Lucas 1

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wee wvu baay wvù Teofilus, bonyii nteen nu ɛ mom wase keesaŋ ɛkumɛ mwɛɛm mvù to koyɛɛ ɛntelɛŋ jo bese.
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 Bó to saaŋke mwɛɛm kɛ lɛŋlɛŋ mvù bese to yuwɛɛ ɛ̂ bonyii bò to yɛnɛɛ bô ɛjisɛ ɛbo bvuu no fewci saaka wvudvu no mvú to kɛwɛɛ.
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 No me nu ɛ njo wase kefew ɛ ntasse mwɛɛm mvun mvunciim ɛ kɛw foŋkɛw, ɛ mum ɛ n'yɛn lɛ fí jee lɛ me embaancɛ ensaŋ tɛn ɛ̂ je yi lɛŋ e ɛ̂ wo.
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 Me ŋge fin lɛ wo ekiɛɛ kecɛɛy ke mwɛɛm mvù bó nu ɛ fewcɛ wase ɛ̂ wo le.
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 Seke Nfon 'Ɛlod to saake woŋ wvù Judea, cee ncese mvu to nu ɛ bó teŋe lɛ Sakalia. Wvú to lemte ɛ̂ ŋgoo bocee ncese bo Abija le, ɛ bwee yew we to buy tɛn ɛ̂ kfuu di Ɛlon e, ɛ bó teŋe wvú lɛ Ɛlisabɛn.
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 Bonyii bo bofɛɛ ban to nu bonyii bo teytey ɛ̂ Nyo' ɛjise, gɛɛle bonci bo Tata le bocii, yaa kɛŋke jay kɛ.
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Geenɛn, bó to baa kɛŋke wan kɛ, njefo Ɛlisabɛn to nu kase, ɛ bó bocii to nu ɛ bó ɛ lunkɛn wase.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 Ɛ kefew ke to kocɛn, ɛ ŋgoo Sakalia no lemte yew ncese Tata le. Ɛ̀ to nu wvú cee ncese ɛ̂ Nyo' ɛjise ɛbvubwɛ,
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 ɛ bó to baa wvú bii no bó to ké no baale bocee ncese ɛ̂ nce wvubole. Ɛ wvú mum ley yew ncese le keeton jiin.
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 Ɛ kefew ke kocɛn keeton jiin, ɛ bonyii bocii bò to nu ɛkfuŋ no bunlee.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Ɛ nceendaa Tata sɛsɛ buynɛn ɛ̂ wvú ɛjise leem ɛ̂ ɛbo ke ɛcɛɛy ke ketaŋ ke jiin e.
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 Seke Sakalia to yɛnɛɛ wvú le, ɛ kedvum gbwo wvú, ɛ wvú kɛŋkɛ nfan baay.
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 Geenɛn, ɛ nceendaa wvudvu gay ɛ̂ wvú lɛ, “Fo wo efanè kɛ. Nyo' nu ɛ yuw wase bunle yo. Bwee yew wo wvù Ɛlisabɛn nu ke eboo wan diemsɛn ɛ́ wo ecu diee lɛ Jon.
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 Wvú nu ke eto bô nlaŋlaŋ fô wo le, ɛ bonyii nteen nu ke eyuuke njoŋ nje boo diew.
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Wvú nu ke enu wee wvu baay ɛ̂ Nyo' ɛjise. Fo wvú ke ewuù mbvuum kɛ, sɛ ge mò tɛmyi. Keyoy ke Yuule nu ke eyiŋsɛn yî ye le seke bó ɛ boo wvú.
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 Wvú nu ke ege ɛ́ bonyii bo Islael nteen ekumɛn mvuntelem mvubole ekase etu bô bo Tata wvù Nyo' wvubo.
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Wvú nu ke egɛn fwe jo Tata bô fitele noo mvuŋgay mvu Ɛlayja le, keekumɛn mvuntelem mvu bocee boom e, ɛ́ mvú enu yî boom bobole. Wvú nu ke ege ɛ́ bonyii bò tɛmyi bikuu ecinɛ bikuu bì tɛmyɛɛn e, ekumɛn bonce bobole, ekɛŋke boŋkpwawcɛ ɛ ɛ̀ nu bo bonyii bo lɛŋ e. Wvú nu ke ege nonɛn wvu lɛ bonyii enù ɛ bó ɛ seyse keecɛyte Tata.”
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Ɛ Sakalia bife ɛ̂ nceendaa Nyo' lɛ, “Fiɛɛ fì nu ke ege ɛ́ me eŋkiɛɛ ɛ bee bwee yew wɛm nu ɛ bó ɛ lunkɛn wase nɛn nu la?”
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 Ɛ nceendaa Nyo' tfuse lɛ, “Ɛ̀ nu me wvù Gabliya, ɛ me nleeme ɛ̂ Nyo' ɛjise sekecii, ɛ ɛ̀ tum wvú me lɛ me ento ensee saaka wvù jee wvun ɛ̂ wo.
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 Taa eyɛn, no wo baa ebee saaka wvun e, ɛ kefew nu ke eto ekocɛn ɛ́ fí ekɛŋke keekooy, wo nu etu kencife, saa ejemyi kɛ, egɛn ebuy seke fiɛɛ fin nu ke ekooy.”
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 No fí to kooyi nonɛn, ɛ bonyii bò to nu ɛkfuŋ cɛyte Sakalia no kɛŋke lo ŋghaw laa ɛ̀ sɛ kooyi la fì wvú she dvú baay nɛn ɛ.
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 Seke wvú to buyɛɛ dvú, wvú to baa kiɛɛ keejeme ɛ̂ bó kɛ. Ɛ bó mum kiɛɛ lɛ Nyo' nu ɛ duŋcɛ fiɛɛ fi ŋghaw e ɛ̂ wvú dvú. Ɛ wvú mum no feeke lo mwɛɛm ɛ̂ bó bô can, yaa jemyi kɛ.
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 Ɛ Sakalia ke mɛse lemme diew yew ncese le mum kase tu jim fô yew e fo wvú.
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 Ɛ ɛdiuw ke fey, ɛ kpwɛse wvù Ɛlisabɛn leem bô fue, mum no nu kɛ ɛ ɛ̀ nu yew yî kee le tin.
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 Ɛ Ɛlisabɛn mum gay lɛ, “Keseen Tata nu ɛ koo wase shen fô me le, ɛ cake keŋ'wuumɛn yî ɛkolɛ kem e.”
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 Ɛ fue di Ɛlisabɛn e ke buy kee soocaan, ɛ Nyo' tum nceendaa we wvù Gabliya ntɛw mvu wvu Galilee le ɛ bó teŋe lɛ Nasalɛt.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Wvú to gɛn bô ntum fô ŋgon kpwoon mvu le ɛ bó teŋe lɛ Maalia, ɛ ɛ̀ bɛɛ wan wvu tfu. Wvú to nu ɛ bó ɛ seyse wase lɛ wvú nu ke enu kpwɛɛ Yosɛw wvu ɛ̂ kfuu di Nfon Dawe le.
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 Ɛ nceendaa Nyo' wvudvu gɛn yɛn Maalia le gay wvú le lɛ, “Me ŋgayte wo le. Nyo' nu ɛ buw wase wo ɛ no nu ben ɛ wvú.”
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Ɛ Maalia yuw ɛ fí ghaw wvú baay, ɛ wvú no maa laa kfuu wvun ŋgayma sɛ nu wvù nɛɛ lɛ.
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Geenɛn, ɛ nceendaa Nyo' gay ɛ̂ wvú lɛ, “Maalia fo wo efanè kɛ. Nyo' nu ɛ buw wase wo.
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 Taa eyɛn, wo nu ke eleem bô fue, eboo wan diemsɛn, ecu diee lɛ Jisos.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 Wvú nu ke enu wee wvu baay, ɛ bó nu ke eteŋe wvú lɛ Waa Nyo', Nyo' wvù nu Ɛkolɛ ke Mwɛɛm Mvunciim e. Tata wvù Nyo' nu ke eshike wvú yî kawla Nfon Dawe wvù icee kfuu dibole.
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 Wvú nu ke esaake kfuu di Yakow e sekecii, ɛ kɛ bvunfon bwew nu ke ekɛŋke kemɛse kɛ.”
33 e o seu reino não terá fim.
34 Ɛ Maalia bife ɛ̂ nceendaa Nyo' lɛ, “Fifin nu ke eghan nɛɛ le, ɛ me mbɛɛ wan wvu tfu.”
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Ɛ nceendaa Nyo' tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Keyoy ke Yuule nu ke eto yî yo le, ɛ́ mvuŋgay mvu Nyo' wvù nu Ɛkolɛ ke Mwɛɛm Mvunciim e eyiŋsɛn yî yo le. Nonɛn, wan wvù wo nu ke eboo nu ke enu wvù yuule, ɛ́ bó emum eteŋe wvú lɛ Waa Nyo'.
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 Taa eyɛn, wayco wvù Ɛlisabɛn wvù nu ɛ wvú ɛ loocɛ wase ɛ lun ɛ bó se teŋe wvú lɛ kase, nu keseen bô fue kee soocaan, ɛ wvú nu ke eboo wan diemsɛn.
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 Kɛ fiɛɛ nu dvú fì nulo eghaw Nyo' kɛ.”
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 Ɛ Maalia mum gay lɛ, “Me wvun fɛn wvù waa lemme Nyo'. Wvú ege ɛ́ fí ekooy bô me no wo gay.” No wvú jeme nonɛn, ɛ nceendaa Nyo' mum nɛ.
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 Kɛ ɛdiuw yodvu le, ɛ Maalia seyse nɛ no yaŋsene gɛne ntɛw mvu wvù woŋ kum wvu Judea le,
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 gɛn buy jó, ley yew dvu Sakalia gay bwee yew we wvù Ɛlisabɛn e.
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 No Ɛlisabɛn to yuwɛɛ ŋgayma wvu Maalia, ɛ wan sɛsɛ ɛ̂ wvú ɛshem baay. Ɛ Keyoy ke Yuule yiŋsɛn yî ye le.
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Ɛ wvú mum wvule foweɛwe, gay lɛ, “Kembonɛn ke Nyo' le nu yî yo le fele bokɛnɛ bocii, ɛ kembonɛn kew nu yî wan wvù wo nu ke eboo le.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 Fin fiɛɛ fi baay nɛn ghan nɛɛ le, lɛ bwee Tata wɛm nu ɛ laa ghane ɛ̂ me le?
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 Taa eyɛn, seke me mbe n'yuw ŋgayma wo, wan ɛ sɛsɛ ɛ̂ me ɛshem bô nlaŋlaŋ wvu baay.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 Njoŋ wvu baay nu fô wo le, njefo wo nu ɛ bee lɛ ŋkawma wvù Nyo' to kawɛɛ wo dvú nu ke eto ekocɛn.”
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 Ɛ Maalia gay lɛ,
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 ɛ me n'yuuke njoŋ nje Nyo' wvù nu Mboyse wɛm.
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 Wvú nu ɛ kume me, ɛ me nu kɛ lo waa we lemme wvu ncɛw.
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 njefo Nyo' Mvuŋgay Mvunciim nu ɛ ge wase mwɛɛm
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 Wvú camte shen fô bonyii bò wvumte wvú le.
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 Wvú nu ɛ duŋcɛ mvuŋgay mvu ɛbo kew e,
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 Wvú nu ɛ shwaw wase bonfon bo baay baay yî bokawla le,
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Wvú nu ɛ nyaŋe wase bonyii bò jeŋ yuu bó,
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 — ausente —
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 — ausente —
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 No Maalia jeme nonɛn, ce bô Ɛlisabɛn kee tɛ mum kase tu jim fô yew e.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 Ɛ kefew kè Ɛlisabɛn ke eboo ke to kocɛn, ɛ wvú boo wan diemsɛn.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 Ɛ kfuu diew noo bonyii bò to cee keleŋ kedvu le yuw lɛ Nyo' nu ɛ duŋcɛ shen fô wvú le naa baay, ɛ bó mum no laŋlaŋe.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 Ɛ ɛdiuw ke to buy nyaŋ, ɛ bó to keetfuse wan yew, mum no gomte keecu diee lɛ Sakalia kɛ diɛwɛ di ice le,
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 geenɛn ɛ bwee ma lo, gay lɛ bó eteŋè wvú lɛ Jon.
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 Ɛ bó gay ɛ̂ wvú lɛ, “Kɛ wee nu dvú ɛ̂ kfuu dinɛn e bô diee din kɛ.”
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 Ɛ bó mum nɛ no feeke bô can ɛ̂ cee wan, keekiɛɛ laa wvú be gomte lɛ bó ecu diee di wan e lɛ yɛɛ lɛ.
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 Ɛ wvú mum few tɛn lɛ bó eto bô fiɛɛ ɛ́ wen esaŋ yî dvú le. Ɛ bó to dvú ɛ wvú mum saŋ lɛ, “Diee diew nu Jon.” Ɛ bó yɛn nonɛn ɛ dew yum bó.
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 Kaŋ mwaaŋ, ɛ diuw Sakalia mum yene ye, ɛ leme diew yaatɛn, ɛ wvú bvuu kase no jemyi. Ɛ wvú mum kɛw no tumte moŋkum mo Nyo' le.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 Ɛ bonyii bo ntɛw wvudvu le kɛŋkɛ ŋghaw baay. Ɛ saaka mwɛɛm mvun mvunciim saaŋkɛn gɛn woŋ kum wvu Judea wvudvu le tfuu.
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 Ɛ bonyii bocii bò to yuwɛɛ mwɛɛm mvun mvunciim kɛŋkɛ ŋghaw mum no biite laa wvun wan nu ke enu wvù nɛɛ lɛ, njefo fí to looci duŋci lɛ kembonɛn ke Nyo' le nu yî ye le.
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 Ɛ Keyoy ke Yuule nɛ yiŋsɛn yî Sakalia wvù icee Jon e, ɛ wvú mum nɛ no jemyi kɛ diɛwɛ wee ntum Nyo' le, gayte lɛ,
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 “Beene ebenseè Tata wvù nu Nyo' bonyii bo Islael.
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 Wvú nu ɛ gɛɛ wase ntɛmemvuŋgay wvù nu ke eboyse beene,
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 Fifin nu no wvú to kawɛɛ diuw bonyii bew bo ntum e bò yuule
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 lɛ wen nu ke eboyse beene can bonyii bò gomte keefiwsɛ beene le,
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 Wvú to nu ɛ kaw lɛ wen nu ke ecam shen fô bo'icee cee bosɛɛbeene le
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 Wvú to nu ɛ kaw ɛ̂ icee bo'icee bosɛɛbeene wvù Abla'am lew lɛ,
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 wen nu ke ebvuse beene can bonyii bosɛɛbeene bo bvuban e,
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 eceè nce wvù yuule bô wvu teytey ɛ̂ wvú ɛjise
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 Ɛ wo waa wɛm nu ɛ bó nu ke eteŋe wo lɛ wee ntum Nyo',
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 Wo nu ke efewci ɛ̂ bonyii bew je yì ɛ̀ nulo ɛ́ bó ekɛŋkɛ mboyma jó,
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 nje shen yi baay yì wvú koole fô bonyii le.
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 Wvú nu ke enya n'yuu ɛ̂ bonyii bò nu yî ɛjiwɛ le
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 Ɛ waa Sakalia wvudvu mum no kuu yî nyam ye le, kuu tɛn ɛ̂ keyoy e. Ke mum nɛ gɛn no cee ɛ ɛ̀ nu ŋkpwaante, gɛn buy diuu dì wvú to buyɛɛ keeduŋcɛ ɛkolɛ kew ɛ̂ bonyii bo Islael.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.