Lucas 5
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NVT
1 Ɛ̀ to nu diuu dimew, ɛ Jisos no leeme mbew Mamase yì Gɛnɛsalɛt e, ɛ bonyii ɛ gem wvú ɛ facɛ ɛ no yuuke diɛw Nyo'.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Ɛ wvú nɛ yɛn bikoŋ e bifɛɛ ŋgem joo le, ɛ bonyii bò to kɛŋke ɛ bucɛ wase jó ɛ no cuke binsaŋ bibole bi byé le.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Ɛ wvú gɛn ley ɛ̂ kemew e, ɛ ɛ̀ nu ke Semon e, gay lɛ wvú edomse ɛ́ kí eley egɛn ɛ̂ joo caan. Ɛ wvú domse, ɛ Jisos mum shii jó ɛ bonyii no nu ɛ̂ ŋkpwaante ɛ wvú yɛɛyi bó.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Ɛ wvú ke yɛɛyi mɛse, mum gay ɛ̂ Semon lɛ, “Keyɛ kekoŋ eley egɛn ɛ̂ joo fô shiiyine, ɛ́ ben etfume binsaŋ binɛn ekoo byé.”
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Ɛ Semon tfuse lɛ, “Cee ɛkolɛ, bese se ce lo we tfumyi binsaŋ bvú ɛ yuu, ɛ faŋɛ yaa koo lo fiɛɛ kɛ. Geenɛn, no ɛ̀ gay wo, me nu entfume kɛ lo.”
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Ɛ bó gɛn tfume, koo byé jó nteen, dioo bvuuse, ɛ binsaŋ no gomte keesemkɛn.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Nonɛn, ɛ bó lawcɛ bonyii bobole bo ŋgoo le ɛ̂ kekoŋ kemew e lɛ bó eto eficɛ bó. Ɛ bó to bvuse byé yidvu ɛ yí yiŋsɛn bikoŋ bibole, ɛ bí mum no gomte keeshiile ɛ̂ joo.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Ɛ Semon Bita yɛn fiɛɛ fì kooy le, mum gɛn tum ɛnvuw ɛ̂ Jisos ɛjise gay lɛ, “Kee wo Tata, nɛnɛ fiuw fɛn ecinɛ me le, me nu fiem wee wvù befe.”
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Wvú to jeme nonɛn, njefo bô bonyii bew bo ŋgoo le to nu ɛ yɛn byé yì bó to koolɛɛ, ɛ ye bɛm bó.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 Ɛ yí bɛm tɛn Jɛm bô Jon boom bo Sɛbɛdee le bò to nu tɛn ŋgoo Semon e. Ɛ Jisos gay ɛ̂ Semon lɛ, “Fo wo efanè kɛ. Ɛ kɛw yî keseen e ɛ gɛn lo, wo nu ke ekoole wase ɛ ɛ̀ nu bonyii.”
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 No bó yuw nonɛn, mum bvuse bikoŋ bibole ɛ̂ ŋkpwaante, cinɛ mwɛɛm mvunciim e mum no bii Jisos e.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Ɛ ɛ̀ ke no nu kefew kemew e, ɛ Jisos nu ɛ̂ kelaante kemew e, ɛ wee mvu nu jó ɛ ntun wvu baay ɛ die wase lo wvú. Ɛ wee wvudvu yɛn Jisos e, to gbwe ɛ̂ wvú ɛjise, lɛkɛ wvú gay lɛ, “Tata, wo nulo efɛ me ɛ́ me en'yuule, ɛ́ wo fɛn kooŋke lo.”
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Ɛ Jisos mum nɛke kebo kum wvú le gay lɛ, “Me ŋkooŋke lo, bonɛn lɛ eyuule.” Kaŋ mwaaŋ, ɛ ntun wvu baay wvudvu mum cinɛ wvú le.
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Ɛ Jisos ciise lo ɛ̂ wvú lɛ, “Ɛ̀ yɛnè fo wo esee ɛ̂ wee. Geenɛn, gɛnɛ eduŋcɛ ɛkolɛ kuw ɛ̂ cee ncese, emum enya nnya yì Muses to gayɛɛ lɛ wee kɛŋke keenya keeduŋcɛ ɛ̂ bonyii lɛ wen nu ɛ bonɛn wase yî ntun wvun e ɛ no yuule.”
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 No Jisos ciisɛɛ ɛ̂ wee wvudvu nonɛn, ɛ saaka wvu ɛkumɛ Jisos kaa bvuu saaŋkɛn fey lo, ɛ bibombom bi bonyii le no baanci too keeyuuke n'yɛɛyi we, bô lɛ wvú efɛlè bincɛm bibole.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Geenɛn, ɛ́ Jisos ké ja cinɛ bó le gɛn no bunlee ŋkpwaante.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Ɛ ɛ̀ ke no nu diuu dimew ɛ Jisos yɛɛyi bonyii, ɛ mvuŋgay mvu Nyo' le nu yî ye le, ɛ wvú fɛle bincɛm. Ɛ Bofalasii noo bonyii bò to duŋci bonci bo Nyo' le ɛ shii fó, ɛ bó to buy bontɛw bocii bo Galilee le noo biba bi Judea bô Jɛlusalɛm e.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Ɛ fí kooy lɛ bonyii bomew to nu ɛ nɛ no too ɛ bó ɛ shfumɛ wee ɛ̂ fikɛɛy e, ɛ wvú ɛ kpwe wase keba kemwaaŋ. Bó to too keeley dvú yew ejike fwe dvu Jisos.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 Geenɛn, faŋɛ yaa kɛŋkɛ je kɛ, njefo bonyii to faci baay. Ɛ bó mum ben ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ yew we, too keyɛy, shike wee wvudvu fwe dvu Jisos ɛ̂ fiɛɛ fì wvú to jiime jó le.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 No Jisos to yɛnɛɛ lɛ bonyii bodvu nu ɛ lese mvuntelem mvubole yî ye le, ɛ wvú mum gay ɛ̂ wee wɛ lɛ, “Nsaa yɛm, me nu ɛ nlɛɛshɛ wase bibefɛ biuw.”
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Ɛ bonyii bò to duŋci bonci bo Nyo' le bô bo ŋgoo Bofalasii le ba, mum kɛw no wvukene gayte lɛ, “Wvun sɛ nu yɛɛ wvù joo bvudvuu bvu Nyo' le? Ɛ̀ nu yɛɛ dvú wvù nulo elɛɛshɛ bibefɛ ɛfey Nyo' maaŋ?”
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Ɛ Jisos kiɛɛ fiɛɛ fì bó wvukene, bife ɛ̂ bó lɛ, “Ben sɛ kɛŋke kfuu ban boŋkpwawcɛ ɛ̂ mvuntelem mvunɛn e nɛn nje la?
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 Fi cekey nu fì la, keegay lɛ me nu ɛ nlɛɛshɛ wase bibefɛ bi wee wvun e, nuu lɛ wvú eja we elɛne lɛ?
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 Geenɛn, me nu enduŋcɛ ɛ̂ ben keseen lɛ wee wvù diee nu Waawee kɛŋke mvuŋgay fokuse fɛn keelɛɛshɛ bibefɛ.” Ɛ wvú mum gay ɛ̂ wee wvù to kpweɛ wase keba kemwaaŋ wɛ lɛ, “Ɛ̀ jemyi me ɛ̂ wo, ja we, ejo fikɛɛy fiuw egɛnè fô yew e.”
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Kaŋ mwaaŋ, ɛ wvú mum ja we leem ɛ̂ bonyii ɛjise, mum jo fiɛɛ fì wvú to jiime yî dvú le no gɛne fô yew e fo wvú, tumte moŋkum mo Nyo' le.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Ɛ bonyii yɛn nonɛn, ɛ dew yum bó ɛ bó kɛŋkɛ ŋghaw, no tumte moŋkum mo Nyo' le gayte lɛ, “Bese nu ɛ yɛn biŋghaw bi mwɛɛm e ɛbɛn.”
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Ɛ Jisos ke nɛ buy fó no ghane. Ɛ wvú dioo gɛne, yɛn wee mvu wvù to fii shile le ɛ bó teŋe lɛ Lɛwe, ɛ wvú ɛ shii fô bvudvuu bwew bvu lemme le. Ɛ Jisos gay ɛ̂ wvú lɛ, “Ɛ̀ biì me le.”
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Ɛ Lɛwe nɛ we, cinɛ fiɛɛ ficii le mum no bii Jisos e.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Nonɛn, ɛ Lɛwe ke mum ge ŋkaw wvu baay yew dvu wvú keekieekiee Jisos. Ɛ bonyii bò to fii shile ŋɛyte lo fó noo bonyii bomew ɛ bô bó diekene.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Ɛ Bofalasii noo bonyii bobole bo ŋgoo le bò to duŋci bonci bo Nyo' le kɛw no wvukene, bife ɛ̂ boom bo ŋgoo le bo Jisos e lɛ, “Ɛ̀ nu nje la wvù ben diekene, wukene ben ɛ bonyii bò fii shile noo bò befe bomew.”
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Ɛ Jisos tfuse ɛ̂ bó lɛ, “Kɛ bonyii bò tɛmyi ké no gomte wee ɛfuwɛ kɛ. Ɛ̀ ké no gomte bonyii bò cɛmkene.
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Kɛ me nto keetee bonyii bò nu teytey kɛ. Me nto keentee ɛ ɛ̀ nu bonyii bò befe lɛ bó ekumɛn mvuntelem mvubole.”
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Ɛ bó ke nɛ ghay ɛ̂ Jisos lɛ, “Boom bo ŋgoo le bo Jon e ké jaa no bamte mwɛɛm mvudien bvuu bunlee ɛfonɛfon, ɛ ɛ̀ nu kɛ no bo Bofalasii le ké no gee, geenɛn ɛ buw nu kɛ fibole diekene lo wukene.”
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Ɛ Jisos maw diɛw ɛ̂ bó lɛ, “Ɛ̀ nulo ɛ́ bó ebe bonyii bô bvujen ɛ́ bó egɛn, ɛ́ wee ebvuu ege ɛ́ bó ebamte mwɛɛm mvudien ɛ cee bvujen nu bô bó?
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Geenɛn, kefew nu ke eto kè bó nu ke eloo cee bvujen wvudvu ɛ̂ bó, ɛ́ bó emum ekɛw embamte mwɛɛm mvudien kefew kedvu le.”
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Ɛ wvú bvuu ma ŋgan mvu ɛ̂ bó lɛ, “Kɛ wee nu dvú wvù nulo esaa ndvu yi fiɛ etumcɛ yi yvum dvú kɛ. Ɛ́ wvú ge nonɛn, tu wvú ɛ befe wase bô ndvu yi fiɛ yidvu. Ɛ kɛ ɛ̀ cim nulo ɛ́ fincake fi fifɛ fidvu egɛn lɛŋlɛŋ bô ndvu yi yvum yidvu kɛ.
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Kɛ ɛ̀ nulo tɛn ɛ́ wee ejo mbvuum mo monfɛm, egɛɛ ɛ̂ gham mbvuum e, ɛ wvù ɛ yvumɛn wase kɛ. Ɛ́ wvú ge nonɛn, ɛ́ mbvuum mo monfɛm modvu ke ekoo, esawyɛ gham wvu yvum wvudvu, ɛ́ mbvuum bô gham ela ɛcici.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Fi lɛŋ nu lɛ, bó kɛŋke keegɛɛ mbvuum mo monfɛm kɛ ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ gham wvu fwɛ le.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Ben kee tɛn lɛ kɛ wee nu dvú wvù ké no wuu mbvuum mò nu ɛ koo wase wvù nulo ebvuu ekooŋke mo monfɛm kɛ. Wvú ké no bɛnsee kɛ wase ɛ ɛ̀ nu mo koo wa ma.”
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.