Atos 28

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 No bese to fɛsɛɛ ɛŋkpwaante yuleyule nonɛn, mum yuw lɛ bó teŋe bvudvuu bvudvu lɛ Malta, ɛ ɛ̀ to nu woŋ ɛ̂ joo ɛntelɛŋ.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Ɛ bonyii bo woŋ wvudvu le duŋcɛ keŋkoŋɛn fô bese le ɛ ɛ̀ yaa nu ke wɛɛ kɛ, fiisɛn bese, fwɛɛ ŋguy ɛ bese no yosene, njefo jaŋ to nu ɛ kɛw wase no too ɛ kenton gule.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Ɛ Baul ke baancɛ ŋgay, gɛn lɛ wen efwɛɛ, ɛ kefe to nu ɛ̂ ŋgay yidvu le, ɛ ŋguy yvuwsɛ ge ɛ kí mum buy, lum kebo kew no njɛɛŋkene yî dvú le.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Ɛ bonyii bo woŋ wvudvu le dioo yɛn no kí njɛɛŋkene yî kebo kew e, mum no jemyi ɛbonɛbon lɛ, “Wee wvun ke nu ɛ yu wase wee. Wvú be ɛ boy ɛ̂ joo, geenɛn lon nu ɛ koo wvú ɛ wvú nu ekpwe.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Geenɛn, ɛ Baul yɛwse kɛ lo kefe kedvu ɛ kí gbwe ɛ̂ ŋguy e, ɛ fiɛɛ faŋɛ yaa ge wvú kɛ.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Ɛ bonyii bodvu mum no cɛyte, kpwaake lɛ ye Baul nu ekɛw ebene, kɛnɛɛ lɛ wvú nu enɛ esɛsɛ egbwe ekpwe. Ɛ bó ke cɛy nɛn cɛy ŋkuuŋ, ke dioo yɛn ɛ fiɛɛ baa ge wvú, ɛ bó mum kumɛn ŋkpwawcɛ wvubo nɛ wase no duu lɛ, “Wee wvun nu nyo' mvu.”
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Wee sa' wvu jó to kɛŋke ŋɛɛ ye kɛ nceencee mbew fô bese to nu le. Diee di wee wvudvu le to nu Bublius. Ɛ wvú fiisɛn bese, ɛ bee bó ce ɛdiuw ɛta ɛ wvú taale fô bese le ntay.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Ɛ fí kooy lɛ icee Bublius to jiime cɛmte bô ken'ya' noo ntoombun. Ɛ Baul mum gɛn fô wvú to jiime, bunle, gɛɛ can yî ye le, fɛ wvú.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 No fí to kooyɛɛ nonɛn, ɛ bonyii bo woŋ wvudvu le bocii bò to kɛŋke bincɛm mum no too ɛ Baul fɛle tɛn bó.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Ɛ bó mum no nyaa bese bô mwɛɛm nteen. Ɛ bese ke dioo nɛn'yi jó, ɛ bó bvuu to bô mwɛɛm mvunciim mvù bese to shieele gɛɛ ɛ̂ ŋguw e.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Ɛ bese ley ɛ̂ ŋguw e no gɛne ɛ bó ɛ ce wase Malta woŋ wvu ɛ̂ joo ɛntelɛŋ wvudvu le kee tɛ. Ŋguw wvudvu to nu wvu Alɛksandia ɛ bó teŋe lɛ Bonyo' bo Ɛmam e, ɛ wvú to nu woŋ wvudvu le cɛyte lɛ kefew ke nffum wvù tɛmyi le efey.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Ɛ bese ke gɛn buy diuw joo wvu ɛ̂ kelaante kè Silakus e, ce jó ɛdiuw ɛta,
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 ke nɛ jó, gɛn fɛse diuw joo wvu ɛ̂ kelaante kè Lɛgium e ce jó. Ɛ ɛkfuŋ buy yuu, ɛ fwefwe kɛw no bene je ɛkuɛku, ɛ bese mum no gɛne, ɛ ɛ̀ ke no nu ɛdiuw ɛfaa, ɛ bese fɛse diuw joo wvù Butioli le.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 No bese fɛse jó, yɛn bonyii bo mbee le bo jó le, ɛ bó lɛkɛ lɛ bese egɛn kɛ lɛ ɛ́ bee bó ece ɛdiuw ɛsooshwiy. Ɛ bee bó ke ce, ɛ bese sɛ ke gɛn fɛse Lum.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 No bese to gɛne, ɛ bonyii bo mbee le bo Lum ke dioo yuw lɛ bese too lo, ɛ bó buy no lɛne too lɛ bee bó etasɛn. Ɛ bó to naa buy fô Way wvu Abiyus e, bô fô Yéw Bonyii bo Ghane le yi Shɛ le. Ɛ Baul yɛn bó le, ɛ fitele fiew lɛɛtɛn, ɛ wvú nya keyoone ɛ̂ Nyo'.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Ɛ bese ke fɛse Lum, ɛ bó cinɛ Baul e ɛ wvú no cee fiew wvú ɛmbeŋ, ɛ wee nci cɛyte wvú.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Ɛ ɛdiuw ke fey ɛta, ɛ Baul tee bikuu bi Bojuu le bi jó. Ɛ bí to, ɛ wvú gay ɛ̂ bí lɛ, “Boom bo bwɛɛm e, me nu yî ncaw e nɛn ɛ bó to koo me Jɛlusalɛm, nya can bonyii bo Lum e ɛ me mbaa ncim njay naa lo fiɛɛ bô bonyii bosɛɛbeene kɛnɛɛ nce bo'icee bosɛɛbeene mvu kɛ.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ɛ bonyii bo Lum bodvu ke dioo tasse nsaw wɛm, faŋɛ yaa yɛn fiɛɛ fì ɛ̀ nulo ɛ́ bó eyu me yî dvú le kɛ. Ɛ bó mum no gomte keecinɛ me le,
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 geenɛn, ɛ Bojuu ma lo. Ɛ me mum no ŋkɛŋke keenlɛkɛ lɛ nsaw wɛm egɛn fwe fô Nfon wvu Lum e. Ɛ kɛ me nto ŋgee nonɛn, lɛ me ŋkɛŋke fiɛɛ keentey yî bonyii bem e kɛ.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Ɛ̀ nɛɛ fiɛɛ fì ge me ɛ nsɛ ntee ben lɛ beene ejeme. Me nu yî boncaw ban e nɛn ɛ ɛ̀ nu nje wee wvù beene bonyii bo Islael se cɛyte.”
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Ɛ bonyii bodvu tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Bese baa kɛŋkɛ ŋwa' wvù ja Judea ɛkumɛ wo kɛ, ɛ wee mvu boom bo bwee wesebeene le bò nɛn'yi jó too jan baa eshomse wo kɛnɛɛ ejeme fiɛɛ fì befe ɛkumɛ wo kɛ.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Geenɛn, ɛ bese nu ke ekooŋke keeyuw wo ŋkpwawcɛ. Fì bese kee nu kɛ lɛ ŋgoo yin yì wo nu jó nu ɛ bonyii bɛmte kɛ lo yí mondvuum monciim.”
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Ɛ bó mum gɛɛ diuu dì bó nu ke eto ɛ́ Baul ejeme ɛ̂ bó. Ɛ ɛ̀ ke no nu ɛbvubwɛ, ɛ bonyii nteen tase fô wvú to cee, ɛ wvú kɛw fontaŋɛntaŋ gɛn buy fokiɛguu, nyɛyte fiɛɛ ficii ɛ̂ bó, fewci ɛkumɛ bvunfon bvu Nyo' le. Ɛ wvú bvuu no jemyi duŋci mwɛɛm mvù nu ɛ̂ Ŋwa' bonci bo Muses e bô ɛ̂ Boŋwa' bo bonyii bo ntum Nyo' le ɛkumɛ Jisos, momte keege ɛ́ bó ebee lɛ fiɛɛ fì wen jemyi nu kecɛɛy.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Ɛ bonyii bomew bee fiɛɛ fì wvú to jemyi le, ɛ bomew faŋɛ yaa bee kɛ.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Ɛ bó nɛ bvuŋ ɛbonɛbon mum no buci no Baul laŋ diɛw lɛ, “Fiɛɛ fì Keyoy ke Yuule to jemyɛɛ ɛ̂ bo'icee bonɛn diuw wee ntum Nyo' wvù Yɛsaya le nu naa kecɛɛy.
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 Kí to nu ɛ jeme lɛ,
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Ɛ fí nu nonɛn njefo mvuntelem mvu bonyii bodvu le
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Ɛ Baul mum mɛse lɛ, “Ben ekeè lɛ bó nu ɛ tum wase bonyii bô saaka wvun wvu ɛkumɛ no Nyo' boysee bonyii fô bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu le, ɛ bó nu eyuw.”
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 [No wvú jeme nonɛn, ɛ Bojuu bodvu mum nɛ no buci, beeke mbew yî jeme wvudvu le ɛ ɛ̀ yaa nu wvu wɛɛ kɛ.]
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Ɛ Baul no cee kɛ yew yì wvú to laake lo le yî bilum e bifɛɛ, fiisene bonyii bocii bò to too ɛ̂ wvú le.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Ɛ wvú no fewci ɛkumɛ bvunfon bvu Nyo' le, bvuu yɛɛyi bonyii ɛkumɛ Tata Jisos Klistu, jemyi yaa fane kɛ, ɛ wee yaa jewsee wvú kɛ.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.