Lucas 20

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ɛ ɛ̀ ke no nu diuu dimew ɛ Jisos no yɛɛyi bonyii, bvuu fewci saaka wvù jee wvù wvu Nyo' ɛ̂ bó fô yew ncese le. Ɛ bocee ncese bo baay baay bô bonyii bò duŋci bonci bo Nyo' le noo bonyii bò saake woŋ to,
1 E aconteceu num daqueles dias que, estando ele ensinando o povo no templo, e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 bife ɛ̂ wvú lɛ, “Kɛ see ɛ̂ bese wee wvù nya mvuŋgay lɛ wo egee mwɛɛm mvun? Ɛ̀ nya yɛɛ mvuŋgay mvudvu ɛ̂ wo?”
2 E falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes estas coisas? Ou, quem é que te deu esta autoridade?
3 Ɛ Jisos tfuse lɛ, “Me tɛn nu embife fiɛɛ ɛ̂ ben. Ben esee ɛ̂ me keseen.
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: Dizei-me pois:
4 Mvuŋgay mvù Jon to leese bonyii dvú ɛ̂ joo to nya Nyo' nuu wee wvu wum ɛ?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ɛ bó mum koo ntfum ɛbonɛbon lɛ, “Ɛ́ beene tfuse lɛ ɛ̀ to nya Nyo', ɛ́ wvú ebife ɛ̂ beene lɛ laa ɛ ɛ̀ ge la fo beene ebee Jon e lɛ?
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
6 Ɛ́ beene tfuse lɛ ɛ̀ to nya wee wvu wum, ɛ́ bonyii etumyɛ beene bô ɛta, njefo bó nu ɛ bee cɛɛy cɛɛy lɛ Jon to nu wee ntum Nyo'.”
6 E se dissermos: Dos homens; todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Nonɛn, ɛ bó mum tfuse lɛ, “Kɛ bese kee wee wvù to nyaɛ kɛ.”
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Ɛ Jisos mum gay ɛ̂ bó lɛ, “Tu kɛ me nu ensee tɛn ɛ̂ ben wee wvù nya mvuŋgay ɛ̂ me lɛ me eŋgee mwɛɛm mvun kɛ.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Ɛ Jisos mum nɛ kɛw no maa ŋgan ɛ̂ bonyii lɛ, “Wee mvu to nu ɛ lem wɛɛ mvuntam mvù bó keenci mbvuum dvú. Ke tɛse wɛɛ wvudvu ɛ̂ bonyii, mum nɛ gɛn ketum kemew e, gɛn ce jó baay.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra por muito tempo;
10 Ɛ kefew kè bó ké no kooyte ke to kocɛn, ɛ wvú tum waa we lemme lɛ wvú egɛn efi mvuwene mvuntam. Ɛ wvú gɛn, ɛ bonyii bò wvú to tɛsɛɛ wɛɛ ɛ̂ bó, kaa suŋ lo wvú kuŋ ɛ wvú tu jim cancan.
10 E no tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Ɛ wee wvudvu bvuu tum wvumvu waa lemme, ɛ bó bvuu suŋ wvuwɛ, shoose wvú, kuŋ ɛ wvú tu jim cancan.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este, e afrontando-o, mandaram-no vazio.
12 Ɛ wvú bvuu tum wvumvu lɛ botɛte, ɛ bó lɛmse wvú, tfume ɛkfuŋ.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este, o expulsaram.
13 Ɛ wee wvudvu kpwawcɛ lɛ, ‘Me nu eŋge nɛɛ? Me nu ntum wase keseen ɛ ɛ̀ nu waa wɛm wvù nu fitele fiem. Sekemew ɛ́ bó egɛn ewvum wvú.’
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez que, vendo, o respeitem.
14 Ɛ wan wɛ gɛn ley wɛne, ɛ bonyii ba bò bó to tɛsɛɛ wɛɛ ɛ̂ bó yɛn wvú le, tfumtfum ɛbonɛbon lɛ, ‘Wvun nu ndiela wee wɛɛ wvun. Beene eyu wvú emum eyow wɛɛ wvun.’
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Ɛ bó mum koo wvú, bvuse wɛne, yu.”
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben lɛ wvú nu ke eto elɛse lo bonyii bodvu, etɛse wɛɛ wvudvu ɛ ɛ̀ nu wase ɛ̂ bonyii bomew.” No bonyii yuw nonɛn, kacɛ lo lɛ, “Nyo' elɛwsè.”
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isto, disseram: Não seja assim!
17 Ɛ Jisos taa bó nɛn, bife lɛ, “Tu fiɛɛ fin fì bó saŋ ɛ̂ Ŋwa' Nyo' le jemyi lɛ la, fì nu lɛ,
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra, que os edificadores reprovaram, Essa foi feita cabeça da esquina.
18 Ɛ tɛ didvu din nu, ɛ́ wee gbwe yî dvú le ecaafiɛ lo, ɛ́ dí gbwe yî wee le, ɛ́ mwɛtɛn efooncɛ lo.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 No Jisos ma ŋgan wvudvu nonɛn, ɛ bonyii bò to duŋci bonci bo Nyo' le bô bocee ncese bo baay baay mum no gomte lɛ bó ekoo wvú kɛ fó. Bó to gomte keekoo wvú njefo bó to nu ɛ kiɛɛ lɛ wvú ma ŋgan wvudvu ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ bó, geenɛn fan bonyii.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo; porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Ɛ bó mum no bii bikaa biew e, kew bonyii, tum ɛ bó gɛn no keele wvú buwse lɛ bó nu bonyii bò jee. Ɛ bó to gee nonɛn keeyuw fiɛɛ diuw we le emum ekoo wvú enya can wee wvu Lum wvù saake keba kekiɛ le.
20 E, observando-o, mandaram espias, que se fingissem justos, para o apanharem nalguma palavra, e o entregarem à jurisdição e poder do presidente.
21 Ɛ bonyii bodvu mum nɛ bife ɛ̂ wvú lɛ, “Wee n'yɛɛyi, bese kee lɛ mwɛɛm mvù wo jemyi noo mvù wo yɛɛyi nu mvu lɛŋ, ɛ kɛ wo taale jise di wee le kɛ. Wo ké no yɛɛyi kecɛɛy ɛ ɛ̀ nu fiɛɛ fì Nyo' gomte lɛ bonyii egeè.
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Bese ɛ mum ɛ no biite lɛ laa nci nu ɛ bee lɛ beene elaaŋke shile ɛ̂ Kaysa Nfon wvu Lum ɛ?”
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Ɛ Jisos kiɛɛ fiɛɛ fì bó wɛɛntene bô fí gay lɛ,
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 “Ben kɛ eto bô danali mwaaŋ ɛ́ me en'yɛn.” Ɛ bó to dvú ɛ wvú bife lɛ, “Ɛkolɛ kin kè nu yî dvú le nu ke yɛɛ le, ɛ diee din nu di yɛɛ le?” Ɛ bó tfuse lɛ, “Ɛ̀ nu ke Kaysa le, ɛ diee nu kɛ tɛn diew.”
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Ɛ Jisos mum gay lɛ, “Ben emum enyaà lɛ ɛ̂ Kaysa fiɛɛ fì ɛ̀ nu fi Kaysa le, enyaà ɛ̂ Nyo' fì ɛ̀ nu fi Nyo' le.”
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Ɛ bonyii ba yuw ɛ fí ffumse bó, ɛ bó mɛy diuw tfu faŋɛ yaa kɛŋkɛ fiɛɛ fì bó ekoo wvú yî dvú le ɛ̂ bonyii ɛjise ɛnte jo mwɛɛm mvù wvú to jemyi le kɛ.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Ɛ bonyii bomew ŋgoo Bosadusii le ke nɛ to keebife fiɛɛ ɛ̂ Jisos. Bosadusii ban to nu bonyii bò to duu lɛ kɛ bonyii nu ke ekase ebuy yî kpwe le kɛ.
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 Ɛ bó to bife ɛ̂ wvú lɛ, “Wee n'yɛɛyi, Muses to nu ɛ saŋ ɛ̂ nci wesebeene le lɛ,
28 Dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de algum falecer, tendo mulher, e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher, e suscite posteridade a seu irmão.
29 Keseen, boom bo wee mvu le to nu bosooshwiy, ɛ wvu ŋgaywee ke kɛŋkɛ kpwoon, ke kpwe sɛ bô wvú ɛ kɛŋkɛ wan.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher, e morreu sem filhos;
30 Ɛ ɛjimɛ kew gɛɛ kpwoon wvudvu, ke kpwe tɛn sɛ wan.
30 E tomou-a o segundo por mulher, e ele morreu sem filhos.
31 Ɛ ɛjimɛ ke wvuwɛ le bvuu gɛɛ tɛn kpwoon wvudvu, ke kpwe tɛn sɛ wan. Ɛ fí ke kooy kɛ nonɛn bô boom bo bosooshwiy bodvu bocii, ɛ mvu bó le faŋɛ yaa boo wan bô kpwoon wvudvu kɛ.
31 E tomou-a o terceiro, e igualmente também os sete; e morreram, e nào deixaram filhos.
32 Ɛjim jodvu ɛ kpwoon wvudvu kpwe tɛn.
32 E por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 No bonyii bo bosooshwiy bodvu to nu ɛ jo kpwoon wvudvu bocii, ɛ̀ nu ke enu seke bonyii kaase buyte yî kpwe le, ɛ́ wvú enu kpwɛɛ yɛɛ?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Ɛ Jisos tfuse lɛ, “Yî woŋ wvu keseen e nu ɛ bolemsɛ bô bokɛnɛ taashi bvujen.
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Geenɛn, ɛ bonyii bò nu ɛ kocɛn keeke ekɛŋke bvudvuu yî woŋ wvù too le seke bó ɛ kase ɛ buy yî kpwe le yaa nu ke etaashi bvujen kɛ, ɛ bonyii yaa bɛɛ ke enyaa boom ɛ bó taashi bvujen kɛ.
35 Mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 Kɛ bó bɛɛ ke ebvuu ekpwekɛn kɛ, njefo bó nu ke enu wase kɛ diɛwɛ bonceendaa bo Nyo' le. Bó nu ke enu wase boom bo Nyo' le, njefo bó nu ɛ kase wase ɛ buy yî kpwe le.
36 Porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Kecɛɛy kedvu nu lɛ Muses kebɛɛ to nu ɛ yuuse lɛ bonyii nu ke ekase ebuy yî kpwe le no wvú to saŋɛɛ ɛkumɛ kete kè wvú to yɛnɛɛ ɛ kí bɛɛnci. Wvú teŋe Tata ɛ̂ bvudvuu bvu ŋwa' le bvudvu lɛ wvú nu Nyo' Abla'am, nu Nyo' Aysik bvuu nu Nyo' Yakow.
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Ɛ́ wvú teŋe nonɛn, tu boŋkfu ban nu bonyii ɛ bó nu dvú, kɛ Nyo' nu Nyo' boŋkfu kɛ, ɛ̀ nu Nyo' bonyii bò nu dvú, njefo fô Nyo' le nu ɛ bonyii bocii nu boyuum.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele vivem todos.
39 No Jisos jeme nonɛn ɛ bonyii bò to duŋci bonci bo Nyo' le bɛnse wvú gay lɛ, “Wee n'yɛɛyi, wo nu ɛ loocɛ ɛ tfuse lɛŋ.”
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Kɛ nonɛn, ɛ wee faŋɛ yaa ebvuu emom lo ebife fiɛɛ ɛ̂ wvú kɛ.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Ɛ Jisos mum nɛ bife fiew ɛ̂ bó lɛ, “Bonyii ghan nɛɛ ɛ sɛ no gayte lɛ Mboyse wvù Nyo' to kawɛɛ nu waa Nfon Dawe?
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Kɛ ben kee lɛ Dawe kebɛɛ to nu ɛ saŋ ɛ Ŋwa' Mbense le lɛ,
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 egɛn ebuy seke wen ke ejike bonyii bew bo bvuban e
43 Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 Ɛ́ Dawe teŋe wvú lɛ Tata wen, ɛ́ wvú ebvuu eghan nɛɛ sɛ no nu waa we?”
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Ɛ Jisos mum nɛ no jemyi wase ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ boom bew bo ŋgoo le ɛ bonyii bocii yuuke. Wvú to nu ɛ gay ɛ̂ bó lɛ,
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Ben eyɛnè ɛkumɛ bonyii bò duŋci bonci bo Nyo' le. Bó kooŋke keetfumyi bikum bì dewkene kale dvú, kooŋke lɛ bó egayte bó le ɛ̂ way bô n'wvum. Ɛ bó bvuu kooŋke keeshiile yî bintaw bi fwe le yéw bunle le. Ɛ́ bó ké egɛn fô ŋkaw e, no kooŋke kɛ keeshii ɛ ɛ̀ nu fwe.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas; e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Ɛ ɛ̀ bvuu nu kɛ bó bò shiwse bokɛ' bo boŋkfu le, lɛɛle bó fii mwɛɛm mvubole, mum gee dibunle dì dewkene keeduŋci ye. Bonyii bodvu ban nu ɛ wvubo ŋgɛw nu ke efo lo.”
47 Que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.