Atos 20
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ACF
1 Ɛ mvunlaa mvù to nu Ɛfɛsus ke lɛɛtɛn, ɛ Baul tee ŋgoo bonyii bo mbee le, tefe bó mum gay bó le no gɛne Masedonia.
1 E, depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a macedônia.
2 Ɛ wvú gɛn, ghan biba bi jó le, yvuwsɛ mvuntelem mvu bonyii bo mbee le ntay, mum daŋsɛn gɛn Glees,
2 E, havendo andado por aquelas terras, exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 ce jó kee tɛ. Ɛ wvú ke nɛ no nu lɛ wen nu egɛn eley ŋguw wvu ɛ̂ joo egɛn Silia, mum yuw lɛ Bojuu nu ɛ gbwe wvú ɛ̂ je. Ɛ wvú mum yɛn lɛ ɛ̀ jee lɛ wen ekase etu jim je Masedonia.
3 E, passando ali três meses, e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela macedônia.
4 Wvú to lɛne bô bò Sobata wvù waa Bilus wvu Bɛlia, noo Alistakus bô Sɛkundus bo Tɛsalonika, noo Gayus wvu Dɛlbi, noo Timatio, noo Tikikus bô Toofimus bò to nu bonyii bo Ɛsia.
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópater, de Beréia, e, dos de Tessalônica, Aristarco, e Segundo, e Gaio de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Ɛ bonyii ban mum gɛn fwe no cɛyte bee bo Baul Towas.
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 Ɛ Ŋkaw Blɛɛd wvù bó baa gɛɛ Fintuŋlɛɛn jó ke fey, ɛ bese ley ŋguw Filibi, jo ɛdiuw ɛtin bɛne bó le Towas, ɛ bee bó ce jó ɛdiuw ɛsooshwiy.
6 E, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 Ɛ ɛ̀ ke no nu diuu di fwe yî kemaa le, ɛ bee bo kentaashɛ tase fokiɛguu keeguutɛn blɛɛd. No Baul to nu keebuy nɛ fò bvú ɛ yuu, ɛ wvú mum kɛw no jemyi ɛ̂ bó, ke jeme gɛn buy ɛntaŋ ɛntelɛŋ.
7 E no primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e prolongou a prática até à meia-noite.
8 Bee bó to nu ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ kebuw ke yew e ke ɛwe le, ɛ bin'yeese baa dvú nteen.
8 E havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 Ɛ cuwee mvu wvù diee to nu Yutikus ɛ shii yî ntoo yew e. Ɛ wvú ke nɛ kɛw no leete no Baul to jemyi kɛ gɛne lo. Ɛ nyii ke dioo gooke wase lo wvú, ɛ wvú mum nɛ fó gbwe ɛkuse, ɛ fó to nu biŋkente bi yew e bitɛte ɛ kɛw fokuse. Ɛ bó gɛn jo ɛ wvú ɛ kpwe wase.
9 E, estando um certo jovem, por nome Eutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 Ɛ Baul shii gɛn ŋgvuum ɛ̂ wvú ɛwe, bam wvú gay ɛ̂ bonyii lɛ, “Wvú bɛɛ dvú, fo ben ebuukè kɛ.”
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 Ɛ Baul ke kase ben ɛ̂ kebuw ke ɛwe kiɛ le, guse blɛɛd die, sɛ bvuu kɛw no jemyi, ke jeme ɛ bvutfuu ghan yuu ɛ wvú mum nɛ.
11 E subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e assim partiu.
12 Ɛ bonyii ke jo cuwee wɛ kfulɛ bô wvú fô yew e ɛ wvú nu wum, ɛ mvuntelem lɛɛtɛn bó baay.
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 Ɛ bese ke ley ŋguw wvu ɛ̂ joo, gɛn Asos, no Baul to seysɛɛ wase lɛ ɛ̀ nu jó jò bese nu ke ejo wen. Wvú to gay nonɛn, njefo wvú to gomte keelɛn fokuse.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 Ɛ wvú ke koocɛ bese le Asos, ɛ bese mum jo wvú ɛ̂ ŋguw e, ɛ bee bó gɛn buy Mitilin.
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos, e fomos a Mitilene.
15 Ɛ bese ke nɛ fó ɛ̂ ŋguw e, ɛ bvú buy yuu, ɛ bese fɛse mbew Kios e, fey, ɛ bvú bvuu buy yuu, ɛ bese fɛse Samos, bvuu fey, ɛ bvú bvuu buy yuu, ɛ bese ley Miletus.
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, e no outro aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 Bese to lɛne nonɛn, wɛmte lo Ɛfɛsus njefo kɛ Baul to gomte keejewse kefew Ɛsia kɛ. Wvú to gɛne cekey cekey laa ɛ̀ nulo ɛ́ wen ke enu Jɛlusalɛm diuu di Ŋkaw Bɛntekos e lɛ.
16 Porque já Paulo tinha determinado passar ao largo de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 No bese ley Miletus, ɛ Baul ciinse ntum fô bocee kentaashɛ ke bonyii bo mbee le ke Ɛfɛsus e lɛ bó eto eyɛn wen e.
17 E de Mileto mandou a Éfeso, a chamar os anciãos da igreja.
18 Ɛ bó ke to, ɛ wvú jeme ɛ̂ bó lɛ, “Ben kee no nce wɛm to nu beene ɛ kɛw yî diuu di fwe dì me nto ntomyɛɛ ɛkalɛ yî nshɛ yi Ɛsia le.
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 Me nto nu ɛ nshike ɛkolɛ kem, no nlemte fô Nyo' le bô misɛm ɛjise. Ɛ me mbvuu n'yɛn boŋgɛw ɛ̂ jé le nteen no Bojuu to bone bikaa ɛ̂ me ɛjim.
19 Servindo ao Senhor com toda a humildade, e com muitas lágrimas e tentações, que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Ɛ ben bvuu kee no me nto n'yɛɛyi ben ya le, mbvuu ŋghane n'yɛɛyi yéw e. Me nto mbaa nyilɛ fiɛɛ fimew fì ɛ̀ nulo ɛ́ fí efi ben kɛ.
20 Como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar, e ensinar publicamente e pelas casas,
21 Me nto nfewci kɛ ɛ ɛ̀ nu fiɛɛ fimwaaŋ ɛ̂ Bojuu noo ɛ̂ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu, ŋgayte lɛ bó ekumɛn mvuntelem mvubole, etu bô bo Nyo', elese fitele yî Tata wesebeene wvù Jisos Klistu le.
21 Testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus, e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 Keseen, ben eyekɛ eyuw, me ŋgɛne Jɛlusalɛm ɛ ɛ̀ nu no Keyoy ke Yuule gay ɛ̂ me, ɛ me n'yaa ŋkee lɛ laa ɛ̀ nu egɛn ekooy la bô me jó lɛ.
22 E agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 Fiɛɛ fì me ŋkee nu kɛ lɛ mondvuum monciim mò me nfele mó le, nu ɛ Keyoy ke Yuule seŋe kɛ ɛ̂ me lɛ ncaw bô ŋgɛw cɛyte me fwe.
23 Senão o que o Espírito Santo de cidade em cidade me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 Geenɛn, kɛ me n'yɛne nshii wɛm e lɛ ɛ̀ nu fiɛɛ kɛ, ɛfey lɛ me emɛse lemme dì Tata Jisos nu ɛ nya ɛ̂ me dì nu lɛ me enfewcì saaka wvù jee wvu ɛkumɛ no Nyo' nu ɛ buw bonyii bô mboyma.
24 Mas de nada faço questão, nem tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira, e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 Yî keseen e, ben eyekɛ eyuw, me ŋkee lɛ kɛ wee mvu ben e wvù beene ɛ bó se nu, ɛ me nfewci ɛkumɛ bvunfon bvu Nyo' le bɛɛ ke ebvuu eyɛn bvushiw bwem e kɛ.
25 E agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 Me ɛ mum ɛ no nlooci njemyi ɛ̂ ben ɛbɛn lɛ ɛ́ wee mvu ben e la lo keseen, tu kɛ me ŋkɛŋke ɛbo fó kɛ,
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 njefo me nse mbaa nyilɛ keensee fiɛɛ ficii ɛ̂ ben fì Nyo' shieele kɛ.
27 Porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Ben dioo ɛ shɛɛ, no taalè fô bikuu binɛn e noo fô ŋgoo bonyii bo mbee le bò nu diɛwɛ njée le, bò Keyoy ke Yuule nu ɛ gɛɛ ben ɛ̂ bó we le. Ben enù boncɛy njée bo kentaashɛ ke bonyii bo Nyo' le kè wvú to sumɛɛ bô ɛlɛmɛ ke Waa we le.
28 Olhai, pois, por vós, e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 Me ŋkee lo lɛ me nu ŋke endioo ɛ mbase ɛkalɛ, ɛ́ bokuula eto eley ŋgoo yene le, saa ecawte wee wvù bó ekoo kɛ.
29 Porque eu sei isto que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não pouparão ao rebanho;
30 Bonyii bomew nu ke ebuy kɛ naa ɛ̂ ben ɛnte, elɛɛle ŋgoo bonyii bo mbee le, guute ɛ bó tuu ɛ̂ ŋgoo yibole.
30 E que de entre vós mesmos se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 Nonɛn, ben eyɛnè, kumyì lɛ yî bilum e bitɛte nu ɛ me ɛ n'yɛɛyi ben bocii ɛntaŋ bô ɛmvunsheeŋ bô misɛm ɛjisɛ.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 Me ɛ mum ɛ no nyaa ben keseen can Nyo' le noo yî diɛw ye yì nu ɛkumɛ nfi wvù Nyo' nu ɛ buw bonyii dvú. Diɛw yin nu yì nulo ege ɛ́ ben ekuu, wvu lɛ ben ke ekɛŋkɛ keleŋ fô bvudvuu bvù Nyo' nu ɛ gɛɛ ɛ̂ bonyii bò wvú nu ɛ ge lɛ ɛ̀ nu naa bew e.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 Me nto mbaa njeeŋke bigew bi wee le kɛnɛɛ ndvú wee kɛ.
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem o vestuário.
34 Ben kee ntay lɛ ɛ̀ nu can yɛm yin yì to lemte fiɛɛ ficii fì bee ŋgoo yɛm to shieele.
34 Sim, vós mesmos sabeis que para o que me era necessário a mim, e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 Yî mwɛɛm mvunciim e nu ɛ me nto nduŋci ɛ̂ ben lɛ wee kɛŋke keelemtè ntay emum efii bonyii bo ŋgɛw e, kumyì no Tata Jisos to jemyɛɛ lɛ, ‘Njoŋ wvu baay nu wvu wee wvù nyaa lo, fele wee wvù fii lo le.’”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos, e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 No Baul mɛse ɛ jeme nonɛn, ɛ bô bó mum tum ɛnvuw fokuse bocii, bunle.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Ɛ bó nɛ kɛse bô kpwe no beele, bamte Baul ŋoci lɛ bó ɛ shɛɛ wase.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 Fiɛɛ fì to geɛ ɛ́ bó sɛ no beele baay nɛn, nu diɛw yì Baul to jemyɛɛ lɛ kɛ bó bɛɛ ke ebvuu eyɛn bvushiw bvuwene kɛ. Ɛ bó mum ciinse wvú gɛn buy fô wvú nu eley ŋguw wvu ɛ̂ joo.
38 Entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.