Atos 25
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NAA
1 Ɛ ɛ̀ ke dioo nu ɛdiuw ɛta no Fɛstus kɛwɛɛ keesaake keba ke woŋ e kè Judea, ɛ wvú nɛ Kaysalia ben Jɛlusalɛm.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Ɛ bocee ncese bo baay baay bô bikuu bi Bojuu le bi woŋ e mum to yɛn wvú le, jike nsaw wvù bó kɛŋke bô Baul ɛ̂ wvú ɛjise, no lɛke wvú lɛ,
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 wvú efi kɛ lɛ bowen, ege ɛ́ bó eciinse Baul ɛ́ wvú eto Jɛlusalɛm. Ɛ bó to gee nonɛn, ɛ bó ɛ seyse wase lɛ bó nu ke egbwe wvú ɛ̂ je, eyu.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Ɛ Fɛstus tfuse ɛ̂ bó lɛ, “Baul nu yew ncaw e Kaysalia, ɛ me kebɛɛ nu eŋkaase ntuu jó ɛdiuw ɛyan.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Bonyii bò kɛŋke mvuŋgay mvu sa' le bomew ebi me le Kaysalia, ejeme fiɛɛ fì wvú jay ɛ ɛ̀ nu jó ɛ ɛ̀ fɛn nu lɛ fiɛɛ nu dvú.”
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Ɛ Fɛstus ke ce bô bó gɛn buy kɛ diɛwɛ ɛdiuw nyaŋ kenɛɛ yuufe le, mum kase tu jim Kaysalia. Ɛ ɛkfuŋ buy yuu, ɛ wvú gɛn shii yew nsaw e, gay lɛ bó eto bô Baul.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 No Baul fɛse, ɛ Bojuu bò to nɛn'yɛɛ Jɛlusalɛm bow jó, mum leemɛn gem wvú, no teyte mwɛɛm yî ye le nteen ɛ fì wɛɛ yaa nu kɛ. Geenɛn, ɛ fiɛɛ yaa nu dvú fì bó nulo esee fì duŋci lɛ wvú nu ɛ ge fimew kɛ.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Ɛ Baul taŋe diuw we gay lɛ, “Me mbaa njay naa lo nci Bojuu, kɛnɛɛ wvu yew ncese, kɛnɛɛ wvu Nfon wvu Lum kɛ.”
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Geenɛn, ɛ Fɛstus no gomte lɛ wen ege ɛ́ Bojuu ekooŋke wen, mum bife ɛ̂ Baul lɛ, “Wo kooŋke keeben Jɛlusalɛm ɛ́ me kebɛɛ ensaw nsaw wo jó yî mwɛɛm mvun e?”
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Ɛ Baul tfuse lɛ, “Me nleeme wase fɛn ɛ̂ kebɛŋ ke nsaw e, ɛ ɛ̀ nu ke Nfon wvu Lum e. Ɛ ɛ̀ nu fɛn fò bó bee keesaw nsaw wɛm. Wo kebɛɛ kee naa ntay lɛ me mbaa njay fiɛɛ bee Bojuu kɛ.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Ɛ́ ɛ̀ fɛn nu lɛ me nu ɛ ŋgoy nci, ɛ njay fiɛɛ fì ɛ̀ nulo ɛ́ bó eyu lo me, me nsaa entune keeŋkpwe kɛ. Geenɛn, ɛ́ ɛ̀ nu lɛ mwɛɛm mvù bó teyte yî yɛm e nu mbiay, tu kɛ wee nu dvú wvù nulo enya me can Bojuu ban e kɛ. Me nu nlɛkɛ lɛ nsaw wɛm egɛn fwe fô Nfon wvu Lum e.”
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Ɛ Fɛstus yuw nonɛn, ɛ bô bonyii bew bò bô bó to saake bonsaw tfumtfum. Ɛ wvú mum gay ɛ̂ Baul lɛ, “No wo nu ɛ lɛkɛ wase lɛ nsaw wo nu egɛn fô Nfon wvu Lum e, tu wvú nu egɛn fó.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Ɛ ɛ̀ ke no nu kefew kemew e ɛjim jodvu, ɛ Nfon Aglifa bô Bɛnis laa ghane ɛ̂ Fɛstus e Kaysalia keegay wvú le.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Ɛ bó ke dioo nu wase jó yî ɛdiuw e nteen, ɛ Fɛstus nɛ be Nfon bô nsaw Baul gay lɛ, “Wee mvu nu fɛn wvù Fɛlew to cin'yɛɛ yew ncaw e,
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 ɛ me ŋke ndioo ŋgɛn Jɛlusalɛm, ɛ bocee ncese bo baay baay bô bonyii bò saake woŋ Bojuu jike nsaw we ɛ̂ me ɛjise lɛ me eŋgay lɛ wvú nu ɛ gbwe nsaw.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Ɛ me ŋgay ɛ̂ bó lɛ, kɛ nce bonyii bo Lum nu ɛ bee lɛ bó esumtɛn lɛ wee nu ɛ gbwe nsaw sɛ bó nu ɛ nya wase je wee wvudvu ɛ leem ɛ̂ kebɛŋ ke nsaw e fwe dvu bonyii bò bô bó kɛŋke nsaw ɛ taŋe diuw we yî mwɛɛm mvù bó teyte yî ye le kɛ.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Ɛ bó ke dioo to fɛn, ɛ me ŋfaŋɛ n'yaa moocɛ lo kɛ. Ɛ ɛkfuŋ buy yuu, ɛ me ŋgɛn nshii yew nsaw e ŋgay ɛ bó to bô wee wvudvu.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Ɛ bonyii bò bô bó to kɛŋke nsaw ke dioo leem we, faŋɛ yaa duŋcɛ jay wvù me nto ŋkpwaake lɛ ɛ̀ nulo ɛ́ bó esee yî ye le kɛ.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Ɛ bó kaa no jemyi ɛ ɛ̀ nu mwɛɛm mvu mbew e yî ye le ɛkumɛ je yì bó bunlee Nyo' jó, noo ɛkumɛ wee mvu wvú bó teŋe lɛ Jisos ɛ wvú to kpwe wase, geenɛn ɛ Baul leeme kɛ lɛ wvú nu dvú.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 No me nto mbaa ŋkiɛɛ no ɛ̀ nulo ɛ́ me enley ɛnte jo mwɛɛm mvun, ɛ me mum mbife ɛ̂ Baul laa wvú kooŋke keeben Jɛlusalɛm ɛ́ bó esaw nsaw we jó ɛkumɛ mwɛɛm mvun ɛ.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Ɛ wvú tfuse lɛ wen nu emɛy yew ncaw e, ɛ́ ke esumtɛn Nfon wvu Lum nsaw wen. Ɛ me mum ŋgay lɛ bó egɛɛ wvú yew, ecɛytè egɛn ebuy no me ŋke enciinse wvú ɛ̂ Nfon wvu Lum.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Ɛ Aglifa yekɛ nɛn, gay ɛ̂ Fɛstus lɛ, “Me kebɛɛ ŋkooŋke keen'yuw mwɛɛm mvun diuw wee wvudvu le.” Ɛ Fɛstus tfuse lɛ, “Wo nu ebuy eyuw ntfuu.”
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Ɛ ɛkfuŋ buy yuu, ɛ Aglifa bô Bɛnis no lɛne too bô bvuwee bvu baay. Ɛ bô bocee bikuu bi bonyii bo nci le noo bonyii bo baay baay bo ɛlaante, lɛn to ley ŋgay. Ɛ Fɛstus mum gay ɛ bó to bô Baul.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 No bó toɛ bô wvú, ɛ Fɛstus gay lɛ, “Nfon Aglifa bô bonyii bocii bò nu fɛn, ben eyɛn wee wvun. Ɛ̀ nu wee wvù Bojuu bocii too nyɛɛyi me jan noo Jɛlusalɛm ɛkumɛ wvú, wamte, gayte lɛ kɛ ɛ̀ nu wee wvù enu dvú kɛ.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Ɛ me mbaa n'yɛn lɛ wvú nu ɛ ge fiɛɛ fì bó eyu wvú kɛ. No wvú se lɛkɛɛ wase lɛ nsaw we egɛn fwe ɛ ɛ̀ nu fô Nfon wvu Lum e, me ɛ mum ɛ n'yɛn lɛ me nu enciinse wvú fô wvú le.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Geenɛn, kɛ me n'yaa nlooci ŋkee fiɛɛ fì ɛ̀ nulo ɛ́ me ensaŋ fô Nfon wvù cee ɛkolɛ wɛm e ɛkumɛ wvú kɛ. Nonɛn, me ɛ mum ɛ nleke wvú ɛ̂ ben ɛjise keseen ɛfey mvunciim ɛ̂ wo Nfon Aglifa ɛjise, lɛ ben etasse nsaw we, wvu lɛ me eŋkɛŋkɛ fiɛɛ fì ɛ̀ nulo ɛ́ me ensaŋ.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Me n'yɛne lɛ fí baa nu lɛŋ lɛ me enciinse wee ncaw fô Nfon e sɛ me nu ɛ nduŋcɛ fiɛɛ fì bó gayte lɛ wvú nu ɛ jay e kɛ.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.