Lucas 16
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARIB
1 Ɛ Jisos bvuu jeme ɛ̂ boom bew bo ŋgoo le lɛ, “Wee kpwaw mvu to kɛŋke waa we lemme wvù wvú to gɛkɛɛ lɛ wvú etaale fô kpwaw we le. Ɛ wvú ke nɛ yuw lɛ waa we lemme wɛ bvuuke lo bigew biew.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Ɛ wvú mum tee waa we lemme wvudvu bife ɛ̂ wvú lɛ, ‘Fin fì me n'yuuke ɛkumɛ wo nu la? Baancɛ boŋwa' bocii bò wo saaŋke kpwaw wɛm jó eto etfuse ɛ̂ me. Kɛ wo yaa bɛɛ ebvuu elemte me le kɛ.’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Ɛ waa lemme wɛ gɛn shii kpwawcɛ lɛ, ‘No cee ɛkolɛ wɛm kuuŋke wase me fô lemme le, me nu eŋge nɛɛ? No me nu sɛ me ŋkɛŋke mvuŋgay keenlem bô jiw, ɛ me mbvuu ŋ'wuumene keenlɛke ɛlɛkɛɛ.’
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ɛ wvú mum nɛ kpwawcɛ lɛ, ‘Me nu ɛ ŋkiɛɛ wase fiɛɛ fì me nu eŋge, wvu lɛ seke bó ɛ kuŋ me fô lemme le, ɛ́ me eŋkɛŋke nsán yì nulo efiisene me yéw yibole.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Nonɛn, ɛ wvú mum tee bonyii bò to kɛŋke fioo cee ɛkolɛ we mwaaŋ mwaaŋ. Ɛ wvu fwe to ɛ wvú bife ɛ̂ wvú lɛ, ‘Wo laake cee ɛkolɛ wɛm nɛɛ?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Ɛ wvú tfuse lɛ, ‘Ɛ̀ nu bokolo bo mɛɛm e bo baay baay gbwee.’ Ɛ wvú gay lɛ, ‘Ko ŋwa' wo fioo wvun eshii fokuse cekey, ekumɛn esaŋ lɛ mbaanshen.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Ɛ wvú kase bife ɛ̂ wvumvu lɛ, ‘Wo laake yo nɛɛ?’ Ɛ wvú tfuse lɛ, ‘Ɛ̀ nu bikele bi ɛgiŋ e gbwee.’ Ɛ wvú gay lɛ, ‘Ko ŋwa' wo fioo wvun ekumɛn saŋ lɛ bikele mbaŋnyaŋ.’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Ɛ cee ɛkolɛ waa lemme wvun ke yɛn no wvú fiwse wvú nonɛn, kaa bɛnse lo wvú lɛ wvú nu ɛ feefɛn baay.” Ɛ Jisos mum mɛse lɛ, “Bonyii bo fokuse fɛn feefene yî mwɛɛm mvù bó gee le fele no bonyii bo n'yuu le feefene yî mvubole mvu n'yuu le.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Nonɛn, me ɛ no ŋgayte ɛ̂ ben lɛ, ben ejoò kpwaw wene wvu fokuse fɛn koole nsán dvú, wvu lɛ seke wvú ɛ ka, ɛ́ Nyo' efiisɛn ben ɛ̂ wvú yew fô ben nu ke enu sekecii.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Wee wvù nulo ekiɛɛ keetaa fô fiɛɛ fi caan e ntay, nulo ekiɛɛ keetaa tɛn fô fì kuuke le. Ɛ wee wvù fiike kenfiw yî fiɛɛ fi caan e, nulo efiw tɛn yî fì kuuke le.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Ɛ́ ben nu sɛ ben nulo ekiɛɛ keetaa fô kpwaw wvu fokuse fɛn e, ɛ́ ke enya yɛɛ ɛ̂ ben kpwaw wvù kpwaw?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ɛ́ ben nu sɛ ben nulo ekiɛɛ keetaa fô fiɛɛ fi wee mvu le ntay, ɛ́ ke enya yɛɛ ɛ̂ ben finɛn?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ waa lemme elemte bocee ɛkolɛ le bofɛɛ kɛ. Ɛ́ wvú lemte nonɛn, ɛ́ wvú ebane wvumvu, kooŋke wvumvu, kɛnɛɛ eyuuke wvumvu le ntay, joo wvumvu ɛkuse. Kɛ ben nulo elemte Nyo' le bvuu lemte bigew e kɛ.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 No Jisos jeme nonɛn, ɛ Bofalasii yuw nɛ no buu lo wvú, njefo bó to kooŋke bigew baay.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Ɛ Jisos mum gay ɛ̂ bó lɛ, “Ɛ̀ nu ben ban bò duŋci ye lɛ ben nu bonyii bò jee fwe dvu bonyii, geenɛn ɛ Nyo' kee mwɛɛm mvunciim mvù nu ɛ̂ mvuntelem mvunɛn e. Ben ekeè lɛ mwɛɛm mvù bonyii bɛnsee lɛ ɛ̀ nu mwɛɛm, nu mvù Nyo' taale ɛ mvú bɛmte lo fô wvú le.”
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Ɛ Jisos bvuu gay lɛ, “Ɛ̀ to nu fwele ɛ bó fewci ɛ ɛ̀ nu bonci bo Muses e bô mwɛɛm mvù bonyii bo ntum Nyo' le to saaŋke. Geenɛn, ɛ kɛw no Jon to toɛ, nu ɛ bó fewci wase ɛ ɛ̀ nu saaka wvù jee wvu ɛkumɛ bvunfon bvu Nyo' le. Wee tfuu ɛ mum ɛ no taaŋke keeley ɛnte jo bvunfon bvu Nyo' le bvudvu le.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Fí nu cekey fô ɛbulɛ bô nshɛ le keeka, ɛfey fo fijise fi ŋwa' le ela ɛcici ɛ̂ Ŋwa' bonci le.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Fí ɛ no nu lɛ, ɛ́ wee kuŋ kpwɛse, ɛ jo wvumvu, tu wvú nu ɛ ge kebefɛ kɛ diɛwɛ keejaŋ kpwoon mvu. Wee ɛ́ jo kpwoon wvù buy wase ɛ̂ wee yew, tu mwɛtɛn nu ɛ jo kpwɛɛ wee.”
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Ɛ Jisos ke bvuu nɛ gay lɛ, “Wee kpwaw mvu to nu dvú, suute ye bô ndvú yì jee, diee ɛkolɛ kew ɛdiuw ɛcii.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Ɛ wee kefufe mvu nu tɛn dvú, ɛ diee nu Laasalus. Ɛ biŋkokɛn ɛ kooyɛ wvú ye yicii. Ɛ bó to gɛɛ ɛ wvú no shee jiime diuw fwese wee kpwaw wɛ le,
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 cɛyte lɛ laa wvú nu ke edioo ediekene ɛ́ fiɛɛ eshɛɛte ɛ wen boŋci diee lɛ. No wvú to jiime fó nonɛn, ɛ bwé bvuu mɛɛse too laci biŋkokɛn biew.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Ɛ ɛ̀ ke no nu kefew kemew e, ɛ wee kefufe wvudvu kpwe, ɛ bonceendaa bo Nyo' le to tuu wvú gɛn gɛɛ bvudvuu bvu njoŋ e mbew Abla'am e. Ɛ wee kpwaw wɛ ke kpwe tɛn ɛ bó dwey wvú.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Ɛ wvú gɛn ɛ ɛ̀ nu woŋ boŋkfu le no nu fó yî ŋgɛw wvu baay e. Ɛ wvú ke nɛ laŋ jise, yɛn Abla'am e ncejole bô Laasalus mbew ye le.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Ɛ wvú tee lɛ, ‘Icɛm Abla'am, koo shen fô me le eciinse Laasalus ɛ́ wvú elese kpwan ɛbo kew ɛ̂ joo le eto lɛɛse leme diem dvú. Me nu lo yî monlum mo baay e ŋguy wvun e.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Ɛ Abla'am tfuse fiew lɛ, ‘Waa wɛm, kume seke wo to bɛɛ cee yî nshɛ le. Wo to kɛŋke mwɛɛm mvù jee mvunciim sekekiɛ, ɛ Laasalus yɛne fiew ɛ ɛ̀ nu ŋgɛw. Keseen nu ɛ Laasalus nu yî njoŋ e ɛ wo nu yî monlum e.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Kɛ ɛ̀ mɛy kɛ fifin kɛ. Ɛ̀ keè tɛn lɛ kensɛɛn ke baay nu ɛ bó ɛ seyse wvu lɛ fo ɛ̀ nulo ɛ́ wee enɛ fɛn edaŋsɛn eto fò wo nu kɛ, ɛ ɛ̀ yaa nulo tɛn ɛ́ wee enɛ fò wo nu edaŋsɛn eto fɛn kɛ.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Ɛ wee kpwaw wɛ bvuu lɛkɛ lɛ, ‘Kee wo icɛm, ciinse kɛ Laasalus fô yew e fosɛse.
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Me ŋkɛŋke boom bo bwɛɛm e botin, ɛ́ wvú egɛn etefe bó lɛ bó eyɛnè fo bó ke eto tɛn fô bvudvuu bvu ŋgɛw e bvun e kɛ.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Ɛ Abla'am tfuse fiew lɛ, ‘Boom bo bwoo le bodvu kɛŋke boŋwa' bò Muses bô bonyii bo ntum Nyo' le to saŋɛɛ, bó eyuukè mwɛɛm mvù bó gayte.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Ɛ wee kpwaw wɛ tun gay lɛ, ‘'Aay icɛm Abla'am, ɛ́ ɛ̀ be buy wee mvu yî kpwe le ɛ gɛn ɛ fewcɛ ɛ̂ bó, ɛ́ bó sɛ yuw ekumɛn mvuntelem mvubole.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Ɛ Abla'am tfuse ɛ̂ wvú lɛ, ‘Ɛ́ bó tun keeyuw fiɛɛ fì Muses bô bonyii bo ntum Nyo' le gayte, bó saa ke eyuw naa lo tɛn fì ɛ̀ gayte wee wvù buy yî kpwe le kɛ.’”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.