyi kencimte, cee ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ ditfum e jò bó to dweyte bonyii. Kɛ wvú to bvuu cee fô yew e kɛ.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 No wvú yɛnɛɛ Jisos e, mum san ɛtalɛ, gɛn gbwe ɛ̂ wvú ɛjise, wam bô mvuŋgay lɛ, “Jisos, Waa Nyo', Nyo' wvù nu Ɛkolɛ ke Mwɛɛm Mvunciim e, wo fii la ɛ̂ me? Kee wo fo wo enya ŋgɛw ɛ̂ me kɛ.”
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 Wvú to jemyi nonɛn njefo Jisos to nu ɛ wam wase keyoy kè yiile kedvu lɛ kí ebuy yî wee wvudvu le. Kí to ké no cuute wvú bokaŋ e bokaŋ e ɛ bó koole lo, ké koo kay can noo bikaa bô ncaw sɛ no cɛyte. Ɛ́ bó ké ekay nonɛn, ɛ wvú sumyɛ kɛ lo, ɛ keyoy kedvu mum cufe wvú ɛ wvú no lewte gɛne ŋkpwaante.
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Ɛ Jisos mum bife ɛ̂ wee wvudvu lɛ, “Diee diuw nu yɛɛ?” Ɛ wvú tfuse lɛ, “Diee diem nu kebombom.” Wvú to tfuse nonɛn njefo bonceendaa bo dɛwle le to nu ɛ cin lo yî ye le.
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Ɛ bonceendaa bodvu lɛkɛ Jisos lɛ fo wvú eciinse bowen ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ kentuke kè shiile nɛn ŋooŋŋ e kɛ.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Ɛ̀ to nu ɛ ŋgoo boŋkunyam diekene yî mbɛke le fó, ɛ bonceendaa bo dɛwle le bodvu mum lɛkɛ Jisos lɛ wvú ecinɛ ɛ́ bowen egɛn eley ɛ ɛ̀ nu yî boŋkunyam bodvu le. Ɛ wvú bee.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Ɛ bó mum buy yî wee wvudvu le, daŋsɛn gɛn ley yî boŋkunyam bodvu le. Ɛ bó sɛn, bow ɛ̂ ŋkoŋ e, shii ɛ̂ mamase yidvu le, lɛ jó.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Ɛ bonyii bò to cɛyte boŋkunyam bodvu yɛn fiɛɛ fì kooy le, ja fó, fɛɛ lo, gɛn see saaka wvudvu ɛlaante bô ɛ̂ bontɛw bo jó le.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Ɛ bonyii no yuuke, buci gɛne keeyɛn tɛn fiɛɛ fì kooy le. Ɛ bó to fô Jisos to nu, yɛn wee wɛ le, ɛ bonceendaa bo dɛwle le ba ɛ cinɛ wase wvú le, ɛ wvú ɛ shii mbew Jisos e, ɛ jise ndvú, ɛ bvufee bwew ɛ kase wase ɛ tu fó. Ɛ bó fan baay.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Ɛ bonyii bò to yɛnɛɛ fiɛɛ fì to kooyɛɛ le no seŋe ɛ̂ bó no fí to ghanɛɛ ɛ́ wee wɛ wvù to kɛŋke bonceendaa bo dɛwle le sɛ bonɛn.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Ɛ bonyii bocii bo ɛ̂ biba bì Gɛlasen e kɛŋkɛ nfan, mum lɛkɛ Jisos lɛ wvú enɛ egɛne. Ɛ Jisos mum nɛ fiew, ley ɛ̂ kekoŋ e lɛ wen egɛne,
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 ɛ wee wɛ wvù bonceendaa bo dɛwle le to buyɛɛ yî ye le mum no lɛke Jisos lɛ bô wvú egɛne. Ɛ Jisos tun, tfuse wvú jim gay lɛ,
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 “Ɛ̀ gɛnè ɛ ɛ̀ nu fô yew e, egɛn esee keŋghaw ke fiɛɛ le kè Nyo' nu ɛ ge fô wo le.” Nonɛn, ɛ wee wvudvu mum tu jim gɛn no ghane ɛ̂ kelaante kedvu le kecii, seŋe keŋghaw ke fiɛɛ le kè Jisos ge fô wvú le.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Ɛ Jisos lente mamase kase tu jim keba keki. Ɛ kebombom ke bonyii le kè be she cɛyte wase wvú fó fiisɛn wvú.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Ɛ cee la mvu to fó ɛ bó teŋe lɛ Jaylus, ɛ ɛ̀ nu cee ɛkolɛ yew bunle yi jó. No wvú to, fey gɛn tum ɛnvuw ɛ̂ Jisos ɛjise, kuu can lɛ wvú eto kɛ lɛ ɛ̂ wen yew,
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 lɛ waa wen kpwee lo. Wvú to kɛŋke wan ɛ ɛ̀ ka kɛ wvú, ɛ ɛ̀ nu wan kpwoon ɛ wvú nu bilum yuufe ncow bifɛɛ.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Ɛ kpwoon mvu nu ɛnte jodvu ɛ wvú ɛ cɛm wase bô kencɛm ke bokɛnɛ le bilum yuufe ncow bifɛɛ. Ɛ wvú ɛ jewse wase fiɛɛ ficii fì wvú to kɛŋke can bonyii bo bifuu le, kí ɛ ghaw bó keefɛ.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Ɛ wvú bencɛ to ɛjim jo Jisos, kum ŋgem ndvu Jisos e. Kaŋ mwaaŋ ɛ kencɛm kew mum semɛ.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Ɛ Jisos bife lɛ, “Ɛ̀ kum yɛɛ me le?” Ɛ bonyii bocii maŋɛn lo. Ɛ Bita nɛ bife lɛ, “Cee ɛkolɛ, kɛ wo yɛne lɛ kebombom ke bonyii le faci wo le?”
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Ɛ Jisos no duu kɛ lɛ, “Wee nu ɛ kum me le. Me nu ɛ n'yuw no mvuŋgay nu ɛ buy yî yɛm e.”
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Ɛ kpwoon wɛ yɛn lɛ kɛ je nu dvú yì ɛ̀ nulo ɛ́ wen enyiim kɛ, mum ciŋciŋ gɛn gbwe ɛ̂ Jisos ɛjise mum see ɛ̂ bonyii bocii yuw fiɛɛ fì be ge wvú ɛ sɛ kum Jisos e, bvuu see no wvú be kum nonɛn kencɛm kew ɛ semɛ lo kaŋ mwaaŋ.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Ɛ Jisos gay ɛ̂ wvú lɛ, “Waa wɛm, fitele fiuw fì wo lese yî yɛm e nu ɛ ge wase wo ɛ bonɛn. Ɛ̀ gɛnè ntay.”
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Kɛ no Jisos to bɛɛ jemyi ɛ̂ kpwoon wvudvu nonɛn, ɛ wee mvu fɛse fó nɛn'yi fô yew e fo Jaylus wvù cee ɛkolɛ yew bunle wɛ, gay ɛ̂ wvú lɛ, “Waa wo nu ɛ mɛse wase. Fo wo ebvuu eshe enyaa ŋgɛw ɛ̂ wee n'yɛɛyi kɛ.”
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Ɛ wvú dioo jeme nonɛn, ɛ Jisos yuw, gay ɛ̂ Jaylus lɛ, “Fo wo efanè kɛ, lese kɛ ɛ ɛ̀ nu fitele yî yɛm e maaŋ, ɛ́ waa wo eluŋ.”
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Ɛ bó mum nɛ no gɛne fô yew e fo Jaylus, ke gɛn fɛse fó, ɛ Jisos tun fo wee eley yew. Ɛ wvú jo kɛ ɛ ɛ̀ nu Bita bô Jɛm noo Jon noo cee wan bô bwee wan ɛ bô bó ley.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Ɛ̀ to nu ɛ bonyii toŋene, ɛ kpwe ghamte lo fó. Ɛ Jisos gay lɛ, “Ben elu bô kpwe, wan baa kpwe kɛ, wvú leete lo.”
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Ɛ bonyii nɛ no kieele lo wvú fó, njefo bó to kee ntay lɛ wan wvudvu nu ɛ kpwe wase.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Ɛ wvú gɛn fô wan wvudvu to jiime, jicɛ yî kebo le tee lɛ, “Wan kpwoon, ja we!”
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Ɛ wvú mum kase tu dvú, ja we kaŋ mwaaŋ. Ɛ Jisos gay lɛ bó etaa fiɛɛ ɛ́ wvú edie.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Ɛ bwee bô ice yɛn fiɛɛ fì kooy le, ɛ dew yum bó. Ɛ Jisos lew lo lɛ fo bó esee ɛ̂ wee fiɛɛ fì kooy kɛ.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.