Hebreus 2
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NVT
1 Fí ɛ mum ɛ no nu lɛ beene kɛŋke keegɛɛ bvufee naa ntay yî fiɛɛ fì beene to yuwɛɛ le, wvu lɛ fo beene ke enɛ ebvuyte lo kɛ.
1 Portanto, precisamos prestar muita atenção às verdades que temos ouvido, para não nos desviarmos delas.
2 Beene kpwaake lɛ, ɛ́ bontum bò bonceendaa bo Nyo' le to teete fwele to nu fiɛɛ ɛ fí tɛmyi naa baay, ɛ́ wee ké eŋgoy mvu kɛnɛɛ etun keege no bó gayte, ɛ́ mwɛtɛn kɛŋkɛ nlawma wvudvu kɛ lɛŋlɛŋ,
2 Pois a mensagem que foi transmitida por meio de anjos permaneceu firme, e toda transgressão e desobediência recebeu o castigo merecido.
3 ɛ́ ke ege la ɛ́ beene enu sɛ bó ɛ yɛn ŋgɛw fɛn ɛ beene ɛ jo mboyma wvù kuuke wvun kɛ lo ncɛw? Mboyma wvun to yaw Tata Jisos no fewci ɛkumɛ wvú, ɛ bonyii bò to yuwɛɛ no wvú fewci ke mum tom tɛn kecɛɛy kedvu no bó to fewci ɛ̂ beene.
3 O que nos faz pensar que escaparemos se negligenciarmos essa grande salvação, anunciada primeiramente pelo Senhor e depois transmitida a nós por aqueles que o ouviram falar?
4 Ɛ Nyo' tɛn to nu ɛ tom bô mwɛɛm mvù duŋci mvuŋgay mvu mwew noo biŋghaw bi mwɛɛm e noo mwɛɛm mvu diuw wvù yumɛɛn e mvù bó to gee. Ɛ wvú bvuu gawcɛ nnyá Keyoy ke Yuule no wvú to shieele keetom dvú.
4 E Deus confirmou a mensagem por meio de sinais, maravilhas e diversos milagres, e também por dons do Espírito Santo, conforme sua vontade.
5 Nyo' to baa gɛɛ woŋ wvu fwɛ wvù bese fewci ɛkumɛ wvú wvun lɛ ɛ̀ nu ke esaake bonceendaa bew kɛ.
5 Além disso, não são anjos que governarão o mundo futuro a que nos referimos.
6 Bó nu ɛ saŋ bvudvuu bvumew e ɛ̂ Ŋwa' Nyo' le ɛkumɛ saaka wvun lɛ,
6 Porque em certo lugar alguém disse: “Quem é o simples mortal, para que penses nele? Quem é o filho do homem,
7 Yî kefew e nɛn caan nu ɛ wo to ge ɛ wvú no nu yî bvudvuu le
7 E, no entanto, por pouco tempo o fizeste um pouco menor que os anjos e o coroaste de glória e honra.
8 Wo nu ɛ gɛɛ mwɛɛm mvunciim ɛkuse jo wvú, wvú ɛ no saake.”
8 Tu lhe deste autoridade sobre todas as coisas”. Quando se diz “todas as coisas”, significa que nada foi deixado de fora. É verdade que ainda não vimos tudo ser submetido à sua autoridade.
9 Geenɛn Jisos nu wee wvù beene yɛne lɛ yî kefew e nɛn caan nu ɛ Nyo' to ge ɛ bvudvuu bwew no nu ɛkuse jo bvu bonceendaa bew e. Ɛ Nyo' ke bense wvú ɛ wvú no kɛŋke bvukukɛ bô n'wvum njefo wvú to nu ɛ yɛn ŋgɛw kpwe, wvu lɛ wvú ekpwe kpwe wee tfuu nje mbuwma wvu Nyo' fô bonyii le.
9 Contudo, vemos Jesus, que por pouco tempo foi feito “um pouco menor que os anjos” e que, por ter sofrido a morte, agora está coroado “de glória e honra”. Sim, pela graça de Deus, Jesus experimentou a morte por todos.
10 Ɛ̀ nu Nyo' wvù ge mwɛɛm mvunciim, ɛ mwɛɛm mvunciim nu mwew. No wvú to gomte lɛ wen nu ke ejo bonyii bocii bò ɛ̀ nu boom bew ɛ́ bó eley bvukukɛ bwew e, ɛ fí mum no nu naa lɛŋ lɛ wvú ege ɛ́ Jisos eyɛn ŋgɛw wvu lɛ wvú enù ɛ wvú ɛ kpwɛntɛn ɛ gɛn ɛ mɛse wee wvù ecɛɛ je mboyma fô bó le.
10 Deus, para quem e por meio de quem todas as coisas foram criadas, escolheu levar muitos filhos à glória. E era apropriado que, por meio do sofrimento de Jesus, ele o tornasse o líder perfeito para conduzi-los à salvação.
11 Wvú wvù Jisos wvù gee ɛ bonyii sɛ yuule ɛ̂ Nyo' ɛjise, nu ɛ bô bonyii bodvu bò wvú gee ɛ bó yuule, kɛŋke Icee bó mwaaŋ. Ɛ̀ nu fiɛɛ fì kɛ wvú wuumene keeteŋe bó lɛ boom bo bwee wen e kɛ.
11 Assim, tanto o que santifica como os que são santificados procedem de um só. Por isso Jesus não se envergonha de chamá-los irmãos,
12 Wvú to nu ɛ gay ɛ̂ Nyo' kefew kemew e lɛ,
12 quando diz: “Proclamarei teu nome a meus irmãos; no meio de teu povo reunido te louvarei”.
13 Ɛ wvú bvuu gay lɛ,
13 E também afirmou: “Porei minha confiança nele”, isto é, “eu e os filhos que Deus me deu”.
14 No boom bò wvú gayte ban nu bonyii ɛ bó kɛŋke nyam ye bô ɛlɛmɛ, ɛ wvú wvù Jisos mum jo tɛn nyam ye wee wvu wum, wvu lɛ ɛ̀ nulo ɛ́ wvú ke ekpwe keeŋgoy dɛwle wvù kɛŋke mvuŋgay mvu kpwe le.
14 Visto, portanto, que os filhos são seres humanos, feitos de carne e sangue, o Filho também se tornou carne e sangue, pois somente assim ele poderia morrer e, somente ao morrer, destruiria o diabo, que tinha o poder da morte.
15 Ɛ wvú ke ge nonɛn mum bvuse bonyii bò to cee bvunfaw e yî nshii wvubole tfuu njefo bó to fane kpwe.
15 Só dessa maneira ele libertaria aqueles que durante toda a vida estiveram escravizados pelo medo da morte.
16 Fí looci yuule naa ntay lɛ kɛ wvú to kɛŋke shiee ɛ ɛ̀ nu fô bonceendaa bo Nyo' le kɛ. Wvú to kɛŋke ɛ ɛ̀ nu fô kfuu di Abla'am e.
16 Também sabemos que o Filho não veio para ajudar os anjos, mas sim os descendentes de Abraão.
17 Ɛ̀ nu fiɛɛ fì to geɛ ɛ Jisos sɛ tu diɛwɛ boom bo bwee le yî fiɛɛ le ficii, wvu lɛ wvú enù ɛkolɛ ke bocee ncese le kebole wvù camte shen fô bó le, ɛ wvú ɛ lese tɛn fitele yî lemme di Nyo' le keege keman ɛ́ Nyo' elɛɛshɛ bibefɛ bibole.
17 Portanto, era necessário que ele se tornasse semelhante a seus irmãos em todos os aspectos, de modo que pudesse ser nosso misericordioso e fiel Sumo Sacerdote diante de Deus e realizar o sacrifício que remove os pecados do povo.
18 No wvú to yɛnɛɛ ŋgɛw, ɛ mmom to fô wvú le, wvú ɛ mum ɛ no kee no ɛ̀ nulo ɛ́ wvú efii bonyii bò mmom too tɛn fô bó le.
18 Uma vez que ele próprio passou por sofrimento e tentação, é capaz de ajudar aqueles que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.