Atos 16
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NTLH
1 Ɛ Baul ghan gɛn buy ɛ̂ kelaante kè Dɛlbi le, ke nɛ gɛn ɛ̂ ke Lista le. Wee ŋgoo Jisos mvu to nu Lista jodvu ɛ diee nu Timatio, ɛ bwee nu wee Juu, nu tɛn wee mbee, geenɛn ɛ ice to nu wee Glek.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Timatio wvun to nu wee ɛ bonyii bo mbee le bocii bo Lista noo bo Ikonium bɛnsee wvú.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Ɛ Baul no gomte keejo wvú lɛ bô wvú eghanè, mum tfuse wvú yew. Ɛ wvú to tfuse wvú yew nonɛn, njefo Bojuu bocii bò to cee biba bidvu le to kee lo lɛ icee Timatio to nu wee Glek.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Ɛ bó mum no ghane, gɛne ɛ̂ bilaante le, dioo gɛne no seŋe ɛ̂ bonyii bo mbee le bonci bò boom bo ntum e bo Jisos e noo bocee kentaashɛ ke Jɛlusalɛm to shilɛɛ bee lɛ bó egɛɛlè.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Nonɛn, ɛ bintaashɛ bi bonyii bo mbee le bidvu mum no tɛmyi gɛne fwe fwe yî mbee le. Ɛ bonyii no biise bó le ɛdiuw ɛcii.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Ɛ Baul bô ŋgoo ye nɛ lɛ bó egɛn efewcɛ diɛw Nyo' woŋ wvù Ɛsia le, ɛ Keyoy ke Yuule tun. Ɛ bó mum lɛn wase fey ɛ ɛ̀ nu je keba kè Fligia bô kè Galɛshia le.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Ɛ bó ke dioo gɛn buy mbew woŋ wvù Misia le no gomte keeley gɛn keba kè Bitinia le, ɛ Keyoy ke Jisos e bvuu tun.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Nonɛn, ɛ bó mum fey woŋ wvù Misia le, daŋsɛn gɛn ɛ̂ kelaante kè Towas e.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Ɛ ɛ̀ ke no nu ɛntaŋ, ɛ fiɛɛ diɛwɛ ɛfilɛ le nɛ to fô Baul e. Ɛ wvú yɛn ɛ̂ fiɛɛ fidvu le ɛ wee mvu wvu Masedonia leeme lɛke wvú lɛ, “Kee wo, lente kɛ eto Masedonia jan efi bese.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 No fiɛɛ fidvu to fô Baul e nonɛn, ɛ bee bó mum yɛn lɛ Nyo' nu ɛ duŋcɛ ɛ̂ bese lɛ bese egɛn efewcɛ saaka we wvù jee woŋ wvù Masedonia le. Kaŋ mwaaŋ, ɛ bese mum seyse keegɛn jó.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Ɛ bese nɛ Towas, lente teytey ɛ̂ ŋguw wvu ɛ̂ joo le, buysɛn Samotɛs. Ɛ bvú buy yuu ɛ bese gɛn fwe buy Niabolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Ɛ bese ke nɛ fó lɛn gɛn Filibi, ɛ ɛ̀ nu kelaante ke ɛ̂ keba ke fwe le Masedonia. Kelaante kedvu to nu wase ke bala bo Lum e. Ɛ bese ce jó yî ɛdiuw e.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Ɛ ɛ̀ ke no nu diuu di mbam e, ɛ bese buy ɛlaante jodvu, gɛn diuw joo le fô bese to kpwawci lɛ bvudvuu bvu Bojuu le bvu bunle le nu enu. No bese gɛn, ɛ bokɛnɛ bomew to tase wase fó, ɛ bese mum shii no jemyi ɛ̂ bó.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Kpwoon mvu to nu fó yuuke tɛn ɛ diee nu Lidia, ɛ wvú to ké no wvumte Nyo'. Wvú to buy ɛ̂ kelaante kè Tayatila le, ɛ wvú to ké no geese kfuu ndvú yimi, ɛ yí nu kɛ yí yɛɛle lo, lumte. Ɛ Tata yene fitele fiew, ɛ wvú bee fiɛɛ fì Baul to jemyi le.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Ɛ bó ke lese wvú bô bonyii bo ɛ̂ wvú yew ɛ̂ joo, ɛ wvú mum lɛkɛ bese gay lɛ, “Kee ben, ɛ́ ben fɛn nu ɛ yɛn lɛ me nu ɛ nlese fitele fiem ficii yî Tata le, ɛ́ ben to kɛ gɛn ce ɛ̂ me yew.” Ɛ wvú mɛy kɛ no nyɛɛyi nonɛn, ɛ bese ke ghan bee gɛn.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Ɛ ɛ̀ ke no nu diuu dimew ɛ bese dioo egɛne fô bvudvuu bvu bunle le, tasɛn bee bo wan kpwoon mvu ɛ ɛ̀ nu nfwa. Wvú to kɛŋke keyoy kemew yî ye le, ɛ ɛ̀ nu kè ké ge ɛ wee no nu wee diam. Bonyii bò to kɛŋke wan kpwoon wvudvu to kawte bigew yî ye le naa ntay nje wvú to ké no seŋe mwɛɛm mvù nu ke ekooy.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Ɛ wan kpwoon wvudvu dioo yɛn bee bo Baul e, mum no bii bese le wamte, gayte lɛ, “Bonyii ban nu bonyii bo lemme le bo Nyo' wvù nu Ɛkolɛ ke Mwɛɛm Mvunciim e, ɛ bó duŋci je yì ɛ̀ nulo ɛ́ ben eghan jó sɛ boy.”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Ɛ wvú ke ge nonɛn buy ɛdiuw nteen, ɛ fí ke nɛ ton'yɛ Baul, ɛ wvú baŋke ye wam keyoy kedvu gay lɛ, “Me ŋgayte ɛ̂ wo ɛ̂ diee di Jisos Klistu le, buyɛ yî wan wvun e.” Ɛ kí mum buy yî ye le kɛ sekedvu.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Ɛ bonyii bò to kɛŋke nfwa wvudvu yɛn lɛ je bowen yi bigew nu ɛ yí ɛ ka wase, ɛ bó mum koo Baul bô Silas gufe gɛn bô bó fwe dvu bocee woŋ ya le fô bó to ké no saake bonsaw.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 No bó gɛn bô bó, leke fwe dvu bala bo Lum bò to saake bonsaw gay lɛ, “Bonyii ban nu Bojuu, ɛ bó nyaa ŋgɛw ɛ̂ kelaante kesɛse le.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Bó yɛɛyi bonyii bô nce wvù nci wese baa bee kɛ. Bese nu bonyii bo Lum, ɛ ɛ̀ yaa nulo ɛ́ bese ebiì nce wvudvu le kɛ.”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Ɛ kebombom ke bonyii le kè to nu fó mum tom bó, fɛnte yî Baul bô Silas e. Ɛ bonyii bò to saake bonsaw ba mum saayɛ ndvú yî Baul bô Silas e, gay lɛ bó etam bó.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Ɛ bó loocɛ tam bó ntay, jo bó gɛn lese yew ncaw e, gay ɛ̂ wee wvù to cɛyte yew ncaw lɛ wvú ecɛytè bó ntay.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 No wvú yuw nonɛn, mum jo bó gɛn fen naa ɛ̂ kebuw ke ɛnte le yew ncaw e, fen bikaa bibole ɛ̂ difwaŋ e.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Ɛ ɛ̀ ke no nu kɛ diɛwɛ ɛntaŋ ɛntelɛŋ e, ɛ Baul bô Silas bunlee yemte bensee Nyo', ɛ bonyii bo ncaw e yeke,
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 ɛ nshɛ nɛ sɛsɛ shiw bô mvuŋgay, ɛ yew ncaw shiw gɛn buy yî kenffuy e. Kaŋ mwaaŋ, ɛ dew fwese yicii yene ye, ɛ boncaw fɛykɛn yî bonyii bo ncaw e bocii.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Ɛ wee wvù to cɛyte yew ncaw yidvu kamse, dioo yɛn ɛ dew fwese nu yɛ, ɛ wvú mum no kpwaake lɛ bonyii bo ncaw e nu ɛ bó ɛ lewtɛ wase. Ɛ wvú mum baa nyo ɛ̂ ŋku le lɛ wen eyu ɛkolɛ kew dvú.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Ɛ Baul wam foweɛwe gay lɛ, “Fo wo eyu ɛkolɛ kuw kɛ. Bese nu fɛn bocii.”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Ɛ wee wvù to cɛyte yew ncaw wvudvu tee ɛ wee to bô ken'yeese, ɛ wvú lewtɛ ley yew, gɛn tum ɛnvuw fwe dvu Baul bô Silas ciiŋke bô nfan.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Ɛ wvú nɛ jo bó, buy bô bó ɛkfuŋ, bife ɛ̂ bó lɛ, “Bo'icɛm, ɛ̀ nulo ɛ́ me eŋge nɛɛ nsɛ mboy.”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Ɛ bó tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Lese fitele yî Tata Jisos e, ɛ́ ben ɛ bonyii bo ɛ̂ wo yew ke emum eboy.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Ɛ bó mum fewcɛ saaka wvu ɛkumɛ Tata ɛ̂ bô bonyii bo ɛ̂ wvú yew.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Ɛ wvú ke jo bó kɛ ɛntaŋ jodvu, cukɛ bilɛmte bibole. Kaŋ mwaaŋ, ɛ bó mum lese wvú bô bonyii bocii bo ɛ̂ wvú yew ɛ̂ joo.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Ɛ wvú mum jo bó, ɛ bô bó ben ɛ̂ wvú yew, ɛ wvú nya mwɛɛm mvudien ɛ bó die. Ɛ bô bonyii bocii bo ɛ̂ wvú yew mum no laŋlaŋe lɛ bó nu ɛ lese wase fitele yî Nyo' le.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Ɛ ɛkfuŋ ke buy yuu, ɛ bala bo Lum ba bò to saake bonsaw tum bonyii bo nci le lɛ bó egɛn egay ɛ̂ wee wvù cɛyte yew ncaw wɛ lɛ wvú ebvuse bonyii ba ɛ́ bó egɛnè.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Ɛ wee wvù to cɛyte yew ncaw wvudvu mum gɛn yɛn Baul e, gay ɛ̂ wvú lɛ, “Bala nu ɛ ciinse ntum lɛ me embvuse ben, ɛ́ ben egɛnè yî nyɛkeey e.”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Geenɛn, ɛ Baul gay ɛ̂ bonyii bo nci le ba lɛ, “Bó se nu ɛ tam bese ya le sɛ bó nu ɛ yaw wase ɛ saw nsaw wese ŋkuuŋ, ɛ bese nu kɛ tɛn bonyii bo Lum, ɛ bvuu ɛ fen bese yew, ɛ no duu keseen lɛ bó ebvuse bese ɛjim ɛjim nɛɛ le? Kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ fí ekooy kɛ. Ɛ̀ nu ke eto kɛ bala bodvu fɛn sɛ bvuse bese.”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Ɛ bonyii bo nci le ba kase tu jim see ɛ̂ bala bo Lum ba no Baul jeme. Ɛ bó yuw lɛ Baul bô Silas nu tɛn bonyii bo Lum, mum no fane.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Ɛ bó mum to ku can ɛ̂ bó, bvuse bó yew ncaw e, ciinse bó, lɛkɛ lɛ bó enɛ ɛlaante jodvu.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Ɛ Baul bô Silas buy yew ncaw e, gɛn yew dvu Lidia ɛ bonyii bo mbee le nu dvú, ɛ bó tefe bó mum nɛnɛ jó.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.