Gálatas 2
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NVT
1 Ɛ ɛ̀ ke no nu ɛjim jo bilum yuufe ncow binɛw, ɛ me mbvuu mben Jɛlusalɛm bee Banaban. Me nto ndioo mbene, njo Taytus.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Me nto mben kefew kin e ɛ ɛ̀ duŋci Nyo' lɛ me emben. No me mbenɛɛ, n'yɛn bonyii bò bó to kee bó lɛ ɛ̀ nu bikuu le, ɛ bee bó lɛwse ye, ɛ me njike saaka wvù jee wvù wvu Nyo' wvù me nto nfewci ɛ̂ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu ɛ̂ bó ɛjise. Ɛ me nto ŋge nonɛn wvu lɛ fo lemme dì me nu ɛ nlem wase bô dì me mbɛɛ nlemte ke ela ɛcici kɛ.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Ɛ bó yuw nonɛn, faŋɛ yaa eleeme lɛ bó etfuse Taytus yew wvù bee wvú to nu ɛ ɛ̀ nu naa wee Glek kɛ.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Ɛ́ ɛ̀ to baa nu nje bonyii bomew bò to mbiayte lɛ bó nu bonyii bo mbee le, bò to wɛɛntɛnɛɛ ley fô bese to nu, tu kɛ bó to bee ejemyi leyte ɛ̂ fifiɛ fiɛɛ le kɛ. Bó to to diɛwɛ boŋkee le keeyɛn no bese gee wase mwɛɛm wasewase nje bese nu ɛ taashɛ bee bo Klistu Jisos. Ɛ bó mum no gomte keekase tfuse bese bvunfaw e.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Ɛ bese faŋɛ yaa bee naa lo fiɛɛ fì bó to too dvú caan kɛ. Ɛ bese to ge nonɛn wvu lɛ bese gomte keegɛɛ kecɛɛy kè ɛ̀ nu ke saaka wvù jee wvù wvu Nyo' le wvun fô ben e.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Ɛ bonyii ba bò bó to kee bó lɛ ɛ̀ nu bikuu, (kɛnɛɛ bó to nu la, kɛnɛɛ la, tu kɛ fifiɛ kɛŋke fiɛɛ fô me le kɛ, njefo kɛ Nyo' duŋci kejɛɛy jɛɛy kɛ.) Boba bonyii bò me ŋgayte, bò bó to kee lɛ ɛ̀ nu bikuu to baa ebise fiɛɛ yî fì me nto nfewci le kɛ.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Geenɛn, ɛ bó kaa yɛn lɛ bó nu ɛ nya saaka wvù jee wvù wvu Nyo' can yɛm e lɛ me enfewcì ɛ̂ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu, lɛŋlɛŋ no bó nu ɛ nya ɛ̂ Bita lɛ wvú efewcì ɛ̂ Bojuu.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 (Nyo' wvù to nyaɛ mvuŋgay ɛ̂ Bita lɛ wvú elemtè lemme din fô Bojuu le, nu kɛ wvú wvù to nyaɛ ɛ̂ me lɛ me enlemtè fô bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu le.)
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Ɛ bó dioo yɛn je yì Nyo' nu ɛ buw me jó, ɛ Jɛm bô Bita noo Jon bò bó to kee lɛ ɛ̀ nu dikfuy di bonyii bo mbee le mum nya ɛbo ɛ̂ bee Banaban keeduŋcɛ lɛ bee bó lemte yî fiɛɛ le fimwaaŋ, lɛ bese egɛn lɛ elemtè fô bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu le, ɛ́ bó elemtè fô Bojuu le.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Fiɛɛ fì bó to gayɛɛ to nu kɛ lɛ bese ekumyì Bojuu bo kefufe le. Ɛ fifin nu fiɛɛ ɛ me nto ŋkooŋke naa baay keeŋgee.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Geenɛn ɛ ɛ̀ ke no nu kefew kemew e, ɛ Bita ke nɛ to Antiok, ɛ me nsaw wvú ɛ̂ bonyii ɛjise njefo wvú to nu ɛ jay baay.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Fí nu lɛ wvú to yaw to no diekene bô bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu, yaa nyaake kɛ. Ɛ bonyii bomew bò Jɛm to tumɛɛ ke dioo to, ɛ wvú mum kɛw no guute ye jim, ke nɛ gawsɛn, faŋɛ yaa bvuu diekene bô bó kɛ. Ɛ wvú to gawsene nonɛn njefo wvú to fane ŋgoo yì to ké no leeme kɛ lɛ bó kɛŋke keetfuse wee wvù yaa nu kɛ wee Juu yew ɛ́ mwɛtɛn sɛ no nu wee Klistu.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 No wvú ge nonɛn ɛ bonyii bo mbee le bomew bò to nu Bojuu mum beŋɛn gee diew didvu le. Ɛ naa Banaban kebɛɛ mum bi tɛn gee dibole didvu le.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Ɛ me ndioo n'yɛn lɛ kɛ gee dibole bii cɛɛy cɛɛy no saaka wvù jee wvu ɛkumɛ Klistu duŋci kɛ, ɛ me mum ŋgay ɛ̂ Bita ɛ̂ bó bocii ɛjise lɛ, “Wo nu wee Juu, cee wase diɛwɛ wee wvù yaa nu kɛ wee Juu le, ɛ no gomte keekane bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu lɛ bó eceè diɛwɛ Bojuu le nɛɛ le?”
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 Me nto njemyi ɛ̂ Bita nonɛn ɛ ɛ̀ nu kecɛɛy lɛ bee bó nu boom bo Bojuu le bo woŋ e. Kɛ bese nu bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu bò bó yɛne lɛ ɛ̀ nu bonyii bò befe kɛ.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Geenɛn ɛ bese kee kɛ lɛ kɛ Nyo' joo wee lɛ wvú nu teytey njefo wvú gɛɛle bonci bo Bojuu le kɛ. Wvú joo njefo wvú nu ɛ lese fitele yî Jisos Klistu le. Ɛ bese kebɛɛ ɛ lese tɛn fitele yî Klistu Jisos e wvu lɛ bese enù teytey ɛ̂ Nyo' ɛjise nje fitele fì bese lese yî ye le, ɛ ɛ̀ yaa nu nje bese gɛɛle bonci kɛ, njefo kɛ wee gɛɛle bonci ɛ́ Nyo' ke eyuu ejo wvú lɛ wvú nu teytey kɛ.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Ɛ́ bese momte keenu teytey ɛ̂ Nyo' ɛjise nje bese nu bonyii bo Klistu le, bonyii ɛ bvuu ɛ no yɛne kɛ lɛ bese nu bonyii bò befe njefo kɛ bese gɛɛle bonci bo Bojuu le, tu fí fɛn nu lɛ Klistu tomte kebefɛ? Kɛ fí nu naa lo nonɛn kɛ!
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Ɛ́ me nɛ ɛ mbvuu ɛ no n'yoote fiɛɛ ɛ me nto nsâw wase, tu fifiɛ duŋci lɛ me njayte lo.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Fiɛɛ fì nu, nu lɛ ɛ̂ keba ke bonci le nu ɛ me nu wase ŋkfusay, ɛ ɛ̀ yu bonci me, me ɛ ŋkpwe wvu lɛ me enceè wase no Nyo' gomte.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Ɛ̀ nulo ɛ́ me eŋgay lɛ bó to nu ɛ ta wase me yî kentam e ɛ me ŋkpwe bee Klistu. Kɛ nshii wvù me ŋkɛŋke keseen bvuu nu wɛm kɛ. Ɛ̀ cee wase Klistu yî yɛm e. Ɛ nshii wvù me ŋkɛŋke keseen yî yɛm e nu wvù fitele fì me nlese yî Waa Nyo' le wvù to nu ɛ duŋcɛ keŋkoŋɛn fô me le nya ɛkolɛ kew keekpwe nje yɛm.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ me ntune mbuwma Nyo' kɛ. Ɛ́ ɛ̀ nu lɛ ɛ̀ nɛlo ɛ́ wee enu teytey ɛ̂ Nyo' ɛjise njefo wvú gɛɛle bonci, kɛ tu kpwe Klistu to nu ɛcici.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.