Atos 28

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 No bese to fɛsɛɛ ɛŋkpwaante yuleyule nonɛn, mum yuw lɛ bó teŋe bvudvuu bvudvu lɛ Malta, ɛ ɛ̀ to nu woŋ ɛ̂ joo ɛntelɛŋ.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Ɛ bonyii bo woŋ wvudvu le duŋcɛ keŋkoŋɛn fô bese le ɛ ɛ̀ yaa nu ke wɛɛ kɛ, fiisɛn bese, fwɛɛ ŋguy ɛ bese no yosene, njefo jaŋ to nu ɛ kɛw wase no too ɛ kenton gule.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Ɛ Baul ke baancɛ ŋgay, gɛn lɛ wen efwɛɛ, ɛ kefe to nu ɛ̂ ŋgay yidvu le, ɛ ŋguy yvuwsɛ ge ɛ kí mum buy, lum kebo kew no njɛɛŋkene yî dvú le.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Ɛ bonyii bo woŋ wvudvu le dioo yɛn no kí njɛɛŋkene yî kebo kew e, mum no jemyi ɛbonɛbon lɛ, “Wee wvun ke nu ɛ yu wase wee. Wvú be ɛ boy ɛ̂ joo, geenɛn lon nu ɛ koo wvú ɛ wvú nu ekpwe.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Geenɛn, ɛ Baul yɛwse kɛ lo kefe kedvu ɛ kí gbwe ɛ̂ ŋguy e, ɛ fiɛɛ faŋɛ yaa ge wvú kɛ.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Ɛ bonyii bodvu mum no cɛyte, kpwaake lɛ ye Baul nu ekɛw ebene, kɛnɛɛ lɛ wvú nu enɛ esɛsɛ egbwe ekpwe. Ɛ bó ke cɛy nɛn cɛy ŋkuuŋ, ke dioo yɛn ɛ fiɛɛ baa ge wvú, ɛ bó mum kumɛn ŋkpwawcɛ wvubo nɛ wase no duu lɛ, “Wee wvun nu nyo' mvu.”
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Wee sa' wvu jó to kɛŋke ŋɛɛ ye kɛ nceencee mbew fô bese to nu le. Diee di wee wvudvu le to nu Bublius. Ɛ wvú fiisɛn bese, ɛ bee bó ce ɛdiuw ɛta ɛ wvú taale fô bese le ntay.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Ɛ fí kooy lɛ icee Bublius to jiime cɛmte bô ken'ya' noo ntoombun. Ɛ Baul mum gɛn fô wvú to jiime, bunle, gɛɛ can yî ye le, fɛ wvú.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 No fí to kooyɛɛ nonɛn, ɛ bonyii bo woŋ wvudvu le bocii bò to kɛŋke bincɛm mum no too ɛ Baul fɛle tɛn bó.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Ɛ bó mum no nyaa bese bô mwɛɛm nteen. Ɛ bese ke dioo nɛn'yi jó, ɛ bó bvuu to bô mwɛɛm mvunciim mvù bese to shieele gɛɛ ɛ̂ ŋguw e.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Ɛ bese ley ɛ̂ ŋguw e no gɛne ɛ bó ɛ ce wase Malta woŋ wvu ɛ̂ joo ɛntelɛŋ wvudvu le kee tɛ. Ŋguw wvudvu to nu wvu Alɛksandia ɛ bó teŋe lɛ Bonyo' bo Ɛmam e, ɛ wvú to nu woŋ wvudvu le cɛyte lɛ kefew ke nffum wvù tɛmyi le efey.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Ɛ bese ke gɛn buy diuw joo wvu ɛ̂ kelaante kè Silakus e, ce jó ɛdiuw ɛta,
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 ke nɛ jó, gɛn fɛse diuw joo wvu ɛ̂ kelaante kè Lɛgium e ce jó. Ɛ ɛkfuŋ buy yuu, ɛ fwefwe kɛw no bene je ɛkuɛku, ɛ bese mum no gɛne, ɛ ɛ̀ ke no nu ɛdiuw ɛfaa, ɛ bese fɛse diuw joo wvù Butioli le.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 No bese fɛse jó, yɛn bonyii bo mbee le bo jó le, ɛ bó lɛkɛ lɛ bese egɛn kɛ lɛ ɛ́ bee bó ece ɛdiuw ɛsooshwiy. Ɛ bee bó ke ce, ɛ bese sɛ ke gɛn fɛse Lum.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 No bese to gɛne, ɛ bonyii bo mbee le bo Lum ke dioo yuw lɛ bese too lo, ɛ bó buy no lɛne too lɛ bee bó etasɛn. Ɛ bó to naa buy fô Way wvu Abiyus e, bô fô Yéw Bonyii bo Ghane le yi Shɛ le. Ɛ Baul yɛn bó le, ɛ fitele fiew lɛɛtɛn, ɛ wvú nya keyoone ɛ̂ Nyo'.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Ɛ bese ke fɛse Lum, ɛ bó cinɛ Baul e ɛ wvú no cee fiew wvú ɛmbeŋ, ɛ wee nci cɛyte wvú.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Ɛ ɛdiuw ke fey ɛta, ɛ Baul tee bikuu bi Bojuu le bi jó. Ɛ bí to, ɛ wvú gay ɛ̂ bí lɛ, “Boom bo bwɛɛm e, me nu yî ncaw e nɛn ɛ bó to koo me Jɛlusalɛm, nya can bonyii bo Lum e ɛ me mbaa ncim njay naa lo fiɛɛ bô bonyii bosɛɛbeene kɛnɛɛ nce bo'icee bosɛɛbeene mvu kɛ.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ɛ bonyii bo Lum bodvu ke dioo tasse nsaw wɛm, faŋɛ yaa yɛn fiɛɛ fì ɛ̀ nulo ɛ́ bó eyu me yî dvú le kɛ. Ɛ bó mum no gomte keecinɛ me le,
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 geenɛn, ɛ Bojuu ma lo. Ɛ me mum no ŋkɛŋke keenlɛkɛ lɛ nsaw wɛm egɛn fwe fô Nfon wvu Lum e. Ɛ kɛ me nto ŋgee nonɛn, lɛ me ŋkɛŋke fiɛɛ keentey yî bonyii bem e kɛ.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Ɛ̀ nɛɛ fiɛɛ fì ge me ɛ nsɛ ntee ben lɛ beene ejeme. Me nu yî boncaw ban e nɛn ɛ ɛ̀ nu nje wee wvù beene bonyii bo Islael se cɛyte.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Ɛ bonyii bodvu tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Bese baa kɛŋkɛ ŋwa' wvù ja Judea ɛkumɛ wo kɛ, ɛ wee mvu boom bo bwee wesebeene le bò nɛn'yi jó too jan baa eshomse wo kɛnɛɛ ejeme fiɛɛ fì befe ɛkumɛ wo kɛ.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Geenɛn, ɛ bese nu ke ekooŋke keeyuw wo ŋkpwawcɛ. Fì bese kee nu kɛ lɛ ŋgoo yin yì wo nu jó nu ɛ bonyii bɛmte kɛ lo yí mondvuum monciim.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Ɛ bó mum gɛɛ diuu dì bó nu ke eto ɛ́ Baul ejeme ɛ̂ bó. Ɛ ɛ̀ ke no nu ɛbvubwɛ, ɛ bonyii nteen tase fô wvú to cee, ɛ wvú kɛw fontaŋɛntaŋ gɛn buy fokiɛguu, nyɛyte fiɛɛ ficii ɛ̂ bó, fewci ɛkumɛ bvunfon bvu Nyo' le. Ɛ wvú bvuu no jemyi duŋci mwɛɛm mvù nu ɛ̂ Ŋwa' bonci bo Muses e bô ɛ̂ Boŋwa' bo bonyii bo ntum Nyo' le ɛkumɛ Jisos, momte keege ɛ́ bó ebee lɛ fiɛɛ fì wen jemyi nu kecɛɛy.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Ɛ bonyii bomew bee fiɛɛ fì wvú to jemyi le, ɛ bomew faŋɛ yaa bee kɛ.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Ɛ bó nɛ bvuŋ ɛbonɛbon mum no buci no Baul laŋ diɛw lɛ, “Fiɛɛ fì Keyoy ke Yuule to jemyɛɛ ɛ̂ bo'icee bonɛn diuw wee ntum Nyo' wvù Yɛsaya le nu naa kecɛɛy.
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Kí to nu ɛ jeme lɛ,
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Ɛ fí nu nonɛn njefo mvuntelem mvu bonyii bodvu le
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Ɛ Baul mum mɛse lɛ, “Ben ekeè lɛ bó nu ɛ tum wase bonyii bô saaka wvun wvu ɛkumɛ no Nyo' boysee bonyii fô bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu le, ɛ bó nu eyuw.”
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 [No wvú jeme nonɛn, ɛ Bojuu bodvu mum nɛ no buci, beeke mbew yî jeme wvudvu le ɛ ɛ̀ yaa nu wvu wɛɛ kɛ.]
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Ɛ Baul no cee kɛ yew yì wvú to laake lo le yî bilum e bifɛɛ, fiisene bonyii bocii bò to too ɛ̂ wvú le.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Ɛ wvú no fewci ɛkumɛ bvunfon bvu Nyo' le, bvuu yɛɛyi bonyii ɛkumɛ Tata Jisos Klistu, jemyi yaa fane kɛ, ɛ wee yaa jewsee wvú kɛ.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.