Lucas 16
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NVT
1 Ɛ Jisos bvuu jeme ɛ̂ boom bew bo ŋgoo le lɛ, “Wee kpwaw mvu to kɛŋke waa we lemme wvù wvú to gɛkɛɛ lɛ wvú etaale fô kpwaw we le. Ɛ wvú ke nɛ yuw lɛ waa we lemme wɛ bvuuke lo bigew biew.
1 Jesus contou a seguinte história a seus discípulos: “Um homem rico tinha um administrador que cuidava de seus negócios. Certo dia, foram-lhe contar que esse administrador estava desperdiçando seu dinheiro.
2 Ɛ wvú mum tee waa we lemme wvudvu bife ɛ̂ wvú lɛ, ‘Fin fì me n'yuuke ɛkumɛ wo nu la? Baancɛ boŋwa' bocii bò wo saaŋke kpwaw wɛm jó eto etfuse ɛ̂ me. Kɛ wo yaa bɛɛ ebvuu elemte me le kɛ.’
2 Então mandou chamá-lo e disse: ‘O que é isso que ouço a seu respeito? Preste contas de sua administração, pois não pode mais permanecer nesse cargo’.
3 Ɛ waa lemme wɛ gɛn shii kpwawcɛ lɛ, ‘No cee ɛkolɛ wɛm kuuŋke wase me fô lemme le, me nu eŋge nɛɛ? No me nu sɛ me ŋkɛŋke mvuŋgay keenlem bô jiw, ɛ me mbvuu ŋ'wuumene keenlɛke ɛlɛkɛɛ.’
3 “O administrador pensou consigo: ‘E agora? Meu patrão vai me demitir. Não tenho força para trabalhar no campo, e sou orgulhoso demais para mendigar.
4 Ɛ wvú mum nɛ kpwawcɛ lɛ, ‘Me nu ɛ ŋkiɛɛ wase fiɛɛ fì me nu eŋge, wvu lɛ seke bó ɛ kuŋ me fô lemme le, ɛ́ me eŋkɛŋke nsán yì nulo efiisene me yéw yibole.’
4 Já sei como garantir que as pessoas me recebam em suas casas quando eu for despedido!’.
5 Nonɛn, ɛ wvú mum tee bonyii bò to kɛŋke fioo cee ɛkolɛ we mwaaŋ mwaaŋ. Ɛ wvu fwe to ɛ wvú bife ɛ̂ wvú lɛ, ‘Wo laake cee ɛkolɛ wɛm nɛɛ?’
5 “Então ele convocou todos que deviam dinheiro a seu patrão. Perguntou ao primeiro: ‘Quanto você deve a meu patrão?’.
6 Ɛ wvú tfuse lɛ, ‘Ɛ̀ nu bokolo bo mɛɛm e bo baay baay gbwee.’ Ɛ wvú gay lɛ, ‘Ko ŋwa' wo fioo wvun eshii fokuse cekey, ekumɛn esaŋ lɛ mbaanshen.’
6 O homem respondeu: ‘Devo cem tonéis de azeite’. Então o administrador lhe disse: ‘Pegue depressa sua conta e mude-a para cinquenta tonéis’.
7 Ɛ wvú kase bife ɛ̂ wvumvu lɛ, ‘Wo laake yo nɛɛ?’ Ɛ wvú tfuse lɛ, ‘Ɛ̀ nu bikele bi ɛgiŋ e gbwee.’ Ɛ wvú gay lɛ, ‘Ko ŋwa' wo fioo wvun ekumɛn saŋ lɛ bikele mbaŋnyaŋ.’
7 “‘E quanto você deve a meu patrão?’, perguntou ao segundo. “Devo cem cestos grandes de trigo’, respondeu ele. E o administrador disse: ‘Tome sua conta e mude-a para oitenta cestos’.
8 Ɛ cee ɛkolɛ waa lemme wvun ke yɛn no wvú fiwse wvú nonɛn, kaa bɛnse lo wvú lɛ wvú nu ɛ feefɛn baay.” Ɛ Jisos mum mɛse lɛ, “Bonyii bo fokuse fɛn feefene yî mwɛɛm mvù bó gee le fele no bonyii bo n'yuu le feefene yî mvubole mvu n'yuu le.
8 “O patrão elogiou o administrador desonesto por sua astúcia. E é verdade que os filhos deste mundo são mais astutos ao lidar com o mundo ao redor que os filhos da luz.
9 Nonɛn, me ɛ no ŋgayte ɛ̂ ben lɛ, ben ejoò kpwaw wene wvu fokuse fɛn koole nsán dvú, wvu lɛ seke wvú ɛ ka, ɛ́ Nyo' efiisɛn ben ɛ̂ wvú yew fô ben nu ke enu sekecii.
9 Esta é a lição: usem a riqueza deste mundo para fazer amigos. Assim, quando suas posses se extinguirem, eles os receberão num lar eterno.
10 Wee wvù nulo ekiɛɛ keetaa fô fiɛɛ fi caan e ntay, nulo ekiɛɛ keetaa tɛn fô fì kuuke le. Ɛ wee wvù fiike kenfiw yî fiɛɛ fi caan e, nulo efiw tɛn yî fì kuuke le.
10 “Se forem fiéis nas pequenas coisas, também o serão nas grandes. Mas, se forem desonestos nas pequenas coisas, também o serão nas maiores.
11 Ɛ́ ben nu sɛ ben nulo ekiɛɛ keetaa fô kpwaw wvu fokuse fɛn e, ɛ́ ke enya yɛɛ ɛ̂ ben kpwaw wvù kpwaw?
11 E, se vocês não são confiáveis ao lidar com a riqueza injusta deste mundo, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Ɛ́ ben nu sɛ ben nulo ekiɛɛ keetaa fô fiɛɛ fi wee mvu le ntay, ɛ́ ke enya yɛɛ ɛ̂ ben finɛn?
12 E, se não são fiéis com os bens dos outros, por que alguém lhes confiaria o que é de vocês?
13 Kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ waa lemme elemte bocee ɛkolɛ le bofɛɛ kɛ. Ɛ́ wvú lemte nonɛn, ɛ́ wvú ebane wvumvu, kooŋke wvumvu, kɛnɛɛ eyuuke wvumvu le ntay, joo wvumvu ɛkuse. Kɛ ben nulo elemte Nyo' le bvuu lemte bigew e kɛ.”
13 “Ninguém pode servir a dois senhores, pois odiará um e amará o outro; será dedicado a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e ao dinheiro”.
14 No Jisos jeme nonɛn, ɛ Bofalasii yuw nɛ no buu lo wvú, njefo bó to kooŋke bigew baay.
14 Os fariseus, que tinham grande amor ao dinheiro, ouviam isso tudo e zombavam de Jesus.
15 Ɛ Jisos mum gay ɛ̂ bó lɛ, “Ɛ̀ nu ben ban bò duŋci ye lɛ ben nu bonyii bò jee fwe dvu bonyii, geenɛn ɛ Nyo' kee mwɛɛm mvunciim mvù nu ɛ̂ mvuntelem mvunɛn e. Ben ekeè lɛ mwɛɛm mvù bonyii bɛnsee lɛ ɛ̀ nu mwɛɛm, nu mvù Nyo' taale ɛ mvú bɛmte lo fô wvú le.”
15 Então ele disse: “Vocês gostam de parecer justos em público, mas Deus conhece o seu coração. Aquilo que este mundo valoriza é detestável aos olhos de Deus.
16 Ɛ Jisos bvuu gay lɛ, “Ɛ̀ to nu fwele ɛ bó fewci ɛ ɛ̀ nu bonci bo Muses e bô mwɛɛm mvù bonyii bo ntum Nyo' le to saaŋke. Geenɛn, ɛ kɛw no Jon to toɛ, nu ɛ bó fewci wase ɛ ɛ̀ nu saaka wvù jee wvu ɛkumɛ bvunfon bvu Nyo' le. Wee tfuu ɛ mum ɛ no taaŋke keeley ɛnte jo bvunfon bvu Nyo' le bvudvu le.
16 “Até a chegada de João, a lei de Moisés e a mensagem dos profetas eram seus guias. Agora, porém, as boas-novas do reino de Deus estão sendo anunciadas, e todos estão ansiosos para entrar.
17 Fí nu cekey fô ɛbulɛ bô nshɛ le keeka, ɛfey fo fijise fi ŋwa' le ela ɛcici ɛ̂ Ŋwa' bonci le.
17 É mais fácil o céu e a terra desaparecerem que ser anulado até o menor traço da lei de Deus.
18 Fí ɛ no nu lɛ, ɛ́ wee kuŋ kpwɛse, ɛ jo wvumvu, tu wvú nu ɛ ge kebefɛ kɛ diɛwɛ keejaŋ kpwoon mvu. Wee ɛ́ jo kpwoon wvù buy wase ɛ̂ wee yew, tu mwɛtɛn nu ɛ jo kpwɛɛ wee.”
18 “Assim, o homem que se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério. E o homem que se casa com uma mulher divorciada também comete adultério”.
19 Ɛ Jisos ke bvuu nɛ gay lɛ, “Wee kpwaw mvu to nu dvú, suute ye bô ndvú yì jee, diee ɛkolɛ kew ɛdiuw ɛcii.
19 Jesus disse: “Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho fino e vivia sempre cercado de luxos.
20 Ɛ wee kefufe mvu nu tɛn dvú, ɛ diee nu Laasalus. Ɛ biŋkokɛn ɛ kooyɛ wvú ye yicii. Ɛ bó to gɛɛ ɛ wvú no shee jiime diuw fwese wee kpwaw wɛ le,
20 À sua porta ficava um mendigo coberto de feridas chamado Lázaro.
21 cɛyte lɛ laa wvú nu ke edioo ediekene ɛ́ fiɛɛ eshɛɛte ɛ wen boŋci diee lɛ. No wvú to jiime fó nonɛn, ɛ bwé bvuu mɛɛse too laci biŋkokɛn biew.
21 Ele ansiava comer o que caía da mesa do homem rico, e os cachorros vinham lamber suas feridas abertas.
22 Ɛ ɛ̀ ke no nu kefew kemew e, ɛ wee kefufe wvudvu kpwe, ɛ bonceendaa bo Nyo' le to tuu wvú gɛn gɛɛ bvudvuu bvu njoŋ e mbew Abla'am e. Ɛ wee kpwaw wɛ ke kpwe tɛn ɛ bó dwey wvú.
22 “Por fim, o mendigo morreu, e os anjos o levaram para junto de Abraão. O rico também morreu e foi sepultado,
23 Ɛ wvú gɛn ɛ ɛ̀ nu woŋ boŋkfu le no nu fó yî ŋgɛw wvu baay e. Ɛ wvú ke nɛ laŋ jise, yɛn Abla'am e ncejole bô Laasalus mbew ye le.
23 e foi para o lugar dos mortos. Ali, em tormento, ele viu Abraão de longe, com Lázaro ao seu lado.
24 Ɛ wvú tee lɛ, ‘Icɛm Abla'am, koo shen fô me le eciinse Laasalus ɛ́ wvú elese kpwan ɛbo kew ɛ̂ joo le eto lɛɛse leme diem dvú. Me nu lo yî monlum mo baay e ŋguy wvun e.’
24 “O rico gritou: ‘Pai Abraão, tenha compaixão de mim! Mande Lázaro aqui para que molhe a ponta do dedo em água e refresque minha língua. Estou em agonia nestas chamas!’.
25 Ɛ Abla'am tfuse fiew lɛ, ‘Waa wɛm, kume seke wo to bɛɛ cee yî nshɛ le. Wo to kɛŋke mwɛɛm mvù jee mvunciim sekekiɛ, ɛ Laasalus yɛne fiew ɛ ɛ̀ nu ŋgɛw. Keseen nu ɛ Laasalus nu yî njoŋ e ɛ wo nu yî monlum e.
25 “Abraão, porém, respondeu: ‘Filho, lembre-se de que durante a vida você teve tudo que queria e Lázaro não teve coisa alguma. Agora, ele está aqui sendo consolado, e você está em agonia.
26 Kɛ ɛ̀ mɛy kɛ fifin kɛ. Ɛ̀ keè tɛn lɛ kensɛɛn ke baay nu ɛ bó ɛ seyse wvu lɛ fo ɛ̀ nulo ɛ́ wee enɛ fɛn edaŋsɛn eto fò wo nu kɛ, ɛ ɛ̀ yaa nulo tɛn ɛ́ wee enɛ fò wo nu edaŋsɛn eto fɛn kɛ.’
26 Além do mais, há entre nós um grande abismo. Ninguém daqui pode atravessar para o seu lado, e ninguém daí pode atravessar para o nosso’.
27 Ɛ wee kpwaw wɛ bvuu lɛkɛ lɛ, ‘Kee wo icɛm, ciinse kɛ Laasalus fô yew e fosɛse.
27 “Então o rico disse: ‘Por favor, Pai Abraão, pelo menos mande Lázaro à casa de meu pai,
28 Me ŋkɛŋke boom bo bwɛɛm e botin, ɛ́ wvú egɛn etefe bó lɛ bó eyɛnè fo bó ke eto tɛn fô bvudvuu bvu ŋgɛw e bvun e kɛ.’
28 pois tenho cinco irmãos e quero avisá-los para que não terminem neste lugar de tormento’.
29 Ɛ Abla'am tfuse fiew lɛ, ‘Boom bo bwoo le bodvu kɛŋke boŋwa' bò Muses bô bonyii bo ntum Nyo' le to saŋɛɛ, bó eyuukè mwɛɛm mvù bó gayte.’
29 “‘Moisés e os profetas já os avisaram’, respondeu Abraão. ‘Seus irmãos podem ouvir o que eles disseram.’
30 Ɛ wee kpwaw wɛ tun gay lɛ, ‘'Aay icɛm Abla'am, ɛ́ ɛ̀ be buy wee mvu yî kpwe le ɛ gɛn ɛ fewcɛ ɛ̂ bó, ɛ́ bó sɛ yuw ekumɛn mvuntelem mvubole.’
30 “Então o rico disse: ‘Não, Pai Abraão! Mas, se alguém dentre os mortos lhes fosse enviado, eles se arrependeriam!’.
31 Ɛ Abla'am tfuse ɛ̂ wvú lɛ, ‘Ɛ́ bó tun keeyuw fiɛɛ fì Muses bô bonyii bo ntum Nyo' le gayte, bó saa ke eyuw naa lo tɛn fì ɛ̀ gayte wee wvù buy yî kpwe le kɛ.’”
31 “Abraão, porém, disse: ‘Se eles não ouvem Moisés e os profetas, não se convencerão, mesmo que alguém ressuscite dos mortos’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.