Lucas 15
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NVI
1 Bonyii bò to fii shile noo bonyii bò befe bomew to too fô Jisos e keeyekɛ fiɛɛ fì wvú to yɛɛyi.
1 Todos os publicanos e "pecadores" estavam se reunindo para ouvi-lo.
2 Ɛ Bofalasii bô bonyii bò to duŋci bonci bo Nyo' le kɛw no wvukene, gayte lɛ, “Wee wvun fiisene bonyii bò befe bvuu diekene bô bó.”
2 Mas os fariseus e os mestres da lei o criticavam: "Este homem recebe pecadores e come com eles".
3 Nonɛn, ɛ Jisos ma ŋgan wvun ɛ̂ bó lɛ,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Ɛ̀ nu yɛɛ ɛ̂ ben ɛntelɛŋ wvù kɛŋke njée gbwee, yimiaaŋ ɛ la, ɛ́ wvú ke elaame? Wvú saa eyaw ecinɛ yi mbaŋ bvuukɛ ncow bvuukɛ le ŋkpwaante egɛn egomte yimiaaŋ yidvu egɛn ebuy seke wvú ke eyɛn yí le?
4 "Qual de vocês que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma, não deixa as noventa e nove no campo e vai atrás da ovelha perdida, até encontrá-la?
5 Wvú ɛ́ gom ɛ yɛn yí le, emum eyuuke njoŋ, etuu fô gbwew,
5 E quando a encontra, coloca-a alegremente sobre os ombros
6 ekfuuyi dvú fô yew e. Ɛ́ wvú dioo ɛ kfulɛ dvú, emum ekum nsáa ye bô bonyii bò cee mbew ye le gay lɛ, ‘Ben eto ɛ́ beene elaŋlaŋ njee yɛm ɛ yí be ɛ la, me ɛ ŋkase ɛ n'yɛn yí le.’
6 e vai para casa. Ao chegar, reúne seus amigos e vizinhos e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida’.
7 Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben lɛ, ɛ̀ nu kɛ lɛŋlɛŋ no nlaŋlaŋ wvu baay nu ke enu woŋ wvu we le, nje wee wvù befe mwaaŋ wvù nu ɛ kumɛn fitele fiew. Bó nu ke elaŋlaŋe wvuwɛ wee fele bonyii bo mbaŋ bvuukɛ ncow bvuukɛ bò nu teytey yaa shieele ŋkumɛn kɛ.
7 Eu lhes digo que, da mesma forma, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam arrepender-se".
8 Nuu lɛ ɛ̀ nu kpwoon wvù la wvù kɛŋke bigew yuufe, jise ɛ la fó ɛ́ wvú ke elaame? Wvú saa etfuw ŋguy eyeese, eyɛse yew, eloocɛ etasse egɛn ebuy seke wvú ke eyɛn e?
8 "Ou, qual é a mulher que, possuindo dez dracmas e, perdendo uma delas, não acende uma candeia, varre a casa e procura atentamente, até encontrá-la?
9 Wvú ɛ́ tasse ɛ yɛn, emum ekum nsáa ye bô bonyii bò cee mbew ye le egay lɛ, ‘Ben eto ɛ́ beene elaŋlaŋ jise diem di bigew e, ɛ dí be ɛ la, me ɛ ŋkase ɛ n'yɛn.’
9 E quando a encontra, reúne suas amigas e vizinhas e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha moeda perdida’.
10 Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben lɛ, ɛ̀ nu kɛ lɛŋlɛŋ no bonceendaa bo Nyo' le laŋlaŋe nje wee wvù befe mwaaŋ wvù nu ɛ kumɛn fitele fiew.”
10 Eu lhes digo que, da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende".
11 Ɛ Jisos bvuu jeme lɛ, “Wee mvu to kɛŋke boom bolemsɛ bofɛɛ.
11 Jesus continuou: "Um homem tinha dois filhos.
12 Ɛ wvu ɛjim ke mum nɛ gay ɛ̂ wvú lɛ, ‘Icɛm, gawɛ bwem bvushɛw enya ɛ̂ me keseen.’ Nonɛn, ɛ ice mum gaw bvushɛw bvudvu ɛ̂ bó.
12 O mais novo disse ao seu pai: ‘Pai, quero a minha parte da herança’. Assim, ele repartiu sua propriedade entre eles.
13 Ɛ wan wvu ɛjim wvudvu fi bwew bvushɛw, ɛ ɛ̀ ke dioo nu ɛjim jo ɛdiuw caan, ɛ wvú baancɛ bvucii gese mum laa bala woŋ wvumew e ncejole, mum gɛn no gbwayte bvuuke bigew bidvu yî nce wvu ɛcici le.
13 "Não muito tempo depois, o filho mais novo reuniu tudo o que tinha, e foi para uma região distante; e lá desperdiçou os seus bens vivendo irresponsavelmente.
14 Ɛ wvú ke dioo bvuw ɛ bi ka, ɛ jeŋ yì tɛmyi nɛ koo woŋ wvudvu le, ɛ wvú no tane fiɛɛ fidien.
14 Depois de ter gasto tudo, houve uma grande fome em toda aquela região, e ele começou a passar necessidade.
15 Nonɛn, ɛ wvú mum gɛn gom lemme fô wee mvu wvu woŋ wvudvu le keelemte wvú le. Ɛ wee wvudvu mum ciinse wvú lɛ wvú egɛn ecɛyte boŋkunyam bew.
15 Por isso foi empregar-se com um dos cidadãos daquela região, que o mandou para o seu campo a fim de cuidar de porcos.
16 Ɛ wvú mum gɛn no cɛyte, ɛ wee yaa nu dvú wvù enya wvú bô fiɛɛ fì wvú edie kɛ. Ɛ wvú mum no kɛŋke shiee lɛ wen bee ediee mwɛɛm mvudien mvù boŋkunyam ké no diee.
16 Ele desejava encher o estômago com as vagens de alfarrobeira que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Ɛ wvú ke nɛ kɛw no kpwawci mwɛɛm, tee bvufee bwew jim, mum gay lɛ, ‘Bonyii bo lemme le bo icɛm e kɛŋke mwɛɛm mvudien nteen ɛ mvú ghaake bó, ɛ me nu fɛn ŋkpwee jeŋ.
17 "Caindo em si, ele disse: ‘Quantos empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu aqui, morrendo de fome!
18 Me nu enɛ we, eŋgɛn fô icɛm e, eŋgay ɛ̂ wvú lɛ, “Icɛm, me nu ɛ ŋge kebefɛ fô Nyo' le noo fô wo le.
18 Eu me porei a caminho e voltarei para meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e contra ti.
19 Me mbaa mbvuu ŋkocɛn lɛ bó eteŋe me lɛ waa wo kɛ. Joo kɛ wase me diɛwɛ wee wo lemme le.”’
19 Não sou mais digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados’.
20 Nonɛn, ɛ wvú mum nɛ no tuu jim fô ice le. Ɛ wvú ke dioo too buyte wase mbew la le, ɛ ice laŋ jise yɛn wvú le. Ɛ shen koo wvú bô wan, ɛ wvú ja we, lewtɛ gɛn, bam wvú, bvuu ŋocɛ.
20 A seguir, levantou-se e foi para seu pai. "Estando ainda longe, seu pai o viu e, cheio de compaixão, correu para seu filho, e o abraçou e beijou.
21 Ɛ wan wvudvu mum gay ɛ̂ wvú lɛ, ‘Icɛm, me nu ɛ ŋge kebefɛ fô Nyo' le noo fô wo le. Me mbaa mbvuu ŋkocɛn lɛ bó eteŋe me lɛ waa wo kɛ.’
21 "O filho lhe disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra ti. Não sou mais digno de ser chamado teu filho’.
22 Geenɛn, ɛ ice kaa tee lo bonyii bew bo lemme le gay lɛ, ‘Ben egɛn cekey, egom kekum naa kè jee ntay, eto etfume yî ye le, ebvuu elese fincaw yî ɛbo kew e noo bolaba yî bikaa biew e.
22 "Mas o pai disse aos seus servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Coloquem um anel em seu dedo e calçados em seus pés.
23 Ben egɛn ekoo waa na' wvù faŋ, sɛɛ ɛ́ beene ediee laŋlaŋe,
23 Tragam o novilho gordo e matem-no. Vamos fazer uma festa e comemorar.
24 njefo waa wɛm wvun se nu ɛ kpwe wase ɛ kase ɛ tu dvú. Wvú se nu ɛ la, ɛ kase ɛ yenɛ.’ Nonɛn, ɛ bó mum kɛw no laŋlaŋe.
24 Pois este meu filho estava morto e voltou à vida; estava perdido e foi achado’. E começaram a festejar.
25 Fiɛɛ fin to kooyi, ɛ wan wvu ŋgaywee nu ŋkpwaante. Ɛ wvú ke dioo kfuuyi, ke to buy mbew yew e, yuw no bine gbwee.
25 "Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando se aproximou da casa, ouviu a música e a dança.
26 Ɛ wvú tee wee lemme mvu bife laa bó sɛ bine ɛ ɛ̀ nu la lɛ.
26 Então chamou um dos servos e perguntou-lhe o que estava acontecendo.
27 Ɛ wvú tfuse ɛ̂ wvú lɛ, ‘Waa bwoo nu ɛ tu jim ɛbɛn. Nonɛn, icen ɛ sɛɛ waa na' wvù faŋ, njefo wvú be ɛ yɛn waa bwoo le ɛ wvú nu dvú bvuu tɛmyi.’
27 Este lhe respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, porque o recebeu de volta são e salvo’.
28 Ɛ wvú yuw nonɛn ɛ shém kaa ton'yɛ lo wvú, ɛ wvú mum faŋ keeley yew. Ɛ ice buy gɛn no booyi wvú lɛ wvú eley kɛ yew.
28 "O filho mais velho encheu-se de ira, e não quis entrar. Então seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Geenɛn, ɛ wvú tfuse ɛ̂ ice lɛ, ‘Taa eyɛn, me nse nlemte fô wo le diɛwɛ nfwa le yî bilum bin e bicii, ɛ me ŋke mbaa nfaŋ wase keeŋge fiɛɛ fiuw fimew kɛ. Wo ke baa nya wase me kɛ naa bô waa bie lɛ me enlaŋlaŋ dvú bee nsáa yɛm kɛ.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: ‘Olha! todos esses anos tenho trabalhado como um escravo ao teu serviço e nunca desobedeci às tuas ordens. Mas tu nunca me deste nem um cabrito para eu festejar com os meus amigos.
30 Waa wo wvun wvù se gɛnɛɛ bvuw bvushɛw bô bokɛnɛ bo nsake le ɛ dioo to, wo mum ɛ koo lo waa na' wvù faŋ ɛ sɛɛ nje ye.’
30 Mas quando volta para casa esse seu filho, que esbanjou os teus bens com as prostitutas, matas o novilho gordo para ele! ’
31 Ɛ ice tfuse ɛ̂ wvú lɛ, ‘Waa wɛm, bee wo se nu fɛn sekecii, ɛ fiɛɛ ficii fì me ŋkɛŋke nu kɛ fiuw.
31 "Disse o pai: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que tenho é seu.
32 Geenɛn, fí be jee keelaŋlaŋe njefo waa bwoo wvun se nu ɛ kpwe wase, ɛ kase ɛ tu dvú, wvú se nu ɛ la, ɛ kase ɛ yenɛ.’”
32 Mas nós tínhamos que comemorar e alegrar-nos, porque este seu irmão estava morto e voltou à vida, estava perdido e foi achado’ ".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.