Atos 15

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ɛ bonyii bomew ke nɛ Judea, bow to Antiok, mum no yɛɛyi bonyii bo mbee le lɛ kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ Nyo' eboyse wee sɛ bó nu ɛ tfuse mwɛtɛn yew no nci Muses duŋci kɛ.
1 Alguns homens desceram da Judéia para Antioquia e passaram a ensinar aos irmãos: "Se vocês não forem circuncidados conforme o costume ensinado por Moisés, não poderão ser salvos".
2 Ɛ Baul bô Banaban ma lo n'yɛɛyi wvudvu, ɛ bô bonyii bodvu she bew mbew yî dvú le ɛ ɛ̀ yaa nu wvu wɛɛ kɛ. Ɛ fí ke ghaw, ɛ kentaashɛ ke bonyii bo mbee le ke Antiok baa Baul bô Banaban noo bonyii bo mbee le bomew, tum lɛ bó eben Jɛlusalɛm eyɛn boom bo ntum e bo Jisos e bô bocee kentaashɛ ke bonyii bo mbee le ke jó le, lɛ bó elese diuw fô fiɛɛ fidvu le.
2 Isso levou Paulo e Barnabé a uma grande contenda e discussão com eles. Assim, Paulo e Barnabé foram designados, juntamente com outros, para irem a Jerusalém tratar dessa questão com os apóstolos e com os presbíteros.
3 Nonɛn, ɛ kentaashɛ ke bonyii bo mbee le ke Antiok mum ciinse bó, ɛ bó no gɛne fele biba bì Fonishia bô bì Samalia le seŋe ɛ̂ bonyii bo mbee le bo jó lɛ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu nu ɛ kumɛn wase. Ɛ bonyii bocii no yuuke nonɛn, laŋlaŋe baay.
3 A igreja os enviou e, ao passarem pela Fenícia e por Samaria, contaram como os gentios tinham se convertido; essas notícias alegravam muito a todos os irmãos.
4 Ɛ bó ke ben gɛn fɛse Jɛlusalɛm, ɛ kentaashɛ ke bonyii bo mbee le bô boom bo ntum e bo Jisos e noo bocee kentaashɛ ke jó fiisɛn bó. Ɛ bó see fiɛɛ ficii ɛ̂ bó no Nyo' se lemɛɛ can yibole.
4 Chegando a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles.
5 Geenɛn, ɛ bonyii bo mbee le bomew bò to nu tɛn ɛ̂ ŋgoo Bofalasii le, ja we gay lɛ, “Bó kɛŋke kɛ keetfuusè bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu yew, gaytè ɛ bó gɛɛle bonci bo Muses e.”
5 Então se levantaram alguns do partido religioso dos fariseus que haviam crido e disseram: "É necessário circuncidá-los e exigir deles que obedeçam à lei de Moisés".
6 No bó gay nonɛn, ɛ boom bo ntum e bo Jisos e bô bocee kentaashɛ bvuu shii keeley ɛnte jo fiɛɛ fidvu.
6 Os apóstolos e os presbíteros se reuniram para considerar essa questão.
7 Ɛ bó ke she jeme gɛn ncejole, ɛ Bita nɛ leem we gay lɛ, “Boom bo bwɛɛm e, ben kee lɛ ɛ̀ to nu fwele ɛ Nyo' baa me ɛ̂ ben ɛnte lɛ ɛ̀ nu diuw wɛm e wvù bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu nu ke eyuuke saaka we wvù jee, beŋe wvú le.
7 Depois de muita discussão, Pedro levantou-se e dirigiu-se a eles: "Irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu dentre vocês para que os gentios ouvissem de meus lábios a mensagem do evangelho e cressem.
8 Ɛ Nyo' wvù kee mvuntelem mvu bonyii le, duŋcɛ lɛ wen nu ɛ fiisɛn bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu, nya bó bô Keyoy ke Yuule lɛŋlɛŋ no wvú to nyaɛ ɛ̂ beene.
8 Deus, que conhece os corações, demonstrou que os aceitou, dando-lhes o Espírito Santo, como antes nos tinha concedido.
9 Wvú to baa duŋci kejɛɛy jɛɛy beene ɛ bonyii bodvu kɛ. Wvú to nu ɛ ge ɛ mvuntelem mvubole no yuule njefo bó to nu ɛ lese fitele yî Jisos e.
9 Ele não fez distinção alguma entre nós e eles, visto que purificou os seus corações pela fé.
10 No fí nu nonɛn, ben ɛ ghan nɛɛ ɛ sɛ no gomte keeshiike fitele fi Nyo' le, joo bvujitɛ gɛɛle yî ŋgoo bonyii bo mbee le, ɛ bvujitɛ bvun to ghaw wase beene noo bo'icee cee bosɛɛbeene?
10 Então, por que agora vocês estão querendo tentar a Deus, impondo sobre os discípulos um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Fí baa nu lɛŋ kɛ. Beene nu ɛ bee lɛ Nyo' boysee beene ɛ ɛ̀ nu nje mboyma wvù Tata Jisos nu ɛ buw beene dvú. Ɛ ɛ̀ nu kɛ tɛn lɛŋlɛŋ no wvú boysee bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu.”
11 De modo nenhum! Cremos que somos salvos pela graça de nosso Senhor Jesus, assim como eles também".
12 No Bita jeme ɛ mɛse, ɛ bonyii bocii cife, mum no yeke no Banaban bô Baul fɛle no bó se ghane gɛne fô bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu le, ɛ Nyo' nyaa bó bô mvuŋgay lɛ bó egeè mwɛɛm mvù duŋci mvuŋgay mvu Nyo' le bô mwɛɛm mvu diuw wvù yumɛɛn e dvú.
12 Toda a assembléia ficou em silêncio, enquanto ouvia Barnabé e Paulo falando de todos os sinais e maravilhas que, por meio deles, Deus fizera entre os gentios.
13 Ɛ bó jeme mɛse, ɛ Jɛm mum gay lɛ, “Boom bo bwɛɛm e, ben eyekɛ eyuw.
13 Quando terminaram de falar, Tiago tomou a palavra e disse: "Irmãos, ouçam-me.
14 Semon be ɛ see wase ɛ̂ beene no Nyo' to kɛwɛɛ duŋcɛ tɛn shiee we fô bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu le, caw bomew ɛ̂ bó ɛnte lɛ ɛ̀ nu bew bonyii.
14 Simão nos expôs como Deus, no princípio, voltou-se para os gentios a fim de reunir dentre as nações um povo para o seu nome.
15 Ɛ fiɛɛ fì bonyii bo ntum Nyo' le to saŋɛɛ lɛne kɛ ɛkalɛ kemwaaŋ bô fì Nyo' to geɛ. Bó to saŋ lɛ,
15 Concordam com isso as palavras dos profetas, conforme está escrito:
16 ‘Kefew too lo kè me nu ŋke eŋkase ento,
16 ‘Depois disso voltarei e reconstruirei a tenda caída de Davi. Reedificarei as suas ruínas, e a restaurarei,
17 Nonɛn, ɛ́ kebɛse ke bonyii le emum egomte Tata,
17 para que o restante dos homens busque o Senhor, e todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome, diz o Senhor, que faz estas coisas’
18 Fifin nu ɛ ɛ̀ jemyi Nyo',
18 conhecidas desde os tempos antigos.
19 Me ɛ no n'yɛne fiem lɛ fo beene enyaà ŋgɛw ɛ̂ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu bò nu ɛ lese fitele yî Nyo' le kɛ.
19 "Portanto, julgo que não devemos pôr dificuldades aos gentios que estão se convertendo a Deus.
20 Beene esaŋ kɛ ɛ ɛ̀ nu ŋwa' fô bó le, egay lɛ fo bó edieè mwɛɛm mvù bonyii nu ɛ ge bintaŋe dvú fô bonyo' le kɛ, njefo ɛ̀ nu mwɛɛm mvu nnyɛn e. Fo bó ekɛŋkè fiɛɛ keege bô kenjaŋ kɛ. Fo bó edieè nyam yì nu sɛ bó sɛle lo ɛlɛmɛ ɛ buy kɛ. Fo bó edieè ɛlɛmɛ ke nyam e kɛ.
20 Pelo contrário, devemos escrever a eles, dizendo-lhes que se abstenham de comida contaminada pelos ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Bó saŋ nonɛn, njefo bonci bo Muses e ban nu ɛ bó to yɛɛyi wase ncejole mondvuum monciim ɛ bonyii yuuke, ɛ ɛ̀ nu kɛ bó bò bó taaŋke ɛbɛn yéw bunle le ɛdiuw ɛ mbam e ɛcii.”
21 Pois, desde os tempos antigos, Moisés é pregado em todas as cidades, sendo lido nas sinagogas todos os sábados".
22 Nonɛn, ɛ boom bo ntum e bo Jisos e bô bocee kentaashɛ noo kentaashɛ ke bonyii bo mbee le kecii bee fifiɛ, mum yɛn lɛ fí jee lɛ bó ebaa bonyii ɛ̂ bó ɛnte etum ɛ́ bô bo Banaban noo Baul egɛn Antiok. Ɛ bó mum baa Judas wvù diee diew dimew to nu lɛ Basabas, bvuu baa tɛn Silas. Bonyii bo bofɛɛ ban to nu bikuu ɛnte jo bonyii bo mbee le.
22 Então os apóstolos e os presbíteros, com toda a igreja, decidiram escolher alguns dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé. Escolheram Judas, chamado Barsabás, e Silas, dois líderes entre os irmãos.
23 Ɛ bó saŋ ŋwa' wvù bó nu etum bó dvú ɛ wvú nu lɛ:
23 Com eles enviaram a seguinte carta: Os irmãos apóstolos e presbíteros, aos cristãos gentios que estão em Antioquia, na Síria e na Cilícia: Saudações.
24 Bese nu ɛ yuw lɛ bonyii bomew nu ɛ buy ɛ̂ bese ɛnte ɛ to ɛ no nyaa ŋgɛw, bvuŋse bvufee bvunɛn bô n'yɛɛyi mvu sɛ ɛ̀ tum bese bó ŋkuuŋ.
24 Soubemos que alguns saíram de nosso meio, sem nossa autorização, e os perturbaram, transtornando suas mentes com o que disseram.
25 Nonɛn, bese ɛ mum ɛ shii bocii ɛ bee lɛ bó ebaa bonyii bomew etum fô ben e, ɛ́ bó etoò bô bo Banaban noo Baul bò nu nsáa yese shém.
25 Assim, concordamos todos em escolher alguns homens e enviá-los a vocês com nossos amados irmãos Paulo e Barnabé,
26 Bonyii ban nu ɛ bó ɛ yefe wase kpwe ye le nje lemme di Tata wesebeene wvù Jisos Klistu le.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Bese ɛ mum ɛ tum Judas bô Silas lɛ bó eto ebvuu ejeme tɛn bô diuw fiɛɛ fì nu ɛ̂ ŋwa' wvun e.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas para confirmarem verbalmente o que estamos escrevendo.
28 Bee bo Keyoy ke Yuule nu ɛ yɛn lɛ fí baa jee keeyikɛ ben bô bvujitɛ bvumew ɛfey bonci bo shiee le ban bò nu lɛ:
28 Pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nada além das seguintes exigências necessárias:
29 Fo ben edieè mwɛɛm mvudien mvù bó nu ɛ ge bintaŋe dvú fô bonyo' le kɛ. Fo ben edieè ɛlɛmɛ ke nyam e kɛ. Fo ben edieè nyam yì nu sɛ bó sɛle lo ɛlɛmɛ ɛ buy kɛ. Fo ben ekɛŋkè fiɛɛ keege bô kenjaŋ kɛ. Ɛ́ ben lewte mwɛɛm mvun, tu ben gee lɛŋ. Bó ɛ shɛɛ wase.”
29 Abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual. Vocês farão bem em evitar essas coisas. Que tudo lhes vá bem.
30 Ɛ bó saŋ nonɛn mum tum bonyii ba dvú ɛ bó bow dvú Antiok. Ɛ bó gɛn, kum kentaashɛ ke bonyii bo mbee le ke jó kecii, nya ŋwa' wvudvu ɛ̂ bó.
30 Uma vez despedidos, os homens desceram para Antioquia, onde reuniram a igreja e entregaram a carta.
31 Ɛ bó taŋ ŋwa' wvudvu, ɛ saaka wvudvu lɛɛse mvuntelem mvubole, ɛ bó yuw njoŋ baay.
31 Os irmãos a leram e se alegraram com a sua animadora mensagem.
32 Ɛ Judas bô Silas bò to nu bonyii bò seŋe mwɛɛm mvù bó yuuke ɛ Nyo' jemyi, nya bontefe nteen ɛ̂ bonyii bo mbee le, ge ɛ bó no kɛŋke mvuŋgay ɛ̂ mvuntelem e.
32 Judas e Silas, que eram profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Ɛ bó bosɛn ce jó ntay. Ɛ bonyii bo mbee le ke ciinse bó ɛ bó no kaase bô nyɛkeey tuu jim fô bonyii bò to tumɛɛ bó le.
33 Tendo passado algum tempo ali, foram despedidos pelos irmãos com a bênção da paz para voltarem aos que os tinham enviado.
34 — ausente —
34 Mas Silas decidiu ficar ali.
35 Ɛ Baul bô Banaban bosɛn ce Antiok ntay, ɛ bô bonyii bomew yɛɛyi bvuu fewci diɛw Tata.
35 Mas Paulo e Barnabé permaneceram em Antioquia, onde, com muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor.
36 Ɛ kefew ke dioo gɛncɛ, ɛ Baul gay ɛ̂ Banaban lɛ, “Bee wo ekase etu jim eghan bilaante bì bee wo se fewci diɛw Tata bí le, eyɛn laa bonyii bo mbee le bo jó gee nɛɛ lɛ.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: "Voltemos para visitar os irmãos em todas as cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como estão indo".
37 Ɛ Banaban mum no gomte keejo Jon Mak lɛ bô bó eghane.
37 Barnabé queria levar João, também chamado Marcos.
38 Geenɛn, ɛ Baul faŋɛ yaa ekooŋke lɛ bó ejo wvú kɛ, njefo wvú to nu ɛ cinɛ bó le Bamfilia faŋɛ yaa mɛse lɛne dì bô bó to kɛŋke kɛ.
38 Mas Paulo não achava prudente levá-lo, pois ele, abandonando-os na Panfília, não permanecera com eles no trabalho.
39 Ɛ Baul bô Banaban ke she kicɛn baay, mum gawsɛn. Ɛ Banaban jo Maaku, ɛ bô wvú ley ŋguw wvu ɛ̂ joo, gɛn Sayblus.
39 Tiveram um desentendimento tão sério que se separaram. Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre,
40 Ɛ Baul caw fiew ɛ ɛ̀ nu Silas. Ɛ bô wvú dioo nɛn'yi, ɛ bonyii bo mbee le nya bó can Tata le ɛ wvú buw bó bô nfi we.
40 mas Paulo escolheu Silas e partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Ɛ bó gɛn je biba bì Silia bô bì Silishia le, no ghane yvuwse mvuntelem mvu bintaashɛ bi bonyii bo mbee le.
41 Passou, então, pela Síria e pela Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.