Atos 4
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NAA
1 Kɛ no Bita bô Jon to bɛɛ jemyi ɛ̂ bonyii nonɛn, ɛ bocee ncese bomew bô ɛkolɛ ke bonyii bo nci le bò to cɛyte yew ncese noo Bosadusii bomew sele fó.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Bó to ton'yi shém njefo Bita bô Jon to yɛɛyi bonyii, fewci lɛ no Jisos to buyɛɛ yî kpwe le nu ɛ boŋkfu nu ke ebuy tɛn yî kpwe le.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Ɛ bó mum koo bó gɛn fen no ɛ̀ to nu wase fokiɛguu, lɛ bvú ke edioo ɛ yuu, ɛ́ bó sɛ no yuuke.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Geenɛn, bonyii nteen bò to yuwɛɛ n'yɛɛyi Bita bô Jon, to nu ɛ bee, ɛ ŋgoo yibo bise, ɛ bolemsɛ no nu wase diɛwɛ bontfuke botin e (5,000).
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Ɛ bvú ke buy yuu, ɛ bocee woŋ bô bonyii bò saake woŋ noo bonyii bò to duŋci bonci bo Nyo' le, tase bvudvuu bvumwaaŋ Jɛlusalɛm.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Ɛ Annas wvù ɛkolɛ ke bocee ncese le bô Kayfas noo Jon bô Alɛksanda noo bonyii bomew bò to nu tɛn kfuu di ɛkolɛ ke bocee ncese le nu fó.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Ɛ bó mum leke Bita bô Jon ɛ̂ bó ɛjise, bife ɛ̂ bó lɛ, “Ben se jo fɛɛ mvuŋgay ɛ sɛ fɛ wee wvun? Ben se fɛ ɛ̂ diee di yɛɛ le?”
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Ɛ Keyoy ke Yuule yiŋsɛn yî Bita le, ge ɛ wvú tfuse ɛ̂ bó lɛ, “Bocee woŋ bô bonyii bò saake woŋ,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 bese leeme fɛn ɛbɛn keetaŋe diuw ɛkumɛ lemme dì jee dì bese se geɛ fô ŋkɛwlɛ le, wvú ɛ sɛ no lɛne. No ben gomte keekiɛɛ no fí se ghanɛɛ,
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 ben noo bonyii bocii bo Islael ekeè lɛ wee wvun leeme ɛ̂ ben ɛjise keseen tɛmyi nɛn, ɛ ɛ̀ nu nje mvuŋgay mvu diee di Jisos Klistu wvu Nasalɛt e. Jisos wvudvu wvun nu wvù ben to joɛ ta yî kentam e ɛ wvú kpwe, geenɛn ɛ Nyo' kase bvuse wvú yî kpwe le.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Wvú nu tɛ dì Ŋwa' Nyo' jemyi ɛkumɛ dí lɛ,
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Ɛ̀ mɛy kɛ Jisos maaŋ wvù boysee bonyii. Kɛ diee di wee mvu le bvuu nu dvú fokuse fɛn dì Nyo' nu ɛ gɛɛ lɛ ɛ̀ nulo ɛ́ dí eboyse beene kɛ.”
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Ɛ bonyii bò to saake ba, yuw no Bita bô Jon jemyi yaa fane kɛ, bvuu yɛn lɛ ɛ̀ nu bonyii bo ncɛw, ɛ bó baa kee ŋwa' ntay kɛ, ɛ diuw yum lo bó. Ɛ bó mum kiɛɛ lɛ fí nu nonɛn, njefo ɛ̀ nu bonyii bò to ghane bô bo Jisos.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Ɛ bó faŋɛ yaa bvuu kɛŋkɛ fiɛɛ fì bó ekicɛn Bita bô Jon yî dvú le kɛ, njefo bó to yɛne wee wvù bó to fɛlɛɛ le, ɛ wvú leeme bô bó.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Ɛ bonyii bò to saake bodvu nɛ yaw bvuse bó ɛkfuŋ, mum shɛɛ no cuu bontaŋ ɛbonɛbon gayte lɛ,
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 “Beene nu ege nɛɛ bô bonyii ban? Bonyii bocii bo Jɛlusalɛm nu ɛ bó ɛ kiɛɛ wase ɛkumɛ fiɛɛ fì duŋci mvuŋgay mvu Nyo' le ɛndan fin fì bó ge, ɛ kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ beene etun kɛ.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Geenɛn, keege lɛ fo saaka wvudvu wvun ebvuu esaaŋkenè gɛnè fwe, beene ekan bonyii ban lɛ fo bó ebvuu emom lo ejeme fiɛɛ ɛ̂ wee ɛkumɛ diee di Jisos wvun e kɛ.”
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Ɛ bó tee Bita bô Jon ɛ bó kase ley. Ɛ bó mum lew lo ɛ̂ bó lɛ fo bó ke ebvuu emom lo ejeme, kɛnɛɛ eyɛɛyi wee ɛkumɛ diee di Jisos e kɛ.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Ɛ Bita bô Jon tfuse fibole lɛ, “Ben kɛ kpwawcɛ lɛ laa fiɛɛ fì nu lɛŋ fô Nyo' le nu lɛ bese eyuw ɛ ɛ̀ nu ben e, nuu wvú wvù Nyo' le lɛ?
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ bese elu keejemyi ɛkumɛ mwɛɛm mvù bese nu ɛ yɛn ɛ bvuu ɛ yuw e kɛ.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Ɛ bonyii bò to saake bodvu bvuu loocɛ lew lo tɛme, mum cinɛ bó le ɛ bó no gɛne. Ɛ bó to tan ɛ ɛ̀ nu fiɛɛ fì bó elese bó dvú yî ŋgɛw e, njefo bonyii bocii to bensee Nyo' yî fiɛɛ fì to kooyɛɛ le,
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 sɛ bvuu ge ɛ wee wvudvu wvù bó to geɛ fiɛɛ fì duŋci mvuŋgay mvu Nyo' le fin keefɛ wvú to nu ɛ wvú ɛ fey wase bilum mbaanyɛ.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 No bó cin'yɛɛ Bita bô Jon e nonɛn, ɛ bó kase tu jim fô bonyii bobole bo ŋgoo le, see ɛ̂ bó fiɛɛ fì bocee ncese bo baay baay bô bonyii bò saake woŋ be jeme.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Ɛ bó yuw, mum baancɛ ye lɛkɛ ɛ̂ Nyo' yî wee le mwaaŋ lɛ, “Tata wvù Cee Ɛkolɛ, ɛ̀ to bom wo ɛbulɛ bô nshɛ bô jóo noo mwɛɛm mvunciim mvù nu mondvuum man e.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Wo to nu ɛ ge ɛ icee bo'icee bosɛse wvù Dawe, wvù to nu waa wo lemme jeme yî mvuŋgay mvu Keyoy ke Yuule le lɛ,
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Bonfon bo fokuse fɛn seysee jem,
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 Ɛ̀ nu kɛ lɛŋlɛŋ fiɛɛ fì to kooyɛɛ ɛlaante jan. Nfon 'Ɛlod bô Bontus Baylɛt to nu ɛ taashɛ bô bitum noo bonyii bo Islael die mvunaŋ ɛjim jo Jisos wvù Waa wo lemme wvù yuule wvù wo to yefɛɛ lɛ ɛ̀ nu Mboyse.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Bó to taashi keege ɛ ɛ̀ nu mwɛɛm mvù wo to nu ɛ seyse wase ncejole bô mvuŋgay mwuw lɛ wo kooŋke lɛ mvú ke ekooy.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Nonɛn, yî keseen e Tata, taa eyɛn je yì bonyii ban bɛmsee bese jó. Nya bese bonyii buw bo lemme le bô mvuntelem mvù tɛmyi keefewci diɛw yo yaa fane naa lo kɛ.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Nya bese bô mvuŋgay mwuw keefɛle bonyii bvuu gee mwɛɛm mvù duŋci mvuŋgay mwuw bô mwɛɛm mvu diuw wvù yumɛɛn e dvú ɛ̂ diee di Jisos wvù Waa wo lemme wvù yuule le.”
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 No bó mɛse ɛ bunle, ɛ nshɛ shiw fò bó to nu. Ɛ Keyoy ke Yuule yiŋsɛn yî bó le, ɛ bó mum no fewci diɛw Nyo' yaa fane kɛ.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Ɛ ŋgoo bonyii bo mbee le no nu fitele fimwaaŋ, nu yî wee le mwaaŋ, ɛ wee yaa teŋe fiɛɛ fimew lɛ ɛ̀ nu fiwene wen ɛmbeŋ kɛ. Ɛ fiɛɛ fi wee le nu fi bonyii bocii le.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Ɛ Nyo' nya mvuŋgay mvu baay ɛ̂ boom bo ntum e bo Jisos e, ɛ bó bvuu no fewci kɛ ɛ̂ bonyii tɛmyi lo lɛ Tata Jisos to nu ɛ buy yî kpwe le. Ɛ bó no nu ɛ Nyo' ɛ buw bó bô nfi we baay.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Kɛ wee yaa to nu dvú wvù fuute ɛ̂ bó ɛntelɛŋ kɛ, njefo bonyii bò to kɛŋke ŋɛɛ kɛnɛɛ yéw to ké gese, to bô bigew bidvu,
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 nya can boom bo ntum e bo Jisos e, ɛ bó mum gaw ɛ̂ bonyii bocii no ŋgɛw wee to nu.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Wee mvu to nu ɛ bó teŋe lɛ Yosɛw, ɛ boom bo ntum e bo Jisos e ɛ cu diee diew dimew lɛ Banaban, (dì nu lɛ, Wee N'yvuwsɛ Mvuntelem). Wvú to nu wee wvu ɛ̂ kfuu di Lɛwe le, ɛ bó to boke wvú Sayblus.
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 Ɛ wvú mum gɛn tɛn gese we wɛɛ, to nya bigew bidvu can boom bo ntum e bo Jisos e.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.