Lucas 19
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NVI
1 Ɛ Jisos gɛn ley ɛ̂ kelaante kè Jɛliku le, no fele.
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 Ɛ wee mvu to nu jó ɛ diee nu lɛ Sakio, ɛ ɛ̀ nu cee ɛkolɛ bonyii bò to fii shile, nu tɛn cee kpwaw.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 Ɛ wvú no gomte keeyɛn Jisos e no wvú to fele. Geenɛn, ɛ fí ghaw njefo wvú to kfufene lo, ɛ kebombom ke bonyii le baŋyi wvú.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 Ɛ wvú mum lewtɛ gɛn fwe, gɛn ben yî kete kemew e lɛ Jisos ke edioo efele ɛ́ wen eyɛn wvú le.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Ɛ Jisos ke gɛn buy fó, laŋ jise yɛn wvú le fowe, tee lɛ, “Sakio, shiilɛ cekey eto, njefo me ŋkɛŋke keence ɛ̂ wo yew ɛbɛn.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Ɛ wvú mum son shii yî kete kiɛ le, fiisɛn Jisos bô nlaŋlaŋ.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 Ɛ bonyii bocii bò to yɛnɛɛ no Jisos to gɛne bô wvú mum kɛw no wvukene gayte lɛ, “Wee wvun gɛne wase keegɛn ce bô wee wvù befe.”
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Ɛ bó gɛn dioo nu, ɛ Sakio ke nɛ leem we gay ɛ̂ Jisos lɛ, “Tata, taa eyɛn, me nu eŋgaw mwɛɛm mwem ɛntelɛŋ enya ɛ̂ bonyii bò fuute. Ɛ́ ɛ̀ nu lɛ me ŋke nu ɛ nfiw wase wee, ɛ́ me eŋkase entfuse bokaŋ bonɛw ɛ̂ mwɛtɛn.”
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 Ɛ Jisos yuw nonɛn, gay lɛ, “Ɛbɛn nu ɛ bonyii bo yew fɛn ɛ boy wase, no cee la wvun nu tɛn waa Abla'am.
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 Wee wvù diee nu Waawee to to keegom bonyii bò nu ɛ lakɛn wase, eboyse bó.”
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 No bonyii to yeke no Jisos jemyi mwɛɛm mvun, ɛ wvú ke nɛ ma ŋgan mvu ɛ̂ bó, njefo ɛ̀ to shɛɛte wase caan ɛ́ wvú eley Jɛlusalɛm, ɛ bonyii kpwaake lɛ sekemew lɛ ɛ̀ shɛke wase caan ɛ́ Nyo' ekɛw esaake bvunfon bwew.
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 Ɛ wvú gay lɛ, “Ɛ̀ to nu kefew kemew e, ɛ waa nfon mvu nɛ woŋ wvubole no gɛne woŋ wvumew e ncejole lɛ bó egɛn eghaa wvú nfon e, ɛ́ wvú sɛ kase eto esaake bvunfon bwew.
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Ɛ wvú ke dioo nɛn'yi, tee boom bew bo lemme le yuufe, gaw bigew ɛ̂ bó ɛkɛlɛ ɛkɛlɛ, gay lɛ, ‘Ben eko eshɛɛ egeè way dvú fô me ntoo.’
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 Ɛ wvú mum nɛ, ɛ bonyii bo woŋ we le to bane wvú baay. Ɛ bó mum shɛɛ tum bonyii ɛ̂ wvú ɛjim lɛ bó egɛn egay lɛ kɛ bowen kooŋke wee wvudvu lɛ wvú enu nfon bowen kɛ.
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 Ɛ bó ke gɛn kɛ ghaa wvú. Ɛ wvú ke tu jim, tee boom bew bo lemme le ba bò wvú to gawɛɛ bigew ɛ̂ bó lɛ wen eyɛn laa bó se nu ɛ shɛɛ ɛ ge way ɛ die sɛw ɛ.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 Ɛ wvu fwe to gay lɛ, ‘Cee ɛkolɛ, ɛkɛlɛ kuw ke bigew e kè wo to nyaɛ ɛ̂ me nu ɛ me ɛ nshɛɛ ɛ ndie sɛw jó bikele yuufe.’
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 Ɛ wvú yuw njoŋ, bɛɛle wvú gay lɛ, ‘Wo nu waa lemme wvù jee. No wo se nu ɛ shɛɛ ɛ kiɛɛ keetaa fô fiɛɛ fi caan e ntay, me nu eŋgɛɛ wo ɛ́ wo esaakè bontɛw yuufe.’
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 Ɛ wvumvu tɛn to gay lɛ, ‘Cee ɛkolɛ, ɛkɛlɛ kuw ke bigew e kè wo to nyaɛ ɛ̂ me nu ɛ me ɛ nshɛɛ ɛ ndie sɛw jó bikele bitin.’
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 Ɛ wvú gay ɛ̂ wvú lɛ, ‘Me nu eŋgɛɛ wo ɛ́ wo esaakè bontɛw botin.’
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 Ɛ wvumvu waa lemme to gay fiew lɛ, ‘Cee ɛkolɛ, ɛkɛlɛ kuw ke bigew e kin fɛn ɛ me ɛ nshɛɛ ɛ ŋkule ɛ̂ njaw ndvu le ɛ ŋgɛɛ.
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 Me nse ŋgɛke njefo wo tɛmyi ɛjim, ɛ me nfane wo. Wo ké nu sɛ wo nu ɛ gɛɛ ŋkuuŋ, mum to no joo lo. Ɛ́ ké dioo nu sɛ wo nu ɛ jewe fiɛɛ, mum to no gbweci lo.’
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 Ɛ cee ɛkolɛ we gay ɛ̂ wvú lɛ, ‘Wo nu wan wvù befe. Njeme wvù buy diuw wo le nu wvù me nu enjo ensaw wo dvú. Wo se kee lɛ me ntɛmyi ɛjim, ɛ́ me ndioo nu sɛ me ɛ ŋgɛɛ fiɛɛ ŋkuuŋ, mum nto no joo lo, ŋké ndioo nu sɛ me nu ɛ njewe fiɛɛ mum nto no ŋgbweci lo.
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 Wo se kee nonɛn, ɛ se ɛ ge la fo wo ejo bigew biem egɛn egɛɛ ntfu, wvu lɛ seke me ɛ ŋkase enfi bô sɛw?’
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 Ɛ wvú mum gay ɛ̂ bonyii bò to leeme mbew ye le lɛ, ‘Ben efi ɛkɛlɛ ke bigew e kedvu ɛ̂ wvú, enya ɛ̂ wvù kɛŋke bikele bi bigew e yuufe.’
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 Ɛ bó kacɛ lo, gay lɛ, ‘Cee ɛkolɛ, wvú kɛŋke wase bikele bi bigew e yuufe.’
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 Ɛ wvú gay lɛ, ‘Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben lɛ wee wvù kɛŋke fiɛɛ nu ɛ bó nu ke ebise. Geenɛn ɛ wee wvù baa kɛŋke, nu ɛ naa fi caan fì wvú kɛŋke nu ɛ bó nu ke efi lo ɛ̂ wvú.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Yî keseen e, bonyii ba bò se bane me, tune lɛ fo me enu nfon wvubo kɛ, ben egɛn eto bô bó eyuwyɛ ɛ̂ me ɛjise.’”
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Ɛjim jodvu no Jisos to jemyɛɛ mwɛɛm mvun, mum nɛ no saa fwe bene gɛne Jɛlusalɛm.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 Ɛ wvú ke dioo feŋene ntɛw wvù Bɛtfaj bô wvù Bɛtani bò nu mbew Kum Bite bi Olif e, mum baa boom bew bo ŋgoo le bomew bofɛɛ tum,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 gay lɛ, “Ben egɛn ntɛw wvu fwe we le. Ben nu ke edioo eleyte jó, eyɛn waa kembɛɛbey e ɛ bó ɛ suu ɛ wee ke baa ben wase yî dvú le kɛ, ɛ́ ben efay eto dvú fɛn.
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 Ɛ́ ben gɛn ɛ no fayte, wee ɛ no biite lɛ laa ben fayte nje la lɛ, ɛ́ ben tfuse lɛ Cee Ɛkolɛ kɛŋke shiee wvudvu.”
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 Ɛ boom bo ŋgoo le ba gɛn yɛn fiɛɛ ficii le kɛ lɛŋlɛŋ no wvú to jemyɛɛ.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 Ɛ bó ke dioo fayte waa kembɛɛbey wvudvu, ɛ bonyii bò to kɛŋke bife lɛ, “Ben fayte waa kembɛɛbey wɛ nje la?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 Ɛ bó tfuse lɛ, “Cee Ɛkolɛ kɛŋke shee wvudvu.”
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 Ɛ bó mum jo to dvú fô Jisos e, yɛy bikum bibole yî kembɛɛbey kedvu le, mum bense Jisos yî dvú le.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 Ɛ wvú no gɛne, ɛ bonyii yɛyte bikum bibole ɛ̂ je, ɛ wvú fele yî dvú le.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Ɛ wvú ke gɛn lɛ wen efeŋene fò je booke yî Kum Bite bi Olif e, ɛ kebombom ke bonyii bew bo ŋgoo le sɛsɛ no wvuuyi bensee Nyo' foweɛwe nje biŋghaw bi mwɛɛm e bicii bì bó to yɛnɛɛ.
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 Ɛ bó no wvuuyi gayte lɛ, “Nyo' nu ɛ laŋ kembonɛn yî Nfon wvù too ɛ̂ diee di Tata le. Nyɛkeey nu fowe, ɛ bvukukɛ nu bvu Nyo' wvu fowe le.”
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Ɛ Bofalasii bomew bò to nu ɛ̂ kebombom ɛnte mum nɛ gay ɛ̂ Jisos lɛ, “Wee n'yɛɛyi, kanɛ bonyii buw bo ŋgoo le ban lɛ bó ebaŋ lo.”
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 Ɛ Jisos tfuse lɛ, “Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben lɛ, ɛ́ bó ecim ebaŋ lo, naa ɛ́ ɛta ɛyan ewvuuyi.”
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Ɛ Jisos ke dioo buy mbew Jɛlusalɛm e, taa jo nɛn, kɛse bô kpwe,
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 no taaŋke lɛ, “O Jɛlusalɛm, ɛ́ ben ban be kee kɛ naa fiɛɛ fì nulo eto bô nyɛkeey fô ben e yî diuu di ɛbɛn e. Geenɛn keseen sɛ ben kee lo ŋkuuŋ.
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 Nonɛn, ben ekeè lɛ kefew too lo kè bonyii bonɛn bo bvuban e nu ke eto ebom ketaaŋ egem ben dvú ekɛɛkɛɛ, ebaŋ ben ɛnte.
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 Bó nu ke eley efiwsɛ lo ben naa noo boom bonɛn, ebvuw yéw yene, ɛ́ tɛ saa eshɛɛ yî dimew e kɛ. Ɛ fí nu ke ekooy nonɛn njefo ben to baa kiɛɛ kefew kè Nyo' to toɛ ɛ̂ ben e kɛ.”
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 Ɛ Jisos ke gɛn fô yew ncese le, no kuuŋke bonyii bò to geese mwɛɛm fó
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 gayte ɛ̂ bó lɛ, “Fí nu ɛ bo ɛ saŋ ɛ Nyo' gayte lɛ,
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Ɛ Jisos no shee yɛɛyi bonyii fô yew ncese le ɛdiuw ɛcii. Ɛ bocee ncese bo baay baay bô bonyii bò to duŋci bonci bo Nyo' le noo bonyii bo baay baay bo jó no wɛɛntene keeyu wvú.
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 Geenɛn faŋɛ yaa kɛŋkɛ je kɛ, njefo bonyii bocii to shee kɛ lo mbew Jisos e yaa gomte keesoy lo fiɛɛ fimwaaŋ fô mwɛɛm mvù wvú to yɛɛyi le kɛ.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.