Atos 28

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 No bese to fɛsɛɛ ɛŋkpwaante yuleyule nonɛn, mum yuw lɛ bó teŋe bvudvuu bvudvu lɛ Malta, ɛ ɛ̀ to nu woŋ ɛ̂ joo ɛntelɛŋ.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Ɛ bonyii bo woŋ wvudvu le duŋcɛ keŋkoŋɛn fô bese le ɛ ɛ̀ yaa nu ke wɛɛ kɛ, fiisɛn bese, fwɛɛ ŋguy ɛ bese no yosene, njefo jaŋ to nu ɛ kɛw wase no too ɛ kenton gule.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Ɛ Baul ke baancɛ ŋgay, gɛn lɛ wen efwɛɛ, ɛ kefe to nu ɛ̂ ŋgay yidvu le, ɛ ŋguy yvuwsɛ ge ɛ kí mum buy, lum kebo kew no njɛɛŋkene yî dvú le.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Ɛ bonyii bo woŋ wvudvu le dioo yɛn no kí njɛɛŋkene yî kebo kew e, mum no jemyi ɛbonɛbon lɛ, “Wee wvun ke nu ɛ yu wase wee. Wvú be ɛ boy ɛ̂ joo, geenɛn lon nu ɛ koo wvú ɛ wvú nu ekpwe.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Geenɛn, ɛ Baul yɛwse kɛ lo kefe kedvu ɛ kí gbwe ɛ̂ ŋguy e, ɛ fiɛɛ faŋɛ yaa ge wvú kɛ.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Ɛ bonyii bodvu mum no cɛyte, kpwaake lɛ ye Baul nu ekɛw ebene, kɛnɛɛ lɛ wvú nu enɛ esɛsɛ egbwe ekpwe. Ɛ bó ke cɛy nɛn cɛy ŋkuuŋ, ke dioo yɛn ɛ fiɛɛ baa ge wvú, ɛ bó mum kumɛn ŋkpwawcɛ wvubo nɛ wase no duu lɛ, “Wee wvun nu nyo' mvu.”
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Wee sa' wvu jó to kɛŋke ŋɛɛ ye kɛ nceencee mbew fô bese to nu le. Diee di wee wvudvu le to nu Bublius. Ɛ wvú fiisɛn bese, ɛ bee bó ce ɛdiuw ɛta ɛ wvú taale fô bese le ntay.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Ɛ fí kooy lɛ icee Bublius to jiime cɛmte bô ken'ya' noo ntoombun. Ɛ Baul mum gɛn fô wvú to jiime, bunle, gɛɛ can yî ye le, fɛ wvú.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 No fí to kooyɛɛ nonɛn, ɛ bonyii bo woŋ wvudvu le bocii bò to kɛŋke bincɛm mum no too ɛ Baul fɛle tɛn bó.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Ɛ bó mum no nyaa bese bô mwɛɛm nteen. Ɛ bese ke dioo nɛn'yi jó, ɛ bó bvuu to bô mwɛɛm mvunciim mvù bese to shieele gɛɛ ɛ̂ ŋguw e.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Ɛ bese ley ɛ̂ ŋguw e no gɛne ɛ bó ɛ ce wase Malta woŋ wvu ɛ̂ joo ɛntelɛŋ wvudvu le kee tɛ. Ŋguw wvudvu to nu wvu Alɛksandia ɛ bó teŋe lɛ Bonyo' bo Ɛmam e, ɛ wvú to nu woŋ wvudvu le cɛyte lɛ kefew ke nffum wvù tɛmyi le efey.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Ɛ bese ke gɛn buy diuw joo wvu ɛ̂ kelaante kè Silakus e, ce jó ɛdiuw ɛta,
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 ke nɛ jó, gɛn fɛse diuw joo wvu ɛ̂ kelaante kè Lɛgium e ce jó. Ɛ ɛkfuŋ buy yuu, ɛ fwefwe kɛw no bene je ɛkuɛku, ɛ bese mum no gɛne, ɛ ɛ̀ ke no nu ɛdiuw ɛfaa, ɛ bese fɛse diuw joo wvù Butioli le.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 No bese fɛse jó, yɛn bonyii bo mbee le bo jó le, ɛ bó lɛkɛ lɛ bese egɛn kɛ lɛ ɛ́ bee bó ece ɛdiuw ɛsooshwiy. Ɛ bee bó ke ce, ɛ bese sɛ ke gɛn fɛse Lum.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 No bese to gɛne, ɛ bonyii bo mbee le bo Lum ke dioo yuw lɛ bese too lo, ɛ bó buy no lɛne too lɛ bee bó etasɛn. Ɛ bó to naa buy fô Way wvu Abiyus e, bô fô Yéw Bonyii bo Ghane le yi Shɛ le. Ɛ Baul yɛn bó le, ɛ fitele fiew lɛɛtɛn, ɛ wvú nya keyoone ɛ̂ Nyo'.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Ɛ bese ke fɛse Lum, ɛ bó cinɛ Baul e ɛ wvú no cee fiew wvú ɛmbeŋ, ɛ wee nci cɛyte wvú.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Ɛ ɛdiuw ke fey ɛta, ɛ Baul tee bikuu bi Bojuu le bi jó. Ɛ bí to, ɛ wvú gay ɛ̂ bí lɛ, “Boom bo bwɛɛm e, me nu yî ncaw e nɛn ɛ bó to koo me Jɛlusalɛm, nya can bonyii bo Lum e ɛ me mbaa ncim njay naa lo fiɛɛ bô bonyii bosɛɛbeene kɛnɛɛ nce bo'icee bosɛɛbeene mvu kɛ.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Ɛ bonyii bo Lum bodvu ke dioo tasse nsaw wɛm, faŋɛ yaa yɛn fiɛɛ fì ɛ̀ nulo ɛ́ bó eyu me yî dvú le kɛ. Ɛ bó mum no gomte keecinɛ me le,
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 geenɛn, ɛ Bojuu ma lo. Ɛ me mum no ŋkɛŋke keenlɛkɛ lɛ nsaw wɛm egɛn fwe fô Nfon wvu Lum e. Ɛ kɛ me nto ŋgee nonɛn, lɛ me ŋkɛŋke fiɛɛ keentey yî bonyii bem e kɛ.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Ɛ̀ nɛɛ fiɛɛ fì ge me ɛ nsɛ ntee ben lɛ beene ejeme. Me nu yî boncaw ban e nɛn ɛ ɛ̀ nu nje wee wvù beene bonyii bo Islael se cɛyte.”
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Ɛ bonyii bodvu tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Bese baa kɛŋkɛ ŋwa' wvù ja Judea ɛkumɛ wo kɛ, ɛ wee mvu boom bo bwee wesebeene le bò nɛn'yi jó too jan baa eshomse wo kɛnɛɛ ejeme fiɛɛ fì befe ɛkumɛ wo kɛ.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Geenɛn, ɛ bese nu ke ekooŋke keeyuw wo ŋkpwawcɛ. Fì bese kee nu kɛ lɛ ŋgoo yin yì wo nu jó nu ɛ bonyii bɛmte kɛ lo yí mondvuum monciim.”
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Ɛ bó mum gɛɛ diuu dì bó nu ke eto ɛ́ Baul ejeme ɛ̂ bó. Ɛ ɛ̀ ke no nu ɛbvubwɛ, ɛ bonyii nteen tase fô wvú to cee, ɛ wvú kɛw fontaŋɛntaŋ gɛn buy fokiɛguu, nyɛyte fiɛɛ ficii ɛ̂ bó, fewci ɛkumɛ bvunfon bvu Nyo' le. Ɛ wvú bvuu no jemyi duŋci mwɛɛm mvù nu ɛ̂ Ŋwa' bonci bo Muses e bô ɛ̂ Boŋwa' bo bonyii bo ntum Nyo' le ɛkumɛ Jisos, momte keege ɛ́ bó ebee lɛ fiɛɛ fì wen jemyi nu kecɛɛy.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Ɛ bonyii bomew bee fiɛɛ fì wvú to jemyi le, ɛ bomew faŋɛ yaa bee kɛ.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Ɛ bó nɛ bvuŋ ɛbonɛbon mum no buci no Baul laŋ diɛw lɛ, “Fiɛɛ fì Keyoy ke Yuule to jemyɛɛ ɛ̂ bo'icee bonɛn diuw wee ntum Nyo' wvù Yɛsaya le nu naa kecɛɛy.
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 Kí to nu ɛ jeme lɛ,
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Ɛ fí nu nonɛn njefo mvuntelem mvu bonyii bodvu le
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 Ɛ Baul mum mɛse lɛ, “Ben ekeè lɛ bó nu ɛ tum wase bonyii bô saaka wvun wvu ɛkumɛ no Nyo' boysee bonyii fô bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu le, ɛ bó nu eyuw.”
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 [No wvú jeme nonɛn, ɛ Bojuu bodvu mum nɛ no buci, beeke mbew yî jeme wvudvu le ɛ ɛ̀ yaa nu wvu wɛɛ kɛ.]
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Ɛ Baul no cee kɛ yew yì wvú to laake lo le yî bilum e bifɛɛ, fiisene bonyii bocii bò to too ɛ̂ wvú le.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Ɛ wvú no fewci ɛkumɛ bvunfon bvu Nyo' le, bvuu yɛɛyi bonyii ɛkumɛ Tata Jisos Klistu, jemyi yaa fane kɛ, ɛ wee yaa jewsee wvú kɛ.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.