Atos 20
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARA
1 Ɛ mvunlaa mvù to nu Ɛfɛsus ke lɛɛtɛn, ɛ Baul tee ŋgoo bonyii bo mbee le, tefe bó mum gay bó le no gɛne Masedonia.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos, e, tendo-os confortado, despediu-se, e partiu para a Macedônia.
2 Ɛ wvú gɛn, ghan biba bi jó le, yvuwsɛ mvuntelem mvu bonyii bo mbee le ntay, mum daŋsɛn gɛn Glees,
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 ce jó kee tɛ. Ɛ wvú ke nɛ no nu lɛ wen nu egɛn eley ŋguw wvu ɛ̂ joo egɛn Silia, mum yuw lɛ Bojuu nu ɛ gbwe wvú ɛ̂ je. Ɛ wvú mum yɛn lɛ ɛ̀ jee lɛ wen ekase etu jim je Masedonia.
3 onde se demorou três meses. Tendo havido uma conspiração por parte dos judeus contra ele, quando estava para embarcar rumo à Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Wvú to lɛne bô bò Sobata wvù waa Bilus wvu Bɛlia, noo Alistakus bô Sɛkundus bo Tɛsalonika, noo Gayus wvu Dɛlbi, noo Timatio, noo Tikikus bô Toofimus bò to nu bonyii bo Ɛsia.
4 Acompanharam-no [até à Ásia] Sópatro, de Bereia, filho de Pirro, Aristarco e Secundo, de Tessalônica, Gaio, de Derbe, e Timóteo, bem como Tíquico e Trófimo, da Ásia;
5 Ɛ bonyii ban mum gɛn fwe no cɛyte bee bo Baul Towas.
5 estes nos precederam, esperando-nos em Trôade.
6 Ɛ Ŋkaw Blɛɛd wvù bó baa gɛɛ Fintuŋlɛɛn jó ke fey, ɛ bese ley ŋguw Filibi, jo ɛdiuw ɛtin bɛne bó le Towas, ɛ bee bó ce jó ɛdiuw ɛsooshwiy.
6 Depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles naquele porto, onde passamos uma semana.
7 Ɛ ɛ̀ ke no nu diuu di fwe yî kemaa le, ɛ bee bo kentaashɛ tase fokiɛguu keeguutɛn blɛɛd. No Baul to nu keebuy nɛ fò bvú ɛ yuu, ɛ wvú mum kɛw no jemyi ɛ̂ bó, ke jeme gɛn buy ɛntaŋ ɛntelɛŋ.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos com o fim de partir o pão, Paulo, que devia seguir viagem no dia imediato, exortava-os e prolongou o discurso até à meia-noite.
8 Bee bó to nu ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ kebuw ke yew e ke ɛwe le, ɛ bin'yeese baa dvú nteen.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Ɛ cuwee mvu wvù diee to nu Yutikus ɛ shii yî ntoo yew e. Ɛ wvú ke nɛ kɛw no leete no Baul to jemyi kɛ gɛne lo. Ɛ nyii ke dioo gooke wase lo wvú, ɛ wvú mum nɛ fó gbwe ɛkuse, ɛ fó to nu biŋkente bi yew e bitɛte ɛ kɛw fokuse. Ɛ bó gɛn jo ɛ wvú ɛ kpwe wase.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante o prolongado discurso de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo e foi levantado morto.
10 Ɛ Baul shii gɛn ŋgvuum ɛ̂ wvú ɛwe, bam wvú gay ɛ̂ bonyii lɛ, “Wvú bɛɛ dvú, fo ben ebuukè kɛ.”
10 Descendo, porém, Paulo inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a vida nele está.
11 Ɛ Baul ke kase ben ɛ̂ kebuw ke ɛwe kiɛ le, guse blɛɛd die, sɛ bvuu kɛw no jemyi, ke jeme ɛ bvutfuu ghan yuu ɛ wvú mum nɛ.
11 Subindo de novo, partiu o pão, e comeu, e ainda lhes falou largamente até ao romper da alva. E, assim, partiu.
12 Ɛ bonyii ke jo cuwee wɛ kfulɛ bô wvú fô yew e ɛ wvú nu wum, ɛ mvuntelem lɛɛtɛn bó baay.
12 Então, conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Ɛ bese ke ley ŋguw wvu ɛ̂ joo, gɛn Asos, no Baul to seysɛɛ wase lɛ ɛ̀ nu jó jò bese nu ke ejo wen. Wvú to gay nonɛn, njefo wvú to gomte keelɛn fokuse.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos fora determinado, devendo ele ir por terra.
14 Ɛ wvú ke koocɛ bese le Asos, ɛ bese mum jo wvú ɛ̂ ŋguw e, ɛ bee bó gɛn buy Mitilin.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Ɛ bese ke nɛ fó ɛ̂ ŋguw e, ɛ bvú buy yuu, ɛ bese fɛse mbew Kios e, fey, ɛ bvú bvuu buy yuu, ɛ bese fɛse Samos, bvuu fey, ɛ bvú bvuu buy yuu, ɛ bese ley Miletus.
15 dali, navegando, no dia seguinte, passamos defronte de Quios, no dia imediato, tocamos em Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Bese to lɛne nonɛn, wɛmte lo Ɛfɛsus njefo kɛ Baul to gomte keejewse kefew Ɛsia kɛ. Wvú to gɛne cekey cekey laa ɛ̀ nulo ɛ́ wen ke enu Jɛlusalɛm diuu di Ŋkaw Bɛntekos e lɛ.
16 Porque Paulo já havia determinado não aportar em Éfeso, não querendo demorar-se na Ásia, porquanto se apressava com o intuito de passar o dia de Pentecostes em Jerusalém, caso lhe fosse possível.
17 No bese ley Miletus, ɛ Baul ciinse ntum fô bocee kentaashɛ ke bonyii bo mbee le ke Ɛfɛsus e lɛ bó eto eyɛn wen e.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os presbíteros da igreja.
18 Ɛ bó ke to, ɛ wvú jeme ɛ̂ bó lɛ, “Ben kee no nce wɛm to nu beene ɛ kɛw yî diuu di fwe dì me nto ntomyɛɛ ɛkalɛ yî nshɛ yi Ɛsia le.
18 E, quando se encontraram com ele, disse-lhes: Vós bem sabeis como foi que me conduzi entre vós em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Me nto nu ɛ nshike ɛkolɛ kem, no nlemte fô Nyo' le bô misɛm ɛjise. Ɛ me mbvuu n'yɛn boŋgɛw ɛ̂ jé le nteen no Bojuu to bone bikaa ɛ̂ me ɛjim.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, lágrimas e provações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram,
20 Ɛ ben bvuu kee no me nto n'yɛɛyi ben ya le, mbvuu ŋghane n'yɛɛyi yéw e. Me nto mbaa nyilɛ fiɛɛ fimew fì ɛ̀ nulo ɛ́ fí efi ben kɛ.
20 jamais deixando de vos anunciar coisa alguma proveitosa e de vo-la ensinar publicamente e também de casa em casa,
21 Me nto nfewci kɛ ɛ ɛ̀ nu fiɛɛ fimwaaŋ ɛ̂ Bojuu noo ɛ̂ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu, ŋgayte lɛ bó ekumɛn mvuntelem mvubole, etu bô bo Nyo', elese fitele yî Tata wesebeene wvù Jisos Klistu le.
21 testificando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus [Cristo].
22 Keseen, ben eyekɛ eyuw, me ŋgɛne Jɛlusalɛm ɛ ɛ̀ nu no Keyoy ke Yuule gay ɛ̂ me, ɛ me n'yaa ŋkee lɛ laa ɛ̀ nu egɛn ekooy la bô me jó lɛ.
22 E, agora, constrangido em meu espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali me acontecerá,
23 Fiɛɛ fì me ŋkee nu kɛ lɛ mondvuum monciim mò me nfele mó le, nu ɛ Keyoy ke Yuule seŋe kɛ ɛ̂ me lɛ ncaw bô ŋgɛw cɛyte me fwe.
23 senão que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que me esperam cadeias e tribulações.
24 Geenɛn, kɛ me n'yɛne nshii wɛm e lɛ ɛ̀ nu fiɛɛ kɛ, ɛfey lɛ me emɛse lemme dì Tata Jisos nu ɛ nya ɛ̂ me dì nu lɛ me enfewcì saaka wvù jee wvu ɛkumɛ no Nyo' nu ɛ buw bonyii bô mboyma.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, contanto que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 Yî keseen e, ben eyekɛ eyuw, me ŋkee lɛ kɛ wee mvu ben e wvù beene ɛ bó se nu, ɛ me nfewci ɛkumɛ bvunfon bvu Nyo' le bɛɛ ke ebvuu eyɛn bvushiw bwem e kɛ.
25 Agora, eu sei que todos vós, em cujo meio passei pregando o reino, não vereis mais o meu rosto.
26 Me ɛ mum ɛ no nlooci njemyi ɛ̂ ben ɛbɛn lɛ ɛ́ wee mvu ben e la lo keseen, tu kɛ me ŋkɛŋke ɛbo fó kɛ,
26 Portanto, eu vos protesto, no dia de hoje, que estou limpo do sangue de todos;
27 njefo me nse mbaa nyilɛ keensee fiɛɛ ficii ɛ̂ ben fì Nyo' shieele kɛ.
27 porque jamais deixei de vos anunciar todo o desígnio de Deus.
28 Ben dioo ɛ shɛɛ, no taalè fô bikuu binɛn e noo fô ŋgoo bonyii bo mbee le bò nu diɛwɛ njée le, bò Keyoy ke Yuule nu ɛ gɛɛ ben ɛ̂ bó we le. Ben enù boncɛy njée bo kentaashɛ ke bonyii bo Nyo' le kè wvú to sumɛɛ bô ɛlɛmɛ ke Waa we le.
28 Atendei por vós e por todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastoreardes a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Me ŋkee lo lɛ me nu ŋke endioo ɛ mbase ɛkalɛ, ɛ́ bokuula eto eley ŋgoo yene le, saa ecawte wee wvù bó ekoo kɛ.
29 Eu sei que, depois da minha partida, entre vós penetrarão lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Bonyii bomew nu ke ebuy kɛ naa ɛ̂ ben ɛnte, elɛɛle ŋgoo bonyii bo mbee le, guute ɛ bó tuu ɛ̂ ŋgoo yibole.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás deles.
31 Nonɛn, ben eyɛnè, kumyì lɛ yî bilum e bitɛte nu ɛ me ɛ n'yɛɛyi ben bocii ɛntaŋ bô ɛmvunsheeŋ bô misɛm ɛjisɛ.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, por três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, a cada um.
32 Me ɛ mum ɛ no nyaa ben keseen can Nyo' le noo yî diɛw ye yì nu ɛkumɛ nfi wvù Nyo' nu ɛ buw bonyii dvú. Diɛw yin nu yì nulo ege ɛ́ ben ekuu, wvu lɛ ben ke ekɛŋkɛ keleŋ fô bvudvuu bvù Nyo' nu ɛ gɛɛ ɛ̂ bonyii bò wvú nu ɛ ge lɛ ɛ̀ nu naa bew e.
32 Agora, pois, encomendo-vos ao Senhor e à palavra da sua graça, que tem poder para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Me nto mbaa njeeŋke bigew bi wee le kɛnɛɛ ndvú wee kɛ.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes;
34 Ben kee ntay lɛ ɛ̀ nu can yɛm yin yì to lemte fiɛɛ ficii fì bee ŋgoo yɛm to shieele.
34 vós mesmos sabeis que estas mãos serviram para o que me era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Yî mwɛɛm mvunciim e nu ɛ me nto nduŋci ɛ̂ ben lɛ wee kɛŋke keelemtè ntay emum efii bonyii bo ŋgɛw e, kumyì no Tata Jisos to jemyɛɛ lɛ, ‘Njoŋ wvu baay nu wvu wee wvù nyaa lo, fele wee wvù fii lo le.’”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é mister socorrer os necessitados e recordar as palavras do próprio Senhor Jesus: Mais bem-aventurado é dar que receber.
36 No Baul mɛse ɛ jeme nonɛn, ɛ bô bó mum tum ɛnvuw fokuse bocii, bunle.
36 Tendo dito estas coisas, ajoelhando-se, orou com todos eles.
37 Ɛ bó nɛ kɛse bô kpwe no beele, bamte Baul ŋoci lɛ bó ɛ shɛɛ wase.
37 Então, houve grande pranto entre todos, e, abraçando afetuosamente a Paulo, o beijavam,
38 Fiɛɛ fì to geɛ ɛ́ bó sɛ no beele baay nɛn, nu diɛw yì Baul to jemyɛɛ lɛ kɛ bó bɛɛ ke ebvuu eyɛn bvushiw bvuwene kɛ. Ɛ bó mum ciinse wvú gɛn buy fô wvú nu eley ŋguw wvu ɛ̂ joo.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele dissera: que não mais veriam o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.