Atos 22
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NAA
1 “Bo'icɛm bô boom bo bwɛɛm e, ben eyekɛ ɛ́ me entaŋe diuw wɛm fwe dvunɛn.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Ɛ bó dioo yuw no wvú jemyi ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ díɛw yibo Ibulu le, ɛ bó mɛse cife nɛn ndvumm. Ɛ Baul gay lɛ,
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Me nu wee Juu, ɛ bó to boke me Taasus woŋ wvù Silishia le, geenɛn lɛy me Jɛlusalɛm jan, ɛ me n'yɛɛyi ŋwa' can Gamalia le. Ɛ wvú loocɛ yɛɛyi me bô bonci bo bo'icee bosɛɛbeene le, ɛ me mum no nleeme yî fiɛɛ fi Nyo' le ntɛmyi ntay kɛ diɛwɛ ben bocii bò nu fɛn ɛbɛn e.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Me nto ŋké no mbone bikaa ɛjim jo bonyii bò bii Je Tata le, ŋgee ɛ bó yuwyi bó, ŋkoole bokɛnɛ bô bolemsɛ nciinse yew ncaw e.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Fin nu fiɛɛ ɛ ɛkolɛ ke bocee ncese le bô bonyii bò saake woŋ kee baaŋŋ. Ɛ̀ to nya bó boŋwa' lɛ me eŋgɛn dvú fô boom bo bwee wesebeene bò nu Damaskus e. Ɛ me mum no ŋgɛne keeŋkooyɛ bonyii bò bii Je Tata le, eŋkay, ento bô bó Jɛlusalɛm ɛ́ bó enya ŋgɛw ɛ̂ bó.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Ɛ me ŋke ndioo nfeŋene Damaskus kɛ diɛwɛ ɛmvunsheeŋ ɛntelɛŋ e, ɛ n'yuu mvu wvu baay nɛ sɛsɛ law fowe, shii yî yɛm e.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ɛ me ŋgbwe fokuse, n'yuw ɛ diɛw jeme ɛ̂ me lɛ, ‘Saul, Saul, wo bone bikaa ɛ̂ me ɛjim nɛn nje la?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ɛ me mbife lɛ, ‘Tata, ɛ̀ nu wo wvù yɛɛ?’ Ɛ diɛw yidvu tfuse lɛ, ‘Ɛ̀ nu me wvù Jisos wvu Nasalɛt, ɛ ɛ̀ nu me wvù wo bone bikaa ɛjim jodvu.’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Bonyii bò to nu bee bó to nu ɛ yɛn n'yuu wvudvu le, geenɛn faŋɛ yaa yuw diɛw wee wvù to jemyi bee wvú le kɛ.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ɛ me mbvuu mbife lɛ, ‘Tata, ɛ̀ nulo ɛ́ me eŋge nɛɛ?’ Ɛ wvú tfuse ɛ̂ me lɛ, ‘Ja we, eley gɛn Damaskus, ɛ́ bó esee ɛ̂ wo jó lemme dicii dì Nyo' nu ɛ seyse lɛ wo elem.’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Ɛ me ŋke nja fó, ɛ n'yuu wɛ ɛ ge wase me ɛ nfefe, ɛ bonyii bò bee bó to lɛne mum cɛŋse wa lo me, ley gɛn bô me Damaskus.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Wee mvu to nu Damaskus jodvu, ɛ diee nu Ananias, ɛ wvú to looci wvumte Nyo', gɛɛle bonci bosɛɛbeene, ɛ Bojuu bocii bò to nu jó bɛnsee wvú.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ɛ wvú ke to yɛn me le, leem mbew yɛm e gay ɛ̂ me lɛ, ‘Saul waa bwɛɛm, kase eyɛnè mwɛɛm e.’ Kɛ sekedvu nonɛn, ɛ me mum ŋkase no n'yɛne mwɛɛm e, mum n'yɛn tɛn wvú wvù Ananias e.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Ɛ wvú gay ɛ̂ me lɛ, ‘Nyo' bo'icee bosɛɛbeene nu ɛ baa wase wo lɛ wo ekiɛɛ fiɛɛ fì wvú shieele, bô lɛ wo eyɛn Wee we Lemme wvu Teytey e, eyuw njeme wvù buyte diuw we le.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Wo nu ke enu wee wvù efewcì ɛkumɛ wvú, seŋè ɛ̂ bonyii bocii fiɛɛ fì wo yɛn bô fì wo yuw e.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 No fí nu nonɛn keseen, wo bvuu cɛyte la? Nɛnɛ we ɛ́ bó elese wo ɛ̂ joo, ecukɛ bibefɛ biuw, no wo lɛke ɛ̂ Tata.’
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 Ɛ me ŋke ntu jim Jɛlusalɛm, ŋke ndioo mbunlee yew ncese le, ɛ fiɛɛ diɛwɛ ɛfilɛ le nɛ to fô me le.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Ɛ me n'yɛn Tata le ɛ fiɛɛ fidvu le, ɛ wvú gay ɛ̂ me lɛ, ‘Yaŋsɛn nɛ Jɛlusalɛm jan cekey njefo kɛ bonyii bo jan nu ke ebee fiɛɛ fì wo fewci ɛkumɛ me kɛ.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Ɛ me ntfuse ɛ̂ wvú lɛ, ‘Tata, bó kee naa ntay lɛ me nto ŋké no nleyte yéw bunle le, ŋkooyi bonyii bò nu ɛ lese fitele yî yo le, nsuuŋke.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Seke bó to yuu Tɛfan wvù to fewci ɛ̂ bonyii ɛkumɛ wo, nu ɛ me nto nu naa fó ntomte. Ɛ ɛ̀ nu me wvù bonyii bò to yuu wvú to baayɛɛ ndvú yibo, nya ɛ me no ŋkɛŋke.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Ɛ Tata bvuu gay ɛ̂ me lɛ, ‘Nɛnɛ jan, njefo me nu entum wo naa ncejole fô bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu le.’”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 No Baul to jemyi ɛ bonyii yeke, ɛ wvun njeme ke dioo buy diuw we le, ɛ bó kɛw no wamte lo foweɛwe, gayte lɛ, “Bó elɛse lo kfuu wvun wee yî nshɛ le. Kɛ ɛ̀ nu wee wvù enu dvú kɛ.”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Ɛ bó no wamte nonɛn, yɛwsee ndvú yibo we, tfumyi kebvu we.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Ɛ cee ɛkolɛ bikuu bi bonyii bo nci le mum nɛ gay lɛ nci ejo Baul egɛn bô wvú fô la dibole, lɛ bó dioo ɛ gɛn tam wvú, biwcɛ mwɛɛm ɛ̂ wvú, ɛ́ wvú esee fiɛɛ fì ge Bojuu ɛ sɛ no wamte wvú nɛn.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Ɛ bó mum gɛn bô wvú kay, nɛ lɛ bó etamte, ɛ Baul bife ɛ̂ ɛkolɛ ke ŋgoo bonyii bo nci le kemew kè to leeme fó lɛ, “Nci nu ɛ bee lɛ bó etam wee wvu Lum sɛ bó ɛ saw nsaw we le?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Ɛ ɛkolɛ ke ŋgoo bonyii bo nci le kedvu yuw nonɛn, mum gɛn yɛn cee ɛkolɛ wvubole, gay ɛ̂ wvú lɛ, “Wo gomte keemom ɛ ɛ̀ nu la? Ɛ̀ keè lɛ wee wvun nu wee wvu Lum.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Ɛ cee ɛkolɛ wvudvu yuw nonɛn, mum gɛn yɛn Baul e bife ɛ̂ wvú lɛ, “Kɛ see ɛ̂ me, wo nu wee wvu Lum e?” Ɛ wvú bee.
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Ɛ cee ɛkolɛ wvudvu gay ɛ̂ wvú lɛ, “Me nto ŋguy bigew nteen, nsɛ no nu wee wvu Lum.” Ɛ Baul tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Me nu fiem wee wvu Lum bootɛɛn.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Ɛ bonyii ba bò to nu keebiwcɛ mwɛɛm ɛ̂ wvú mum tfuw bikaa. Ɛ cee ɛkolɛ wvubo no fane tɛn, njefo wvú to nu ɛ gay ɛ bó kay Baul ɛ ɛ̀ nu wee wvu Lum.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Ɛ cee ɛkolɛ wvudvu no gomte kɛ keeloocɛ kiɛɛ fiɛɛ fì Bojuu to teyte yî Baul e. Ɛ bvú buy yuu, ɛ wvú gay ɛ bó fay Baul, tee bocee ncese bo baay baay noo bonyii bocii bò saake woŋ, ɛ bó to, ɛ wvú leke Baul ɛ̂ bó fwe.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.