Atos 22

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 “Bo'icɛm bô boom bo bwɛɛm e, ben eyekɛ ɛ́ me entaŋe diuw wɛm fwe dvunɛn.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Ɛ bó dioo yuw no wvú jemyi ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ díɛw yibo Ibulu le, ɛ bó mɛse cife nɛn ndvumm. Ɛ Baul gay lɛ,
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Me nu wee Juu, ɛ bó to boke me Taasus woŋ wvù Silishia le, geenɛn lɛy me Jɛlusalɛm jan, ɛ me n'yɛɛyi ŋwa' can Gamalia le. Ɛ wvú loocɛ yɛɛyi me bô bonci bo bo'icee bosɛɛbeene le, ɛ me mum no nleeme yî fiɛɛ fi Nyo' le ntɛmyi ntay kɛ diɛwɛ ben bocii bò nu fɛn ɛbɛn e.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Me nto ŋké no mbone bikaa ɛjim jo bonyii bò bii Je Tata le, ŋgee ɛ bó yuwyi bó, ŋkoole bokɛnɛ bô bolemsɛ nciinse yew ncaw e.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Fin nu fiɛɛ ɛ ɛkolɛ ke bocee ncese le bô bonyii bò saake woŋ kee baaŋŋ. Ɛ̀ to nya bó boŋwa' lɛ me eŋgɛn dvú fô boom bo bwee wesebeene bò nu Damaskus e. Ɛ me mum no ŋgɛne keeŋkooyɛ bonyii bò bii Je Tata le, eŋkay, ento bô bó Jɛlusalɛm ɛ́ bó enya ŋgɛw ɛ̂ bó.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Ɛ me ŋke ndioo nfeŋene Damaskus kɛ diɛwɛ ɛmvunsheeŋ ɛntelɛŋ e, ɛ n'yuu mvu wvu baay nɛ sɛsɛ law fowe, shii yî yɛm e.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Ɛ me ŋgbwe fokuse, n'yuw ɛ diɛw jeme ɛ̂ me lɛ, ‘Saul, Saul, wo bone bikaa ɛ̂ me ɛjim nɛn nje la?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Ɛ me mbife lɛ, ‘Tata, ɛ̀ nu wo wvù yɛɛ?’ Ɛ diɛw yidvu tfuse lɛ, ‘Ɛ̀ nu me wvù Jisos wvu Nasalɛt, ɛ ɛ̀ nu me wvù wo bone bikaa ɛjim jodvu.’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Bonyii bò to nu bee bó to nu ɛ yɛn n'yuu wvudvu le, geenɛn faŋɛ yaa yuw diɛw wee wvù to jemyi bee wvú le kɛ.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Ɛ me mbvuu mbife lɛ, ‘Tata, ɛ̀ nulo ɛ́ me eŋge nɛɛ?’ Ɛ wvú tfuse ɛ̂ me lɛ, ‘Ja we, eley gɛn Damaskus, ɛ́ bó esee ɛ̂ wo jó lemme dicii dì Nyo' nu ɛ seyse lɛ wo elem.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Ɛ me ŋke nja fó, ɛ n'yuu wɛ ɛ ge wase me ɛ nfefe, ɛ bonyii bò bee bó to lɛne mum cɛŋse wa lo me, ley gɛn bô me Damaskus.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Wee mvu to nu Damaskus jodvu, ɛ diee nu Ananias, ɛ wvú to looci wvumte Nyo', gɛɛle bonci bosɛɛbeene, ɛ Bojuu bocii bò to nu jó bɛnsee wvú.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ɛ wvú ke to yɛn me le, leem mbew yɛm e gay ɛ̂ me lɛ, ‘Saul waa bwɛɛm, kase eyɛnè mwɛɛm e.’ Kɛ sekedvu nonɛn, ɛ me mum ŋkase no n'yɛne mwɛɛm e, mum n'yɛn tɛn wvú wvù Ananias e.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Ɛ wvú gay ɛ̂ me lɛ, ‘Nyo' bo'icee bosɛɛbeene nu ɛ baa wase wo lɛ wo ekiɛɛ fiɛɛ fì wvú shieele, bô lɛ wo eyɛn Wee we Lemme wvu Teytey e, eyuw njeme wvù buyte diuw we le.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Wo nu ke enu wee wvù efewcì ɛkumɛ wvú, seŋè ɛ̂ bonyii bocii fiɛɛ fì wo yɛn bô fì wo yuw e.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 No fí nu nonɛn keseen, wo bvuu cɛyte la? Nɛnɛ we ɛ́ bó elese wo ɛ̂ joo, ecukɛ bibefɛ biuw, no wo lɛke ɛ̂ Tata.’
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Ɛ me ŋke ntu jim Jɛlusalɛm, ŋke ndioo mbunlee yew ncese le, ɛ fiɛɛ diɛwɛ ɛfilɛ le nɛ to fô me le.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Ɛ me n'yɛn Tata le ɛ fiɛɛ fidvu le, ɛ wvú gay ɛ̂ me lɛ, ‘Yaŋsɛn nɛ Jɛlusalɛm jan cekey njefo kɛ bonyii bo jan nu ke ebee fiɛɛ fì wo fewci ɛkumɛ me kɛ.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Ɛ me ntfuse ɛ̂ wvú lɛ, ‘Tata, bó kee naa ntay lɛ me nto ŋké no nleyte yéw bunle le, ŋkooyi bonyii bò nu ɛ lese fitele yî yo le, nsuuŋke.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Seke bó to yuu Tɛfan wvù to fewci ɛ̂ bonyii ɛkumɛ wo, nu ɛ me nto nu naa fó ntomte. Ɛ ɛ̀ nu me wvù bonyii bò to yuu wvú to baayɛɛ ndvú yibo, nya ɛ me no ŋkɛŋke.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Ɛ Tata bvuu gay ɛ̂ me lɛ, ‘Nɛnɛ jan, njefo me nu entum wo naa ncejole fô bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu le.’”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 No Baul to jemyi ɛ bonyii yeke, ɛ wvun njeme ke dioo buy diuw we le, ɛ bó kɛw no wamte lo foweɛwe, gayte lɛ, “Bó elɛse lo kfuu wvun wee yî nshɛ le. Kɛ ɛ̀ nu wee wvù enu dvú kɛ.”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ɛ bó no wamte nonɛn, yɛwsee ndvú yibo we, tfumyi kebvu we.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Ɛ cee ɛkolɛ bikuu bi bonyii bo nci le mum nɛ gay lɛ nci ejo Baul egɛn bô wvú fô la dibole, lɛ bó dioo ɛ gɛn tam wvú, biwcɛ mwɛɛm ɛ̂ wvú, ɛ́ wvú esee fiɛɛ fì ge Bojuu ɛ sɛ no wamte wvú nɛn.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Ɛ bó mum gɛn bô wvú kay, nɛ lɛ bó etamte, ɛ Baul bife ɛ̂ ɛkolɛ ke ŋgoo bonyii bo nci le kemew kè to leeme fó lɛ, “Nci nu ɛ bee lɛ bó etam wee wvu Lum sɛ bó ɛ saw nsaw we le?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Ɛ ɛkolɛ ke ŋgoo bonyii bo nci le kedvu yuw nonɛn, mum gɛn yɛn cee ɛkolɛ wvubole, gay ɛ̂ wvú lɛ, “Wo gomte keemom ɛ ɛ̀ nu la? Ɛ̀ keè lɛ wee wvun nu wee wvu Lum.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Ɛ cee ɛkolɛ wvudvu yuw nonɛn, mum gɛn yɛn Baul e bife ɛ̂ wvú lɛ, “Kɛ see ɛ̂ me, wo nu wee wvu Lum e?” Ɛ wvú bee.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Ɛ cee ɛkolɛ wvudvu gay ɛ̂ wvú lɛ, “Me nto ŋguy bigew nteen, nsɛ no nu wee wvu Lum.” Ɛ Baul tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Me nu fiem wee wvu Lum bootɛɛn.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Ɛ bonyii ba bò to nu keebiwcɛ mwɛɛm ɛ̂ wvú mum tfuw bikaa. Ɛ cee ɛkolɛ wvubo no fane tɛn, njefo wvú to nu ɛ gay ɛ bó kay Baul ɛ ɛ̀ nu wee wvu Lum.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Ɛ cee ɛkolɛ wvudvu no gomte kɛ keeloocɛ kiɛɛ fiɛɛ fì Bojuu to teyte yî Baul e. Ɛ bvú buy yuu, ɛ wvú gay ɛ bó fay Baul, tee bocee ncese bo baay baay noo bonyii bocii bò saake woŋ, ɛ bó to, ɛ wvú leke Baul ɛ̂ bó fwe.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.