Lucas 19
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs BKJ
1 Ɛ Jisos gɛn ley ɛ̂ kelaante kè Jɛliku le, no fele.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Ɛ wee mvu to nu jó ɛ diee nu lɛ Sakio, ɛ ɛ̀ nu cee ɛkolɛ bonyii bò to fii shile, nu tɛn cee kpwaw.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Ɛ wvú no gomte keeyɛn Jisos e no wvú to fele. Geenɛn, ɛ fí ghaw njefo wvú to kfufene lo, ɛ kebombom ke bonyii le baŋyi wvú.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Ɛ wvú mum lewtɛ gɛn fwe, gɛn ben yî kete kemew e lɛ Jisos ke edioo efele ɛ́ wen eyɛn wvú le.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Ɛ Jisos ke gɛn buy fó, laŋ jise yɛn wvú le fowe, tee lɛ, “Sakio, shiilɛ cekey eto, njefo me ŋkɛŋke keence ɛ̂ wo yew ɛbɛn.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Ɛ wvú mum son shii yî kete kiɛ le, fiisɛn Jisos bô nlaŋlaŋ.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Ɛ bonyii bocii bò to yɛnɛɛ no Jisos to gɛne bô wvú mum kɛw no wvukene gayte lɛ, “Wee wvun gɛne wase keegɛn ce bô wee wvù befe.”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Ɛ bó gɛn dioo nu, ɛ Sakio ke nɛ leem we gay ɛ̂ Jisos lɛ, “Tata, taa eyɛn, me nu eŋgaw mwɛɛm mwem ɛntelɛŋ enya ɛ̂ bonyii bò fuute. Ɛ́ ɛ̀ nu lɛ me ŋke nu ɛ nfiw wase wee, ɛ́ me eŋkase entfuse bokaŋ bonɛw ɛ̂ mwɛtɛn.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Ɛ Jisos yuw nonɛn, gay lɛ, “Ɛbɛn nu ɛ bonyii bo yew fɛn ɛ boy wase, no cee la wvun nu tɛn waa Abla'am.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Wee wvù diee nu Waawee to to keegom bonyii bò nu ɛ lakɛn wase, eboyse bó.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 No bonyii to yeke no Jisos jemyi mwɛɛm mvun, ɛ wvú ke nɛ ma ŋgan mvu ɛ̂ bó, njefo ɛ̀ to shɛɛte wase caan ɛ́ wvú eley Jɛlusalɛm, ɛ bonyii kpwaake lɛ sekemew lɛ ɛ̀ shɛke wase caan ɛ́ Nyo' ekɛw esaake bvunfon bwew.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Ɛ wvú gay lɛ, “Ɛ̀ to nu kefew kemew e, ɛ waa nfon mvu nɛ woŋ wvubole no gɛne woŋ wvumew e ncejole lɛ bó egɛn eghaa wvú nfon e, ɛ́ wvú sɛ kase eto esaake bvunfon bwew.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Ɛ wvú ke dioo nɛn'yi, tee boom bew bo lemme le yuufe, gaw bigew ɛ̂ bó ɛkɛlɛ ɛkɛlɛ, gay lɛ, ‘Ben eko eshɛɛ egeè way dvú fô me ntoo.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Ɛ wvú mum nɛ, ɛ bonyii bo woŋ we le to bane wvú baay. Ɛ bó mum shɛɛ tum bonyii ɛ̂ wvú ɛjim lɛ bó egɛn egay lɛ kɛ bowen kooŋke wee wvudvu lɛ wvú enu nfon bowen kɛ.
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Ɛ bó ke gɛn kɛ ghaa wvú. Ɛ wvú ke tu jim, tee boom bew bo lemme le ba bò wvú to gawɛɛ bigew ɛ̂ bó lɛ wen eyɛn laa bó se nu ɛ shɛɛ ɛ ge way ɛ die sɛw ɛ.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Ɛ wvu fwe to gay lɛ, ‘Cee ɛkolɛ, ɛkɛlɛ kuw ke bigew e kè wo to nyaɛ ɛ̂ me nu ɛ me ɛ nshɛɛ ɛ ndie sɛw jó bikele yuufe.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Ɛ wvú yuw njoŋ, bɛɛle wvú gay lɛ, ‘Wo nu waa lemme wvù jee. No wo se nu ɛ shɛɛ ɛ kiɛɛ keetaa fô fiɛɛ fi caan e ntay, me nu eŋgɛɛ wo ɛ́ wo esaakè bontɛw yuufe.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Ɛ wvumvu tɛn to gay lɛ, ‘Cee ɛkolɛ, ɛkɛlɛ kuw ke bigew e kè wo to nyaɛ ɛ̂ me nu ɛ me ɛ nshɛɛ ɛ ndie sɛw jó bikele bitin.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Ɛ wvú gay ɛ̂ wvú lɛ, ‘Me nu eŋgɛɛ wo ɛ́ wo esaakè bontɛw botin.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Ɛ wvumvu waa lemme to gay fiew lɛ, ‘Cee ɛkolɛ, ɛkɛlɛ kuw ke bigew e kin fɛn ɛ me ɛ nshɛɛ ɛ ŋkule ɛ̂ njaw ndvu le ɛ ŋgɛɛ.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Me nse ŋgɛke njefo wo tɛmyi ɛjim, ɛ me nfane wo. Wo ké nu sɛ wo nu ɛ gɛɛ ŋkuuŋ, mum to no joo lo. Ɛ́ ké dioo nu sɛ wo nu ɛ jewe fiɛɛ, mum to no gbweci lo.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Ɛ cee ɛkolɛ we gay ɛ̂ wvú lɛ, ‘Wo nu wan wvù befe. Njeme wvù buy diuw wo le nu wvù me nu enjo ensaw wo dvú. Wo se kee lɛ me ntɛmyi ɛjim, ɛ́ me ndioo nu sɛ me ɛ ŋgɛɛ fiɛɛ ŋkuuŋ, mum nto no joo lo, ŋké ndioo nu sɛ me nu ɛ njewe fiɛɛ mum nto no ŋgbweci lo.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Wo se kee nonɛn, ɛ se ɛ ge la fo wo ejo bigew biem egɛn egɛɛ ntfu, wvu lɛ seke me ɛ ŋkase enfi bô sɛw?’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Ɛ wvú mum gay ɛ̂ bonyii bò to leeme mbew ye le lɛ, ‘Ben efi ɛkɛlɛ ke bigew e kedvu ɛ̂ wvú, enya ɛ̂ wvù kɛŋke bikele bi bigew e yuufe.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Ɛ bó kacɛ lo, gay lɛ, ‘Cee ɛkolɛ, wvú kɛŋke wase bikele bi bigew e yuufe.’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Ɛ wvú gay lɛ, ‘Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben lɛ wee wvù kɛŋke fiɛɛ nu ɛ bó nu ke ebise. Geenɛn ɛ wee wvù baa kɛŋke, nu ɛ naa fi caan fì wvú kɛŋke nu ɛ bó nu ke efi lo ɛ̂ wvú.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Yî keseen e, bonyii ba bò se bane me, tune lɛ fo me enu nfon wvubo kɛ, ben egɛn eto bô bó eyuwyɛ ɛ̂ me ɛjise.’”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Ɛjim jodvu no Jisos to jemyɛɛ mwɛɛm mvun, mum nɛ no saa fwe bene gɛne Jɛlusalɛm.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Ɛ wvú ke dioo feŋene ntɛw wvù Bɛtfaj bô wvù Bɛtani bò nu mbew Kum Bite bi Olif e, mum baa boom bew bo ŋgoo le bomew bofɛɛ tum,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 gay lɛ, “Ben egɛn ntɛw wvu fwe we le. Ben nu ke edioo eleyte jó, eyɛn waa kembɛɛbey e ɛ bó ɛ suu ɛ wee ke baa ben wase yî dvú le kɛ, ɛ́ ben efay eto dvú fɛn.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Ɛ́ ben gɛn ɛ no fayte, wee ɛ no biite lɛ laa ben fayte nje la lɛ, ɛ́ ben tfuse lɛ Cee Ɛkolɛ kɛŋke shiee wvudvu.”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Ɛ boom bo ŋgoo le ba gɛn yɛn fiɛɛ ficii le kɛ lɛŋlɛŋ no wvú to jemyɛɛ.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Ɛ bó ke dioo fayte waa kembɛɛbey wvudvu, ɛ bonyii bò to kɛŋke bife lɛ, “Ben fayte waa kembɛɛbey wɛ nje la?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Ɛ bó tfuse lɛ, “Cee Ɛkolɛ kɛŋke shee wvudvu.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Ɛ bó mum jo to dvú fô Jisos e, yɛy bikum bibole yî kembɛɛbey kedvu le, mum bense Jisos yî dvú le.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Ɛ wvú no gɛne, ɛ bonyii yɛyte bikum bibole ɛ̂ je, ɛ wvú fele yî dvú le.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Ɛ wvú ke gɛn lɛ wen efeŋene fò je booke yî Kum Bite bi Olif e, ɛ kebombom ke bonyii bew bo ŋgoo le sɛsɛ no wvuuyi bensee Nyo' foweɛwe nje biŋghaw bi mwɛɛm e bicii bì bó to yɛnɛɛ.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Ɛ bó no wvuuyi gayte lɛ, “Nyo' nu ɛ laŋ kembonɛn yî Nfon wvù too ɛ̂ diee di Tata le. Nyɛkeey nu fowe, ɛ bvukukɛ nu bvu Nyo' wvu fowe le.”
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Ɛ Bofalasii bomew bò to nu ɛ̂ kebombom ɛnte mum nɛ gay ɛ̂ Jisos lɛ, “Wee n'yɛɛyi, kanɛ bonyii buw bo ŋgoo le ban lɛ bó ebaŋ lo.”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ɛ Jisos tfuse lɛ, “Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben lɛ, ɛ́ bó ecim ebaŋ lo, naa ɛ́ ɛta ɛyan ewvuuyi.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Ɛ Jisos ke dioo buy mbew Jɛlusalɛm e, taa jo nɛn, kɛse bô kpwe,
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 no taaŋke lɛ, “O Jɛlusalɛm, ɛ́ ben ban be kee kɛ naa fiɛɛ fì nulo eto bô nyɛkeey fô ben e yî diuu di ɛbɛn e. Geenɛn keseen sɛ ben kee lo ŋkuuŋ.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Nonɛn, ben ekeè lɛ kefew too lo kè bonyii bonɛn bo bvuban e nu ke eto ebom ketaaŋ egem ben dvú ekɛɛkɛɛ, ebaŋ ben ɛnte.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Bó nu ke eley efiwsɛ lo ben naa noo boom bonɛn, ebvuw yéw yene, ɛ́ tɛ saa eshɛɛ yî dimew e kɛ. Ɛ fí nu ke ekooy nonɛn njefo ben to baa kiɛɛ kefew kè Nyo' to toɛ ɛ̂ ben e kɛ.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Ɛ Jisos ke gɛn fô yew ncese le, no kuuŋke bonyii bò to geese mwɛɛm fó
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 gayte ɛ̂ bó lɛ, “Fí nu ɛ bo ɛ saŋ ɛ Nyo' gayte lɛ,
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Ɛ Jisos no shee yɛɛyi bonyii fô yew ncese le ɛdiuw ɛcii. Ɛ bocee ncese bo baay baay bô bonyii bò to duŋci bonci bo Nyo' le noo bonyii bo baay baay bo jó no wɛɛntene keeyu wvú.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Geenɛn faŋɛ yaa kɛŋkɛ je kɛ, njefo bonyii bocii to shee kɛ lo mbew Jisos e yaa gomte keesoy lo fiɛɛ fimwaaŋ fô mwɛɛm mvù wvú to yɛɛyi le kɛ.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.