Lucas 20

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ɛ ɛ̀ ke no nu diuu dimew ɛ Jisos no yɛɛyi bonyii, bvuu fewci saaka wvù jee wvù wvu Nyo' ɛ̂ bó fô yew ncese le. Ɛ bocee ncese bo baay baay bô bonyii bò duŋci bonci bo Nyo' le noo bonyii bò saake woŋ to,
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 bife ɛ̂ wvú lɛ, “Kɛ see ɛ̂ bese wee wvù nya mvuŋgay lɛ wo egee mwɛɛm mvun? Ɛ̀ nya yɛɛ mvuŋgay mvudvu ɛ̂ wo?”
2 e o arguiram nestes termos: Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu esta autoridade?
3 Ɛ Jisos tfuse lɛ, “Me tɛn nu embife fiɛɛ ɛ̂ ben. Ben esee ɛ̂ me keseen.
3 Respondeu-lhes: Também eu vos farei uma pergunta; dizei-me:
4 Mvuŋgay mvù Jon to leese bonyii dvú ɛ̂ joo to nya Nyo' nuu wee wvu wum ɛ?”
4 o batismo de João era dos céus ou dos homens?
5 Ɛ bó mum koo ntfum ɛbonɛbon lɛ, “Ɛ́ beene tfuse lɛ ɛ̀ to nya Nyo', ɛ́ wvú ebife ɛ̂ beene lɛ laa ɛ ɛ̀ ge la fo beene ebee Jon e lɛ?
5 Então, eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não acreditastes nele?
6 Ɛ́ beene tfuse lɛ ɛ̀ to nya wee wvu wum, ɛ́ bonyii etumyɛ beene bô ɛta, njefo bó nu ɛ bee cɛɛy cɛɛy lɛ Jon to nu wee ntum Nyo'.”
6 Mas, se dissermos: dos homens, o povo todo nos apedrejará; porque está convicto de ser João um profeta.
7 Nonɛn, ɛ bó mum tfuse lɛ, “Kɛ bese kee wee wvù to nyaɛ kɛ.”
7 Por fim, responderam que não sabiam.
8 Ɛ Jisos mum gay ɛ̂ bó lɛ, “Tu kɛ me nu ensee tɛn ɛ̂ ben wee wvù nya mvuŋgay ɛ̂ me lɛ me eŋgee mwɛɛm mvun kɛ.”
8 Então, Jesus lhes replicou: Pois nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Ɛ Jisos mum nɛ kɛw no maa ŋgan ɛ̂ bonyii lɛ, “Wee mvu to nu ɛ lem wɛɛ mvuntam mvù bó keenci mbvuum dvú. Ke tɛse wɛɛ wvudvu ɛ̂ bonyii, mum nɛ gɛn ketum kemew e, gɛn ce jó baay.
9 A seguir, passou Jesus a proferir ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a lavradores e ausentou-se do país por prazo considerável.
10 Ɛ kefew kè bó ké no kooyte ke to kocɛn, ɛ wvú tum waa we lemme lɛ wvú egɛn efi mvuwene mvuntam. Ɛ wvú gɛn, ɛ bonyii bò wvú to tɛsɛɛ wɛɛ ɛ̂ bó, kaa suŋ lo wvú kuŋ ɛ wvú tu jim cancan.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha; os lavradores, porém, depois de o espancarem, o despacharam vazio.
11 Ɛ wee wvudvu bvuu tum wvumvu waa lemme, ɛ bó bvuu suŋ wvuwɛ, shoose wvú, kuŋ ɛ wvú tu jim cancan.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo; mas eles também a este espancaram e, depois de o ultrajarem, o despacharam vazio.
12 Ɛ wvú bvuu tum wvumvu lɛ botɛte, ɛ bó lɛmse wvú, tfume ɛkfuŋ.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de o ferirem, expulsaram.
13 Ɛ wee wvudvu kpwawcɛ lɛ, ‘Me nu eŋge nɛɛ? Me nu ntum wase keseen ɛ ɛ̀ nu waa wɛm wvù nu fitele fiem. Sekemew ɛ́ bó egɛn ewvum wvú.’
13 Então, disse o dono da vinha: Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Ɛ wan wɛ gɛn ley wɛne, ɛ bonyii ba bò bó to tɛsɛɛ wɛɛ ɛ̂ bó yɛn wvú le, tfumtfum ɛbonɛbon lɛ, ‘Wvun nu ndiela wee wɛɛ wvun. Beene eyu wvú emum eyow wɛɛ wvun.’
14 Vendo-o, porém, os lavradores, arrazoavam entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança venha a ser nossa.
15 Ɛ bó mum koo wvú, bvuse wɛne, yu.”
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben lɛ wvú nu ke eto elɛse lo bonyii bodvu, etɛse wɛɛ wvudvu ɛ ɛ̀ nu wase ɛ̂ bonyii bomew.” No bonyii yuw nonɛn, kacɛ lo lɛ, “Nyo' elɛwsè.”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros. Ao ouvirem isto, disseram: Tal não aconteça!
17 Ɛ Jisos taa bó nɛn, bife lɛ, “Tu fiɛɛ fin fì bó saŋ ɛ̂ Ŋwa' Nyo' le jemyi lɛ la, fì nu lɛ,
17 Mas Jesus, fitando-os, disse: Que quer dizer, pois, o que está escrito:
18 Ɛ tɛ didvu din nu, ɛ́ wee gbwe yî dvú le ecaafiɛ lo, ɛ́ dí gbwe yî wee le, ɛ́ mwɛtɛn efooncɛ lo.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 No Jisos ma ŋgan wvudvu nonɛn, ɛ bonyii bò to duŋci bonci bo Nyo' le bô bocee ncese bo baay baay mum no gomte lɛ bó ekoo wvú kɛ fó. Bó to gomte keekoo wvú njefo bó to nu ɛ kiɛɛ lɛ wvú ma ŋgan wvudvu ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ bó, geenɛn fan bonyii.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam lançar-lhe as mãos, pois perceberam que, em referência a eles, dissera esta parábola; mas temiam o povo.
20 Ɛ bó mum no bii bikaa biew e, kew bonyii, tum ɛ bó gɛn no keele wvú buwse lɛ bó nu bonyii bò jee. Ɛ bó to gee nonɛn keeyuw fiɛɛ diuw we le emum ekoo wvú enya can wee wvu Lum wvù saake keba kekiɛ le.
20 Observando-o, subornaram emissários que se fingiam de justos para verem se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Ɛ bonyii bodvu mum nɛ bife ɛ̂ wvú lɛ, “Wee n'yɛɛyi, bese kee lɛ mwɛɛm mvù wo jemyi noo mvù wo yɛɛyi nu mvu lɛŋ, ɛ kɛ wo taale jise di wee le kɛ. Wo ké no yɛɛyi kecɛɛy ɛ ɛ̀ nu fiɛɛ fì Nyo' gomte lɛ bonyii egeè.
21 Então, o consultaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente e não te deixas levar de respeitos humanos, porém ensinas o caminho de Deus segundo a verdade;
22 Bese ɛ mum ɛ no biite lɛ laa nci nu ɛ bee lɛ beene elaaŋke shile ɛ̂ Kaysa Nfon wvu Lum ɛ?”
22 é lícito pagar tributo a César ou não?
23 Ɛ Jisos kiɛɛ fiɛɛ fì bó wɛɛntene bô fí gay lɛ,
23 Mas Jesus, percebendo-lhes o ardil, respondeu:
24 “Ben kɛ eto bô danali mwaaŋ ɛ́ me en'yɛn.” Ɛ bó to dvú ɛ wvú bife lɛ, “Ɛkolɛ kin kè nu yî dvú le nu ke yɛɛ le, ɛ diee din nu di yɛɛ le?” Ɛ bó tfuse lɛ, “Ɛ̀ nu ke Kaysa le, ɛ diee nu kɛ tɛn diew.”
24 Mostrai-me um denário. De quem é a efígie e a inscrição? Prontamente disseram: De César. Então, lhes recomendou Jesus:
25 Ɛ Jisos mum gay lɛ, “Ben emum enyaà lɛ ɛ̂ Kaysa fiɛɛ fì ɛ̀ nu fi Kaysa le, enyaà ɛ̂ Nyo' fì ɛ̀ nu fi Nyo' le.”
25 Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ɛ bonyii ba yuw ɛ fí ffumse bó, ɛ bó mɛy diuw tfu faŋɛ yaa kɛŋkɛ fiɛɛ fì bó ekoo wvú yî dvú le ɛ̂ bonyii ɛjise ɛnte jo mwɛɛm mvù wvú to jemyi le kɛ.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Ɛ bonyii bomew ŋgoo Bosadusii le ke nɛ to keebife fiɛɛ ɛ̂ Jisos. Bosadusii ban to nu bonyii bò to duu lɛ kɛ bonyii nu ke ekase ebuy yî kpwe le kɛ.
27 Chegando alguns dos saduceus, homens que dizem não haver ressurreição,
28 Ɛ bó to bife ɛ̂ wvú lɛ, “Wee n'yɛɛyi, Muses to nu ɛ saŋ ɛ̂ nci wesebeene le lɛ,
28 perguntaram-lhe: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém, sendo aquele casado e não deixando filhos, seu irmão deve casar com a viúva e suscitar descendência ao falecido.
29 Keseen, boom bo wee mvu le to nu bosooshwiy, ɛ wvu ŋgaywee ke kɛŋkɛ kpwoon, ke kpwe sɛ bô wvú ɛ kɛŋkɛ wan.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Ɛ ɛjimɛ kew gɛɛ kpwoon wvudvu, ke kpwe tɛn sɛ wan.
30 o segundo e o terceiro também desposaram a viúva;
31 Ɛ ɛjimɛ ke wvuwɛ le bvuu gɛɛ tɛn kpwoon wvudvu, ke kpwe tɛn sɛ wan. Ɛ fí ke kooy kɛ nonɛn bô boom bo bosooshwiy bodvu bocii, ɛ mvu bó le faŋɛ yaa boo wan bô kpwoon wvudvu kɛ.
31 igualmente os sete não tiveram filhos e morreram.
32 Ɛjim jodvu ɛ kpwoon wvudvu kpwe tɛn.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 No bonyii bo bosooshwiy bodvu to nu ɛ jo kpwoon wvudvu bocii, ɛ̀ nu ke enu seke bonyii kaase buyte yî kpwe le, ɛ́ wvú enu kpwɛɛ yɛɛ?”
33 Esta mulher, pois, no dia da ressurreição, de qual deles será esposa? Porque os sete a desposaram.
34 Ɛ Jisos tfuse lɛ, “Yî woŋ wvu keseen e nu ɛ bolemsɛ bô bokɛnɛ taashi bvujen.
34 Então, lhes acrescentou Jesus: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento;
35 Geenɛn, ɛ bonyii bò nu ɛ kocɛn keeke ekɛŋke bvudvuu yî woŋ wvù too le seke bó ɛ kase ɛ buy yî kpwe le yaa nu ke etaashi bvujen kɛ, ɛ bonyii yaa bɛɛ ke enyaa boom ɛ bó taashi bvujen kɛ.
35 mas os que são havidos por dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Kɛ bó bɛɛ ke ebvuu ekpwekɛn kɛ, njefo bó nu ke enu wase kɛ diɛwɛ bonceendaa bo Nyo' le. Bó nu ke enu wase boom bo Nyo' le, njefo bó nu ɛ kase wase ɛ buy yî kpwe le.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Kecɛɛy kedvu nu lɛ Muses kebɛɛ to nu ɛ yuuse lɛ bonyii nu ke ekase ebuy yî kpwe le no wvú to saŋɛɛ ɛkumɛ kete kè wvú to yɛnɛɛ ɛ kí bɛɛnci. Wvú teŋe Tata ɛ̂ bvudvuu bvu ŋwa' le bvudvu lɛ wvú nu Nyo' Abla'am, nu Nyo' Aysik bvuu nu Nyo' Yakow.
37 E que os mortos hão de ressuscitar, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando chama ao Senhor o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Ɛ́ wvú teŋe nonɛn, tu boŋkfu ban nu bonyii ɛ bó nu dvú, kɛ Nyo' nu Nyo' boŋkfu kɛ, ɛ̀ nu Nyo' bonyii bò nu dvú, njefo fô Nyo' le nu ɛ bonyii bocii nu boyuum.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 No Jisos jeme nonɛn ɛ bonyii bò to duŋci bonci bo Nyo' le bɛnse wvú gay lɛ, “Wee n'yɛɛyi, wo nu ɛ loocɛ ɛ tfuse lɛŋ.”
39 Então, disseram alguns dos escribas: Mestre, respondeste bem!
40 Kɛ nonɛn, ɛ wee faŋɛ yaa ebvuu emom lo ebife fiɛɛ ɛ̂ wvú kɛ.
40 Dali por diante, não ousaram mais interrogá-lo.
41 Ɛ Jisos mum nɛ bife fiew ɛ̂ bó lɛ, “Bonyii ghan nɛɛ ɛ sɛ no gayte lɛ Mboyse wvù Nyo' to kawɛɛ nu waa Nfon Dawe?
41 Mas Jesus lhes perguntou: Como podem dizer que o Cristo é filho de Davi?
42 Kɛ ben kee lɛ Dawe kebɛɛ to nu ɛ saŋ ɛ Ŋwa' Mbense le lɛ,
42 Visto como o próprio Davi afirma no livro dos Salmos:
43 egɛn ebuy seke wen ke ejike bonyii bew bo bvuban e
43 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
44 Ɛ́ Dawe teŋe wvú lɛ Tata wen, ɛ́ wvú ebvuu eghan nɛɛ sɛ no nu waa we?”
44 Assim, pois, Davi lhe chama Senhor, e como pode ser ele seu filho?
45 Ɛ Jisos mum nɛ no jemyi wase ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ boom bew bo ŋgoo le ɛ bonyii bocii yuuke. Wvú to nu ɛ gay ɛ̂ bó lɛ,
45 Ouvindo-o todo o povo, recomendou Jesus a seus discípulos:
46 “Ben eyɛnè ɛkumɛ bonyii bò duŋci bonci bo Nyo' le. Bó kooŋke keetfumyi bikum bì dewkene kale dvú, kooŋke lɛ bó egayte bó le ɛ̂ way bô n'wvum. Ɛ bó bvuu kooŋke keeshiile yî bintaw bi fwe le yéw bunle le. Ɛ́ bó ké egɛn fô ŋkaw e, no kooŋke kɛ keeshii ɛ ɛ̀ nu fwe.
46 Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Ɛ ɛ̀ bvuu nu kɛ bó bò shiwse bokɛ' bo boŋkfu le, lɛɛle bó fii mwɛɛm mvubole, mum gee dibunle dì dewkene keeduŋci ye. Bonyii bodvu ban nu ɛ wvubo ŋgɛw nu ke efo lo.”
47 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.