Atos 4

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kɛ no Bita bô Jon to bɛɛ jemyi ɛ̂ bonyii nonɛn, ɛ bocee ncese bomew bô ɛkolɛ ke bonyii bo nci le bò to cɛyte yew ncese noo Bosadusii bomew sele fó.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Bó to ton'yi shém njefo Bita bô Jon to yɛɛyi bonyii, fewci lɛ no Jisos to buyɛɛ yî kpwe le nu ɛ boŋkfu nu ke ebuy tɛn yî kpwe le.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Ɛ bó mum koo bó gɛn fen no ɛ̀ to nu wase fokiɛguu, lɛ bvú ke edioo ɛ yuu, ɛ́ bó sɛ no yuuke.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Geenɛn, bonyii nteen bò to yuwɛɛ n'yɛɛyi Bita bô Jon, to nu ɛ bee, ɛ ŋgoo yibo bise, ɛ bolemsɛ no nu wase diɛwɛ bontfuke botin e (5,000).
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Ɛ bvú ke buy yuu, ɛ bocee woŋ bô bonyii bò saake woŋ noo bonyii bò to duŋci bonci bo Nyo' le, tase bvudvuu bvumwaaŋ Jɛlusalɛm.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Ɛ Annas wvù ɛkolɛ ke bocee ncese le bô Kayfas noo Jon bô Alɛksanda noo bonyii bomew bò to nu tɛn kfuu di ɛkolɛ ke bocee ncese le nu fó.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Ɛ bó mum leke Bita bô Jon ɛ̂ bó ɛjise, bife ɛ̂ bó lɛ, “Ben se jo fɛɛ mvuŋgay ɛ sɛ fɛ wee wvun? Ben se fɛ ɛ̂ diee di yɛɛ le?”
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Ɛ Keyoy ke Yuule yiŋsɛn yî Bita le, ge ɛ wvú tfuse ɛ̂ bó lɛ, “Bocee woŋ bô bonyii bò saake woŋ,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 bese leeme fɛn ɛbɛn keetaŋe diuw ɛkumɛ lemme dì jee dì bese se geɛ fô ŋkɛwlɛ le, wvú ɛ sɛ no lɛne. No ben gomte keekiɛɛ no fí se ghanɛɛ,
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 ben noo bonyii bocii bo Islael ekeè lɛ wee wvun leeme ɛ̂ ben ɛjise keseen tɛmyi nɛn, ɛ ɛ̀ nu nje mvuŋgay mvu diee di Jisos Klistu wvu Nasalɛt e. Jisos wvudvu wvun nu wvù ben to joɛ ta yî kentam e ɛ wvú kpwe, geenɛn ɛ Nyo' kase bvuse wvú yî kpwe le.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Wvú nu tɛ dì Ŋwa' Nyo' jemyi ɛkumɛ dí lɛ,
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Ɛ̀ mɛy kɛ Jisos maaŋ wvù boysee bonyii. Kɛ diee di wee mvu le bvuu nu dvú fokuse fɛn dì Nyo' nu ɛ gɛɛ lɛ ɛ̀ nulo ɛ́ dí eboyse beene kɛ.”
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Ɛ bonyii bò to saake ba, yuw no Bita bô Jon jemyi yaa fane kɛ, bvuu yɛn lɛ ɛ̀ nu bonyii bo ncɛw, ɛ bó baa kee ŋwa' ntay kɛ, ɛ diuw yum lo bó. Ɛ bó mum kiɛɛ lɛ fí nu nonɛn, njefo ɛ̀ nu bonyii bò to ghane bô bo Jisos.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Ɛ bó faŋɛ yaa bvuu kɛŋkɛ fiɛɛ fì bó ekicɛn Bita bô Jon yî dvú le kɛ, njefo bó to yɛne wee wvù bó to fɛlɛɛ le, ɛ wvú leeme bô bó.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Ɛ bonyii bò to saake bodvu nɛ yaw bvuse bó ɛkfuŋ, mum shɛɛ no cuu bontaŋ ɛbonɛbon gayte lɛ,
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 “Beene nu ege nɛɛ bô bonyii ban? Bonyii bocii bo Jɛlusalɛm nu ɛ bó ɛ kiɛɛ wase ɛkumɛ fiɛɛ fì duŋci mvuŋgay mvu Nyo' le ɛndan fin fì bó ge, ɛ kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ beene etun kɛ.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Geenɛn, keege lɛ fo saaka wvudvu wvun ebvuu esaaŋkenè gɛnè fwe, beene ekan bonyii ban lɛ fo bó ebvuu emom lo ejeme fiɛɛ ɛ̂ wee ɛkumɛ diee di Jisos wvun e kɛ.”
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Ɛ bó tee Bita bô Jon ɛ bó kase ley. Ɛ bó mum lew lo ɛ̂ bó lɛ fo bó ke ebvuu emom lo ejeme, kɛnɛɛ eyɛɛyi wee ɛkumɛ diee di Jisos e kɛ.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Ɛ Bita bô Jon tfuse fibole lɛ, “Ben kɛ kpwawcɛ lɛ laa fiɛɛ fì nu lɛŋ fô Nyo' le nu lɛ bese eyuw ɛ ɛ̀ nu ben e, nuu wvú wvù Nyo' le lɛ?
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ bese elu keejemyi ɛkumɛ mwɛɛm mvù bese nu ɛ yɛn ɛ bvuu ɛ yuw e kɛ.”
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Ɛ bonyii bò to saake bodvu bvuu loocɛ lew lo tɛme, mum cinɛ bó le ɛ bó no gɛne. Ɛ bó to tan ɛ ɛ̀ nu fiɛɛ fì bó elese bó dvú yî ŋgɛw e, njefo bonyii bocii to bensee Nyo' yî fiɛɛ fì to kooyɛɛ le,
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 sɛ bvuu ge ɛ wee wvudvu wvù bó to geɛ fiɛɛ fì duŋci mvuŋgay mvu Nyo' le fin keefɛ wvú to nu ɛ wvú ɛ fey wase bilum mbaanyɛ.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 No bó cin'yɛɛ Bita bô Jon e nonɛn, ɛ bó kase tu jim fô bonyii bobole bo ŋgoo le, see ɛ̂ bó fiɛɛ fì bocee ncese bo baay baay bô bonyii bò saake woŋ be jeme.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Ɛ bó yuw, mum baancɛ ye lɛkɛ ɛ̂ Nyo' yî wee le mwaaŋ lɛ, “Tata wvù Cee Ɛkolɛ, ɛ̀ to bom wo ɛbulɛ bô nshɛ bô jóo noo mwɛɛm mvunciim mvù nu mondvuum man e.
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Wo to nu ɛ ge ɛ icee bo'icee bosɛse wvù Dawe, wvù to nu waa wo lemme jeme yî mvuŋgay mvu Keyoy ke Yuule le lɛ,
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Bonfon bo fokuse fɛn seysee jem,
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 Ɛ̀ nu kɛ lɛŋlɛŋ fiɛɛ fì to kooyɛɛ ɛlaante jan. Nfon 'Ɛlod bô Bontus Baylɛt to nu ɛ taashɛ bô bitum noo bonyii bo Islael die mvunaŋ ɛjim jo Jisos wvù Waa wo lemme wvù yuule wvù wo to yefɛɛ lɛ ɛ̀ nu Mboyse.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Bó to taashi keege ɛ ɛ̀ nu mwɛɛm mvù wo to nu ɛ seyse wase ncejole bô mvuŋgay mwuw lɛ wo kooŋke lɛ mvú ke ekooy.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Nonɛn, yî keseen e Tata, taa eyɛn je yì bonyii ban bɛmsee bese jó. Nya bese bonyii buw bo lemme le bô mvuntelem mvù tɛmyi keefewci diɛw yo yaa fane naa lo kɛ.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Nya bese bô mvuŋgay mwuw keefɛle bonyii bvuu gee mwɛɛm mvù duŋci mvuŋgay mwuw bô mwɛɛm mvu diuw wvù yumɛɛn e dvú ɛ̂ diee di Jisos wvù Waa wo lemme wvù yuule le.”
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 No bó mɛse ɛ bunle, ɛ nshɛ shiw fò bó to nu. Ɛ Keyoy ke Yuule yiŋsɛn yî bó le, ɛ bó mum no fewci diɛw Nyo' yaa fane kɛ.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Ɛ ŋgoo bonyii bo mbee le no nu fitele fimwaaŋ, nu yî wee le mwaaŋ, ɛ wee yaa teŋe fiɛɛ fimew lɛ ɛ̀ nu fiwene wen ɛmbeŋ kɛ. Ɛ fiɛɛ fi wee le nu fi bonyii bocii le.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Ɛ Nyo' nya mvuŋgay mvu baay ɛ̂ boom bo ntum e bo Jisos e, ɛ bó bvuu no fewci kɛ ɛ̂ bonyii tɛmyi lo lɛ Tata Jisos to nu ɛ buy yî kpwe le. Ɛ bó no nu ɛ Nyo' ɛ buw bó bô nfi we baay.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Kɛ wee yaa to nu dvú wvù fuute ɛ̂ bó ɛntelɛŋ kɛ, njefo bonyii bò to kɛŋke ŋɛɛ kɛnɛɛ yéw to ké gese, to bô bigew bidvu,
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 nya can boom bo ntum e bo Jisos e, ɛ bó mum gaw ɛ̂ bonyii bocii no ŋgɛw wee to nu.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Wee mvu to nu ɛ bó teŋe lɛ Yosɛw, ɛ boom bo ntum e bo Jisos e ɛ cu diee diew dimew lɛ Banaban, (dì nu lɛ, Wee N'yvuwsɛ Mvuntelem). Wvú to nu wee wvu ɛ̂ kfuu di Lɛwe le, ɛ bó to boke wvú Sayblus.
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Ɛ wvú mum gɛn tɛn gese we wɛɛ, to nya bigew bidvu can boom bo ntum e bo Jisos e.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.