Lucas 20
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs BKJ
1 Ɛ ɛ̀ ke no nu diuu dimew ɛ Jisos no yɛɛyi bonyii, bvuu fewci saaka wvù jee wvù wvu Nyo' ɛ̂ bó fô yew ncese le. Ɛ bocee ncese bo baay baay bô bonyii bò duŋci bonci bo Nyo' le noo bonyii bò saake woŋ to,
1 E aconteceu que, em um daqueles dias, enquanto ele ensinava o povo no templo, e pregava o evangelho, os principais sacerdotes e os escribas vieram a ele com os anciãos,
2 bife ɛ̂ wvú lɛ, “Kɛ see ɛ̂ bese wee wvù nya mvuŋgay lɛ wo egee mwɛɛm mvun? Ɛ̀ nya yɛɛ mvuŋgay mvudvu ɛ̂ wo?”
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu essas coisas? Ou quem é que te deu tal autoridade?
3 Ɛ Jisos tfuse lɛ, “Me tɛn nu embife fiɛɛ ɛ̂ ben. Ben esee ɛ̂ me keseen.
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa, respondam-me:
4 Mvuŋgay mvù Jon to leese bonyii dvú ɛ̂ joo to nya Nyo' nuu wee wvu wum ɛ?”
4 O batismo de João, era do céu ou dos homens?
5 Ɛ bó mum koo ntfum ɛbonɛbon lɛ, “Ɛ́ beene tfuse lɛ ɛ̀ to nya Nyo', ɛ́ wvú ebife ɛ̂ beene lɛ laa ɛ ɛ̀ ge la fo beene ebee Jon e lɛ?
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não crestes?
6 Ɛ́ beene tfuse lɛ ɛ̀ to nya wee wvu wum, ɛ́ bonyii etumyɛ beene bô ɛta, njefo bó nu ɛ bee cɛɛy cɛɛy lɛ Jon to nu wee ntum Nyo'.”
6 Mas, e se nós dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque eles estão convencidos que João era um profeta.
7 Nonɛn, ɛ bó mum tfuse lɛ, “Kɛ bese kee wee wvù to nyaɛ kɛ.”
7 E eles responderam que não podiam dizer de onde era.
8 Ɛ Jisos mum gay ɛ̂ bó lɛ, “Tu kɛ me nu ensee tɛn ɛ̂ ben wee wvù nya mvuŋgay ɛ̂ me lɛ me eŋgee mwɛɛm mvun kɛ.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
9 Ɛ Jisos mum nɛ kɛw no maa ŋgan ɛ̂ bonyii lɛ, “Wee mvu to nu ɛ lem wɛɛ mvuntam mvù bó keenci mbvuum dvú. Ke tɛse wɛɛ wvudvu ɛ̂ bonyii, mum nɛ gɛn ketum kemew e, gɛn ce jó baay.
9 Então, ele começou a falar ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e foi para uma terra distante por muito tempo.
10 Ɛ kefew kè bó ké no kooyte ke to kocɛn, ɛ wvú tum waa we lemme lɛ wvú egɛn efi mvuwene mvuntam. Ɛ wvú gɛn, ɛ bonyii bò wvú to tɛsɛɛ wɛɛ ɛ̂ bó, kaa suŋ lo wvú kuŋ ɛ wvú tu jim cancan.
10 E, no devido tempo, enviou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora vazio.
11 Ɛ wee wvudvu bvuu tum wvumvu waa lemme, ɛ bó bvuu suŋ wvuwɛ, shoose wvú, kuŋ ɛ wvú tu jim cancan.
11 E novamente ele enviou outro servo; e eles também o espancaram, e o insultaram e o mandaram embora vazio.
12 Ɛ wvú bvuu tum wvumvu lɛ botɛte, ɛ bó lɛmse wvú, tfume ɛkfuŋ.
12 E ele enviou novamente um terceiro; e eles também feriram a este, e o expulsaram.
13 Ɛ wee wvudvu kpwawcɛ lɛ, ‘Me nu eŋge nɛɛ? Me nu ntum wase keseen ɛ ɛ̀ nu waa wɛm wvù nu fitele fiem. Sekemew ɛ́ bó egɛn ewvum wvú.’
13 Então, disse o senhor da vinha: O que eu farei? Enviarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Ɛ wan wɛ gɛn ley wɛne, ɛ bonyii ba bò bó to tɛsɛɛ wɛɛ ɛ̂ bó yɛn wvú le, tfumtfum ɛbonɛbon lɛ, ‘Wvun nu ndiela wee wɛɛ wvun. Beene eyu wvú emum eyow wɛɛ wvun.’
14 Mas, vendo-o os lavradores, eles arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Ɛ bó mum koo wvú, bvuse wɛne, yu.”
15 Assim, eles lançaram-no fora da vinha, e o mataram. O que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben lɛ wvú nu ke eto elɛse lo bonyii bodvu, etɛse wɛɛ wvudvu ɛ ɛ̀ nu wase ɛ̂ bonyii bomew.” No bonyii yuw nonɛn, kacɛ lo lɛ, “Nyo' elɛwsè.”
16 Ele virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. E, ouvindo eles isso, disseram: Deus o proíba!
17 Ɛ Jisos taa bó nɛn, bife lɛ, “Tu fiɛɛ fin fì bó saŋ ɛ̂ Ŋwa' Nyo' le jemyi lɛ la, fì nu lɛ,
17 E ele observando-os, disse: Então, o que é isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina?
18 Ɛ tɛ didvu din nu, ɛ́ wee gbwe yî dvú le ecaafiɛ lo, ɛ́ dí gbwe yî wee le, ɛ́ mwɛtɛn efooncɛ lo.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra será despedaçado, mas naquele em que ela cair, ela triturará ao pó.
19 No Jisos ma ŋgan wvudvu nonɛn, ɛ bonyii bò to duŋci bonci bo Nyo' le bô bocee ncese bo baay baay mum no gomte lɛ bó ekoo wvú kɛ fó. Bó to gomte keekoo wvú njefo bó to nu ɛ kiɛɛ lɛ wvú ma ŋgan wvudvu ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ bó, geenɛn fan bonyii.
19 E os principais sacerdotes e os escribas procuraram lançar mão dele naquela mesma hora, mas eles temiam o povo; pois perceberam que ele tinha falado a parábola contra eles.
20 Ɛ bó mum no bii bikaa biew e, kew bonyii, tum ɛ bó gɛn no keele wvú buwse lɛ bó nu bonyii bò jee. Ɛ bó to gee nonɛn keeyuw fiɛɛ diuw we le emum ekoo wvú enya can wee wvu Lum wvù saake keba kekiɛ le.
20 E, eles vigiando-o, enviaram espiões, os quais se fingiam de homens justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem ao poder e à autoridade do governador.
21 Ɛ bonyii bodvu mum nɛ bife ɛ̂ wvú lɛ, “Wee n'yɛɛyi, bese kee lɛ mwɛɛm mvù wo jemyi noo mvù wo yɛɛyi nu mvu lɛŋ, ɛ kɛ wo taale jise di wee le kɛ. Wo ké no yɛɛyi kecɛɛy ɛ ɛ̀ nu fiɛɛ fì Nyo' gomte lɛ bonyii egeè.
21 E eles perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu falas e ensinas retamente, e que não fazes acepção de pessoas, mas ensinas o caminho de Deus verdadeiramente;
22 Bese ɛ mum ɛ no biite lɛ laa nci nu ɛ bee lɛ beene elaaŋke shile ɛ̂ Kaysa Nfon wvu Lum ɛ?”
22 é lícito dar tributo a César ou não?
23 Ɛ Jisos kiɛɛ fiɛɛ fì bó wɛɛntene bô fí gay lɛ,
23 Mas, ele percebendo a sua astúcia, disse-lhes: Por que vós me tentais?
24 “Ben kɛ eto bô danali mwaaŋ ɛ́ me en'yɛn.” Ɛ bó to dvú ɛ wvú bife lɛ, “Ɛkolɛ kin kè nu yî dvú le nu ke yɛɛ le, ɛ diee din nu di yɛɛ le?” Ɛ bó tfuse lɛ, “Ɛ̀ nu ke Kaysa le, ɛ diee nu kɛ tɛn diew.”
24 Mostrai-me uma moeda. De quem é a imagem e a inscrição? E, eles respondendo, disseram: De César.
25 Ɛ Jisos mum gay lɛ, “Ben emum enyaà lɛ ɛ̂ Kaysa fiɛɛ fì ɛ̀ nu fi Kaysa le, enyaà ɛ̂ Nyo' fì ɛ̀ nu fi Nyo' le.”
25 E ele lhes disse: Dai, pois, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
26 Ɛ bonyii ba yuw ɛ fí ffumse bó, ɛ bó mɛy diuw tfu faŋɛ yaa kɛŋkɛ fiɛɛ fì bó ekoo wvú yî dvú le ɛ̂ bonyii ɛjise ɛnte jo mwɛɛm mvù wvú to jemyi le kɛ.
26 E eles não puderam tomá-lo em suas palavras diante do povo; e eles maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Ɛ bonyii bomew ŋgoo Bosadusii le ke nɛ to keebife fiɛɛ ɛ̂ Jisos. Bosadusii ban to nu bonyii bò to duu lɛ kɛ bonyii nu ke ekase ebuy yî kpwe le kɛ.
27 Então, chegaram-se a ele alguns dos saduceus, que negam haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe,
28 Ɛ bó to bife ɛ̂ wvú lɛ, “Wee n'yɛɛyi, Muses to nu ɛ saŋ ɛ̂ nci wesebeene le lɛ,
28 dizendo: Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, tendo esposa, e ele não deixasse filhos, seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
29 Keseen, boom bo wee mvu le to nu bosooshwiy, ɛ wvu ŋgaywee ke kɛŋkɛ kpwoon, ke kpwe sɛ bô wvú ɛ kɛŋkɛ wan.
29 Houve, pois, sete irmãos; e o primeiro tomou uma mulher, e morreu sem filhos.
30 Ɛ ɛjimɛ kew gɛɛ kpwoon wvudvu, ke kpwe tɛn sɛ wan.
30 E o segundo a tomou como esposa, e morreu sem filhos.
31 Ɛ ɛjimɛ ke wvuwɛ le bvuu gɛɛ tɛn kpwoon wvudvu, ke kpwe tɛn sɛ wan. Ɛ fí ke kooy kɛ nonɛn bô boom bo bosooshwiy bodvu bocii, ɛ mvu bó le faŋɛ yaa boo wan bô kpwoon wvudvu kɛ.
31 E o terceiro a tomou, e semelhantemente também os sete, e eles não tiveram filhos e morreram.
32 Ɛjim jodvu ɛ kpwoon wvudvu kpwe tɛn.
32 E depois de todos, a mulher também morreu.
33 No bonyii bo bosooshwiy bodvu to nu ɛ jo kpwoon wvudvu bocii, ɛ̀ nu ke enu seke bonyii kaase buyte yî kpwe le, ɛ́ wvú enu kpwɛɛ yɛɛ?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher? Pois os sete a tiveram por esposa.
34 Ɛ Jisos tfuse lɛ, “Yî woŋ wvu keseen e nu ɛ bolemsɛ bô bokɛnɛ taashi bvujen.
34 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Geenɛn, ɛ bonyii bò nu ɛ kocɛn keeke ekɛŋke bvudvuu yî woŋ wvù too le seke bó ɛ kase ɛ buy yî kpwe le yaa nu ke etaashi bvujen kɛ, ɛ bonyii yaa bɛɛ ke enyaa boom ɛ bó taashi bvujen kɛ.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dos mortos, não se casam, nem se dão em casamento;
36 Kɛ bó bɛɛ ke ebvuu ekpwekɛn kɛ, njefo bó nu ke enu wase kɛ diɛwɛ bonceendaa bo Nyo' le. Bó nu ke enu wase boom bo Nyo' le, njefo bó nu ɛ kase wase ɛ buy yî kpwe le.
36 nem podem mais morrer; porque são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Kecɛɛy kedvu nu lɛ Muses kebɛɛ to nu ɛ yuuse lɛ bonyii nu ke ekase ebuy yî kpwe le no wvú to saŋɛɛ ɛkumɛ kete kè wvú to yɛnɛɛ ɛ kí bɛɛnci. Wvú teŋe Tata ɛ̂ bvudvuu bvu ŋwa' le bvudvu lɛ wvú nu Nyo' Abla'am, nu Nyo' Aysik bvuu nu Nyo' Yakow.
37 Agora que os mortos hão de ressuscitar, até Moisés o mostrou no arbusto, quando ele chamou ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Ɛ́ wvú teŋe nonɛn, tu boŋkfu ban nu bonyii ɛ bó nu dvú, kɛ Nyo' nu Nyo' boŋkfu kɛ, ɛ̀ nu Nyo' bonyii bò nu dvú, njefo fô Nyo' le nu ɛ bonyii bocii nu boyuum.”
38 Porque ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque todos vivem para ele.
39 No Jisos jeme nonɛn ɛ bonyii bò to duŋci bonci bo Nyo' le bɛnse wvú gay lɛ, “Wee n'yɛɛyi, wo nu ɛ loocɛ ɛ tfuse lɛŋ.”
39 Então, alguns dos escribas disseram, respondendo-lhe: Mestre, tu dissestes bem.
40 Kɛ nonɛn, ɛ wee faŋɛ yaa ebvuu emom lo ebife fiɛɛ ɛ̂ wvú kɛ.
40 E depois disso, eles não ousaram perguntar-lhe questão nenhuma.
41 Ɛ Jisos mum nɛ bife fiew ɛ̂ bó lɛ, “Bonyii ghan nɛɛ ɛ sɛ no gayte lɛ Mboyse wvù Nyo' to kawɛɛ nu waa Nfon Dawe?
41 E ele lhes disse: Como eles dizem que Cristo é filho de Davi?
42 Kɛ ben kee lɛ Dawe kebɛɛ to nu ɛ saŋ ɛ Ŋwa' Mbense le lɛ,
42 E o próprio Davi disse no livro dos Salmos: O SENHOR disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 egɛn ebuy seke wen ke ejike bonyii bew bo bvuban e
43 até que eu faça dos teus inimigos teu escabelo.
44 Ɛ́ Dawe teŋe wvú lɛ Tata wen, ɛ́ wvú ebvuu eghan nɛɛ sɛ no nu waa we?”
44 Portanto, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Ɛ Jisos mum nɛ no jemyi wase ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ boom bew bo ŋgoo le ɛ bonyii bocii yuuke. Wvú to nu ɛ gay ɛ̂ bó lɛ,
45 Então, ouvindo-o todo o povo, ele disse aos seus discípulos:
46 “Ben eyɛnè ɛkumɛ bonyii bò duŋci bonci bo Nyo' le. Bó kooŋke keetfumyi bikum bì dewkene kale dvú, kooŋke lɛ bó egayte bó le ɛ̂ way bô n'wvum. Ɛ bó bvuu kooŋke keeshiile yî bintaw bi fwe le yéw bunle le. Ɛ́ bó ké egɛn fô ŋkaw e, no kooŋke kɛ keeshii ɛ ɛ̀ nu fwe.
46 Cuidado com os escribas, que querem andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados, e os principais assentos nas sinagogas, e os principais lugares nos banquetes;
47 Ɛ ɛ̀ bvuu nu kɛ bó bò shiwse bokɛ' bo boŋkfu le, lɛɛle bó fii mwɛɛm mvubole, mum gee dibunle dì dewkene keeduŋci ye. Bonyii bodvu ban nu ɛ wvubo ŋgɛw nu ke efo lo.”
47 que devoram as casas das viúvas, e, por aparência, fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.