Lucas 19

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ɛ Jisos gɛn ley ɛ̂ kelaante kè Jɛliku le, no fele.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Ɛ wee mvu to nu jó ɛ diee nu lɛ Sakio, ɛ ɛ̀ nu cee ɛkolɛ bonyii bò to fii shile, nu tɛn cee kpwaw.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Ɛ wvú no gomte keeyɛn Jisos e no wvú to fele. Geenɛn, ɛ fí ghaw njefo wvú to kfufene lo, ɛ kebombom ke bonyii le baŋyi wvú.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Ɛ wvú mum lewtɛ gɛn fwe, gɛn ben yî kete kemew e lɛ Jisos ke edioo efele ɛ́ wen eyɛn wvú le.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Ɛ Jisos ke gɛn buy fó, laŋ jise yɛn wvú le fowe, tee lɛ, “Sakio, shiilɛ cekey eto, njefo me ŋkɛŋke keence ɛ̂ wo yew ɛbɛn.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Ɛ wvú mum son shii yî kete kiɛ le, fiisɛn Jisos bô nlaŋlaŋ.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Ɛ bonyii bocii bò to yɛnɛɛ no Jisos to gɛne bô wvú mum kɛw no wvukene gayte lɛ, “Wee wvun gɛne wase keegɛn ce bô wee wvù befe.”
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Ɛ bó gɛn dioo nu, ɛ Sakio ke nɛ leem we gay ɛ̂ Jisos lɛ, “Tata, taa eyɛn, me nu eŋgaw mwɛɛm mwem ɛntelɛŋ enya ɛ̂ bonyii bò fuute. Ɛ́ ɛ̀ nu lɛ me ŋke nu ɛ nfiw wase wee, ɛ́ me eŋkase entfuse bokaŋ bonɛw ɛ̂ mwɛtɛn.”
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Ɛ Jisos yuw nonɛn, gay lɛ, “Ɛbɛn nu ɛ bonyii bo yew fɛn ɛ boy wase, no cee la wvun nu tɛn waa Abla'am.
9 Então Jesus disse:
10 Wee wvù diee nu Waawee to to keegom bonyii bò nu ɛ lakɛn wase, eboyse bó.”
10 Porque o
11 No bonyii to yeke no Jisos jemyi mwɛɛm mvun, ɛ wvú ke nɛ ma ŋgan mvu ɛ̂ bó, njefo ɛ̀ to shɛɛte wase caan ɛ́ wvú eley Jɛlusalɛm, ɛ bonyii kpwaake lɛ sekemew lɛ ɛ̀ shɛke wase caan ɛ́ Nyo' ekɛw esaake bvunfon bwew.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Ɛ wvú gay lɛ, “Ɛ̀ to nu kefew kemew e, ɛ waa nfon mvu nɛ woŋ wvubole no gɛne woŋ wvumew e ncejole lɛ bó egɛn eghaa wvú nfon e, ɛ́ wvú sɛ kase eto esaake bvunfon bwew.
12 Então Jesus disse:
13 Ɛ wvú ke dioo nɛn'yi, tee boom bew bo lemme le yuufe, gaw bigew ɛ̂ bó ɛkɛlɛ ɛkɛlɛ, gay lɛ, ‘Ben eko eshɛɛ egeè way dvú fô me ntoo.’
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Ɛ wvú mum nɛ, ɛ bonyii bo woŋ we le to bane wvú baay. Ɛ bó mum shɛɛ tum bonyii ɛ̂ wvú ɛjim lɛ bó egɛn egay lɛ kɛ bowen kooŋke wee wvudvu lɛ wvú enu nfon bowen kɛ.
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Ɛ bó ke gɛn kɛ ghaa wvú. Ɛ wvú ke tu jim, tee boom bew bo lemme le ba bò wvú to gawɛɛ bigew ɛ̂ bó lɛ wen eyɛn laa bó se nu ɛ shɛɛ ɛ ge way ɛ die sɛw ɛ.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Ɛ wvu fwe to gay lɛ, ‘Cee ɛkolɛ, ɛkɛlɛ kuw ke bigew e kè wo to nyaɛ ɛ̂ me nu ɛ me ɛ nshɛɛ ɛ ndie sɛw jó bikele yuufe.’
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Ɛ wvú yuw njoŋ, bɛɛle wvú gay lɛ, ‘Wo nu waa lemme wvù jee. No wo se nu ɛ shɛɛ ɛ kiɛɛ keetaa fô fiɛɛ fi caan e ntay, me nu eŋgɛɛ wo ɛ́ wo esaakè bontɛw yuufe.’
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Ɛ wvumvu tɛn to gay lɛ, ‘Cee ɛkolɛ, ɛkɛlɛ kuw ke bigew e kè wo to nyaɛ ɛ̂ me nu ɛ me ɛ nshɛɛ ɛ ndie sɛw jó bikele bitin.’
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Ɛ wvú gay ɛ̂ wvú lɛ, ‘Me nu eŋgɛɛ wo ɛ́ wo esaakè bontɛw botin.’
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Ɛ wvumvu waa lemme to gay fiew lɛ, ‘Cee ɛkolɛ, ɛkɛlɛ kuw ke bigew e kin fɛn ɛ me ɛ nshɛɛ ɛ ŋkule ɛ̂ njaw ndvu le ɛ ŋgɛɛ.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Me nse ŋgɛke njefo wo tɛmyi ɛjim, ɛ me nfane wo. Wo ké nu sɛ wo nu ɛ gɛɛ ŋkuuŋ, mum to no joo lo. Ɛ́ ké dioo nu sɛ wo nu ɛ jewe fiɛɛ, mum to no gbweci lo.’
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Ɛ cee ɛkolɛ we gay ɛ̂ wvú lɛ, ‘Wo nu wan wvù befe. Njeme wvù buy diuw wo le nu wvù me nu enjo ensaw wo dvú. Wo se kee lɛ me ntɛmyi ɛjim, ɛ́ me ndioo nu sɛ me ɛ ŋgɛɛ fiɛɛ ŋkuuŋ, mum nto no joo lo, ŋké ndioo nu sɛ me nu ɛ njewe fiɛɛ mum nto no ŋgbweci lo.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Wo se kee nonɛn, ɛ se ɛ ge la fo wo ejo bigew biem egɛn egɛɛ ntfu, wvu lɛ seke me ɛ ŋkase enfi bô sɛw?’
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Ɛ wvú mum gay ɛ̂ bonyii bò to leeme mbew ye le lɛ, ‘Ben efi ɛkɛlɛ ke bigew e kedvu ɛ̂ wvú, enya ɛ̂ wvù kɛŋke bikele bi bigew e yuufe.’
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Ɛ bó kacɛ lo, gay lɛ, ‘Cee ɛkolɛ, wvú kɛŋke wase bikele bi bigew e yuufe.’
25 Eles responderam:
26 Ɛ wvú gay lɛ, ‘Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben lɛ wee wvù kɛŋke fiɛɛ nu ɛ bó nu ke ebise. Geenɛn ɛ wee wvù baa kɛŋke, nu ɛ naa fi caan fì wvú kɛŋke nu ɛ bó nu ke efi lo ɛ̂ wvú.
26 — E o patrão disse:
27 Yî keseen e, bonyii ba bò se bane me, tune lɛ fo me enu nfon wvubo kɛ, ben egɛn eto bô bó eyuwyɛ ɛ̂ me ɛjise.’”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Ɛjim jodvu no Jisos to jemyɛɛ mwɛɛm mvun, mum nɛ no saa fwe bene gɛne Jɛlusalɛm.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Ɛ wvú ke dioo feŋene ntɛw wvù Bɛtfaj bô wvù Bɛtani bò nu mbew Kum Bite bi Olif e, mum baa boom bew bo ŋgoo le bomew bofɛɛ tum,
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 gay lɛ, “Ben egɛn ntɛw wvu fwe we le. Ben nu ke edioo eleyte jó, eyɛn waa kembɛɛbey e ɛ bó ɛ suu ɛ wee ke baa ben wase yî dvú le kɛ, ɛ́ ben efay eto dvú fɛn.
30 com a seguinte ordem:
31 Ɛ́ ben gɛn ɛ no fayte, wee ɛ no biite lɛ laa ben fayte nje la lɛ, ɛ́ ben tfuse lɛ Cee Ɛkolɛ kɛŋke shiee wvudvu.”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Ɛ boom bo ŋgoo le ba gɛn yɛn fiɛɛ ficii le kɛ lɛŋlɛŋ no wvú to jemyɛɛ.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Ɛ bó ke dioo fayte waa kembɛɛbey wvudvu, ɛ bonyii bò to kɛŋke bife lɛ, “Ben fayte waa kembɛɛbey wɛ nje la?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Ɛ bó tfuse lɛ, “Cee Ɛkolɛ kɛŋke shee wvudvu.”
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Ɛ bó mum jo to dvú fô Jisos e, yɛy bikum bibole yî kembɛɛbey kedvu le, mum bense Jisos yî dvú le.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Ɛ wvú no gɛne, ɛ bonyii yɛyte bikum bibole ɛ̂ je, ɛ wvú fele yî dvú le.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Ɛ wvú ke gɛn lɛ wen efeŋene fò je booke yî Kum Bite bi Olif e, ɛ kebombom ke bonyii bew bo ŋgoo le sɛsɛ no wvuuyi bensee Nyo' foweɛwe nje biŋghaw bi mwɛɛm e bicii bì bó to yɛnɛɛ.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Ɛ bó no wvuuyi gayte lɛ, “Nyo' nu ɛ laŋ kembonɛn yî Nfon wvù too ɛ̂ diee di Tata le. Nyɛkeey nu fowe, ɛ bvukukɛ nu bvu Nyo' wvu fowe le.”
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Ɛ Bofalasii bomew bò to nu ɛ̂ kebombom ɛnte mum nɛ gay ɛ̂ Jisos lɛ, “Wee n'yɛɛyi, kanɛ bonyii buw bo ŋgoo le ban lɛ bó ebaŋ lo.”
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Ɛ Jisos tfuse lɛ, “Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben lɛ, ɛ́ bó ecim ebaŋ lo, naa ɛ́ ɛta ɛyan ewvuuyi.”
40 Jesus respondeu:
41 Ɛ Jisos ke dioo buy mbew Jɛlusalɛm e, taa jo nɛn, kɛse bô kpwe,
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 no taaŋke lɛ, “O Jɛlusalɛm, ɛ́ ben ban be kee kɛ naa fiɛɛ fì nulo eto bô nyɛkeey fô ben e yî diuu di ɛbɛn e. Geenɛn keseen sɛ ben kee lo ŋkuuŋ.
42 e disse:
43 Nonɛn, ben ekeè lɛ kefew too lo kè bonyii bonɛn bo bvuban e nu ke eto ebom ketaaŋ egem ben dvú ekɛɛkɛɛ, ebaŋ ben ɛnte.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Bó nu ke eley efiwsɛ lo ben naa noo boom bonɛn, ebvuw yéw yene, ɛ́ tɛ saa eshɛɛ yî dimew e kɛ. Ɛ fí nu ke ekooy nonɛn njefo ben to baa kiɛɛ kefew kè Nyo' to toɛ ɛ̂ ben e kɛ.”
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Ɛ Jisos ke gɛn fô yew ncese le, no kuuŋke bonyii bò to geese mwɛɛm fó
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 gayte ɛ̂ bó lɛ, “Fí nu ɛ bo ɛ saŋ ɛ Nyo' gayte lɛ,
46 Ele lhes disse:
47 Ɛ Jisos no shee yɛɛyi bonyii fô yew ncese le ɛdiuw ɛcii. Ɛ bocee ncese bo baay baay bô bonyii bò to duŋci bonci bo Nyo' le noo bonyii bo baay baay bo jó no wɛɛntene keeyu wvú.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Geenɛn faŋɛ yaa kɛŋkɛ je kɛ, njefo bonyii bocii to shee kɛ lo mbew Jisos e yaa gomte keesoy lo fiɛɛ fimwaaŋ fô mwɛɛm mvù wvú to yɛɛyi le kɛ.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.