Atos 4
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARIB
1 Kɛ no Bita bô Jon to bɛɛ jemyi ɛ̂ bonyii nonɛn, ɛ bocee ncese bomew bô ɛkolɛ ke bonyii bo nci le bò to cɛyte yew ncese noo Bosadusii bomew sele fó.
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Bó to ton'yi shém njefo Bita bô Jon to yɛɛyi bonyii, fewci lɛ no Jisos to buyɛɛ yî kpwe le nu ɛ boŋkfu nu ke ebuy tɛn yî kpwe le.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 Ɛ bó mum koo bó gɛn fen no ɛ̀ to nu wase fokiɛguu, lɛ bvú ke edioo ɛ yuu, ɛ́ bó sɛ no yuuke.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Geenɛn, bonyii nteen bò to yuwɛɛ n'yɛɛyi Bita bô Jon, to nu ɛ bee, ɛ ŋgoo yibo bise, ɛ bolemsɛ no nu wase diɛwɛ bontfuke botin e (5,000).
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 Ɛ bvú ke buy yuu, ɛ bocee woŋ bô bonyii bò saake woŋ noo bonyii bò to duŋci bonci bo Nyo' le, tase bvudvuu bvumwaaŋ Jɛlusalɛm.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 Ɛ Annas wvù ɛkolɛ ke bocee ncese le bô Kayfas noo Jon bô Alɛksanda noo bonyii bomew bò to nu tɛn kfuu di ɛkolɛ ke bocee ncese le nu fó.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Ɛ bó mum leke Bita bô Jon ɛ̂ bó ɛjise, bife ɛ̂ bó lɛ, “Ben se jo fɛɛ mvuŋgay ɛ sɛ fɛ wee wvun? Ben se fɛ ɛ̂ diee di yɛɛ le?”
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 Ɛ Keyoy ke Yuule yiŋsɛn yî Bita le, ge ɛ wvú tfuse ɛ̂ bó lɛ, “Bocee woŋ bô bonyii bò saake woŋ,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 bese leeme fɛn ɛbɛn keetaŋe diuw ɛkumɛ lemme dì jee dì bese se geɛ fô ŋkɛwlɛ le, wvú ɛ sɛ no lɛne. No ben gomte keekiɛɛ no fí se ghanɛɛ,
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 ben noo bonyii bocii bo Islael ekeè lɛ wee wvun leeme ɛ̂ ben ɛjise keseen tɛmyi nɛn, ɛ ɛ̀ nu nje mvuŋgay mvu diee di Jisos Klistu wvu Nasalɛt e. Jisos wvudvu wvun nu wvù ben to joɛ ta yî kentam e ɛ wvú kpwe, geenɛn ɛ Nyo' kase bvuse wvú yî kpwe le.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 Wvú nu tɛ dì Ŋwa' Nyo' jemyi ɛkumɛ dí lɛ,
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 Ɛ̀ mɛy kɛ Jisos maaŋ wvù boysee bonyii. Kɛ diee di wee mvu le bvuu nu dvú fokuse fɛn dì Nyo' nu ɛ gɛɛ lɛ ɛ̀ nulo ɛ́ dí eboyse beene kɛ.”
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 Ɛ bonyii bò to saake ba, yuw no Bita bô Jon jemyi yaa fane kɛ, bvuu yɛn lɛ ɛ̀ nu bonyii bo ncɛw, ɛ bó baa kee ŋwa' ntay kɛ, ɛ diuw yum lo bó. Ɛ bó mum kiɛɛ lɛ fí nu nonɛn, njefo ɛ̀ nu bonyii bò to ghane bô bo Jisos.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 Ɛ bó faŋɛ yaa bvuu kɛŋkɛ fiɛɛ fì bó ekicɛn Bita bô Jon yî dvú le kɛ, njefo bó to yɛne wee wvù bó to fɛlɛɛ le, ɛ wvú leeme bô bó.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Ɛ bonyii bò to saake bodvu nɛ yaw bvuse bó ɛkfuŋ, mum shɛɛ no cuu bontaŋ ɛbonɛbon gayte lɛ,
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 “Beene nu ege nɛɛ bô bonyii ban? Bonyii bocii bo Jɛlusalɛm nu ɛ bó ɛ kiɛɛ wase ɛkumɛ fiɛɛ fì duŋci mvuŋgay mvu Nyo' le ɛndan fin fì bó ge, ɛ kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ beene etun kɛ.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Geenɛn, keege lɛ fo saaka wvudvu wvun ebvuu esaaŋkenè gɛnè fwe, beene ekan bonyii ban lɛ fo bó ebvuu emom lo ejeme fiɛɛ ɛ̂ wee ɛkumɛ diee di Jisos wvun e kɛ.”
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 Ɛ bó tee Bita bô Jon ɛ bó kase ley. Ɛ bó mum lew lo ɛ̂ bó lɛ fo bó ke ebvuu emom lo ejeme, kɛnɛɛ eyɛɛyi wee ɛkumɛ diee di Jisos e kɛ.
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Ɛ Bita bô Jon tfuse fibole lɛ, “Ben kɛ kpwawcɛ lɛ laa fiɛɛ fì nu lɛŋ fô Nyo' le nu lɛ bese eyuw ɛ ɛ̀ nu ben e, nuu wvú wvù Nyo' le lɛ?
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 Kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ bese elu keejemyi ɛkumɛ mwɛɛm mvù bese nu ɛ yɛn ɛ bvuu ɛ yuw e kɛ.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Ɛ bonyii bò to saake bodvu bvuu loocɛ lew lo tɛme, mum cinɛ bó le ɛ bó no gɛne. Ɛ bó to tan ɛ ɛ̀ nu fiɛɛ fì bó elese bó dvú yî ŋgɛw e, njefo bonyii bocii to bensee Nyo' yî fiɛɛ fì to kooyɛɛ le,
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 sɛ bvuu ge ɛ wee wvudvu wvù bó to geɛ fiɛɛ fì duŋci mvuŋgay mvu Nyo' le fin keefɛ wvú to nu ɛ wvú ɛ fey wase bilum mbaanyɛ.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 No bó cin'yɛɛ Bita bô Jon e nonɛn, ɛ bó kase tu jim fô bonyii bobole bo ŋgoo le, see ɛ̂ bó fiɛɛ fì bocee ncese bo baay baay bô bonyii bò saake woŋ be jeme.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Ɛ bó yuw, mum baancɛ ye lɛkɛ ɛ̂ Nyo' yî wee le mwaaŋ lɛ, “Tata wvù Cee Ɛkolɛ, ɛ̀ to bom wo ɛbulɛ bô nshɛ bô jóo noo mwɛɛm mvunciim mvù nu mondvuum man e.
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 Wo to nu ɛ ge ɛ icee bo'icee bosɛse wvù Dawe, wvù to nu waa wo lemme jeme yî mvuŋgay mvu Keyoy ke Yuule le lɛ,
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Bonfon bo fokuse fɛn seysee jem,
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Ɛ̀ nu kɛ lɛŋlɛŋ fiɛɛ fì to kooyɛɛ ɛlaante jan. Nfon 'Ɛlod bô Bontus Baylɛt to nu ɛ taashɛ bô bitum noo bonyii bo Islael die mvunaŋ ɛjim jo Jisos wvù Waa wo lemme wvù yuule wvù wo to yefɛɛ lɛ ɛ̀ nu Mboyse.
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 Bó to taashi keege ɛ ɛ̀ nu mwɛɛm mvù wo to nu ɛ seyse wase ncejole bô mvuŋgay mwuw lɛ wo kooŋke lɛ mvú ke ekooy.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Nonɛn, yî keseen e Tata, taa eyɛn je yì bonyii ban bɛmsee bese jó. Nya bese bonyii buw bo lemme le bô mvuntelem mvù tɛmyi keefewci diɛw yo yaa fane naa lo kɛ.
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Nya bese bô mvuŋgay mwuw keefɛle bonyii bvuu gee mwɛɛm mvù duŋci mvuŋgay mwuw bô mwɛɛm mvu diuw wvù yumɛɛn e dvú ɛ̂ diee di Jisos wvù Waa wo lemme wvù yuule le.”
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 No bó mɛse ɛ bunle, ɛ nshɛ shiw fò bó to nu. Ɛ Keyoy ke Yuule yiŋsɛn yî bó le, ɛ bó mum no fewci diɛw Nyo' yaa fane kɛ.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Ɛ ŋgoo bonyii bo mbee le no nu fitele fimwaaŋ, nu yî wee le mwaaŋ, ɛ wee yaa teŋe fiɛɛ fimew lɛ ɛ̀ nu fiwene wen ɛmbeŋ kɛ. Ɛ fiɛɛ fi wee le nu fi bonyii bocii le.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Ɛ Nyo' nya mvuŋgay mvu baay ɛ̂ boom bo ntum e bo Jisos e, ɛ bó bvuu no fewci kɛ ɛ̂ bonyii tɛmyi lo lɛ Tata Jisos to nu ɛ buy yî kpwe le. Ɛ bó no nu ɛ Nyo' ɛ buw bó bô nfi we baay.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Kɛ wee yaa to nu dvú wvù fuute ɛ̂ bó ɛntelɛŋ kɛ, njefo bonyii bò to kɛŋke ŋɛɛ kɛnɛɛ yéw to ké gese, to bô bigew bidvu,
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 nya can boom bo ntum e bo Jisos e, ɛ bó mum gaw ɛ̂ bonyii bocii no ŋgɛw wee to nu.
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 Wee mvu to nu ɛ bó teŋe lɛ Yosɛw, ɛ boom bo ntum e bo Jisos e ɛ cu diee diew dimew lɛ Banaban, (dì nu lɛ, Wee N'yvuwsɛ Mvuntelem). Wvú to nu wee wvu ɛ̂ kfuu di Lɛwe le, ɛ bó to boke wvú Sayblus.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 Ɛ wvú mum gɛn tɛn gese we wɛɛ, to nya bigew bidvu can boom bo ntum e bo Jisos e.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.