Atos 20
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NVT
1 Ɛ mvunlaa mvù to nu Ɛfɛsus ke lɛɛtɛn, ɛ Baul tee ŋgoo bonyii bo mbee le, tefe bó mum gay bó le no gɛne Masedonia.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Ɛ wvú gɛn, ghan biba bi jó le, yvuwsɛ mvuntelem mvu bonyii bo mbee le ntay, mum daŋsɛn gɛn Glees,
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 ce jó kee tɛ. Ɛ wvú ke nɛ no nu lɛ wen nu egɛn eley ŋguw wvu ɛ̂ joo egɛn Silia, mum yuw lɛ Bojuu nu ɛ gbwe wvú ɛ̂ je. Ɛ wvú mum yɛn lɛ ɛ̀ jee lɛ wen ekase etu jim je Masedonia.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Wvú to lɛne bô bò Sobata wvù waa Bilus wvu Bɛlia, noo Alistakus bô Sɛkundus bo Tɛsalonika, noo Gayus wvu Dɛlbi, noo Timatio, noo Tikikus bô Toofimus bò to nu bonyii bo Ɛsia.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Ɛ bonyii ban mum gɛn fwe no cɛyte bee bo Baul Towas.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Ɛ Ŋkaw Blɛɛd wvù bó baa gɛɛ Fintuŋlɛɛn jó ke fey, ɛ bese ley ŋguw Filibi, jo ɛdiuw ɛtin bɛne bó le Towas, ɛ bee bó ce jó ɛdiuw ɛsooshwiy.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Ɛ ɛ̀ ke no nu diuu di fwe yî kemaa le, ɛ bee bo kentaashɛ tase fokiɛguu keeguutɛn blɛɛd. No Baul to nu keebuy nɛ fò bvú ɛ yuu, ɛ wvú mum kɛw no jemyi ɛ̂ bó, ke jeme gɛn buy ɛntaŋ ɛntelɛŋ.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Bee bó to nu ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ kebuw ke yew e ke ɛwe le, ɛ bin'yeese baa dvú nteen.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Ɛ cuwee mvu wvù diee to nu Yutikus ɛ shii yî ntoo yew e. Ɛ wvú ke nɛ kɛw no leete no Baul to jemyi kɛ gɛne lo. Ɛ nyii ke dioo gooke wase lo wvú, ɛ wvú mum nɛ fó gbwe ɛkuse, ɛ fó to nu biŋkente bi yew e bitɛte ɛ kɛw fokuse. Ɛ bó gɛn jo ɛ wvú ɛ kpwe wase.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Ɛ Baul shii gɛn ŋgvuum ɛ̂ wvú ɛwe, bam wvú gay ɛ̂ bonyii lɛ, “Wvú bɛɛ dvú, fo ben ebuukè kɛ.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Ɛ Baul ke kase ben ɛ̂ kebuw ke ɛwe kiɛ le, guse blɛɛd die, sɛ bvuu kɛw no jemyi, ke jeme ɛ bvutfuu ghan yuu ɛ wvú mum nɛ.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Ɛ bonyii ke jo cuwee wɛ kfulɛ bô wvú fô yew e ɛ wvú nu wum, ɛ mvuntelem lɛɛtɛn bó baay.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Ɛ bese ke ley ŋguw wvu ɛ̂ joo, gɛn Asos, no Baul to seysɛɛ wase lɛ ɛ̀ nu jó jò bese nu ke ejo wen. Wvú to gay nonɛn, njefo wvú to gomte keelɛn fokuse.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Ɛ wvú ke koocɛ bese le Asos, ɛ bese mum jo wvú ɛ̂ ŋguw e, ɛ bee bó gɛn buy Mitilin.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Ɛ bese ke nɛ fó ɛ̂ ŋguw e, ɛ bvú buy yuu, ɛ bese fɛse mbew Kios e, fey, ɛ bvú bvuu buy yuu, ɛ bese fɛse Samos, bvuu fey, ɛ bvú bvuu buy yuu, ɛ bese ley Miletus.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Bese to lɛne nonɛn, wɛmte lo Ɛfɛsus njefo kɛ Baul to gomte keejewse kefew Ɛsia kɛ. Wvú to gɛne cekey cekey laa ɛ̀ nulo ɛ́ wen ke enu Jɛlusalɛm diuu di Ŋkaw Bɛntekos e lɛ.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 No bese ley Miletus, ɛ Baul ciinse ntum fô bocee kentaashɛ ke bonyii bo mbee le ke Ɛfɛsus e lɛ bó eto eyɛn wen e.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Ɛ bó ke to, ɛ wvú jeme ɛ̂ bó lɛ, “Ben kee no nce wɛm to nu beene ɛ kɛw yî diuu di fwe dì me nto ntomyɛɛ ɛkalɛ yî nshɛ yi Ɛsia le.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Me nto nu ɛ nshike ɛkolɛ kem, no nlemte fô Nyo' le bô misɛm ɛjise. Ɛ me mbvuu n'yɛn boŋgɛw ɛ̂ jé le nteen no Bojuu to bone bikaa ɛ̂ me ɛjim.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Ɛ ben bvuu kee no me nto n'yɛɛyi ben ya le, mbvuu ŋghane n'yɛɛyi yéw e. Me nto mbaa nyilɛ fiɛɛ fimew fì ɛ̀ nulo ɛ́ fí efi ben kɛ.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Me nto nfewci kɛ ɛ ɛ̀ nu fiɛɛ fimwaaŋ ɛ̂ Bojuu noo ɛ̂ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu, ŋgayte lɛ bó ekumɛn mvuntelem mvubole, etu bô bo Nyo', elese fitele yî Tata wesebeene wvù Jisos Klistu le.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Keseen, ben eyekɛ eyuw, me ŋgɛne Jɛlusalɛm ɛ ɛ̀ nu no Keyoy ke Yuule gay ɛ̂ me, ɛ me n'yaa ŋkee lɛ laa ɛ̀ nu egɛn ekooy la bô me jó lɛ.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Fiɛɛ fì me ŋkee nu kɛ lɛ mondvuum monciim mò me nfele mó le, nu ɛ Keyoy ke Yuule seŋe kɛ ɛ̂ me lɛ ncaw bô ŋgɛw cɛyte me fwe.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Geenɛn, kɛ me n'yɛne nshii wɛm e lɛ ɛ̀ nu fiɛɛ kɛ, ɛfey lɛ me emɛse lemme dì Tata Jisos nu ɛ nya ɛ̂ me dì nu lɛ me enfewcì saaka wvù jee wvu ɛkumɛ no Nyo' nu ɛ buw bonyii bô mboyma.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 Yî keseen e, ben eyekɛ eyuw, me ŋkee lɛ kɛ wee mvu ben e wvù beene ɛ bó se nu, ɛ me nfewci ɛkumɛ bvunfon bvu Nyo' le bɛɛ ke ebvuu eyɛn bvushiw bwem e kɛ.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Me ɛ mum ɛ no nlooci njemyi ɛ̂ ben ɛbɛn lɛ ɛ́ wee mvu ben e la lo keseen, tu kɛ me ŋkɛŋke ɛbo fó kɛ,
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 njefo me nse mbaa nyilɛ keensee fiɛɛ ficii ɛ̂ ben fì Nyo' shieele kɛ.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Ben dioo ɛ shɛɛ, no taalè fô bikuu binɛn e noo fô ŋgoo bonyii bo mbee le bò nu diɛwɛ njée le, bò Keyoy ke Yuule nu ɛ gɛɛ ben ɛ̂ bó we le. Ben enù boncɛy njée bo kentaashɛ ke bonyii bo Nyo' le kè wvú to sumɛɛ bô ɛlɛmɛ ke Waa we le.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Me ŋkee lo lɛ me nu ŋke endioo ɛ mbase ɛkalɛ, ɛ́ bokuula eto eley ŋgoo yene le, saa ecawte wee wvù bó ekoo kɛ.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Bonyii bomew nu ke ebuy kɛ naa ɛ̂ ben ɛnte, elɛɛle ŋgoo bonyii bo mbee le, guute ɛ bó tuu ɛ̂ ŋgoo yibole.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Nonɛn, ben eyɛnè, kumyì lɛ yî bilum e bitɛte nu ɛ me ɛ n'yɛɛyi ben bocii ɛntaŋ bô ɛmvunsheeŋ bô misɛm ɛjisɛ.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 Me ɛ mum ɛ no nyaa ben keseen can Nyo' le noo yî diɛw ye yì nu ɛkumɛ nfi wvù Nyo' nu ɛ buw bonyii dvú. Diɛw yin nu yì nulo ege ɛ́ ben ekuu, wvu lɛ ben ke ekɛŋkɛ keleŋ fô bvudvuu bvù Nyo' nu ɛ gɛɛ ɛ̂ bonyii bò wvú nu ɛ ge lɛ ɛ̀ nu naa bew e.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Me nto mbaa njeeŋke bigew bi wee le kɛnɛɛ ndvú wee kɛ.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Ben kee ntay lɛ ɛ̀ nu can yɛm yin yì to lemte fiɛɛ ficii fì bee ŋgoo yɛm to shieele.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Yî mwɛɛm mvunciim e nu ɛ me nto nduŋci ɛ̂ ben lɛ wee kɛŋke keelemtè ntay emum efii bonyii bo ŋgɛw e, kumyì no Tata Jisos to jemyɛɛ lɛ, ‘Njoŋ wvu baay nu wvu wee wvù nyaa lo, fele wee wvù fii lo le.’”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 No Baul mɛse ɛ jeme nonɛn, ɛ bô bó mum tum ɛnvuw fokuse bocii, bunle.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Ɛ bó nɛ kɛse bô kpwe no beele, bamte Baul ŋoci lɛ bó ɛ shɛɛ wase.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Fiɛɛ fì to geɛ ɛ́ bó sɛ no beele baay nɛn, nu diɛw yì Baul to jemyɛɛ lɛ kɛ bó bɛɛ ke ebvuu eyɛn bvushiw bvuwene kɛ. Ɛ bó mum ciinse wvú gɛn buy fô wvú nu eley ŋguw wvu ɛ̂ joo.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.