Gálatas 4
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs VC
1 Fiɛɛ fì me ŋgayte nu lɛ, ɛ́ wee nu keeke edie bvushɛw bvu ice le, geenɛn bɛɛ wan caan, tu kɛ jɛɛy jɛɛy nu dvú bô nfwa ice naa no ɛ̀ cim kɛŋke wvú bvushɛw bvudvu kɛ.
1 Explico-me: enquanto o herdeiro é menor, em nada difere do escravo, ainda que seja senhor de tudo,
2 Wvú nu eyaw kɛ enu ɛ̂ bonyii bomew taale fô wvú le ɛ bvushɛw bvudvu nu can bonyii bomew e ɛ bó taale fó, egɛn ebuy kefew kè ice seyse le.
2 mas está sob tutores e administradores, até o tempo determinado por seu pai.
3 Ɛ̀ nu kɛ no fí nu fô beene le. Ɛ̀ to nu seke beene to nu diɛwɛ boom bo caan e, ɛ beene no nu bonfaw bo mwɛɛm mvù saake yî woŋ wvun e.
3 Assim também nós, quando menores, estávamos escravizados pelos rudimentos do mundo.
4 Ɛ kefew ke dioo loocɛ kocɛn, ɛ Nyo' tum waa we ɛ wvú to, ɛ kpwoon boo wvú, ɛ wvú no nu tɛn ɛ̂ bonci kuse.
4 Mas quando veio a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, que nasceu de uma mulher e nasceu submetido a uma lei,
5 Wvú to to wvu lɛ wen esum bonyii bò nu ɛ̂ bonci kuse ɛ́ Nyo' emum ejo beene diɛwɛ boom bew e.
5 a fim de remir os que estavam sob a lei, para que recebêssemos a sua adoção.
6 No Nyo' jo wase beene diɛwɛ boom bew e nonɛn, ɛ mum ɛ ciinse Keyoy ke Waa we le kí ɛ to yî yese beene le, ɛ ge beene ɛ no teŋe wvú lɛ. “Abba, Icee wese!”
6 A prova de que sois filhos é que Deus enviou aos vossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Fí nu lɛ Nyo' nu ɛ ge wase ben ɛ faŋɛ yaa bvuu nu bonfaw kɛ. Ben nu wase boom bo yew e. No ben nu wase boom, tu fí nu lɛ ben nu ke ekɛŋkɛ mwɛɛm mvù wvú gɛke fô boom bew e.
7 Portanto já não és escravo, mas filho. E, se és filho, então também herdeiro por Deus.
8 Ɛ̀ to nu fwele seke ben to baa kee wase Nyo' kɛ, ɛ ben no lemte bvunfaw can mwɛɛm mvù ben to joo lɛ ɛ̀ nu bonyo' sɛ ɛ̀ nu bonyo' ŋkuuŋ.
8 Outrora, é certo, desconhecendo a Deus, servíeis aos que na realidade não são deuses.
9 Geenɛn, keseen no ben nu ɛ kiɛɛ wase Nyo', kɛnɛɛ lɛ keseen no Nyo' nu ɛ kiɛɛ wase ben no me mbee keeŋgay, ben ɛ ghan nɛɛ ɛ sɛ no gomte keetuu jim fô bonyo' bo ɛcici ban e bò nu sɛ bó kɛŋke mvuŋgay ŋkuuŋ. Ben gomte keebvuu etuu bonfaw bo bonyo' bodvu ban e nje la?
9 Agora, porém, conhecendo a Deus, ou melhor, sendo conhecidos por Deus, como é que tornais aos rudimentos fracos e miseráveis, querendo de novo escravizar-vos a eles?
10 Ben gɛɛle mbam ɛdiuw yomew lɛ ɛ̀ nu yo baay baay, bamte kee yimi, bamte bifew bimew yî kelum e, bamte bilum nje la?
10 Observais dias, meses, estações e anos!
11 Ben gee nɛn ɛ me nfane baay lɛ lemme diem dì me nlem ɛ̂ ben ɛntelɛŋ nu ɛ la ɛcici.
11 Temo que os meus esforços entre vós tenham sido em vão. Voltemos à nossa confiança cordial
12 Boom bo bwɛɛm e, me ŋkule lo can ɛ̂ ben lɛ ben ekumɛn enù kɛ diɛwɛ no me nu ɛkumɛ bonci, kɛ no me nto ŋkumɛnɛɛ no nu diɛwɛ ben e seke ben to nu sɛ bonci. Ben to ke baa ege wase fiɛɛ fì befe fô me le kɛ.
12 Irmãos, sede como eu, pois também eu me tornei como vós. Não tenho nenhum motivo de queixa contra vós.
13 Ben kee lɛ seke fwele wvù me nto nfewci saaka wvù jee wvù wvu Nyo' ɛ̂ ben nu njefo me nto nu beene ncɛmte.
13 Estais lembrados de como eu estava doente quando, pela primeira vez, vos preguei o Evangelho
14 Ɛ naa no me nto nu yî kencɛm e nɛn, ɛ kí nu diɛwɛ mmom e ɛ yí ɛ to fô ben e, ben to baa elewte, kɛnɛɛ nyɛnsee me kɛ. Ɛ ben kaa fiisɛn lo me naa kɛ diɛwɛ nceendaa Nyo' mvu kɛnɛɛ diɛwɛ Klistu Jisos e kebɛɛ.
14 e fui para vós uma provação por causa do meu corpo. Mas nem por isto me desprezastes nem rejeitastes, antes me acolhestes como um enviado de Deus, como Cristo Jesus.
15 Ben to yuuke njoŋ bô me sekekiɛ, ɛ̀ kooyi la keseen? Ɛ̀ nulo ɛ́ me eŋgay lɛ ɛ́ bó to gay lo lɛ ben ebaayɛ ɛjisɛ ɛyene enya ɛ̂ me, ɛ́ ben ebaayɛ lo ɛ́ je fɛn nu dvú.
15 Onde está agora aquele vosso entusiasmo? Asseguro-vos que, se possível fora, teríeis arrancado os vossos olhos para mos dar!
16 Me nu ɛ ntu wase wee bvuban fô ben e no me nseŋe kecɛɛy ɛ̂ ben e?
16 Tornei-me, acaso, vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 Bonyii ba gomte keeduŋci lɛ bó kɛŋke shiee fô ben e baay, geenɛn ɛ bó gomte ben yî fiɛɛ le ɛ ɛ̀ yaa nu fì jee kɛ. Bó kooŋke lɛ beene egawsɛn ɛ́ ben ekɛŋke wase shiee ɛ ɛ̀ nu fô bó le.
17 Eles vos testemunham amizade com má intenção, e querem separar-vos de mim, para captar a vossa amizade.
18 Fí jee lɛ wee ekɛŋkè shiee fô wee le yî fiɛɛ fì jee le. Fifin nu lɛŋ sekecii ɛ ɛ̀ yaa nu kɛ seke me nu beene maaŋ kɛ.
18 É maravilhoso receber demonstrações de boa amizade, mas que seja em todas as circunstâncias, e não somente quando estou convosco.
19 Boom bem bò nu shém yɛm, ɛ̀ nu kɛ diɛwɛ me mbɛɛ embvuu eŋkɛw lo lume dinɛn, en'yɛn ŋgɛw eŋgɛn embuy no nce Klistu nu ke enu yî yene le!
19 Filhinhos meus, por quem de novo sinto dores de parto, até que Cristo seja formado em vós,
20 Wee ejo ɛ me mbe nu beene keseen, ɛ́ me nsɛ ŋkiɛɛ je yì me enjeme jó ɛ̂ ben. Fiɛɛ fì ben ge fin nu ɛ bvufee ɛ la lo me.
20 quem me dera estar agora convosco, para descobrir o tom que convém à minha linguagem, visto que eu me encontro extremamente perplexo a vosso respeito.
21 Ben bò gomte keenu ɛ̂ bonci kuse, ben kɛ see ɛ̂ me, ben yuuke kɛ fiɛɛ fì bonci jemyi?
21 Dizei-me, vós que quereis estar sujeitos a uma lei: não ouvis a lei?
22 Bó nu ɛ saŋ lɛ Abla'am to kɛŋke boom bolemsɛ bofɛɛ, ɛ wvú to boke mvu bô nfwa, boo wvumvu bô kpwɛse wvù leyɛɛn.
22 A Escritura diz que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro da livre.
23 Nfwa wvun to boke wan kɛ no bó ké no boote boom bocii. Geenɛn ɛ kpwoon wvù leyɛɛn boo we bii ŋkawma wvù Nyo' to geɛ le.
23 O da escrava, filho da natureza; e o da livre, filho da promessa.
24 Ɛ̀ nulo ɛ́ beene ejo fiɛɛ fin diɛwɛ kenfewsɛn ke fiɛɛ le. Bokɛnɛ bo bofɛɛ ban duŋci moŋkan monfɛɛm. 'Aga wvù to nu nfwa joo bvudvuu bvu moŋkan mò Nyo' to gbwolɛɛ bô bonyii bo Islael yî kum wvù Sinay e. Bonyii bocii bò nu ɛkuse jo moŋkan modvu nu bonfaw.
24 Nestes fatos há uma alegoria, visto que aquelas mulheres representam as duas alianças: uma, a do monte Sinai, que gera para a escravidão, é Agar.
25 No 'Aga joo bvudvuu bvu moŋkan mo yî kum wvù Sinay wvù nu woŋ wvù Alɛbia le, wvú bvuu joo tɛn bvudvuu bvu kelaante kè Jɛlusalɛm wvu keseen e, njefo bonyii bo ɛ̂ kelaante kedvu le bocii nu bvunfaw e ɛ̂ bonci kuse.
25 {O monte Sinai está na Arábia.} Corresponde à Jerusalém atual, que é escrava com seus filhos.
26 Geenɛn ɛ bonyii bo Jɛlusalɛm wvù nu wvu fowe le yaa nu bonfaw kɛ. Wvuwɛ Jɛlusalɛm nu bwee wesebeene.
26 Mas a Jerusalém lá do alto é livre e esta é a nossa mãe,
27 Ɛ̀ nu fiɛɛ fì bó to saŋɛɛ lɛ,
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não davas à luz; rejubila e canta, tu que não tinhas dores de parto, pois são mais numerosos os filhos da abandonada do que daquela que tem marido {Is 54,1}.
28 Nonɛn boom bo bwɛɛm e, ben nu boom bo Nyo' le bii no Nyo' to kawɛɛ lɛŋlɛŋ no Abla'am to bokɛɛ Aysik bii no Nyo' to kawɛɛ.
28 Como Isaac, irmãos, vós sois filhos da promessa.
29 Ɛ̀ to nu kefew kedvu le ɛ wan wvù bó to bokɛɛ no bó boote boom bocii no bone bikaa ɛjim jo wvù ɛ̀ to nyaɛ Keyoy ke Nyo' le mvuŋgay ɛ bó sɛ boo wvú. Ɛ̀ nu kɛ tɛn lɛŋlɛŋ fiɛɛ fì kooyi keseen.
29 Como naquele tempo o filho da natureza perseguia o filho da promessa, o mesmo se dá hoje.
30 Bó saŋ ɛ̂ Ŋwa' Nyo' le ɛkumɛ fiɛɛ fin lɛ la? Bó nu ɛ saŋ lɛ,
30 Que diz, porém, a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque o filho da escrava não será herdeiro com o filho da livre {Gn 21,10}.
31 No fí nu nonɛn boom bo bwɛɛm e, fiɛɛ fì me njemyi ficii duŋci lɛ kɛ beene nu boom bo kpwoon wvù nu nfwa le kɛ. Beene nu ɛ ɛ̀ nu boom bo kpwoon wvù leyɛɛn e.
31 Pelo que, irmãos, não somos filhos da escrava, mas sim da que é livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.