Lucas 15

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Bonyii bò to fii shile noo bonyii bò befe bomew to too fô Jisos e keeyekɛ fiɛɛ fì wvú to yɛɛyi.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Ɛ Bofalasii bô bonyii bò to duŋci bonci bo Nyo' le kɛw no wvukene, gayte lɛ, “Wee wvun fiisene bonyii bò befe bvuu diekene bô bó.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Nonɛn, ɛ Jisos ma ŋgan wvun ɛ̂ bó lɛ,
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Ɛ̀ nu yɛɛ ɛ̂ ben ɛntelɛŋ wvù kɛŋke njée gbwee, yimiaaŋ ɛ la, ɛ́ wvú ke elaame? Wvú saa eyaw ecinɛ yi mbaŋ bvuukɛ ncow bvuukɛ le ŋkpwaante egɛn egomte yimiaaŋ yidvu egɛn ebuy seke wvú ke eyɛn yí le?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Wvú ɛ́ gom ɛ yɛn yí le, emum eyuuke njoŋ, etuu fô gbwew,
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 ekfuuyi dvú fô yew e. Ɛ́ wvú dioo ɛ kfulɛ dvú, emum ekum nsáa ye bô bonyii bò cee mbew ye le gay lɛ, ‘Ben eto ɛ́ beene elaŋlaŋ njee yɛm ɛ yí be ɛ la, me ɛ ŋkase ɛ n'yɛn yí le.’
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben lɛ, ɛ̀ nu kɛ lɛŋlɛŋ no nlaŋlaŋ wvu baay nu ke enu woŋ wvu we le, nje wee wvù befe mwaaŋ wvù nu ɛ kumɛn fitele fiew. Bó nu ke elaŋlaŋe wvuwɛ wee fele bonyii bo mbaŋ bvuukɛ ncow bvuukɛ bò nu teytey yaa shieele ŋkumɛn kɛ.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Nuu lɛ ɛ̀ nu kpwoon wvù la wvù kɛŋke bigew yuufe, jise ɛ la fó ɛ́ wvú ke elaame? Wvú saa etfuw ŋguy eyeese, eyɛse yew, eloocɛ etasse egɛn ebuy seke wvú ke eyɛn e?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Wvú ɛ́ tasse ɛ yɛn, emum ekum nsáa ye bô bonyii bò cee mbew ye le egay lɛ, ‘Ben eto ɛ́ beene elaŋlaŋ jise diem di bigew e, ɛ dí be ɛ la, me ɛ ŋkase ɛ n'yɛn.’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben lɛ, ɛ̀ nu kɛ lɛŋlɛŋ no bonceendaa bo Nyo' le laŋlaŋe nje wee wvù befe mwaaŋ wvù nu ɛ kumɛn fitele fiew.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Ɛ Jisos bvuu jeme lɛ, “Wee mvu to kɛŋke boom bolemsɛ bofɛɛ.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Ɛ wvu ɛjim ke mum nɛ gay ɛ̂ wvú lɛ, ‘Icɛm, gawɛ bwem bvushɛw enya ɛ̂ me keseen.’ Nonɛn, ɛ ice mum gaw bvushɛw bvudvu ɛ̂ bó.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Ɛ wan wvu ɛjim wvudvu fi bwew bvushɛw, ɛ ɛ̀ ke dioo nu ɛjim jo ɛdiuw caan, ɛ wvú baancɛ bvucii gese mum laa bala woŋ wvumew e ncejole, mum gɛn no gbwayte bvuuke bigew bidvu yî nce wvu ɛcici le.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Ɛ wvú ke dioo bvuw ɛ bi ka, ɛ jeŋ yì tɛmyi nɛ koo woŋ wvudvu le, ɛ wvú no tane fiɛɛ fidien.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Nonɛn, ɛ wvú mum gɛn gom lemme fô wee mvu wvu woŋ wvudvu le keelemte wvú le. Ɛ wee wvudvu mum ciinse wvú lɛ wvú egɛn ecɛyte boŋkunyam bew.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Ɛ wvú mum gɛn no cɛyte, ɛ wee yaa nu dvú wvù enya wvú bô fiɛɛ fì wvú edie kɛ. Ɛ wvú mum no kɛŋke shiee lɛ wen bee ediee mwɛɛm mvudien mvù boŋkunyam ké no diee.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Ɛ wvú ke nɛ kɛw no kpwawci mwɛɛm, tee bvufee bwew jim, mum gay lɛ, ‘Bonyii bo lemme le bo icɛm e kɛŋke mwɛɛm mvudien nteen ɛ mvú ghaake bó, ɛ me nu fɛn ŋkpwee jeŋ.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Me nu enɛ we, eŋgɛn fô icɛm e, eŋgay ɛ̂ wvú lɛ, “Icɛm, me nu ɛ ŋge kebefɛ fô Nyo' le noo fô wo le.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Me mbaa mbvuu ŋkocɛn lɛ bó eteŋe me lɛ waa wo kɛ. Joo kɛ wase me diɛwɛ wee wo lemme le.”’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Nonɛn, ɛ wvú mum nɛ no tuu jim fô ice le. Ɛ wvú ke dioo too buyte wase mbew la le, ɛ ice laŋ jise yɛn wvú le. Ɛ shen koo wvú bô wan, ɛ wvú ja we, lewtɛ gɛn, bam wvú, bvuu ŋocɛ.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Ɛ wan wvudvu mum gay ɛ̂ wvú lɛ, ‘Icɛm, me nu ɛ ŋge kebefɛ fô Nyo' le noo fô wo le. Me mbaa mbvuu ŋkocɛn lɛ bó eteŋe me lɛ waa wo kɛ.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Geenɛn, ɛ ice kaa tee lo bonyii bew bo lemme le gay lɛ, ‘Ben egɛn cekey, egom kekum naa kè jee ntay, eto etfume yî ye le, ebvuu elese fincaw yî ɛbo kew e noo bolaba yî bikaa biew e.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Ben egɛn ekoo waa na' wvù faŋ, sɛɛ ɛ́ beene ediee laŋlaŋe,
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 njefo waa wɛm wvun se nu ɛ kpwe wase ɛ kase ɛ tu dvú. Wvú se nu ɛ la, ɛ kase ɛ yenɛ.’ Nonɛn, ɛ bó mum kɛw no laŋlaŋe.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 Fiɛɛ fin to kooyi, ɛ wan wvu ŋgaywee nu ŋkpwaante. Ɛ wvú ke dioo kfuuyi, ke to buy mbew yew e, yuw no bine gbwee.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Ɛ wvú tee wee lemme mvu bife laa bó sɛ bine ɛ ɛ̀ nu la lɛ.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Ɛ wvú tfuse ɛ̂ wvú lɛ, ‘Waa bwoo nu ɛ tu jim ɛbɛn. Nonɛn, icen ɛ sɛɛ waa na' wvù faŋ, njefo wvú be ɛ yɛn waa bwoo le ɛ wvú nu dvú bvuu tɛmyi.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Ɛ wvú yuw nonɛn ɛ shém kaa ton'yɛ lo wvú, ɛ wvú mum faŋ keeley yew. Ɛ ice buy gɛn no booyi wvú lɛ wvú eley kɛ yew.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Geenɛn, ɛ wvú tfuse ɛ̂ ice lɛ, ‘Taa eyɛn, me nse nlemte fô wo le diɛwɛ nfwa le yî bilum bin e bicii, ɛ me ŋke mbaa nfaŋ wase keeŋge fiɛɛ fiuw fimew kɛ. Wo ke baa nya wase me kɛ naa bô waa bie lɛ me enlaŋlaŋ dvú bee nsáa yɛm kɛ.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Waa wo wvun wvù se gɛnɛɛ bvuw bvushɛw bô bokɛnɛ bo nsake le ɛ dioo to, wo mum ɛ koo lo waa na' wvù faŋ ɛ sɛɛ nje ye.’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Ɛ ice tfuse ɛ̂ wvú lɛ, ‘Waa wɛm, bee wo se nu fɛn sekecii, ɛ fiɛɛ ficii fì me ŋkɛŋke nu kɛ fiuw.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Geenɛn, fí be jee keelaŋlaŋe njefo waa bwoo wvun se nu ɛ kpwe wase, ɛ kase ɛ tu dvú, wvú se nu ɛ la, ɛ kase ɛ yenɛ.’”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.