Atos 20

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ɛ mvunlaa mvù to nu Ɛfɛsus ke lɛɛtɛn, ɛ Baul tee ŋgoo bonyii bo mbee le, tefe bó mum gay bó le no gɛne Masedonia.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Ɛ wvú gɛn, ghan biba bi jó le, yvuwsɛ mvuntelem mvu bonyii bo mbee le ntay, mum daŋsɛn gɛn Glees,
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 ce jó kee tɛ. Ɛ wvú ke nɛ no nu lɛ wen nu egɛn eley ŋguw wvu ɛ̂ joo egɛn Silia, mum yuw lɛ Bojuu nu ɛ gbwe wvú ɛ̂ je. Ɛ wvú mum yɛn lɛ ɛ̀ jee lɛ wen ekase etu jim je Masedonia.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Wvú to lɛne bô bò Sobata wvù waa Bilus wvu Bɛlia, noo Alistakus bô Sɛkundus bo Tɛsalonika, noo Gayus wvu Dɛlbi, noo Timatio, noo Tikikus bô Toofimus bò to nu bonyii bo Ɛsia.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Ɛ bonyii ban mum gɛn fwe no cɛyte bee bo Baul Towas.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Ɛ Ŋkaw Blɛɛd wvù bó baa gɛɛ Fintuŋlɛɛn jó ke fey, ɛ bese ley ŋguw Filibi, jo ɛdiuw ɛtin bɛne bó le Towas, ɛ bee bó ce jó ɛdiuw ɛsooshwiy.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Ɛ ɛ̀ ke no nu diuu di fwe yî kemaa le, ɛ bee bo kentaashɛ tase fokiɛguu keeguutɛn blɛɛd. No Baul to nu keebuy nɛ fò bvú ɛ yuu, ɛ wvú mum kɛw no jemyi ɛ̂ bó, ke jeme gɛn buy ɛntaŋ ɛntelɛŋ.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Bee bó to nu ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ kebuw ke yew e ke ɛwe le, ɛ bin'yeese baa dvú nteen.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Ɛ cuwee mvu wvù diee to nu Yutikus ɛ shii yî ntoo yew e. Ɛ wvú ke nɛ kɛw no leete no Baul to jemyi kɛ gɛne lo. Ɛ nyii ke dioo gooke wase lo wvú, ɛ wvú mum nɛ fó gbwe ɛkuse, ɛ fó to nu biŋkente bi yew e bitɛte ɛ kɛw fokuse. Ɛ bó gɛn jo ɛ wvú ɛ kpwe wase.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Ɛ Baul shii gɛn ŋgvuum ɛ̂ wvú ɛwe, bam wvú gay ɛ̂ bonyii lɛ, “Wvú bɛɛ dvú, fo ben ebuukè kɛ.”
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Ɛ Baul ke kase ben ɛ̂ kebuw ke ɛwe kiɛ le, guse blɛɛd die, sɛ bvuu kɛw no jemyi, ke jeme ɛ bvutfuu ghan yuu ɛ wvú mum nɛ.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Ɛ bonyii ke jo cuwee wɛ kfulɛ bô wvú fô yew e ɛ wvú nu wum, ɛ mvuntelem lɛɛtɛn bó baay.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Ɛ bese ke ley ŋguw wvu ɛ̂ joo, gɛn Asos, no Baul to seysɛɛ wase lɛ ɛ̀ nu jó jò bese nu ke ejo wen. Wvú to gay nonɛn, njefo wvú to gomte keelɛn fokuse.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Ɛ wvú ke koocɛ bese le Asos, ɛ bese mum jo wvú ɛ̂ ŋguw e, ɛ bee bó gɛn buy Mitilin.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Ɛ bese ke nɛ fó ɛ̂ ŋguw e, ɛ bvú buy yuu, ɛ bese fɛse mbew Kios e, fey, ɛ bvú bvuu buy yuu, ɛ bese fɛse Samos, bvuu fey, ɛ bvú bvuu buy yuu, ɛ bese ley Miletus.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Bese to lɛne nonɛn, wɛmte lo Ɛfɛsus njefo kɛ Baul to gomte keejewse kefew Ɛsia kɛ. Wvú to gɛne cekey cekey laa ɛ̀ nulo ɛ́ wen ke enu Jɛlusalɛm diuu di Ŋkaw Bɛntekos e lɛ.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 No bese ley Miletus, ɛ Baul ciinse ntum fô bocee kentaashɛ ke bonyii bo mbee le ke Ɛfɛsus e lɛ bó eto eyɛn wen e.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Ɛ bó ke to, ɛ wvú jeme ɛ̂ bó lɛ, “Ben kee no nce wɛm to nu beene ɛ kɛw yî diuu di fwe dì me nto ntomyɛɛ ɛkalɛ yî nshɛ yi Ɛsia le.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Me nto nu ɛ nshike ɛkolɛ kem, no nlemte fô Nyo' le bô misɛm ɛjise. Ɛ me mbvuu n'yɛn boŋgɛw ɛ̂ jé le nteen no Bojuu to bone bikaa ɛ̂ me ɛjim.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Ɛ ben bvuu kee no me nto n'yɛɛyi ben ya le, mbvuu ŋghane n'yɛɛyi yéw e. Me nto mbaa nyilɛ fiɛɛ fimew fì ɛ̀ nulo ɛ́ fí efi ben kɛ.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Me nto nfewci kɛ ɛ ɛ̀ nu fiɛɛ fimwaaŋ ɛ̂ Bojuu noo ɛ̂ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu, ŋgayte lɛ bó ekumɛn mvuntelem mvubole, etu bô bo Nyo', elese fitele yî Tata wesebeene wvù Jisos Klistu le.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 Keseen, ben eyekɛ eyuw, me ŋgɛne Jɛlusalɛm ɛ ɛ̀ nu no Keyoy ke Yuule gay ɛ̂ me, ɛ me n'yaa ŋkee lɛ laa ɛ̀ nu egɛn ekooy la bô me jó lɛ.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Fiɛɛ fì me ŋkee nu kɛ lɛ mondvuum monciim mò me nfele mó le, nu ɛ Keyoy ke Yuule seŋe kɛ ɛ̂ me lɛ ncaw bô ŋgɛw cɛyte me fwe.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Geenɛn, kɛ me n'yɛne nshii wɛm e lɛ ɛ̀ nu fiɛɛ kɛ, ɛfey lɛ me emɛse lemme dì Tata Jisos nu ɛ nya ɛ̂ me dì nu lɛ me enfewcì saaka wvù jee wvu ɛkumɛ no Nyo' nu ɛ buw bonyii bô mboyma.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 Yî keseen e, ben eyekɛ eyuw, me ŋkee lɛ kɛ wee mvu ben e wvù beene ɛ bó se nu, ɛ me nfewci ɛkumɛ bvunfon bvu Nyo' le bɛɛ ke ebvuu eyɛn bvushiw bwem e kɛ.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Me ɛ mum ɛ no nlooci njemyi ɛ̂ ben ɛbɛn lɛ ɛ́ wee mvu ben e la lo keseen, tu kɛ me ŋkɛŋke ɛbo fó kɛ,
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 njefo me nse mbaa nyilɛ keensee fiɛɛ ficii ɛ̂ ben fì Nyo' shieele kɛ.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Ben dioo ɛ shɛɛ, no taalè fô bikuu binɛn e noo fô ŋgoo bonyii bo mbee le bò nu diɛwɛ njée le, bò Keyoy ke Yuule nu ɛ gɛɛ ben ɛ̂ bó we le. Ben enù boncɛy njée bo kentaashɛ ke bonyii bo Nyo' le kè wvú to sumɛɛ bô ɛlɛmɛ ke Waa we le.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Me ŋkee lo lɛ me nu ŋke endioo ɛ mbase ɛkalɛ, ɛ́ bokuula eto eley ŋgoo yene le, saa ecawte wee wvù bó ekoo kɛ.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Bonyii bomew nu ke ebuy kɛ naa ɛ̂ ben ɛnte, elɛɛle ŋgoo bonyii bo mbee le, guute ɛ bó tuu ɛ̂ ŋgoo yibole.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Nonɛn, ben eyɛnè, kumyì lɛ yî bilum e bitɛte nu ɛ me ɛ n'yɛɛyi ben bocii ɛntaŋ bô ɛmvunsheeŋ bô misɛm ɛjisɛ.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 Me ɛ mum ɛ no nyaa ben keseen can Nyo' le noo yî diɛw ye yì nu ɛkumɛ nfi wvù Nyo' nu ɛ buw bonyii dvú. Diɛw yin nu yì nulo ege ɛ́ ben ekuu, wvu lɛ ben ke ekɛŋkɛ keleŋ fô bvudvuu bvù Nyo' nu ɛ gɛɛ ɛ̂ bonyii bò wvú nu ɛ ge lɛ ɛ̀ nu naa bew e.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Me nto mbaa njeeŋke bigew bi wee le kɛnɛɛ ndvú wee kɛ.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Ben kee ntay lɛ ɛ̀ nu can yɛm yin yì to lemte fiɛɛ ficii fì bee ŋgoo yɛm to shieele.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Yî mwɛɛm mvunciim e nu ɛ me nto nduŋci ɛ̂ ben lɛ wee kɛŋke keelemtè ntay emum efii bonyii bo ŋgɛw e, kumyì no Tata Jisos to jemyɛɛ lɛ, ‘Njoŋ wvu baay nu wvu wee wvù nyaa lo, fele wee wvù fii lo le.’”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 No Baul mɛse ɛ jeme nonɛn, ɛ bô bó mum tum ɛnvuw fokuse bocii, bunle.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Ɛ bó nɛ kɛse bô kpwe no beele, bamte Baul ŋoci lɛ bó ɛ shɛɛ wase.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Fiɛɛ fì to geɛ ɛ́ bó sɛ no beele baay nɛn, nu diɛw yì Baul to jemyɛɛ lɛ kɛ bó bɛɛ ke ebvuu eyɛn bvushiw bvuwene kɛ. Ɛ bó mum ciinse wvú gɛn buy fô wvú nu eley ŋguw wvu ɛ̂ joo.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.