Atos 15

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ɛ bonyii bomew ke nɛ Judea, bow to Antiok, mum no yɛɛyi bonyii bo mbee le lɛ kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ Nyo' eboyse wee sɛ bó nu ɛ tfuse mwɛtɛn yew no nci Muses duŋci kɛ.
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Ɛ Baul bô Banaban ma lo n'yɛɛyi wvudvu, ɛ bô bonyii bodvu she bew mbew yî dvú le ɛ ɛ̀ yaa nu wvu wɛɛ kɛ. Ɛ fí ke ghaw, ɛ kentaashɛ ke bonyii bo mbee le ke Antiok baa Baul bô Banaban noo bonyii bo mbee le bomew, tum lɛ bó eben Jɛlusalɛm eyɛn boom bo ntum e bo Jisos e bô bocee kentaashɛ ke bonyii bo mbee le ke jó le, lɛ bó elese diuw fô fiɛɛ fidvu le.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Nonɛn, ɛ kentaashɛ ke bonyii bo mbee le ke Antiok mum ciinse bó, ɛ bó no gɛne fele biba bì Fonishia bô bì Samalia le seŋe ɛ̂ bonyii bo mbee le bo jó lɛ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu nu ɛ kumɛn wase. Ɛ bonyii bocii no yuuke nonɛn, laŋlaŋe baay.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Ɛ bó ke ben gɛn fɛse Jɛlusalɛm, ɛ kentaashɛ ke bonyii bo mbee le bô boom bo ntum e bo Jisos e noo bocee kentaashɛ ke jó fiisɛn bó. Ɛ bó see fiɛɛ ficii ɛ̂ bó no Nyo' se lemɛɛ can yibole.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Geenɛn, ɛ bonyii bo mbee le bomew bò to nu tɛn ɛ̂ ŋgoo Bofalasii le, ja we gay lɛ, “Bó kɛŋke kɛ keetfuusè bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu yew, gaytè ɛ bó gɛɛle bonci bo Muses e.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 No bó gay nonɛn, ɛ boom bo ntum e bo Jisos e bô bocee kentaashɛ bvuu shii keeley ɛnte jo fiɛɛ fidvu.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Ɛ bó ke she jeme gɛn ncejole, ɛ Bita nɛ leem we gay lɛ, “Boom bo bwɛɛm e, ben kee lɛ ɛ̀ to nu fwele ɛ Nyo' baa me ɛ̂ ben ɛnte lɛ ɛ̀ nu diuw wɛm e wvù bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu nu ke eyuuke saaka we wvù jee, beŋe wvú le.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Ɛ Nyo' wvù kee mvuntelem mvu bonyii le, duŋcɛ lɛ wen nu ɛ fiisɛn bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu, nya bó bô Keyoy ke Yuule lɛŋlɛŋ no wvú to nyaɛ ɛ̂ beene.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Wvú to baa duŋci kejɛɛy jɛɛy beene ɛ bonyii bodvu kɛ. Wvú to nu ɛ ge ɛ mvuntelem mvubole no yuule njefo bó to nu ɛ lese fitele yî Jisos e.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 No fí nu nonɛn, ben ɛ ghan nɛɛ ɛ sɛ no gomte keeshiike fitele fi Nyo' le, joo bvujitɛ gɛɛle yî ŋgoo bonyii bo mbee le, ɛ bvujitɛ bvun to ghaw wase beene noo bo'icee cee bosɛɛbeene?
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Fí baa nu lɛŋ kɛ. Beene nu ɛ bee lɛ Nyo' boysee beene ɛ ɛ̀ nu nje mboyma wvù Tata Jisos nu ɛ buw beene dvú. Ɛ ɛ̀ nu kɛ tɛn lɛŋlɛŋ no wvú boysee bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu.”
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 No Bita jeme ɛ mɛse, ɛ bonyii bocii cife, mum no yeke no Banaban bô Baul fɛle no bó se ghane gɛne fô bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu le, ɛ Nyo' nyaa bó bô mvuŋgay lɛ bó egeè mwɛɛm mvù duŋci mvuŋgay mvu Nyo' le bô mwɛɛm mvu diuw wvù yumɛɛn e dvú.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Ɛ bó jeme mɛse, ɛ Jɛm mum gay lɛ, “Boom bo bwɛɛm e, ben eyekɛ eyuw.
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Semon be ɛ see wase ɛ̂ beene no Nyo' to kɛwɛɛ duŋcɛ tɛn shiee we fô bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu le, caw bomew ɛ̂ bó ɛnte lɛ ɛ̀ nu bew bonyii.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Ɛ fiɛɛ fì bonyii bo ntum Nyo' le to saŋɛɛ lɛne kɛ ɛkalɛ kemwaaŋ bô fì Nyo' to geɛ. Bó to saŋ lɛ,
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 ‘Kefew too lo kè me nu ŋke eŋkase ento,
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Nonɛn, ɛ́ kebɛse ke bonyii le emum egomte Tata,
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Fifin nu ɛ ɛ̀ jemyi Nyo',
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Me ɛ no n'yɛne fiem lɛ fo beene enyaà ŋgɛw ɛ̂ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu bò nu ɛ lese fitele yî Nyo' le kɛ.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Beene esaŋ kɛ ɛ ɛ̀ nu ŋwa' fô bó le, egay lɛ fo bó edieè mwɛɛm mvù bonyii nu ɛ ge bintaŋe dvú fô bonyo' le kɛ, njefo ɛ̀ nu mwɛɛm mvu nnyɛn e. Fo bó ekɛŋkè fiɛɛ keege bô kenjaŋ kɛ. Fo bó edieè nyam yì nu sɛ bó sɛle lo ɛlɛmɛ ɛ buy kɛ. Fo bó edieè ɛlɛmɛ ke nyam e kɛ.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Bó saŋ nonɛn, njefo bonci bo Muses e ban nu ɛ bó to yɛɛyi wase ncejole mondvuum monciim ɛ bonyii yuuke, ɛ ɛ̀ nu kɛ bó bò bó taaŋke ɛbɛn yéw bunle le ɛdiuw ɛ mbam e ɛcii.”
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Nonɛn, ɛ boom bo ntum e bo Jisos e bô bocee kentaashɛ noo kentaashɛ ke bonyii bo mbee le kecii bee fifiɛ, mum yɛn lɛ fí jee lɛ bó ebaa bonyii ɛ̂ bó ɛnte etum ɛ́ bô bo Banaban noo Baul egɛn Antiok. Ɛ bó mum baa Judas wvù diee diew dimew to nu lɛ Basabas, bvuu baa tɛn Silas. Bonyii bo bofɛɛ ban to nu bikuu ɛnte jo bonyii bo mbee le.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Ɛ bó saŋ ŋwa' wvù bó nu etum bó dvú ɛ wvú nu lɛ:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Bese nu ɛ yuw lɛ bonyii bomew nu ɛ buy ɛ̂ bese ɛnte ɛ to ɛ no nyaa ŋgɛw, bvuŋse bvufee bvunɛn bô n'yɛɛyi mvu sɛ ɛ̀ tum bese bó ŋkuuŋ.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Nonɛn, bese ɛ mum ɛ shii bocii ɛ bee lɛ bó ebaa bonyii bomew etum fô ben e, ɛ́ bó etoò bô bo Banaban noo Baul bò nu nsáa yese shém.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Bonyii ban nu ɛ bó ɛ yefe wase kpwe ye le nje lemme di Tata wesebeene wvù Jisos Klistu le.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Bese ɛ mum ɛ tum Judas bô Silas lɛ bó eto ebvuu ejeme tɛn bô diuw fiɛɛ fì nu ɛ̂ ŋwa' wvun e.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Bee bo Keyoy ke Yuule nu ɛ yɛn lɛ fí baa jee keeyikɛ ben bô bvujitɛ bvumew ɛfey bonci bo shiee le ban bò nu lɛ:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Fo ben edieè mwɛɛm mvudien mvù bó nu ɛ ge bintaŋe dvú fô bonyo' le kɛ. Fo ben edieè ɛlɛmɛ ke nyam e kɛ. Fo ben edieè nyam yì nu sɛ bó sɛle lo ɛlɛmɛ ɛ buy kɛ. Fo ben ekɛŋkè fiɛɛ keege bô kenjaŋ kɛ. Ɛ́ ben lewte mwɛɛm mvun, tu ben gee lɛŋ. Bó ɛ shɛɛ wase.”
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Ɛ bó saŋ nonɛn mum tum bonyii ba dvú ɛ bó bow dvú Antiok. Ɛ bó gɛn, kum kentaashɛ ke bonyii bo mbee le ke jó kecii, nya ŋwa' wvudvu ɛ̂ bó.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Ɛ bó taŋ ŋwa' wvudvu, ɛ saaka wvudvu lɛɛse mvuntelem mvubole, ɛ bó yuw njoŋ baay.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Ɛ Judas bô Silas bò to nu bonyii bò seŋe mwɛɛm mvù bó yuuke ɛ Nyo' jemyi, nya bontefe nteen ɛ̂ bonyii bo mbee le, ge ɛ bó no kɛŋke mvuŋgay ɛ̂ mvuntelem e.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Ɛ bó bosɛn ce jó ntay. Ɛ bonyii bo mbee le ke ciinse bó ɛ bó no kaase bô nyɛkeey tuu jim fô bonyii bò to tumɛɛ bó le.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 — ausente —
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Ɛ Baul bô Banaban bosɛn ce Antiok ntay, ɛ bô bonyii bomew yɛɛyi bvuu fewci diɛw Tata.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Ɛ kefew ke dioo gɛncɛ, ɛ Baul gay ɛ̂ Banaban lɛ, “Bee wo ekase etu jim eghan bilaante bì bee wo se fewci diɛw Tata bí le, eyɛn laa bonyii bo mbee le bo jó gee nɛɛ lɛ.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Ɛ Banaban mum no gomte keejo Jon Mak lɛ bô bó eghane.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Geenɛn, ɛ Baul faŋɛ yaa ekooŋke lɛ bó ejo wvú kɛ, njefo wvú to nu ɛ cinɛ bó le Bamfilia faŋɛ yaa mɛse lɛne dì bô bó to kɛŋke kɛ.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Ɛ Baul bô Banaban ke she kicɛn baay, mum gawsɛn. Ɛ Banaban jo Maaku, ɛ bô wvú ley ŋguw wvu ɛ̂ joo, gɛn Sayblus.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Ɛ Baul caw fiew ɛ ɛ̀ nu Silas. Ɛ bô wvú dioo nɛn'yi, ɛ bonyii bo mbee le nya bó can Tata le ɛ wvú buw bó bô nfi we.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Ɛ bó gɛn je biba bì Silia bô bì Silishia le, no ghane yvuwse mvuntelem mvu bintaashɛ bi bonyii bo mbee le.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.