Atos 28
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs VC
1 No bese to fɛsɛɛ ɛŋkpwaante yuleyule nonɛn, mum yuw lɛ bó teŋe bvudvuu bvudvu lɛ Malta, ɛ ɛ̀ to nu woŋ ɛ̂ joo ɛntelɛŋ.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Ɛ bonyii bo woŋ wvudvu le duŋcɛ keŋkoŋɛn fô bese le ɛ ɛ̀ yaa nu ke wɛɛ kɛ, fiisɛn bese, fwɛɛ ŋguy ɛ bese no yosene, njefo jaŋ to nu ɛ kɛw wase no too ɛ kenton gule.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Ɛ Baul ke baancɛ ŋgay, gɛn lɛ wen efwɛɛ, ɛ kefe to nu ɛ̂ ŋgay yidvu le, ɛ ŋguy yvuwsɛ ge ɛ kí mum buy, lum kebo kew no njɛɛŋkene yî dvú le.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Ɛ bonyii bo woŋ wvudvu le dioo yɛn no kí njɛɛŋkene yî kebo kew e, mum no jemyi ɛbonɛbon lɛ, “Wee wvun ke nu ɛ yu wase wee. Wvú be ɛ boy ɛ̂ joo, geenɛn lon nu ɛ koo wvú ɛ wvú nu ekpwe.”
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Geenɛn, ɛ Baul yɛwse kɛ lo kefe kedvu ɛ kí gbwe ɛ̂ ŋguy e, ɛ fiɛɛ faŋɛ yaa ge wvú kɛ.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Ɛ bonyii bodvu mum no cɛyte, kpwaake lɛ ye Baul nu ekɛw ebene, kɛnɛɛ lɛ wvú nu enɛ esɛsɛ egbwe ekpwe. Ɛ bó ke cɛy nɛn cɛy ŋkuuŋ, ke dioo yɛn ɛ fiɛɛ baa ge wvú, ɛ bó mum kumɛn ŋkpwawcɛ wvubo nɛ wase no duu lɛ, “Wee wvun nu nyo' mvu.”
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Wee sa' wvu jó to kɛŋke ŋɛɛ ye kɛ nceencee mbew fô bese to nu le. Diee di wee wvudvu le to nu Bublius. Ɛ wvú fiisɛn bese, ɛ bee bó ce ɛdiuw ɛta ɛ wvú taale fô bese le ntay.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Ɛ fí kooy lɛ icee Bublius to jiime cɛmte bô ken'ya' noo ntoombun. Ɛ Baul mum gɛn fô wvú to jiime, bunle, gɛɛ can yî ye le, fɛ wvú.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 No fí to kooyɛɛ nonɛn, ɛ bonyii bo woŋ wvudvu le bocii bò to kɛŋke bincɛm mum no too ɛ Baul fɛle tɛn bó.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Ɛ bó mum no nyaa bese bô mwɛɛm nteen. Ɛ bese ke dioo nɛn'yi jó, ɛ bó bvuu to bô mwɛɛm mvunciim mvù bese to shieele gɛɛ ɛ̂ ŋguw e.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Ɛ bese ley ɛ̂ ŋguw e no gɛne ɛ bó ɛ ce wase Malta woŋ wvu ɛ̂ joo ɛntelɛŋ wvudvu le kee tɛ. Ŋguw wvudvu to nu wvu Alɛksandia ɛ bó teŋe lɛ Bonyo' bo Ɛmam e, ɛ wvú to nu woŋ wvudvu le cɛyte lɛ kefew ke nffum wvù tɛmyi le efey.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Ɛ bese ke gɛn buy diuw joo wvu ɛ̂ kelaante kè Silakus e, ce jó ɛdiuw ɛta,
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 ke nɛ jó, gɛn fɛse diuw joo wvu ɛ̂ kelaante kè Lɛgium e ce jó. Ɛ ɛkfuŋ buy yuu, ɛ fwefwe kɛw no bene je ɛkuɛku, ɛ bese mum no gɛne, ɛ ɛ̀ ke no nu ɛdiuw ɛfaa, ɛ bese fɛse diuw joo wvù Butioli le.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 No bese fɛse jó, yɛn bonyii bo mbee le bo jó le, ɛ bó lɛkɛ lɛ bese egɛn kɛ lɛ ɛ́ bee bó ece ɛdiuw ɛsooshwiy. Ɛ bee bó ke ce, ɛ bese sɛ ke gɛn fɛse Lum.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 No bese to gɛne, ɛ bonyii bo mbee le bo Lum ke dioo yuw lɛ bese too lo, ɛ bó buy no lɛne too lɛ bee bó etasɛn. Ɛ bó to naa buy fô Way wvu Abiyus e, bô fô Yéw Bonyii bo Ghane le yi Shɛ le. Ɛ Baul yɛn bó le, ɛ fitele fiew lɛɛtɛn, ɛ wvú nya keyoone ɛ̂ Nyo'.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Ɛ bese ke fɛse Lum, ɛ bó cinɛ Baul e ɛ wvú no cee fiew wvú ɛmbeŋ, ɛ wee nci cɛyte wvú.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Ɛ ɛdiuw ke fey ɛta, ɛ Baul tee bikuu bi Bojuu le bi jó. Ɛ bí to, ɛ wvú gay ɛ̂ bí lɛ, “Boom bo bwɛɛm e, me nu yî ncaw e nɛn ɛ bó to koo me Jɛlusalɛm, nya can bonyii bo Lum e ɛ me mbaa ncim njay naa lo fiɛɛ bô bonyii bosɛɛbeene kɛnɛɛ nce bo'icee bosɛɛbeene mvu kɛ.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Ɛ bonyii bo Lum bodvu ke dioo tasse nsaw wɛm, faŋɛ yaa yɛn fiɛɛ fì ɛ̀ nulo ɛ́ bó eyu me yî dvú le kɛ. Ɛ bó mum no gomte keecinɛ me le,
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 geenɛn, ɛ Bojuu ma lo. Ɛ me mum no ŋkɛŋke keenlɛkɛ lɛ nsaw wɛm egɛn fwe fô Nfon wvu Lum e. Ɛ kɛ me nto ŋgee nonɛn, lɛ me ŋkɛŋke fiɛɛ keentey yî bonyii bem e kɛ.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Ɛ̀ nɛɛ fiɛɛ fì ge me ɛ nsɛ ntee ben lɛ beene ejeme. Me nu yî boncaw ban e nɛn ɛ ɛ̀ nu nje wee wvù beene bonyii bo Islael se cɛyte.”
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Ɛ bonyii bodvu tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Bese baa kɛŋkɛ ŋwa' wvù ja Judea ɛkumɛ wo kɛ, ɛ wee mvu boom bo bwee wesebeene le bò nɛn'yi jó too jan baa eshomse wo kɛnɛɛ ejeme fiɛɛ fì befe ɛkumɛ wo kɛ.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Geenɛn, ɛ bese nu ke ekooŋke keeyuw wo ŋkpwawcɛ. Fì bese kee nu kɛ lɛ ŋgoo yin yì wo nu jó nu ɛ bonyii bɛmte kɛ lo yí mondvuum monciim.”
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Ɛ bó mum gɛɛ diuu dì bó nu ke eto ɛ́ Baul ejeme ɛ̂ bó. Ɛ ɛ̀ ke no nu ɛbvubwɛ, ɛ bonyii nteen tase fô wvú to cee, ɛ wvú kɛw fontaŋɛntaŋ gɛn buy fokiɛguu, nyɛyte fiɛɛ ficii ɛ̂ bó, fewci ɛkumɛ bvunfon bvu Nyo' le. Ɛ wvú bvuu no jemyi duŋci mwɛɛm mvù nu ɛ̂ Ŋwa' bonci bo Muses e bô ɛ̂ Boŋwa' bo bonyii bo ntum Nyo' le ɛkumɛ Jisos, momte keege ɛ́ bó ebee lɛ fiɛɛ fì wen jemyi nu kecɛɛy.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Ɛ bonyii bomew bee fiɛɛ fì wvú to jemyi le, ɛ bomew faŋɛ yaa bee kɛ.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Ɛ bó nɛ bvuŋ ɛbonɛbon mum no buci no Baul laŋ diɛw lɛ, “Fiɛɛ fì Keyoy ke Yuule to jemyɛɛ ɛ̂ bo'icee bonɛn diuw wee ntum Nyo' wvù Yɛsaya le nu naa kecɛɛy.
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Kí to nu ɛ jeme lɛ,
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Ɛ fí nu nonɛn njefo mvuntelem mvu bonyii bodvu le
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Ɛ Baul mum mɛse lɛ, “Ben ekeè lɛ bó nu ɛ tum wase bonyii bô saaka wvun wvu ɛkumɛ no Nyo' boysee bonyii fô bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu le, ɛ bó nu eyuw.”
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 [No wvú jeme nonɛn, ɛ Bojuu bodvu mum nɛ no buci, beeke mbew yî jeme wvudvu le ɛ ɛ̀ yaa nu wvu wɛɛ kɛ.]
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Ɛ Baul no cee kɛ yew yì wvú to laake lo le yî bilum e bifɛɛ, fiisene bonyii bocii bò to too ɛ̂ wvú le.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Ɛ wvú no fewci ɛkumɛ bvunfon bvu Nyo' le, bvuu yɛɛyi bonyii ɛkumɛ Tata Jisos Klistu, jemyi yaa fane kɛ, ɛ wee yaa jewsee wvú kɛ.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.