Atos 15

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ɛ bonyii bomew ke nɛ Judea, bow to Antiok, mum no yɛɛyi bonyii bo mbee le lɛ kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ Nyo' eboyse wee sɛ bó nu ɛ tfuse mwɛtɛn yew no nci Muses duŋci kɛ.
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Ɛ Baul bô Banaban ma lo n'yɛɛyi wvudvu, ɛ bô bonyii bodvu she bew mbew yî dvú le ɛ ɛ̀ yaa nu wvu wɛɛ kɛ. Ɛ fí ke ghaw, ɛ kentaashɛ ke bonyii bo mbee le ke Antiok baa Baul bô Banaban noo bonyii bo mbee le bomew, tum lɛ bó eben Jɛlusalɛm eyɛn boom bo ntum e bo Jisos e bô bocee kentaashɛ ke bonyii bo mbee le ke jó le, lɛ bó elese diuw fô fiɛɛ fidvu le.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Nonɛn, ɛ kentaashɛ ke bonyii bo mbee le ke Antiok mum ciinse bó, ɛ bó no gɛne fele biba bì Fonishia bô bì Samalia le seŋe ɛ̂ bonyii bo mbee le bo jó lɛ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu nu ɛ kumɛn wase. Ɛ bonyii bocii no yuuke nonɛn, laŋlaŋe baay.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Ɛ bó ke ben gɛn fɛse Jɛlusalɛm, ɛ kentaashɛ ke bonyii bo mbee le bô boom bo ntum e bo Jisos e noo bocee kentaashɛ ke jó fiisɛn bó. Ɛ bó see fiɛɛ ficii ɛ̂ bó no Nyo' se lemɛɛ can yibole.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Geenɛn, ɛ bonyii bo mbee le bomew bò to nu tɛn ɛ̂ ŋgoo Bofalasii le, ja we gay lɛ, “Bó kɛŋke kɛ keetfuusè bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu yew, gaytè ɛ bó gɛɛle bonci bo Muses e.”
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 No bó gay nonɛn, ɛ boom bo ntum e bo Jisos e bô bocee kentaashɛ bvuu shii keeley ɛnte jo fiɛɛ fidvu.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Ɛ bó ke she jeme gɛn ncejole, ɛ Bita nɛ leem we gay lɛ, “Boom bo bwɛɛm e, ben kee lɛ ɛ̀ to nu fwele ɛ Nyo' baa me ɛ̂ ben ɛnte lɛ ɛ̀ nu diuw wɛm e wvù bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu nu ke eyuuke saaka we wvù jee, beŋe wvú le.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Ɛ Nyo' wvù kee mvuntelem mvu bonyii le, duŋcɛ lɛ wen nu ɛ fiisɛn bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu, nya bó bô Keyoy ke Yuule lɛŋlɛŋ no wvú to nyaɛ ɛ̂ beene.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Wvú to baa duŋci kejɛɛy jɛɛy beene ɛ bonyii bodvu kɛ. Wvú to nu ɛ ge ɛ mvuntelem mvubole no yuule njefo bó to nu ɛ lese fitele yî Jisos e.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 No fí nu nonɛn, ben ɛ ghan nɛɛ ɛ sɛ no gomte keeshiike fitele fi Nyo' le, joo bvujitɛ gɛɛle yî ŋgoo bonyii bo mbee le, ɛ bvujitɛ bvun to ghaw wase beene noo bo'icee cee bosɛɛbeene?
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Fí baa nu lɛŋ kɛ. Beene nu ɛ bee lɛ Nyo' boysee beene ɛ ɛ̀ nu nje mboyma wvù Tata Jisos nu ɛ buw beene dvú. Ɛ ɛ̀ nu kɛ tɛn lɛŋlɛŋ no wvú boysee bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu.”
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 No Bita jeme ɛ mɛse, ɛ bonyii bocii cife, mum no yeke no Banaban bô Baul fɛle no bó se ghane gɛne fô bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu le, ɛ Nyo' nyaa bó bô mvuŋgay lɛ bó egeè mwɛɛm mvù duŋci mvuŋgay mvu Nyo' le bô mwɛɛm mvu diuw wvù yumɛɛn e dvú.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Ɛ bó jeme mɛse, ɛ Jɛm mum gay lɛ, “Boom bo bwɛɛm e, ben eyekɛ eyuw.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Semon be ɛ see wase ɛ̂ beene no Nyo' to kɛwɛɛ duŋcɛ tɛn shiee we fô bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu le, caw bomew ɛ̂ bó ɛnte lɛ ɛ̀ nu bew bonyii.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Ɛ fiɛɛ fì bonyii bo ntum Nyo' le to saŋɛɛ lɛne kɛ ɛkalɛ kemwaaŋ bô fì Nyo' to geɛ. Bó to saŋ lɛ,
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Kefew too lo kè me nu ŋke eŋkase ento,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 Nonɛn, ɛ́ kebɛse ke bonyii le emum egomte Tata,
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Fifin nu ɛ ɛ̀ jemyi Nyo',
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Me ɛ no n'yɛne fiem lɛ fo beene enyaà ŋgɛw ɛ̂ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu bò nu ɛ lese fitele yî Nyo' le kɛ.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Beene esaŋ kɛ ɛ ɛ̀ nu ŋwa' fô bó le, egay lɛ fo bó edieè mwɛɛm mvù bonyii nu ɛ ge bintaŋe dvú fô bonyo' le kɛ, njefo ɛ̀ nu mwɛɛm mvu nnyɛn e. Fo bó ekɛŋkè fiɛɛ keege bô kenjaŋ kɛ. Fo bó edieè nyam yì nu sɛ bó sɛle lo ɛlɛmɛ ɛ buy kɛ. Fo bó edieè ɛlɛmɛ ke nyam e kɛ.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Bó saŋ nonɛn, njefo bonci bo Muses e ban nu ɛ bó to yɛɛyi wase ncejole mondvuum monciim ɛ bonyii yuuke, ɛ ɛ̀ nu kɛ bó bò bó taaŋke ɛbɛn yéw bunle le ɛdiuw ɛ mbam e ɛcii.”
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Nonɛn, ɛ boom bo ntum e bo Jisos e bô bocee kentaashɛ noo kentaashɛ ke bonyii bo mbee le kecii bee fifiɛ, mum yɛn lɛ fí jee lɛ bó ebaa bonyii ɛ̂ bó ɛnte etum ɛ́ bô bo Banaban noo Baul egɛn Antiok. Ɛ bó mum baa Judas wvù diee diew dimew to nu lɛ Basabas, bvuu baa tɛn Silas. Bonyii bo bofɛɛ ban to nu bikuu ɛnte jo bonyii bo mbee le.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Ɛ bó saŋ ŋwa' wvù bó nu etum bó dvú ɛ wvú nu lɛ:
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Bese nu ɛ yuw lɛ bonyii bomew nu ɛ buy ɛ̂ bese ɛnte ɛ to ɛ no nyaa ŋgɛw, bvuŋse bvufee bvunɛn bô n'yɛɛyi mvu sɛ ɛ̀ tum bese bó ŋkuuŋ.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Nonɛn, bese ɛ mum ɛ shii bocii ɛ bee lɛ bó ebaa bonyii bomew etum fô ben e, ɛ́ bó etoò bô bo Banaban noo Baul bò nu nsáa yese shém.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Bonyii ban nu ɛ bó ɛ yefe wase kpwe ye le nje lemme di Tata wesebeene wvù Jisos Klistu le.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Bese ɛ mum ɛ tum Judas bô Silas lɛ bó eto ebvuu ejeme tɛn bô diuw fiɛɛ fì nu ɛ̂ ŋwa' wvun e.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Bee bo Keyoy ke Yuule nu ɛ yɛn lɛ fí baa jee keeyikɛ ben bô bvujitɛ bvumew ɛfey bonci bo shiee le ban bò nu lɛ:
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Fo ben edieè mwɛɛm mvudien mvù bó nu ɛ ge bintaŋe dvú fô bonyo' le kɛ. Fo ben edieè ɛlɛmɛ ke nyam e kɛ. Fo ben edieè nyam yì nu sɛ bó sɛle lo ɛlɛmɛ ɛ buy kɛ. Fo ben ekɛŋkè fiɛɛ keege bô kenjaŋ kɛ. Ɛ́ ben lewte mwɛɛm mvun, tu ben gee lɛŋ. Bó ɛ shɛɛ wase.”
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Ɛ bó saŋ nonɛn mum tum bonyii ba dvú ɛ bó bow dvú Antiok. Ɛ bó gɛn, kum kentaashɛ ke bonyii bo mbee le ke jó kecii, nya ŋwa' wvudvu ɛ̂ bó.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Ɛ bó taŋ ŋwa' wvudvu, ɛ saaka wvudvu lɛɛse mvuntelem mvubole, ɛ bó yuw njoŋ baay.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Ɛ Judas bô Silas bò to nu bonyii bò seŋe mwɛɛm mvù bó yuuke ɛ Nyo' jemyi, nya bontefe nteen ɛ̂ bonyii bo mbee le, ge ɛ bó no kɛŋke mvuŋgay ɛ̂ mvuntelem e.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Ɛ bó bosɛn ce jó ntay. Ɛ bonyii bo mbee le ke ciinse bó ɛ bó no kaase bô nyɛkeey tuu jim fô bonyii bò to tumɛɛ bó le.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 — ausente —
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Ɛ Baul bô Banaban bosɛn ce Antiok ntay, ɛ bô bonyii bomew yɛɛyi bvuu fewci diɛw Tata.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Ɛ kefew ke dioo gɛncɛ, ɛ Baul gay ɛ̂ Banaban lɛ, “Bee wo ekase etu jim eghan bilaante bì bee wo se fewci diɛw Tata bí le, eyɛn laa bonyii bo mbee le bo jó gee nɛɛ lɛ.”
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Ɛ Banaban mum no gomte keejo Jon Mak lɛ bô bó eghane.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Geenɛn, ɛ Baul faŋɛ yaa ekooŋke lɛ bó ejo wvú kɛ, njefo wvú to nu ɛ cinɛ bó le Bamfilia faŋɛ yaa mɛse lɛne dì bô bó to kɛŋke kɛ.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Ɛ Baul bô Banaban ke she kicɛn baay, mum gawsɛn. Ɛ Banaban jo Maaku, ɛ bô wvú ley ŋguw wvu ɛ̂ joo, gɛn Sayblus.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Ɛ Baul caw fiew ɛ ɛ̀ nu Silas. Ɛ bô wvú dioo nɛn'yi, ɛ bonyii bo mbee le nya bó can Tata le ɛ wvú buw bó bô nfi we.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Ɛ bó gɛn je biba bì Silia bô bì Silishia le, no ghane yvuwse mvuntelem mvu bintaashɛ bi bonyii bo mbee le.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.