Lucas 20
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NVI
1 Ɛ ɛ̀ ke no nu diuu dimew ɛ Jisos no yɛɛyi bonyii, bvuu fewci saaka wvù jee wvù wvu Nyo' ɛ̂ bó fô yew ncese le. Ɛ bocee ncese bo baay baay bô bonyii bò duŋci bonci bo Nyo' le noo bonyii bò saake woŋ to,
1 Certo dia, quando Jesus estava ensinando o povo no templo e pregando as boas novas, chegaram-se a ele os chefes dos sacerdotes, juntamente com os mestres da lei e os líderes religiosos,
2 bife ɛ̂ wvú lɛ, “Kɛ see ɛ̂ bese wee wvù nya mvuŋgay lɛ wo egee mwɛɛm mvun? Ɛ̀ nya yɛɛ mvuŋgay mvudvu ɛ̂ wo?”
2 e lhe perguntaram: "Com que autoridade estás fazendo estas coisas? Quem te deu esta autoridade? "
3 Ɛ Jisos tfuse lɛ, “Me tɛn nu embife fiɛɛ ɛ̂ ben. Ben esee ɛ̂ me keseen.
3 Ele respondeu: "Eu também lhes farei uma pergunta: Digam-me:
4 Mvuŋgay mvù Jon to leese bonyii dvú ɛ̂ joo to nya Nyo' nuu wee wvu wum ɛ?”
4 O batismo de João era do céu, ou dos homens? "
5 Ɛ bó mum koo ntfum ɛbonɛbon lɛ, “Ɛ́ beene tfuse lɛ ɛ̀ to nya Nyo', ɛ́ wvú ebife ɛ̂ beene lɛ laa ɛ ɛ̀ ge la fo beene ebee Jon e lɛ?
5 Eles discutiam entre si, dizendo: "Se dissermos: ‘do céu’, ele perguntará: ‘Então por que vocês não creram nele? ’
6 Ɛ́ beene tfuse lɛ ɛ̀ to nya wee wvu wum, ɛ́ bonyii etumyɛ beene bô ɛta, njefo bó nu ɛ bee cɛɛy cɛɛy lɛ Jon to nu wee ntum Nyo'.”
6 Mas se dissermos: ‘dos homens’, todo o povo nos apedrejará, porque convencidos estão de que João era um profeta".
7 Nonɛn, ɛ bó mum tfuse lɛ, “Kɛ bese kee wee wvù to nyaɛ kɛ.”
7 Assim, responderam: "Não sabemos de onde era".
8 Ɛ Jisos mum gay ɛ̂ bó lɛ, “Tu kɛ me nu ensee tɛn ɛ̂ ben wee wvù nya mvuŋgay ɛ̂ me lɛ me eŋgee mwɛɛm mvun kɛ.”
8 Disse então Jesus: "Tampouco lhes direi com que autoridade estou fazendo estas coisas".
9 Ɛ Jisos mum nɛ kɛw no maa ŋgan ɛ̂ bonyii lɛ, “Wee mvu to nu ɛ lem wɛɛ mvuntam mvù bó keenci mbvuum dvú. Ke tɛse wɛɛ wvudvu ɛ̂ bonyii, mum nɛ gɛn ketum kemew e, gɛn ce jó baay.
9 Então Jesus passou a contar ao povo esta parábola: "Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a alguns lavradores e ausentou-se por longo tempo.
10 Ɛ kefew kè bó ké no kooyte ke to kocɛn, ɛ wvú tum waa we lemme lɛ wvú egɛn efi mvuwene mvuntam. Ɛ wvú gɛn, ɛ bonyii bò wvú to tɛsɛɛ wɛɛ ɛ̂ bó, kaa suŋ lo wvú kuŋ ɛ wvú tu jim cancan.
10 Na época da colheita, ele enviou um servo aos lavradores, para que lhe entregassem parte do fruto da vinha. Mas os lavradores o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
11 Ɛ wee wvudvu bvuu tum wvumvu waa lemme, ɛ bó bvuu suŋ wvuwɛ, shoose wvú, kuŋ ɛ wvú tu jim cancan.
11 Ele mandou outro servo, mas a esse também espancaram e o trataram de maneira humilhante, mandando-o embora de mãos vazias.
12 Ɛ wvú bvuu tum wvumvu lɛ botɛte, ɛ bó lɛmse wvú, tfume ɛkfuŋ.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram da vinha.
13 Ɛ wee wvudvu kpwawcɛ lɛ, ‘Me nu eŋge nɛɛ? Me nu ntum wase keseen ɛ ɛ̀ nu waa wɛm wvù nu fitele fiem. Sekemew ɛ́ bó egɛn ewvum wvú.’
13 "Então o proprietário da vinha disse: ‘Que farei? Mandarei meu filho amado; quem sabe o respeitarão’.
14 Ɛ wan wɛ gɛn ley wɛne, ɛ bonyii ba bò bó to tɛsɛɛ wɛɛ ɛ̂ bó yɛn wvú le, tfumtfum ɛbonɛbon lɛ, ‘Wvun nu ndiela wee wɛɛ wvun. Beene eyu wvú emum eyow wɛɛ wvun.’
14 "Mas quando os lavradores o viram, combinaram entre si dizendo: ‘Este é o herdeiro. Vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
15 Ɛ bó mum koo wvú, bvuse wɛne, yu.”
15 Assim, lançaram-no fora da vinha e o mataram. "O que lhes fará então o dono da vinha?
16 Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben lɛ wvú nu ke eto elɛse lo bonyii bodvu, etɛse wɛɛ wvudvu ɛ ɛ̀ nu wase ɛ̂ bonyii bomew.” No bonyii yuw nonɛn, kacɛ lo lɛ, “Nyo' elɛwsè.”
16 Virá, matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros". Quando o povo ouviu isso, disse: "Que isso nunca aconteça! "
17 Ɛ Jisos taa bó nɛn, bife lɛ, “Tu fiɛɛ fin fì bó saŋ ɛ̂ Ŋwa' Nyo' le jemyi lɛ la, fì nu lɛ,
17 Jesus olhou fixamente para eles e perguntou: "Então, qual é o significado do que está escrito? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular’.
18 Ɛ tɛ didvu din nu, ɛ́ wee gbwe yî dvú le ecaafiɛ lo, ɛ́ dí gbwe yî wee le, ɛ́ mwɛtɛn efooncɛ lo.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó".
19 No Jisos ma ŋgan wvudvu nonɛn, ɛ bonyii bò to duŋci bonci bo Nyo' le bô bocee ncese bo baay baay mum no gomte lɛ bó ekoo wvú kɛ fó. Bó to gomte keekoo wvú njefo bó to nu ɛ kiɛɛ lɛ wvú ma ŋgan wvudvu ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ bó, geenɛn fan bonyii.
19 Os mestres da lei e os chefes dos sacerdotes procuravam uma forma de prendê-lo imediatamente, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado essa parábola. Todavia tinham medo do povo.
20 Ɛ bó mum no bii bikaa biew e, kew bonyii, tum ɛ bó gɛn no keele wvú buwse lɛ bó nu bonyii bò jee. Ɛ bó to gee nonɛn keeyuw fiɛɛ diuw we le emum ekoo wvú enya can wee wvu Lum wvù saake keba kekiɛ le.
20 Pondo-se a vigiá-lo, eles mandaram espiões, que se fingiam justos, para apanhar Jesus em alguma coisa que ele dissesse, de forma que o pudessem entregar ao poder e à autoridade do governador.
21 Ɛ bonyii bodvu mum nɛ bife ɛ̂ wvú lɛ, “Wee n'yɛɛyi, bese kee lɛ mwɛɛm mvù wo jemyi noo mvù wo yɛɛyi nu mvu lɛŋ, ɛ kɛ wo taale jise di wee le kɛ. Wo ké no yɛɛyi kecɛɛy ɛ ɛ̀ nu fiɛɛ fì Nyo' gomte lɛ bonyii egeè.
21 Assim, os espiões lhe perguntaram: "Mestre, sabemos que falas e ensinas o que é correto, e que não mostras parcialidade, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade.
22 Bese ɛ mum ɛ no biite lɛ laa nci nu ɛ bee lɛ beene elaaŋke shile ɛ̂ Kaysa Nfon wvu Lum ɛ?”
22 É certo pagar imposto a César ou não? "
23 Ɛ Jisos kiɛɛ fiɛɛ fì bó wɛɛntene bô fí gay lɛ,
23 Ele percebeu a astúcia deles e lhes disse:
24 “Ben kɛ eto bô danali mwaaŋ ɛ́ me en'yɛn.” Ɛ bó to dvú ɛ wvú bife lɛ, “Ɛkolɛ kin kè nu yî dvú le nu ke yɛɛ le, ɛ diee din nu di yɛɛ le?” Ɛ bó tfuse lɛ, “Ɛ̀ nu ke Kaysa le, ɛ diee nu kɛ tɛn diew.”
24 "Mostrem-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que há nele? "
25 Ɛ Jisos mum gay lɛ, “Ben emum enyaà lɛ ɛ̂ Kaysa fiɛɛ fì ɛ̀ nu fi Kaysa le, enyaà ɛ̂ Nyo' fì ɛ̀ nu fi Nyo' le.”
25 "De César", responderam eles. Ele lhes disse: "Portanto, dêem a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus".
26 Ɛ bonyii ba yuw ɛ fí ffumse bó, ɛ bó mɛy diuw tfu faŋɛ yaa kɛŋkɛ fiɛɛ fì bó ekoo wvú yî dvú le ɛ̂ bonyii ɛjise ɛnte jo mwɛɛm mvù wvú to jemyi le kɛ.
26 E não conseguiram apanhá-lo em nenhuma palavra diante do povo. E, admirados com a sua resposta, ficaram em silêncio.
27 Ɛ bonyii bomew ŋgoo Bosadusii le ke nɛ to keebife fiɛɛ ɛ̂ Jisos. Bosadusii ban to nu bonyii bò to duu lɛ kɛ bonyii nu ke ekase ebuy yî kpwe le kɛ.
27 Alguns dos saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se de Jesus com a seguinte questão:
28 Ɛ bó to bife ɛ̂ wvú lɛ, “Wee n'yɛɛyi, Muses to nu ɛ saŋ ɛ̂ nci wesebeene le lɛ,
28 "Mestre", disseram eles, "Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
29 Keseen, boom bo wee mvu le to nu bosooshwiy, ɛ wvu ŋgaywee ke kɛŋkɛ kpwoon, ke kpwe sɛ bô wvú ɛ kɛŋkɛ wan.
29 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
30 Ɛ ɛjimɛ kew gɛɛ kpwoon wvudvu, ke kpwe tɛn sɛ wan.
30 O segundo
31 Ɛ ɛjimɛ ke wvuwɛ le bvuu gɛɛ tɛn kpwoon wvudvu, ke kpwe tɛn sɛ wan. Ɛ fí ke kooy kɛ nonɛn bô boom bo bosooshwiy bodvu bocii, ɛ mvu bó le faŋɛ yaa boo wan bô kpwoon wvudvu kɛ.
31 e o terceiro e depois também os outros casaram-se com ela; e morreram os sete sucessivamente, sem deixar filhos.
32 Ɛjim jodvu ɛ kpwoon wvudvu kpwe tɛn.
32 Finalmente morreu também a mulher.
33 No bonyii bo bosooshwiy bodvu to nu ɛ jo kpwoon wvudvu bocii, ɛ̀ nu ke enu seke bonyii kaase buyte yî kpwe le, ɛ́ wvú enu kpwɛɛ yɛɛ?”
33 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
34 Ɛ Jisos tfuse lɛ, “Yî woŋ wvu keseen e nu ɛ bolemsɛ bô bokɛnɛ taashi bvujen.
34 Jesus respondeu: "Os filhos desta era casam-se e são dados em casamento,
35 Geenɛn, ɛ bonyii bò nu ɛ kocɛn keeke ekɛŋke bvudvuu yî woŋ wvù too le seke bó ɛ kase ɛ buy yî kpwe le yaa nu ke etaashi bvujen kɛ, ɛ bonyii yaa bɛɛ ke enyaa boom ɛ bó taashi bvujen kɛ.
35 mas os que forem considerados dignos de tomar parte na era que há de vir e na ressurreição dos mortos não se casarão nem serão dados em casamento,
36 Kɛ bó bɛɛ ke ebvuu ekpwekɛn kɛ, njefo bó nu ke enu wase kɛ diɛwɛ bonceendaa bo Nyo' le. Bó nu ke enu wase boom bo Nyo' le, njefo bó nu ɛ kase wase ɛ buy yî kpwe le.
36 e não podem mais morrer, pois são como os anjos. São filhos de Deus, visto que são filhos da ressurreição.
37 Kecɛɛy kedvu nu lɛ Muses kebɛɛ to nu ɛ yuuse lɛ bonyii nu ke ekase ebuy yî kpwe le no wvú to saŋɛɛ ɛkumɛ kete kè wvú to yɛnɛɛ ɛ kí bɛɛnci. Wvú teŋe Tata ɛ̂ bvudvuu bvu ŋwa' le bvudvu lɛ wvú nu Nyo' Abla'am, nu Nyo' Aysik bvuu nu Nyo' Yakow.
37 E que os mortos ressuscitam, já Moisés mostrou, no relato da sarça, quando ao Senhor ele chama ‘Deus de Abraão, Deus de Isaque e Deus de Jacó’.
38 Ɛ́ wvú teŋe nonɛn, tu boŋkfu ban nu bonyii ɛ bó nu dvú, kɛ Nyo' nu Nyo' boŋkfu kɛ, ɛ̀ nu Nyo' bonyii bò nu dvú, njefo fô Nyo' le nu ɛ bonyii bocii nu boyuum.”
38 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos, pois para ele todos vivem".
39 No Jisos jeme nonɛn ɛ bonyii bò to duŋci bonci bo Nyo' le bɛnse wvú gay lɛ, “Wee n'yɛɛyi, wo nu ɛ loocɛ ɛ tfuse lɛŋ.”
39 Alguns dos mestres da lei disseram: "Respondeste bem, Mestre! "
40 Kɛ nonɛn, ɛ wee faŋɛ yaa ebvuu emom lo ebife fiɛɛ ɛ̂ wvú kɛ.
40 E ninguém mais ousava fazer-lhe perguntas.
41 Ɛ Jisos mum nɛ bife fiew ɛ̂ bó lɛ, “Bonyii ghan nɛɛ ɛ sɛ no gayte lɛ Mboyse wvù Nyo' to kawɛɛ nu waa Nfon Dawe?
41 Então Jesus lhes perguntou: "Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 Kɛ ben kee lɛ Dawe kebɛɛ to nu ɛ saŋ ɛ Ŋwa' Mbense le lɛ,
42 "O próprio Davi afirma no Livro dos Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: "Senta-te à minha direita
43 egɛn ebuy seke wen ke ejike bonyii bew bo bvuban e
43 até que eu ponha os teus inimigos como estrado para os teus pés" ’.
44 Ɛ́ Dawe teŋe wvú lɛ Tata wen, ɛ́ wvú ebvuu eghan nɛɛ sɛ no nu waa we?”
44 Portanto Davi o chama ‘Senhor’. Então, como é que ele pode ser seu filho? "
45 Ɛ Jisos mum nɛ no jemyi wase ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ boom bew bo ŋgoo le ɛ bonyii bocii yuuke. Wvú to nu ɛ gay ɛ̂ bó lɛ,
45 Estando todo o povo a ouvi-lo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Ben eyɛnè ɛkumɛ bonyii bò duŋci bonci bo Nyo' le. Bó kooŋke keetfumyi bikum bì dewkene kale dvú, kooŋke lɛ bó egayte bó le ɛ̂ way bô n'wvum. Ɛ bó bvuu kooŋke keeshiile yî bintaw bi fwe le yéw bunle le. Ɛ́ bó ké egɛn fô ŋkaw e, no kooŋke kɛ keeshii ɛ ɛ̀ nu fwe.
46 "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, e gostam muito de receber saudações nas praças e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
47 Ɛ ɛ̀ bvuu nu kɛ bó bò shiwse bokɛ' bo boŋkfu le, lɛɛle bó fii mwɛɛm mvubole, mum gee dibunle dì dewkene keeduŋci ye. Bonyii bodvu ban nu ɛ wvubo ŋgɛw nu ke efo lo.”
47 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses homens serão punidos com maior rigor! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.