Lucas 16
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NAA
1 Ɛ Jisos bvuu jeme ɛ̂ boom bew bo ŋgoo le lɛ, “Wee kpwaw mvu to kɛŋke waa we lemme wvù wvú to gɛkɛɛ lɛ wvú etaale fô kpwaw we le. Ɛ wvú ke nɛ yuw lɛ waa we lemme wɛ bvuuke lo bigew biew.
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Ɛ wvú mum tee waa we lemme wvudvu bife ɛ̂ wvú lɛ, ‘Fin fì me n'yuuke ɛkumɛ wo nu la? Baancɛ boŋwa' bocii bò wo saaŋke kpwaw wɛm jó eto etfuse ɛ̂ me. Kɛ wo yaa bɛɛ ebvuu elemte me le kɛ.’
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 Ɛ waa lemme wɛ gɛn shii kpwawcɛ lɛ, ‘No cee ɛkolɛ wɛm kuuŋke wase me fô lemme le, me nu eŋge nɛɛ? No me nu sɛ me ŋkɛŋke mvuŋgay keenlem bô jiw, ɛ me mbvuu ŋ'wuumene keenlɛke ɛlɛkɛɛ.’
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 Ɛ wvú mum nɛ kpwawcɛ lɛ, ‘Me nu ɛ ŋkiɛɛ wase fiɛɛ fì me nu eŋge, wvu lɛ seke bó ɛ kuŋ me fô lemme le, ɛ́ me eŋkɛŋke nsán yì nulo efiisene me yéw yibole.’
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 Nonɛn, ɛ wvú mum tee bonyii bò to kɛŋke fioo cee ɛkolɛ we mwaaŋ mwaaŋ. Ɛ wvu fwe to ɛ wvú bife ɛ̂ wvú lɛ, ‘Wo laake cee ɛkolɛ wɛm nɛɛ?’
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 Ɛ wvú tfuse lɛ, ‘Ɛ̀ nu bokolo bo mɛɛm e bo baay baay gbwee.’ Ɛ wvú gay lɛ, ‘Ko ŋwa' wo fioo wvun eshii fokuse cekey, ekumɛn esaŋ lɛ mbaanshen.’
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 Ɛ wvú kase bife ɛ̂ wvumvu lɛ, ‘Wo laake yo nɛɛ?’ Ɛ wvú tfuse lɛ, ‘Ɛ̀ nu bikele bi ɛgiŋ e gbwee.’ Ɛ wvú gay lɛ, ‘Ko ŋwa' wo fioo wvun ekumɛn saŋ lɛ bikele mbaŋnyaŋ.’
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 Ɛ cee ɛkolɛ waa lemme wvun ke yɛn no wvú fiwse wvú nonɛn, kaa bɛnse lo wvú lɛ wvú nu ɛ feefɛn baay.” Ɛ Jisos mum mɛse lɛ, “Bonyii bo fokuse fɛn feefene yî mwɛɛm mvù bó gee le fele no bonyii bo n'yuu le feefene yî mvubole mvu n'yuu le.
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Nonɛn, me ɛ no ŋgayte ɛ̂ ben lɛ, ben ejoò kpwaw wene wvu fokuse fɛn koole nsán dvú, wvu lɛ seke wvú ɛ ka, ɛ́ Nyo' efiisɛn ben ɛ̂ wvú yew fô ben nu ke enu sekecii.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 Wee wvù nulo ekiɛɛ keetaa fô fiɛɛ fi caan e ntay, nulo ekiɛɛ keetaa tɛn fô fì kuuke le. Ɛ wee wvù fiike kenfiw yî fiɛɛ fi caan e, nulo efiw tɛn yî fì kuuke le.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Ɛ́ ben nu sɛ ben nulo ekiɛɛ keetaa fô kpwaw wvu fokuse fɛn e, ɛ́ ke enya yɛɛ ɛ̂ ben kpwaw wvù kpwaw?
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Ɛ́ ben nu sɛ ben nulo ekiɛɛ keetaa fô fiɛɛ fi wee mvu le ntay, ɛ́ ke enya yɛɛ ɛ̂ ben finɛn?
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ waa lemme elemte bocee ɛkolɛ le bofɛɛ kɛ. Ɛ́ wvú lemte nonɛn, ɛ́ wvú ebane wvumvu, kooŋke wvumvu, kɛnɛɛ eyuuke wvumvu le ntay, joo wvumvu ɛkuse. Kɛ ben nulo elemte Nyo' le bvuu lemte bigew e kɛ.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 No Jisos jeme nonɛn, ɛ Bofalasii yuw nɛ no buu lo wvú, njefo bó to kooŋke bigew baay.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Ɛ Jisos mum gay ɛ̂ bó lɛ, “Ɛ̀ nu ben ban bò duŋci ye lɛ ben nu bonyii bò jee fwe dvu bonyii, geenɛn ɛ Nyo' kee mwɛɛm mvunciim mvù nu ɛ̂ mvuntelem mvunɛn e. Ben ekeè lɛ mwɛɛm mvù bonyii bɛnsee lɛ ɛ̀ nu mwɛɛm, nu mvù Nyo' taale ɛ mvú bɛmte lo fô wvú le.”
15 Mas Jesus lhes disse:
16 Ɛ Jisos bvuu gay lɛ, “Ɛ̀ to nu fwele ɛ bó fewci ɛ ɛ̀ nu bonci bo Muses e bô mwɛɛm mvù bonyii bo ntum Nyo' le to saaŋke. Geenɛn, ɛ kɛw no Jon to toɛ, nu ɛ bó fewci wase ɛ ɛ̀ nu saaka wvù jee wvu ɛkumɛ bvunfon bvu Nyo' le. Wee tfuu ɛ mum ɛ no taaŋke keeley ɛnte jo bvunfon bvu Nyo' le bvudvu le.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 Fí nu cekey fô ɛbulɛ bô nshɛ le keeka, ɛfey fo fijise fi ŋwa' le ela ɛcici ɛ̂ Ŋwa' bonci le.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Fí ɛ no nu lɛ, ɛ́ wee kuŋ kpwɛse, ɛ jo wvumvu, tu wvú nu ɛ ge kebefɛ kɛ diɛwɛ keejaŋ kpwoon mvu. Wee ɛ́ jo kpwoon wvù buy wase ɛ̂ wee yew, tu mwɛtɛn nu ɛ jo kpwɛɛ wee.”
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Ɛ Jisos ke bvuu nɛ gay lɛ, “Wee kpwaw mvu to nu dvú, suute ye bô ndvú yì jee, diee ɛkolɛ kew ɛdiuw ɛcii.
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 Ɛ wee kefufe mvu nu tɛn dvú, ɛ diee nu Laasalus. Ɛ biŋkokɛn ɛ kooyɛ wvú ye yicii. Ɛ bó to gɛɛ ɛ wvú no shee jiime diuw fwese wee kpwaw wɛ le,
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 cɛyte lɛ laa wvú nu ke edioo ediekene ɛ́ fiɛɛ eshɛɛte ɛ wen boŋci diee lɛ. No wvú to jiime fó nonɛn, ɛ bwé bvuu mɛɛse too laci biŋkokɛn biew.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Ɛ ɛ̀ ke no nu kefew kemew e, ɛ wee kefufe wvudvu kpwe, ɛ bonceendaa bo Nyo' le to tuu wvú gɛn gɛɛ bvudvuu bvu njoŋ e mbew Abla'am e. Ɛ wee kpwaw wɛ ke kpwe tɛn ɛ bó dwey wvú.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Ɛ wvú gɛn ɛ ɛ̀ nu woŋ boŋkfu le no nu fó yî ŋgɛw wvu baay e. Ɛ wvú ke nɛ laŋ jise, yɛn Abla'am e ncejole bô Laasalus mbew ye le.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 Ɛ wvú tee lɛ, ‘Icɛm Abla'am, koo shen fô me le eciinse Laasalus ɛ́ wvú elese kpwan ɛbo kew ɛ̂ joo le eto lɛɛse leme diem dvú. Me nu lo yî monlum mo baay e ŋguy wvun e.’
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 Ɛ Abla'am tfuse fiew lɛ, ‘Waa wɛm, kume seke wo to bɛɛ cee yî nshɛ le. Wo to kɛŋke mwɛɛm mvù jee mvunciim sekekiɛ, ɛ Laasalus yɛne fiew ɛ ɛ̀ nu ŋgɛw. Keseen nu ɛ Laasalus nu yî njoŋ e ɛ wo nu yî monlum e.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Kɛ ɛ̀ mɛy kɛ fifin kɛ. Ɛ̀ keè tɛn lɛ kensɛɛn ke baay nu ɛ bó ɛ seyse wvu lɛ fo ɛ̀ nulo ɛ́ wee enɛ fɛn edaŋsɛn eto fò wo nu kɛ, ɛ ɛ̀ yaa nulo tɛn ɛ́ wee enɛ fò wo nu edaŋsɛn eto fɛn kɛ.’
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 Ɛ wee kpwaw wɛ bvuu lɛkɛ lɛ, ‘Kee wo icɛm, ciinse kɛ Laasalus fô yew e fosɛse.
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 Me ŋkɛŋke boom bo bwɛɛm e botin, ɛ́ wvú egɛn etefe bó lɛ bó eyɛnè fo bó ke eto tɛn fô bvudvuu bvu ŋgɛw e bvun e kɛ.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 Ɛ Abla'am tfuse fiew lɛ, ‘Boom bo bwoo le bodvu kɛŋke boŋwa' bò Muses bô bonyii bo ntum Nyo' le to saŋɛɛ, bó eyuukè mwɛɛm mvù bó gayte.’
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 Ɛ wee kpwaw wɛ tun gay lɛ, ‘'Aay icɛm Abla'am, ɛ́ ɛ̀ be buy wee mvu yî kpwe le ɛ gɛn ɛ fewcɛ ɛ̂ bó, ɛ́ bó sɛ yuw ekumɛn mvuntelem mvubole.’
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 Ɛ Abla'am tfuse ɛ̂ wvú lɛ, ‘Ɛ́ bó tun keeyuw fiɛɛ fì Muses bô bonyii bo ntum Nyo' le gayte, bó saa ke eyuw naa lo tɛn fì ɛ̀ gayte wee wvù buy yî kpwe le kɛ.’”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.