Atos 24

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ɛ ɛdiuw ke buy ɛtin, ɛ Ananias wvù ɛkolɛ ke bocee ncese le, bô bonyii bomew bò saake woŋ, noo Tɛtulus wvù to nu ɛ wvú ɛ loocɛ ɛ yɛɛyi nci, bow gɛn Kaysalia. Ɛ bó mum gɛn yɛn Fɛlew wvù wee sa' le, jike nsaw wvubo wvu ɛkumɛ Baul fwe dvu wvú.
1 Cinco dias depois o sumo sacerdote Ananias desceu com alguns anciãos e um certo Tertulo, orador, os quais fizeram, perante o governador, queixa contra Paulo.
2 Ɛ bó tee Baul, ɛ Tɛtulus mum kɛw keeteyte mwɛɛm yî ye le, gay ɛ̂ Fɛlew lɛ, “Wee wvu baay, nyɛkeey nu ɛ no nu dvú woŋ wvun e ɛ to ɛ buy yî keseen e, ɛ ɛ̀ nu nje sa' yo yì jee, ɛ boŋkumɛn bò jee nu dvú nteen woŋ wvun e can yo le.
2 Sendo este chamado, Tertulo começou a acusá-lo, dizendo:
3 Bonyii bocii yuuke njoŋ baay bvuu fiisene sa' yo mondvuum monciim sekecii.
3 Visto que por ti gozamos de muita paz e por tua providência são continuamente feitas reformas nesta nação, em tudo e em todo lugar reconhecemo-lo com toda a gratidão, ó excelentíssimo Félix.
4 Kɛ me ŋgomte keenjewsee kefew kuw baay kɛ, me nlɛke lɛ wo eyekɛ kɛ caan, eyuw fiɛɛ fì bese nu ejeme.
4 Mas, para que não te detenha muito rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por um momento.
5 Bese nu ɛ yɛn lɛ wee wvun nu wee fiɛɛ. Wvú ghane shiike mvunlaa ɛntelɛŋ jo Bojuu yî ɛkolɛ ke nshɛ le kecii. Ɛ ɛ̀ bvuu nu wvú cee ɛkolɛ ŋgoo yì bó teŋe lɛ yi Nasalɛt.
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e chefe da seita dos nazarenos;
6 — ausente —
6 o qual tentou profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 — ausente —
7 Mas sobrevindo o comandante Lísias no-lo tirou dentre as mãos com grande violência,
8 Ɛ́ wo biwci lo mwɛɛm ɛ̂ wee wvun, ɛ́ wo eyuw ɛ̂ wvú mwɛɛm mvun mvunciim mvù bese jemyi ɛkumɛ wvú.”
8 mandando aos acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás certificar-te de tudo aquilo de que o acusamos.
9 No Tɛtulus jeme nonɛn, ɛ Bojuu tom, bɛnse lɛ mwɛɛm mvun mvunciim nu kecɛɛy.
9 Os judeus também concordam na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Ɛ wee sa' wɛ few ɛ̂ Baul lɛ wvú ejeme. Ɛ wvú mum jeme lɛ, “Me ŋkee lɛ wo nu ɛ saw wase bonsaw woŋ wvun e yî bilum e nteen. Me ɛ mum ɛ no n'yuuke njoŋ keenleem ntaŋe diuw wɛm ɛ̂ wo ɛjise.
10 Paulo, tendo-lhe o governador feito sinal que falasse, respondeu: Porquanto sei que há muitos anos és juiz sobre esta nação, com bom ânimo faço a minha defesa,
11 Ɛ́ wo nɛ lo ɛ no biwci, ɛ́ wo eyuw lɛ ɛdiuw baa efey wase yuufe ncow ɛfaa no me nto mbenɛɛ Jɛlusalɛm keebunle Nyo' kɛ.
11 pois bem podes verificar que não há mais de doze dias subi a Jerusalém para adorar,
12 Bojuu to baa eyɛn ɛ me mbeeke mbew bee wee kɛ, ɛ bó to baa eyɛn tɛn ɛ me mbɛysee bonyii yew ncese le kɛnɛɛ yéw bunle le, kɛnɛɛ bvudvuu bvumew e ɛlaante kɛ.
12 e que não me acharam no templo discutindo com alguém nem amotinando o povo, quer nas sinagogas quer na cidade.
13 Kɛ bó yaa kɛŋke naa lo fiɛɛ fì duŋci lɛ me nto nu ɛ ŋge mwɛɛm mvun mvù bó teyte yî yɛm e kɛ.
13 Nem te podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Me nu ɛ mbee fin fwe dvu wo, lɛ me mbunlee Nyo' bo'icee bosɛse mbii Je le yì bó teŋe lɛ ɛ̀ nu yì befe. Ɛ me mbeŋe ɛ ɛ̀ nu mwɛɛm mvunciim mvù nu ɛ̂ Ŋwa' bonci bo Muses e noo mvù nu ɛ̂ Boŋwa' bo bonyii bo ntum Nyo' le.
14 Mas confesso-te isto: que, seguindo o caminho a que eles chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 Me ntaale kɛ fwe yî Nyo' le lɛŋlɛŋ no bó tɛn taale, lɛ bonyii bocii bò jee bô bò befe nu ke ebuy yî kpwe le.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição tanto dos justos como dos injustos.
16 Nonɛn, me ɛ mum ɛ no momte ntay sekecii keencee nce wvu lɛŋ fwe dvu Nyo' noo bonyii, wvu lɛ fo fiɛɛ enu dvú fì esaakè me fô fitele le kɛ.
16 Por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensas diante de Deus e dos homens.
17 Ɛ̀ nu wase bilum nteen no me nɛn'yɛɛ Jɛlusalɛm, ɛ me nse ŋkase ɛ ŋgɛn jó keenya bigew ɛ̂ bonyii bem bo woŋ e, noo keeŋge ncese.
17 Vários anos depois vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Ɛ̀ nu fiɛɛ fin fì bó se yɛnɛɛ me le yew ncese le ɛ me ŋgee, ɛ me ɛ ŋkfum wase ɛkolɛ kem. Ɛ kɛ bonyii kɛnɛɛ diuw wvu kumɛɛn se nu fó kɛ.
18 Ocupado nestas coisas, me acharam já santificado no templo não em ajuntamento, nem com tumulto, alguns judeus da Ásia,
19 Bojuu bomew bo Ɛsia se nu fó, ɛ bó be kɛŋke keenu fɛn ejeme ɛ̂ wo fiɛɛ fì bó kɛŋke ɛkumɛ me, ɛ ɛ̀ fɛn nu lɛ fiɛɛ nu dvú.
19 os quais deviam comparecer diante de ti e acusar-me se tivessem alguma coisa contra mim;
20 Ɛ́ ɛ̀ baa nu nonɛn, ɛ́ ban bonyii see lɛ fiɛɛ fì bó se yɛnɛɛ lɛ me nu ɛ njay seke me nse nleemɛɛ fwe dvu bonyii bò saake woŋ,
20 ou estes mesmos digam que iniqüidade acharam, quando compareci perante o sinédrio,
21 ɛfey fiɛɛ fì me nse njemyɛɛ bô diɛw yì tɛmyi ɛ̂ bó lɛ, me nu ɛ̂ bó fwe yî kefew kekiɛ le yî nsaw e njefo me nu ɛ mbee lɛ boŋkfu nu ke ebuy yî kpwe le.”
21 a não ser acerca desta única palavra que, estando no meio deles, bradei: Por causa da ressurreição dos mortos é que hoje estou sendo julgado por vós.
22 No Baul jeme nonɛn, ɛ Fɛlew yekɛ nɛn, ɛ ɛ̀ to nu wee ɛ wvú looci kee wase ɛkumɛ Je Tata, mum leke nsaw gay lɛ, “Seke Lisias wvù cee ɛkolɛ bikuu bi bonyii bo nci le ɛ bow ɛ to, ɛ me nsɛ nsumtɛn nsaw wene.”
22 Félix, porém, que era bem informado a respeito do Caminho, adiou a questão, dizendo: Quando o comandante Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento da vossa causa.
23 Ɛ wvú mum gay lɛ ɛkolɛ ke ŋgoo mi bonyii bo nci le ejo Baul egɛn elese yew, ecɛytè. Geenɛn, lɛ bó enya kɛ naa wvú bô je, ecinɛ ɛ́ nsáa ye etoo fici wvú.
23 E ordenou ao centurião que Paulo ficasse detido, mas fosse tratado com brandura e que a nenhum dos seus proibisse servi-lo.
24 Ɛ ɛdiuw ke dioo gɛncɛ, ɛ Fɛlew bô Dusila wvù kpwɛse wvù to nu wee Juu gɛn tee Baul ɛ wvú to, ɛ bó no yeke fiɛɛ fì wvú jemyi ɛkumɛ keelese fitele yî Klistu Jisos e.
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo Jesus.
25 Ɛ wvú ke dioo jemyi ɛkumɛ no ɛ̀ nulo ɛ́ wee enù wee wvù jee, bô no ɛ̀ nulo ɛ́ wee ekemsenè bô ɛkolɛ kew, noo no Nyo' nu ke esaw bonyii, ɛ Fɛlew yuw nonɛn, ɛ fí bɛmse wvú. Ɛ wvú mum gay ɛ̂ Baul lɛ, “Ɛ̀ nulo ɛ́ wo egɛne keseen, ɛ́ me ŋke endioo ɛ ŋkɛŋkɛ kefew nsɛ mbvuu entee wo.”
25 E discorrendo ele sobre a justiça, o domínio próprio e o juízo vindouro, Félix ficou atemorizado e respondeu: Por ora vai-te, e quando tiver ocasião favorável, eu te chamarei.
26 Wvú to jeme nonɛn, kɛŋke ŋkpwawcɛ lɛ sekemew ɛ́ Baul ekew wen. Ɛ wvú ké mum no teŋe Baul ɛfonɛfon ɛ bô wvú fɛle kenfɛ.
26 Esperava ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, pelo que o mandava chamar mais freqüentemente e conversava com ele.
27 Kɛ nonɛn, kɛ nonɛn, ɛ bilum kum bifɛɛ. Ɛ bó dioo gɛɛ Bolsius Fɛstus yî kentaw ke Fɛlew e, ɛ Fɛlew no gomte lɛ wen ege ɛ́ Bojuu ekooŋke wen, mum cinɛ Baul e yew ncaw e.
27 Mas passados dois anos, teve Félix por sucessor a Pórcio Festo; e querendo Félix agradar aos judeus, deixou a Paulo preso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.