Lucas 8
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARIB
1 Ɛjim jodvu, ɛ Jisos nɛ no ghane ɛ̂ bilaante bô ɛ̂ bontɛw e fewci saaka wvù jee wvu ɛkumɛ bvunfon bvu Nyo' le. Boom bew bo ŋgoo le bo yuufe ncow bofɛɛ to bii wvú le,
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 noo bokɛnɛ bomew bò wvú to fɛlɛɛ bontun bobole bô bomew bò wvú to bvusɛɛ biyoy bì befe yî bó le. Bokɛnɛ ban to nu Maalia wvù bó to teŋe tɛn lɛ Magdalen, wvù wvú to bvusɛɛ bonceendaa bo dɛwle le yî ye le bosooshwiy.
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Ɛ ɛ̀ nu Joana wvù dweese to nu Cusa lemte 'Ɛlod e, noo Susana bô bokɛnɛ bomew nteen. Bó to ghane nonɛn, bvuuse mwɛɛm ɛ̂ bikele bibole, fici Jisos bô boom bew bo ŋgoo le dvú.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Ɛ bonyii ke nɛ bontɛw e bontɛw e no too fô Jisos e. Ɛ kebombom ke bonyii le ke yiŋsɛn fó, ɛ wvú ma ŋgan ɛ̂ bó lɛ,
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Wee to nu ɛ laa keegɛn etfume ŋgow. Ɛ wvú ke dioo etfumyi, ɛ yimi gbwekɛn ɛ̂ je, ɛ bonyii lɛɛncɛ bô bikaa, ɛ mvunyiim mvù bile we to tacɛ die.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ɛ yimi gbwe fô bvudvuu bvu ɛta le, ke buy mum yowlɛn njefo bvudvuu bvudvu to nu bvuyeem.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Ɛ yimi ŋgow gbwekɛn ɛ̂ bisafe le, ke buy dioo kuu bô bisafe bidvu, ɛ bí mum baŋ ŋgow yidvu fo yí eku.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Ɛ yimi gbwekɛn ɛ ɛ̀ nu yî nshɛ yì jee le, ke buy, ku, ɛ bó ke gbwele ɛ yí buy bokaŋ gbwee fey no bó to tfumyɛɛ.” No Jisos ma nɛn, mum fuŋ lɛ, “Wee wvù kɛŋke bitem, ɛ wvú yuw.”
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ɛ boom bew bo ŋgoo le ke nɛ bife ɛ̂ wvú lɛ laa ŋgan wvudvu duŋci lɛ la lɛ?
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Ɛ wvú tfuse lɛ, “Ɛ̀ nu ben ban bò Nyo' nu ɛ ge wase lɛ ɛ̀ nulo ɛ́ ben ekiɛɛ mwɛɛm mvu bvunfon bwew e mvù nu ɛ̂ nnyilɛ le. Geenɛn, ɛ bonyii bomew yuuke fibole kɛ lɛ me maa ɛ ɛ̀ nu boŋgan, wvu lɛ fí enù no fí to nu wase lɛ,
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Ben eyuw lɛ fiɛɛ fì ŋgan wvudvu duŋci. Ŋgow yidvu nu diɛw Nyo'.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Ŋgow yì gbweɛ ɛ̂ je, nu bonyii bò yuuke diɛw Nyo' ɛ dɛwle mum to bvuse saaka wvudvu fô mvuntelem mvubole, wvu lɛ fo bó ebee ke eboy.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Ɛ ŋgow yì gbweɛ fô bvudvuu bvu ɛta le nu bonyii bò yuuke diɛw Nyo', mum fiisɛn bô njoŋ, geenɛn ɛ yí baa cime gɛŋ fô mvuntelem mvubole kɛ, ɛ bó beŋe kɛ fomvu fomvu. Ɛ́ mmom ke dioo ɛ to, ɛ bó mum tfuw bikaa.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Ŋgow yì gbweɛ ɛ̂ bisafe le nu bonyii bò yuuke diɛw Nyo', dioo gɛne, ɛ ken'yaŋyaŋ bô bvukukɛ noo njoŋ mwɛɛm mvu yî nshɛ le to yikɛ diɛw yidvu ɛ yí laayɛ lo saa ku kɛ.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Ŋgow yì gbweɛ yî nshɛ yì jee le, ɛ mum ɛ no nu bonyii bò kɛŋke mvuntelem mvù jee, bò yuuke diɛw Nyo', loocɛ lese mvuntelem yî dvú le, mum kuu shém, no gee no yí gomte gɛne lo fwe fwe.
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Kɛ wee ké tfuuke ken'yeese bvuu jo ŋkaa kfukɛ dvú kɛ. Ɛ kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ wvú elese tɛn ɛgaaku kɛ. Wvú ké tfuuke, tome ɛ ɛ̀ nu yî fiɛɛ fì bó tomyi ken'yeese yî dvú le, lɛ bonyii dioo leyte yew eyɛne n'yuu le.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Fiɛɛ ficii fì nu ɛ̂ nnyilɛ le nu ke eyenɛ, ɛ́ mwɛɛm mvu ɛjim ɛjim ebuy ɛmwa.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Nonɛn, ben dioo yeke diɛw Nyo' no yeke ntay, ekeè lɛ wee wvù kɛŋke fiɛɛ nu ɛ bó nu ke ebise. Ɛ wee wvù yaa kɛŋke kɛ fiɛɛ nu ɛ naa fi caan fì wvú kpwaake lɛ wen kɛŋke lo nu ɛ bó nu ke efi lo ɛ̂ wvú.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 No Jisos to yɛɛyi bonyii nonɛn, ɛ bwee Jisos bô boom bo bwee Jisos e nɛ to lɛ bó eyɛn wvú le. Ɛ fí ghaw keeley njefo bonyii to duule dvú baay.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Ɛ wee gay ɛ̂ wvú lɛ “Bwoo bô boom bo bwoo le leeme ɛkfuŋ gomte keeyɛn wo le.”
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Ɛ wvú tfuse fiew lɛ, “Bwɛɛm bô boom bo bwɛɛm e nu bonyii bò yuuke diɛw Nyo' gee no yí gomte.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Ɛ ɛ̀ ke no nu diuu dimew, ɛ Jisos gay ɛ̂ boom bew bo ŋgoo le lɛ, “Beene elente mamase egɛn kewvu keki.” Ɛ bó mum ley ɛ̂ kekoŋ e no leenci.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 No bó to leenci, ɛ Jisos nɛ no leete. Ɛ nffum nɛ sɛsɛ, shii no bvuyte joo bô mvuŋgay ɛ yí leyte ɛ̂ kekoŋ e gomte keeyiŋsɛn, ɛ bó nu wa lo diuw kpwe le.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Ɛ bó gɛn no kamsee Jisos gayte lɛ, “Cee ɛkolɛ, Cee ɛkolɛ, beene nu ekpwekɛn.” Ɛ Jisos kamse wam nffum bô joo yì to bvuyte yidvu. Ɛ nffum wvudvu lu, ɛ joo mum cife nɛn ndvumm.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ɛ wvú bife ɛ̂ bó lɛ, “Ben sɛ lese fitele ɛ ɛ̀ nu yî yɛɛ le?” Ɛ ye bɛm bó, ɛ bó kɛŋkɛ nfan no ghayte lɛ, “Wvun wee sɛ nu wee wvù nɛɛ wvù wamte naa nffum bô joo ɛ mvú yuuke wvú le?”
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Ɛ bó lente mamase yidvu buy wvuke ɛ̂ keba ke Gɛlasen e, ɛ bó ɛ cinɛ wase keba ke woŋ e kè Galilee le.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Ɛ Jisos dioo buyte ɛ̂ kekoŋ e, kɛ lɛ wen efɛɛse ɛŋkpwaante, ɛ bô wee mvu wvu ɛ̂ kelaante ke jó le tasɛn ɛ bonceendaa bo dɛwle le njiŋsene bô wvú. Ɛ bó ɛ ce wase yî ye le baay ɛ wvú ghane kenyi kencimte, cee ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ ditfum e jò bó to dweyte bonyii. Kɛ wvú to bvuu cee fô yew e kɛ.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 No wvú yɛnɛɛ Jisos e, mum san ɛtalɛ, gɛn gbwe ɛ̂ wvú ɛjise, wam bô mvuŋgay lɛ, “Jisos, Waa Nyo', Nyo' wvù nu Ɛkolɛ ke Mwɛɛm Mvunciim e, wo fii la ɛ̂ me? Kee wo fo wo enya ŋgɛw ɛ̂ me kɛ.”
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Wvú to jemyi nonɛn njefo Jisos to nu ɛ wam wase keyoy kè yiile kedvu lɛ kí ebuy yî wee wvudvu le. Kí to ké no cuute wvú bokaŋ e bokaŋ e ɛ bó koole lo, ké koo kay can noo bikaa bô ncaw sɛ no cɛyte. Ɛ́ bó ké ekay nonɛn, ɛ wvú sumyɛ kɛ lo, ɛ keyoy kedvu mum cufe wvú ɛ wvú no lewte gɛne ŋkpwaante.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ɛ Jisos mum bife ɛ̂ wee wvudvu lɛ, “Diee diuw nu yɛɛ?” Ɛ wvú tfuse lɛ, “Diee diem nu kebombom.” Wvú to tfuse nonɛn njefo bonceendaa bo dɛwle le to nu ɛ cin lo yî ye le.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ɛ bonceendaa bodvu lɛkɛ Jisos lɛ fo wvú eciinse bowen ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ kentuke kè shiile nɛn ŋooŋŋ e kɛ.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Ɛ̀ to nu ɛ ŋgoo boŋkunyam diekene yî mbɛke le fó, ɛ bonceendaa bo dɛwle le bodvu mum lɛkɛ Jisos lɛ wvú ecinɛ ɛ́ bowen egɛn eley ɛ ɛ̀ nu yî boŋkunyam bodvu le. Ɛ wvú bee.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Ɛ bó mum buy yî wee wvudvu le, daŋsɛn gɛn ley yî boŋkunyam bodvu le. Ɛ bó sɛn, bow ɛ̂ ŋkoŋ e, shii ɛ̂ mamase yidvu le, lɛ jó.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Ɛ bonyii bò to cɛyte boŋkunyam bodvu yɛn fiɛɛ fì kooy le, ja fó, fɛɛ lo, gɛn see saaka wvudvu ɛlaante bô ɛ̂ bontɛw bo jó le.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Ɛ bonyii no yuuke, buci gɛne keeyɛn tɛn fiɛɛ fì kooy le. Ɛ bó to fô Jisos to nu, yɛn wee wɛ le, ɛ bonceendaa bo dɛwle le ba ɛ cinɛ wase wvú le, ɛ wvú ɛ shii mbew Jisos e, ɛ jise ndvú, ɛ bvufee bwew ɛ kase wase ɛ tu fó. Ɛ bó fan baay.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Ɛ bonyii bò to yɛnɛɛ fiɛɛ fì to kooyɛɛ le no seŋe ɛ̂ bó no fí to ghanɛɛ ɛ́ wee wɛ wvù to kɛŋke bonceendaa bo dɛwle le sɛ bonɛn.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Ɛ bonyii bocii bo ɛ̂ biba bì Gɛlasen e kɛŋkɛ nfan, mum lɛkɛ Jisos lɛ wvú enɛ egɛne. Ɛ Jisos mum nɛ fiew, ley ɛ̂ kekoŋ e lɛ wen egɛne,
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 ɛ wee wɛ wvù bonceendaa bo dɛwle le to buyɛɛ yî ye le mum no lɛke Jisos lɛ bô wvú egɛne. Ɛ Jisos tun, tfuse wvú jim gay lɛ,
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Ɛ̀ gɛnè ɛ ɛ̀ nu fô yew e, egɛn esee keŋghaw ke fiɛɛ le kè Nyo' nu ɛ ge fô wo le.” Nonɛn, ɛ wee wvudvu mum tu jim gɛn no ghane ɛ̂ kelaante kedvu le kecii, seŋe keŋghaw ke fiɛɛ le kè Jisos ge fô wvú le.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Ɛ Jisos lente mamase kase tu jim keba keki. Ɛ kebombom ke bonyii le kè be she cɛyte wase wvú fó fiisɛn wvú.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Ɛ cee la mvu to fó ɛ bó teŋe lɛ Jaylus, ɛ ɛ̀ nu cee ɛkolɛ yew bunle yi jó. No wvú to, fey gɛn tum ɛnvuw ɛ̂ Jisos ɛjise, kuu can lɛ wvú eto kɛ lɛ ɛ̂ wen yew,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 lɛ waa wen kpwee lo. Wvú to kɛŋke wan ɛ ɛ̀ ka kɛ wvú, ɛ ɛ̀ nu wan kpwoon ɛ wvú nu bilum yuufe ncow bifɛɛ.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Ɛ kpwoon mvu nu ɛnte jodvu ɛ wvú ɛ cɛm wase bô kencɛm ke bokɛnɛ le bilum yuufe ncow bifɛɛ. Ɛ wvú ɛ jewse wase fiɛɛ ficii fì wvú to kɛŋke can bonyii bo bifuu le, kí ɛ ghaw bó keefɛ.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Ɛ wvú bencɛ to ɛjim jo Jisos, kum ŋgem ndvu Jisos e. Kaŋ mwaaŋ ɛ kencɛm kew mum semɛ.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Ɛ Jisos bife lɛ, “Ɛ̀ kum yɛɛ me le?” Ɛ bonyii bocii maŋɛn lo. Ɛ Bita nɛ bife lɛ, “Cee ɛkolɛ, kɛ wo yɛne lɛ kebombom ke bonyii le faci wo le?”
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Ɛ Jisos no duu kɛ lɛ, “Wee nu ɛ kum me le. Me nu ɛ n'yuw no mvuŋgay nu ɛ buy yî yɛm e.”
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Ɛ kpwoon wɛ yɛn lɛ kɛ je nu dvú yì ɛ̀ nulo ɛ́ wen enyiim kɛ, mum ciŋciŋ gɛn gbwe ɛ̂ Jisos ɛjise mum see ɛ̂ bonyii bocii yuw fiɛɛ fì be ge wvú ɛ sɛ kum Jisos e, bvuu see no wvú be kum nonɛn kencɛm kew ɛ semɛ lo kaŋ mwaaŋ.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Ɛ Jisos gay ɛ̂ wvú lɛ, “Waa wɛm, fitele fiuw fì wo lese yî yɛm e nu ɛ ge wase wo ɛ bonɛn. Ɛ̀ gɛnè ntay.”
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Kɛ no Jisos to bɛɛ jemyi ɛ̂ kpwoon wvudvu nonɛn, ɛ wee mvu fɛse fó nɛn'yi fô yew e fo Jaylus wvù cee ɛkolɛ yew bunle wɛ, gay ɛ̂ wvú lɛ, “Waa wo nu ɛ mɛse wase. Fo wo ebvuu eshe enyaa ŋgɛw ɛ̂ wee n'yɛɛyi kɛ.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Ɛ wvú dioo jeme nonɛn, ɛ Jisos yuw, gay ɛ̂ Jaylus lɛ, “Fo wo efanè kɛ, lese kɛ ɛ ɛ̀ nu fitele yî yɛm e maaŋ, ɛ́ waa wo eluŋ.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Ɛ bó mum nɛ no gɛne fô yew e fo Jaylus, ke gɛn fɛse fó, ɛ Jisos tun fo wee eley yew. Ɛ wvú jo kɛ ɛ ɛ̀ nu Bita bô Jɛm noo Jon noo cee wan bô bwee wan ɛ bô bó ley.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Ɛ̀ to nu ɛ bonyii toŋene, ɛ kpwe ghamte lo fó. Ɛ Jisos gay lɛ, “Ben elu bô kpwe, wan baa kpwe kɛ, wvú leete lo.”
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Ɛ bonyii nɛ no kieele lo wvú fó, njefo bó to kee ntay lɛ wan wvudvu nu ɛ kpwe wase.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Ɛ wvú gɛn fô wan wvudvu to jiime, jicɛ yî kebo le tee lɛ, “Wan kpwoon, ja we!”
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Ɛ wvú mum kase tu dvú, ja we kaŋ mwaaŋ. Ɛ Jisos gay lɛ bó etaa fiɛɛ ɛ́ wvú edie.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Ɛ bwee bô ice yɛn fiɛɛ fì kooy le, ɛ dew yum bó. Ɛ Jisos lew lo lɛ fo bó esee ɛ̂ wee fiɛɛ fì kooy kɛ.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.