Atos 26
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NAA
1 Ɛ Nfon Aglifa mum gay ɛ̂ Baul lɛ, “Ɛ̀ nu bvudvuu bvuw keseen keejeme bô diuw wo.” Ɛ Baul mum cake kebo we, kɛw keetaŋe diuw we, gay lɛ,
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: — Você está autorizado a falar em sua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 “Nyaa', me n'yɛne lɛ keshi kem nu ɛ joŋ lɛ baay keenleem etaŋe diuw wɛm fwe dvu bó ɛbɛn yî mwɛɛm mvunciim mvù Bojuu teytey yî yɛm e.
2 — Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na presença do senhor, poder produzir a minha defesa de todas as acusações que os judeus fazem contra mim,
3 Me njemyi lɛ nɛn, njefo bó looci lɛ kee nce woŋ Bojuu noo bombew bò bó ké no kɛŋke. Nonɛn, me ɛ no nlɛke lɛ bó eyekɛ kɛ lɛ nyɛkeey eyuw fiɛɛ fì me nu enjeme.
3 especialmente porque o senhor é versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus. Por isso, peço que o senhor me ouça com paciência.
4 Bojuu bocii kee nce wɛm ɛ kɛw naa ɛ me mbɛɛ lo. Bó kee no me nto ncee woŋ wese le noo Jɛlusalɛm.
4 — Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Ɛ bó kee naa ntay lɛ ɛ kɛw lo ncejole nu ɛ me nu wee ŋgoo Bofalasii ɛ ɛ̀ nu ŋgoo yì looci tɛmyi yî fiɛɛ fi Nyo' le fele yimi yicii. Fin nu fiɛɛ ɛ ɛ̀ nu lɛ bó kooŋke keejeme, ɛ́ bó ebee lɛ ɛ̀ nu kecɛɛy.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque, na condição de fariseu, vivi conforme o partido mais rigoroso da nossa religião.
6 Me ɛ no nleeme lɛ fɛn keseen yî nsaw e njefo me ntaale fwe, ŋkee ŋkawma wvù Nyo' to kawɛɛ bo'icee bosɛse dvú.
6 E agora estou sendo julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus aos nossos pais,
7 Ŋkawma wvun nu lɛ wvù dikfuu disɛse di yuufe ncow difɛɛ cɛyte no bó bunlee Nyo' shiee le ɛntaŋ bô ɛmvunsheeŋ. Nyaa', ɛ̀ nu lɛ nje ŋkawma wvudvu wvun wvù Bojuu kɛŋke lɛ nsaw dvú bee bó.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente, noite e dia, almejam alcançar. É por causa dessa esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Me ɛ no mbiite ɛ̂ bó noo ɛ̂ bonyii bocii lɛ laa ɛ̀ ge la wvù ben yɛne ɛ fí tɛmyi keebee lɛ ɛ̀ nulo ɛ́ Nyo' ebvuse wee yî kpwe le lɛ?
8 Por que se julga incrível entre vocês que Deus ressuscite os mortos?
9 Me kebɛɛ nto ŋkpwawci naa lɛ me ŋkɛŋke keeŋge fiɛɛ ficii keenfiwsɛ diee di Jisos wvu Nasalɛt e.
9 — Na verdade, eu pensava que devia fazer muitas coisas contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Ɛ fifin nu naa fiɛɛ fì me nto ŋgeɛ Jɛlusalɛm. Me nto nu ɛ nfi mvuŋgay ɛ̂ bocee ncese bo baay baay ŋkooyɛ bonyii bò ɛ̀ nu bo Nyo' le nteen, nfen yew ncaw e. Kɛ ɛ̀ to mɛy kɛ fin kɛ. Bó to ké dioo nu lɛ bó nu eyuwyɛ bó, ɛ me tɛn ntom.
10 e foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos na prisão; e, quando os condenavam à morte, eu dava o meu voto contra eles.
11 Me nto nyaa ŋgɛw ɛ̂ bó ɛfonɛfon yéw bunle le yicii, ŋkane lɛ bó ejemyi díɛw yì befe ɛkumɛ wee wvù Jisos. Ɛ shém ffuuke me bô bó baay, ɛ me mbone bikaa ɛ̂ bó ɛjim, ŋgɛne mbuyte bilaante bi bitum bimew e.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, eu os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 Ɛ me ŋke mum nɛ no ŋgɛne Damaskus, ɛ bocee ncese bo baay baay ɛ saŋ ŋwa', ɛ nya me mvuŋgay.
12 — Com isto em mente, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Nyaa', ɛ me ndioo ŋgɛne ɛ ɛ̀ nu lɛ ɛmvunsheeŋ ɛntelɛŋ, ɛ me nɛ n'yɛn ɛ n'yuu mvu nɛ law fowe baa fele diuu, shii to yî bee bonyii bò bee bó to lɛne le.
13 Ao meio-dia, ó rei, enquanto eu seguia pelo caminho, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Ɛ bese bocii nɛ gbwekɛn fokuse, ɛ me n'yuw ɛ diɛw bife ɛ̂ me ɛ̂ díɛw Ibulu le lɛ, ‘Saul, Saul, wo bone bikaa ɛ̂ me ɛjim nɛn nje la? Wo gee nɛn, kfune ɛ ɛ̀ nu ye yo, diɛwɛ na' lemme fô wvú bone ye yî kembaŋ ke ice le.’
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: “Saulo, Saulo, por que você me persegue? É duro para você ficar dando coices contra os aguilhões!”
15 Ɛ me mbife lɛ, ‘Ɛ̀ nu wo wvù yɛɛ Tata?’ Ɛ wvú tfuse lɛ, ‘Ɛ̀ nu me wvù Jisos, ɛ ɛ̀ nu me wvù wo bone bikaa ɛjim jodvu.
15 Então eu perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que o Senhor respondeu: “Eu sou Jesus, a quem você persegue.
16 Ja leem we. Fiɛɛ fì ge me ɛ mbuynɛn fô wo le nu lɛ me embaa wo wee wɛm lemme le, ɛ́ wo efewcì mwɛɛm mvù wo yɛn ɛbɛn bô mvù me mbɛɛ ŋke enduŋcɛ ɛ̂ wo le.
16 Mas levante-se e fique em pé. Eu apareci a você para constituí-lo ministro e testemunha, tanto das coisas em que você me viu como daquelas pelas quais ainda lhe aparecerei.
17 Me nu ŋke enfi wo can Bojuu noo bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu le, ɛ ɛ̀ nu bó bò me nu entum wo fô bó le.
17 Vou livrar você do seu próprio povo e dos gentios, para os quais eu o envio,
18 Wo nu ke egɛn eyene ɛjisɛ ɛbo, ebvuse bó ɛ̂ ɛjiwɛ le, eleke bó ɛ̂ n'yuu le, ɛ́ bó ebuy can Satan e, enu bô bo Nyo', ɛ́ bó elese fitele yî yɛm e, ɛ́ Nyo' elɛɛshɛ bibefɛ bibole. Ɛ́ bó ke emum ekɛŋkɛ keleŋ fô bvudvuu bvù bonyii bò wvú nu ɛ ge lɛ ɛ̀ nu naa bew e.’
18 para abrir os olhos deles e convertê-los das trevas para a luz e do poder de Satanás para Deus, a fim de que eles recebam remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.”
19 Nyaa', no fí to kooyɛɛ lɛ nonɛn, ɛ me mum ŋge kɛ lɛ no wvú jemyɛɛ ɛ̂ me fowe.
19 — Assim, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Ɛ me mum n'yaw ŋkɛw no nfewci Damaskus, nsɛ ŋke ŋgɛn Jɛlusalɛm. Ɛ me no ŋghane woŋ wvù Judea le tfuu noo bitum e bicii bì yaa nu kɛ bi Bojuu le, nfewci ɛ̂ bó lɛ bó ekumɛn mvuntelem mvubole, etu bô bo Nyo', egeè ɛ ɛ̀ nu mwɛɛm mvù duŋci lɛ bó nu ɛ kumɛn wase.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Ɛ̀ nɛɛ lɛ fiɛɛ fì to geɛ ɛ́ Bojuu sɛ koo me yew ncese le egomte keeyu.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, quando eu estava no templo, e tentaram me matar.
22 Geenɛn, Nyo' ɛ se ɛ no fii me ɛ to ɛ buy ɛbɛn e. Me ɛ mum ɛ no nleeme fɛn nfewci tɛn ɛ̂ bonyii bo baay baay noo bo caan caan. Ɛ fiɛɛ fì me nfewci nu kɛ fí fì Muses bô bonyii bo ntum Nyo' le to teete lɛ fí nu ke ekooy.
22 Mas, com a ajuda de Deus, permaneço até o dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, a não ser o que os profetas e Moisés disseram que ia acontecer,
23 Bó to gayte lɛ Mboyse wvù Nyo' to kawɛɛ kɛŋke keeke eyɛn ŋgɛw, enu wee wvu fwe keebuy yî kpwe le, eduŋcɛ n'yuu ɛ̂ Bojuu noo bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu.”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao seu próprio povo e aos gentios.
24 No Baul to taŋyi kɛ diuw we gɛne, ɛ Fɛstus nɛ kay lo wvú gay lɛ, “Baul wo jewte wase lo. N'yɛɛyi wo wvu baay nu ɛ ge wase wo ɛ nɛ ɛ no jewte lo.”
24 Quando Paulo estava dizendo estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu, gritando: — Você está louco, Paulo! Ficou louco de tanto estudar!
25 Ɛ Baul tfuse ɛ̂ Fɛstus lɛ, “Kɛ me n'yaa njewte kɛ wee wvu baay. Fiɛɛ fì me njemyi nu kecɛɛy, ɛ me njemyi bô bvufee bwem fó.
25 Paulo, porém, respondeu: — Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Me njemyi ɛ̂ Nfon ɛndan nɛn, njefo bó kee mwɛɛm mvun ɛ kɛ mvú to kooyi ɛ̂ kenyilɛ le kɛ, ɛ kɛ fimew yaa nu dvú fì bó nu sɛ bó kee lo kɛ.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta, pois nada se passou em algum lugar escondido.
27 Nyaa', bó nu ɛ bee kɛ fiɛɛ fì Boŋwa' bo bonyii bo ntum Nyo' le jemyi lɛ? Me ŋkee lɛ bó nu lɛ ɛ bee.”
27 — Por isso, pergunto: Rei Agripa, o senhor acredita nos profetas? Eu sei que o senhor acredita.
28 Ɛ Nfon Aglifa bife ɛ̂ Baul lɛ, “Wo kpwaake lɛ ɛ̀ nulo ɛ́ wo ebaŋke me ɛ́ me entu wee Klistu kɛ yî kefew e caan nɛn e?”
28 Então Agripa se dirigiu a Paulo e disse: — Por pouco você me convence a me tornar cristão.
29 Ɛ Baul tfuse lɛ, “Kɛnɛɛ kí nu caan, kɛnɛɛ kí nu baay, tu bunle yɛm fô Nyo' le nu kɛ lɛ fo emɛy kɛ wo kɛ. Wee tfuu wvù nu fɛn ɛbɛn yuuke no me njemyi ebaŋke tɛn enu diɛwɛ me le, geenɛn, efufe kɛ ɛ ɛ̀ nu boncaw ban.”
29 Paulo respondeu: — Peço a Deus que faça com que, por pouco ou por muito, não apenas o senhor, ó rei, mas todos os que hoje me ouvem venham a ser alguém como eu, mas sem estas correntes.
30 Ɛ Nfon nɛ ja we, ɛ wee sa' bô Bɛnis noo bonyii bò bô bó to shilɛɛ bi.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles.
31 Ɛ bó buy, no jemyi ɛbonɛbon lɛ, “Wee wvun baa ge fiɛɛ fì bó eyu lo wvú kɛnɛɛ elese wvú yew ncaw e kɛ.”
31 E, ao saírem, falavam uns com os outros, dizendo: — Este homem não fez nada passível de morte ou de prisão.
32 Ɛ Nfon Aglifa gay ɛ̂ Fɛstus lɛ, “Ɛ́ ɛ̀ be baa nu lɛ wee wvun nu ɛ lɛkɛ wase lɛ nsaw we egɛn fô Nfon wvu Lum e, tu bó be ɛ cinɛ wvú le.”
32 Então Agripa se dirigiu a Festo e disse: — Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.