Atos 24
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ACF
1 Ɛ ɛdiuw ke buy ɛtin, ɛ Ananias wvù ɛkolɛ ke bocee ncese le, bô bonyii bomew bò saake woŋ, noo Tɛtulus wvù to nu ɛ wvú ɛ loocɛ ɛ yɛɛyi nci, bow gɛn Kaysalia. Ɛ bó mum gɛn yɛn Fɛlew wvù wee sa' le, jike nsaw wvubo wvu ɛkumɛ Baul fwe dvu wvú.
1 E, cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias desceu com os anciãos, e um certo Tértulo, orador, os quais compareceram perante o presidente contra Paulo.
2 Ɛ bó tee Baul, ɛ Tɛtulus mum kɛw keeteyte mwɛɛm yî ye le, gay ɛ̂ Fɛlew lɛ, “Wee wvu baay, nyɛkeey nu ɛ no nu dvú woŋ wvun e ɛ to ɛ buy yî keseen e, ɛ ɛ̀ nu nje sa' yo yì jee, ɛ boŋkumɛn bò jee nu dvú nteen woŋ wvun e can yo le.
2 E, sendo chamado, Tértulo começou a acusá-lo, dizendo: Visto como por ti temos tanta paz e por tua prudência se fazem a este povo muitos e louváveis serviços,
3 Bonyii bocii yuuke njoŋ baay bvuu fiisene sa' yo mondvuum monciim sekecii.
3 Sempre e em todo o lugar, ó potentíssimo Félix, com todo o agradecimento o queremos reconhecer.
4 Kɛ me ŋgomte keenjewsee kefew kuw baay kɛ, me nlɛke lɛ wo eyekɛ kɛ caan, eyuw fiɛɛ fì bese nu ejeme.
4 Mas, para que não te detenha muito, rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por pouco tempo.
5 Bese nu ɛ yɛn lɛ wee wvun nu wee fiɛɛ. Wvú ghane shiike mvunlaa ɛntelɛŋ jo Bojuu yî ɛkolɛ ke nshɛ le kecii. Ɛ ɛ̀ bvuu nu wvú cee ɛkolɛ ŋgoo yì bó teŋe lɛ yi Nasalɛt.
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo; e o principal defensor da seita dos nazarenos;
6 — ausente —
6 O qual intentou também profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 — ausente —
7 Mas, sobrevindo o tribuno Lísias, no-lo tirou de entre as mãos com grande violência,
8 Ɛ́ wo biwci lo mwɛɛm ɛ̂ wee wvun, ɛ́ wo eyuw ɛ̂ wvú mwɛɛm mvun mvunciim mvù bese jemyi ɛkumɛ wvú.”
8 Mandando aos seus acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás entender tudo o de que o acusamos.
9 No Tɛtulus jeme nonɛn, ɛ Bojuu tom, bɛnse lɛ mwɛɛm mvun mvunciim nu kecɛɛy.
9 E também os judeus consentiam, dizendo serem estas coisas assim.
10 Ɛ wee sa' wɛ few ɛ̂ Baul lɛ wvú ejeme. Ɛ wvú mum jeme lɛ, “Me ŋkee lɛ wo nu ɛ saw wase bonsaw woŋ wvun e yî bilum e nteen. Me ɛ mum ɛ no n'yuuke njoŋ keenleem ntaŋe diuw wɛm ɛ̂ wo ɛjise.
10 Paulo, porém, fazendo-lhe o presidente sinal que falasse, respondeu: Porque sei que já vai para muitos anos que desta nação és juiz, com tanto melhor ânimo respondo por mim.
11 Ɛ́ wo nɛ lo ɛ no biwci, ɛ́ wo eyuw lɛ ɛdiuw baa efey wase yuufe ncow ɛfaa no me nto mbenɛɛ Jɛlusalɛm keebunle Nyo' kɛ.
11 Pois bem podes saber que não há mais de doze dias que subi a Jerusalém a adorar;
12 Bojuu to baa eyɛn ɛ me mbeeke mbew bee wee kɛ, ɛ bó to baa eyɛn tɛn ɛ me mbɛysee bonyii yew ncese le kɛnɛɛ yéw bunle le, kɛnɛɛ bvudvuu bvumew e ɛlaante kɛ.
12 E não me acharam no templo falando com alguém, nem amotinando o povo nas sinagogas, nem na cidade.
13 Kɛ bó yaa kɛŋke naa lo fiɛɛ fì duŋci lɛ me nto nu ɛ ŋge mwɛɛm mvun mvù bó teyte yî yɛm e kɛ.
13 Nem tampouco podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Me nu ɛ mbee fin fwe dvu wo, lɛ me mbunlee Nyo' bo'icee bosɛse mbii Je le yì bó teŋe lɛ ɛ̀ nu yì befe. Ɛ me mbeŋe ɛ ɛ̀ nu mwɛɛm mvunciim mvù nu ɛ̂ Ŋwa' bonci bo Muses e noo mvù nu ɛ̂ Boŋwa' bo bonyii bo ntum Nyo' le.
14 Mas confesso-te isto que, conforme aquele caminho que chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 Me ntaale kɛ fwe yî Nyo' le lɛŋlɛŋ no bó tɛn taale, lɛ bonyii bocii bò jee bô bò befe nu ke ebuy yî kpwe le.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição de mortos, assim dos justos como dos injustos.
16 Nonɛn, me ɛ mum ɛ no momte ntay sekecii keencee nce wvu lɛŋ fwe dvu Nyo' noo bonyii, wvu lɛ fo fiɛɛ enu dvú fì esaakè me fô fitele le kɛ.
16 E por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensa, tanto para com Deus como para com os homens.
17 Ɛ̀ nu wase bilum nteen no me nɛn'yɛɛ Jɛlusalɛm, ɛ me nse ŋkase ɛ ŋgɛn jó keenya bigew ɛ̂ bonyii bem bo woŋ e, noo keeŋge ncese.
17 Ora, muitos anos depois, vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Ɛ̀ nu fiɛɛ fin fì bó se yɛnɛɛ me le yew ncese le ɛ me ŋgee, ɛ me ɛ ŋkfum wase ɛkolɛ kem. Ɛ kɛ bonyii kɛnɛɛ diuw wvu kumɛɛn se nu fó kɛ.
18 Nisto me acharam já santificado no templo, não em ajuntamentos, nem com alvoroços, uns certos judeus da Ásia,
19 Bojuu bomew bo Ɛsia se nu fó, ɛ bó be kɛŋke keenu fɛn ejeme ɛ̂ wo fiɛɛ fì bó kɛŋke ɛkumɛ me, ɛ ɛ̀ fɛn nu lɛ fiɛɛ nu dvú.
19 Os quais convinha que estivessem presentes perante ti, e me acusassem, se alguma coisa contra mim tivessem.
20 Ɛ́ ɛ̀ baa nu nonɛn, ɛ́ ban bonyii see lɛ fiɛɛ fì bó se yɛnɛɛ lɛ me nu ɛ njay seke me nse nleemɛɛ fwe dvu bonyii bò saake woŋ,
20 Ou digam estes mesmos, se acharam em mim alguma iniqüidade, quando compareci perante o conselho,
21 ɛfey fiɛɛ fì me nse njemyɛɛ bô diɛw yì tɛmyi ɛ̂ bó lɛ, me nu ɛ̂ bó fwe yî kefew kekiɛ le yî nsaw e njefo me nu ɛ mbee lɛ boŋkfu nu ke ebuy yî kpwe le.”
21 A não ser estas palavras que, estando entre eles, clamei: Hoje sou julgado por vós acerca da ressurreição dos mortos.
22 No Baul jeme nonɛn, ɛ Fɛlew yekɛ nɛn, ɛ ɛ̀ to nu wee ɛ wvú looci kee wase ɛkumɛ Je Tata, mum leke nsaw gay lɛ, “Seke Lisias wvù cee ɛkolɛ bikuu bi bonyii bo nci le ɛ bow ɛ to, ɛ me nsɛ nsumtɛn nsaw wene.”
22 Então Félix, havendo ouvido estas coisas, lhes pôs dilação, dizendo: Havendo-me informado melhor deste Caminho, quando o tribuno Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento dos vossos negócios.
23 Ɛ wvú mum gay lɛ ɛkolɛ ke ŋgoo mi bonyii bo nci le ejo Baul egɛn elese yew, ecɛytè. Geenɛn, lɛ bó enya kɛ naa wvú bô je, ecinɛ ɛ́ nsáa ye etoo fici wvú.
23 E mandou ao centurião que o guardasse em prisão, tratando-o com brandura, e que a ninguém dos seus proibisse servi-lo ou vir ter com ele.
24 Ɛ ɛdiuw ke dioo gɛncɛ, ɛ Fɛlew bô Dusila wvù kpwɛse wvù to nu wee Juu gɛn tee Baul ɛ wvú to, ɛ bó no yeke fiɛɛ fì wvú jemyi ɛkumɛ keelese fitele yî Klistu Jisos e.
24 E alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo.
25 Ɛ wvú ke dioo jemyi ɛkumɛ no ɛ̀ nulo ɛ́ wee enù wee wvù jee, bô no ɛ̀ nulo ɛ́ wee ekemsenè bô ɛkolɛ kew, noo no Nyo' nu ke esaw bonyii, ɛ Fɛlew yuw nonɛn, ɛ fí bɛmse wvú. Ɛ wvú mum gay ɛ̂ Baul lɛ, “Ɛ̀ nulo ɛ́ wo egɛne keseen, ɛ́ me ŋke endioo ɛ ŋkɛŋkɛ kefew nsɛ mbvuu entee wo.”
25 E, tratando ele da justiça, e da temperança, e do juízo vindouro, Félix, espavorido, respondeu: Por agora vai-te, e em tendo oportunidade te chamarei.
26 Wvú to jeme nonɛn, kɛŋke ŋkpwawcɛ lɛ sekemew ɛ́ Baul ekew wen. Ɛ wvú ké mum no teŋe Baul ɛfonɛfon ɛ bô wvú fɛle kenfɛ.
26 Esperando ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, para que o soltasse; pelo que também muitas vezes o mandava chamar, e falava com ele.
27 Kɛ nonɛn, kɛ nonɛn, ɛ bilum kum bifɛɛ. Ɛ bó dioo gɛɛ Bolsius Fɛstus yî kentaw ke Fɛlew e, ɛ Fɛlew no gomte lɛ wen ege ɛ́ Bojuu ekooŋke wen, mum cinɛ Baul e yew ncaw e.
27 Mas, passados dois anos, Félix teve por sucessor a Pórcio Festo; e, querendo Félix comprazer aos judeus, deixou a Paulo preso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.