Atos 22

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 “Bo'icɛm bô boom bo bwɛɛm e, ben eyekɛ ɛ́ me entaŋe diuw wɛm fwe dvunɛn.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Ɛ bó dioo yuw no wvú jemyi ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ díɛw yibo Ibulu le, ɛ bó mɛse cife nɛn ndvumm. Ɛ Baul gay lɛ,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Me nu wee Juu, ɛ bó to boke me Taasus woŋ wvù Silishia le, geenɛn lɛy me Jɛlusalɛm jan, ɛ me n'yɛɛyi ŋwa' can Gamalia le. Ɛ wvú loocɛ yɛɛyi me bô bonci bo bo'icee bosɛɛbeene le, ɛ me mum no nleeme yî fiɛɛ fi Nyo' le ntɛmyi ntay kɛ diɛwɛ ben bocii bò nu fɛn ɛbɛn e.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Me nto ŋké no mbone bikaa ɛjim jo bonyii bò bii Je Tata le, ŋgee ɛ bó yuwyi bó, ŋkoole bokɛnɛ bô bolemsɛ nciinse yew ncaw e.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Fin nu fiɛɛ ɛ ɛkolɛ ke bocee ncese le bô bonyii bò saake woŋ kee baaŋŋ. Ɛ̀ to nya bó boŋwa' lɛ me eŋgɛn dvú fô boom bo bwee wesebeene bò nu Damaskus e. Ɛ me mum no ŋgɛne keeŋkooyɛ bonyii bò bii Je Tata le, eŋkay, ento bô bó Jɛlusalɛm ɛ́ bó enya ŋgɛw ɛ̂ bó.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Ɛ me ŋke ndioo nfeŋene Damaskus kɛ diɛwɛ ɛmvunsheeŋ ɛntelɛŋ e, ɛ n'yuu mvu wvu baay nɛ sɛsɛ law fowe, shii yî yɛm e.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ɛ me ŋgbwe fokuse, n'yuw ɛ diɛw jeme ɛ̂ me lɛ, ‘Saul, Saul, wo bone bikaa ɛ̂ me ɛjim nɛn nje la?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ɛ me mbife lɛ, ‘Tata, ɛ̀ nu wo wvù yɛɛ?’ Ɛ diɛw yidvu tfuse lɛ, ‘Ɛ̀ nu me wvù Jisos wvu Nasalɛt, ɛ ɛ̀ nu me wvù wo bone bikaa ɛjim jodvu.’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Bonyii bò to nu bee bó to nu ɛ yɛn n'yuu wvudvu le, geenɛn faŋɛ yaa yuw diɛw wee wvù to jemyi bee wvú le kɛ.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ɛ me mbvuu mbife lɛ, ‘Tata, ɛ̀ nulo ɛ́ me eŋge nɛɛ?’ Ɛ wvú tfuse ɛ̂ me lɛ, ‘Ja we, eley gɛn Damaskus, ɛ́ bó esee ɛ̂ wo jó lemme dicii dì Nyo' nu ɛ seyse lɛ wo elem.’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ɛ me ŋke nja fó, ɛ n'yuu wɛ ɛ ge wase me ɛ nfefe, ɛ bonyii bò bee bó to lɛne mum cɛŋse wa lo me, ley gɛn bô me Damaskus.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Wee mvu to nu Damaskus jodvu, ɛ diee nu Ananias, ɛ wvú to looci wvumte Nyo', gɛɛle bonci bosɛɛbeene, ɛ Bojuu bocii bò to nu jó bɛnsee wvú.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ɛ wvú ke to yɛn me le, leem mbew yɛm e gay ɛ̂ me lɛ, ‘Saul waa bwɛɛm, kase eyɛnè mwɛɛm e.’ Kɛ sekedvu nonɛn, ɛ me mum ŋkase no n'yɛne mwɛɛm e, mum n'yɛn tɛn wvú wvù Ananias e.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Ɛ wvú gay ɛ̂ me lɛ, ‘Nyo' bo'icee bosɛɛbeene nu ɛ baa wase wo lɛ wo ekiɛɛ fiɛɛ fì wvú shieele, bô lɛ wo eyɛn Wee we Lemme wvu Teytey e, eyuw njeme wvù buyte diuw we le.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Wo nu ke enu wee wvù efewcì ɛkumɛ wvú, seŋè ɛ̂ bonyii bocii fiɛɛ fì wo yɛn bô fì wo yuw e.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 No fí nu nonɛn keseen, wo bvuu cɛyte la? Nɛnɛ we ɛ́ bó elese wo ɛ̂ joo, ecukɛ bibefɛ biuw, no wo lɛke ɛ̂ Tata.’
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Ɛ me ŋke ntu jim Jɛlusalɛm, ŋke ndioo mbunlee yew ncese le, ɛ fiɛɛ diɛwɛ ɛfilɛ le nɛ to fô me le.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Ɛ me n'yɛn Tata le ɛ fiɛɛ fidvu le, ɛ wvú gay ɛ̂ me lɛ, ‘Yaŋsɛn nɛ Jɛlusalɛm jan cekey njefo kɛ bonyii bo jan nu ke ebee fiɛɛ fì wo fewci ɛkumɛ me kɛ.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Ɛ me ntfuse ɛ̂ wvú lɛ, ‘Tata, bó kee naa ntay lɛ me nto ŋké no nleyte yéw bunle le, ŋkooyi bonyii bò nu ɛ lese fitele yî yo le, nsuuŋke.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Seke bó to yuu Tɛfan wvù to fewci ɛ̂ bonyii ɛkumɛ wo, nu ɛ me nto nu naa fó ntomte. Ɛ ɛ̀ nu me wvù bonyii bò to yuu wvú to baayɛɛ ndvú yibo, nya ɛ me no ŋkɛŋke.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Ɛ Tata bvuu gay ɛ̂ me lɛ, ‘Nɛnɛ jan, njefo me nu entum wo naa ncejole fô bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu le.’”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 No Baul to jemyi ɛ bonyii yeke, ɛ wvun njeme ke dioo buy diuw we le, ɛ bó kɛw no wamte lo foweɛwe, gayte lɛ, “Bó elɛse lo kfuu wvun wee yî nshɛ le. Kɛ ɛ̀ nu wee wvù enu dvú kɛ.”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Ɛ bó no wamte nonɛn, yɛwsee ndvú yibo we, tfumyi kebvu we.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Ɛ cee ɛkolɛ bikuu bi bonyii bo nci le mum nɛ gay lɛ nci ejo Baul egɛn bô wvú fô la dibole, lɛ bó dioo ɛ gɛn tam wvú, biwcɛ mwɛɛm ɛ̂ wvú, ɛ́ wvú esee fiɛɛ fì ge Bojuu ɛ sɛ no wamte wvú nɛn.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Ɛ bó mum gɛn bô wvú kay, nɛ lɛ bó etamte, ɛ Baul bife ɛ̂ ɛkolɛ ke ŋgoo bonyii bo nci le kemew kè to leeme fó lɛ, “Nci nu ɛ bee lɛ bó etam wee wvu Lum sɛ bó ɛ saw nsaw we le?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Ɛ ɛkolɛ ke ŋgoo bonyii bo nci le kedvu yuw nonɛn, mum gɛn yɛn cee ɛkolɛ wvubole, gay ɛ̂ wvú lɛ, “Wo gomte keemom ɛ ɛ̀ nu la? Ɛ̀ keè lɛ wee wvun nu wee wvu Lum.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Ɛ cee ɛkolɛ wvudvu yuw nonɛn, mum gɛn yɛn Baul e bife ɛ̂ wvú lɛ, “Kɛ see ɛ̂ me, wo nu wee wvu Lum e?” Ɛ wvú bee.
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Ɛ cee ɛkolɛ wvudvu gay ɛ̂ wvú lɛ, “Me nto ŋguy bigew nteen, nsɛ no nu wee wvu Lum.” Ɛ Baul tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Me nu fiem wee wvu Lum bootɛɛn.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Ɛ bonyii ba bò to nu keebiwcɛ mwɛɛm ɛ̂ wvú mum tfuw bikaa. Ɛ cee ɛkolɛ wvubo no fane tɛn, njefo wvú to nu ɛ gay ɛ bó kay Baul ɛ ɛ̀ nu wee wvu Lum.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Ɛ cee ɛkolɛ wvudvu no gomte kɛ keeloocɛ kiɛɛ fiɛɛ fì Bojuu to teyte yî Baul e. Ɛ bvú buy yuu, ɛ wvú gay ɛ bó fay Baul, tee bocee ncese bo baay baay noo bonyii bocii bò saake woŋ, ɛ bó to, ɛ wvú leke Baul ɛ̂ bó fwe.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.