Atos 15
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARIB
1 Ɛ bonyii bomew ke nɛ Judea, bow to Antiok, mum no yɛɛyi bonyii bo mbee le lɛ kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ Nyo' eboyse wee sɛ bó nu ɛ tfuse mwɛtɛn yew no nci Muses duŋci kɛ.
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Ɛ Baul bô Banaban ma lo n'yɛɛyi wvudvu, ɛ bô bonyii bodvu she bew mbew yî dvú le ɛ ɛ̀ yaa nu wvu wɛɛ kɛ. Ɛ fí ke ghaw, ɛ kentaashɛ ke bonyii bo mbee le ke Antiok baa Baul bô Banaban noo bonyii bo mbee le bomew, tum lɛ bó eben Jɛlusalɛm eyɛn boom bo ntum e bo Jisos e bô bocee kentaashɛ ke bonyii bo mbee le ke jó le, lɛ bó elese diuw fô fiɛɛ fidvu le.
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 Nonɛn, ɛ kentaashɛ ke bonyii bo mbee le ke Antiok mum ciinse bó, ɛ bó no gɛne fele biba bì Fonishia bô bì Samalia le seŋe ɛ̂ bonyii bo mbee le bo jó lɛ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu nu ɛ kumɛn wase. Ɛ bonyii bocii no yuuke nonɛn, laŋlaŋe baay.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Ɛ bó ke ben gɛn fɛse Jɛlusalɛm, ɛ kentaashɛ ke bonyii bo mbee le bô boom bo ntum e bo Jisos e noo bocee kentaashɛ ke jó fiisɛn bó. Ɛ bó see fiɛɛ ficii ɛ̂ bó no Nyo' se lemɛɛ can yibole.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Geenɛn, ɛ bonyii bo mbee le bomew bò to nu tɛn ɛ̂ ŋgoo Bofalasii le, ja we gay lɛ, “Bó kɛŋke kɛ keetfuusè bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu yew, gaytè ɛ bó gɛɛle bonci bo Muses e.”
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 No bó gay nonɛn, ɛ boom bo ntum e bo Jisos e bô bocee kentaashɛ bvuu shii keeley ɛnte jo fiɛɛ fidvu.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Ɛ bó ke she jeme gɛn ncejole, ɛ Bita nɛ leem we gay lɛ, “Boom bo bwɛɛm e, ben kee lɛ ɛ̀ to nu fwele ɛ Nyo' baa me ɛ̂ ben ɛnte lɛ ɛ̀ nu diuw wɛm e wvù bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu nu ke eyuuke saaka we wvù jee, beŋe wvú le.
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Ɛ Nyo' wvù kee mvuntelem mvu bonyii le, duŋcɛ lɛ wen nu ɛ fiisɛn bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu, nya bó bô Keyoy ke Yuule lɛŋlɛŋ no wvú to nyaɛ ɛ̂ beene.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Wvú to baa duŋci kejɛɛy jɛɛy beene ɛ bonyii bodvu kɛ. Wvú to nu ɛ ge ɛ mvuntelem mvubole no yuule njefo bó to nu ɛ lese fitele yî Jisos e.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 No fí nu nonɛn, ben ɛ ghan nɛɛ ɛ sɛ no gomte keeshiike fitele fi Nyo' le, joo bvujitɛ gɛɛle yî ŋgoo bonyii bo mbee le, ɛ bvujitɛ bvun to ghaw wase beene noo bo'icee cee bosɛɛbeene?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Fí baa nu lɛŋ kɛ. Beene nu ɛ bee lɛ Nyo' boysee beene ɛ ɛ̀ nu nje mboyma wvù Tata Jisos nu ɛ buw beene dvú. Ɛ ɛ̀ nu kɛ tɛn lɛŋlɛŋ no wvú boysee bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu.”
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 No Bita jeme ɛ mɛse, ɛ bonyii bocii cife, mum no yeke no Banaban bô Baul fɛle no bó se ghane gɛne fô bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu le, ɛ Nyo' nyaa bó bô mvuŋgay lɛ bó egeè mwɛɛm mvù duŋci mvuŋgay mvu Nyo' le bô mwɛɛm mvu diuw wvù yumɛɛn e dvú.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Ɛ bó jeme mɛse, ɛ Jɛm mum gay lɛ, “Boom bo bwɛɛm e, ben eyekɛ eyuw.
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Semon be ɛ see wase ɛ̂ beene no Nyo' to kɛwɛɛ duŋcɛ tɛn shiee we fô bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu le, caw bomew ɛ̂ bó ɛnte lɛ ɛ̀ nu bew bonyii.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Ɛ fiɛɛ fì bonyii bo ntum Nyo' le to saŋɛɛ lɛne kɛ ɛkalɛ kemwaaŋ bô fì Nyo' to geɛ. Bó to saŋ lɛ,
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 ‘Kefew too lo kè me nu ŋke eŋkase ento,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 Nonɛn, ɛ́ kebɛse ke bonyii le emum egomte Tata,
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 Fifin nu ɛ ɛ̀ jemyi Nyo',
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 Me ɛ no n'yɛne fiem lɛ fo beene enyaà ŋgɛw ɛ̂ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu bò nu ɛ lese fitele yî Nyo' le kɛ.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Beene esaŋ kɛ ɛ ɛ̀ nu ŋwa' fô bó le, egay lɛ fo bó edieè mwɛɛm mvù bonyii nu ɛ ge bintaŋe dvú fô bonyo' le kɛ, njefo ɛ̀ nu mwɛɛm mvu nnyɛn e. Fo bó ekɛŋkè fiɛɛ keege bô kenjaŋ kɛ. Fo bó edieè nyam yì nu sɛ bó sɛle lo ɛlɛmɛ ɛ buy kɛ. Fo bó edieè ɛlɛmɛ ke nyam e kɛ.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Bó saŋ nonɛn, njefo bonci bo Muses e ban nu ɛ bó to yɛɛyi wase ncejole mondvuum monciim ɛ bonyii yuuke, ɛ ɛ̀ nu kɛ bó bò bó taaŋke ɛbɛn yéw bunle le ɛdiuw ɛ mbam e ɛcii.”
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Nonɛn, ɛ boom bo ntum e bo Jisos e bô bocee kentaashɛ noo kentaashɛ ke bonyii bo mbee le kecii bee fifiɛ, mum yɛn lɛ fí jee lɛ bó ebaa bonyii ɛ̂ bó ɛnte etum ɛ́ bô bo Banaban noo Baul egɛn Antiok. Ɛ bó mum baa Judas wvù diee diew dimew to nu lɛ Basabas, bvuu baa tɛn Silas. Bonyii bo bofɛɛ ban to nu bikuu ɛnte jo bonyii bo mbee le.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Ɛ bó saŋ ŋwa' wvù bó nu etum bó dvú ɛ wvú nu lɛ:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Bese nu ɛ yuw lɛ bonyii bomew nu ɛ buy ɛ̂ bese ɛnte ɛ to ɛ no nyaa ŋgɛw, bvuŋse bvufee bvunɛn bô n'yɛɛyi mvu sɛ ɛ̀ tum bese bó ŋkuuŋ.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 Nonɛn, bese ɛ mum ɛ shii bocii ɛ bee lɛ bó ebaa bonyii bomew etum fô ben e, ɛ́ bó etoò bô bo Banaban noo Baul bò nu nsáa yese shém.
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Bonyii ban nu ɛ bó ɛ yefe wase kpwe ye le nje lemme di Tata wesebeene wvù Jisos Klistu le.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Bese ɛ mum ɛ tum Judas bô Silas lɛ bó eto ebvuu ejeme tɛn bô diuw fiɛɛ fì nu ɛ̂ ŋwa' wvun e.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 Bee bo Keyoy ke Yuule nu ɛ yɛn lɛ fí baa jee keeyikɛ ben bô bvujitɛ bvumew ɛfey bonci bo shiee le ban bò nu lɛ:
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 Fo ben edieè mwɛɛm mvudien mvù bó nu ɛ ge bintaŋe dvú fô bonyo' le kɛ. Fo ben edieè ɛlɛmɛ ke nyam e kɛ. Fo ben edieè nyam yì nu sɛ bó sɛle lo ɛlɛmɛ ɛ buy kɛ. Fo ben ekɛŋkè fiɛɛ keege bô kenjaŋ kɛ. Ɛ́ ben lewte mwɛɛm mvun, tu ben gee lɛŋ. Bó ɛ shɛɛ wase.”
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 Ɛ bó saŋ nonɛn mum tum bonyii ba dvú ɛ bó bow dvú Antiok. Ɛ bó gɛn, kum kentaashɛ ke bonyii bo mbee le ke jó kecii, nya ŋwa' wvudvu ɛ̂ bó.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 Ɛ bó taŋ ŋwa' wvudvu, ɛ saaka wvudvu lɛɛse mvuntelem mvubole, ɛ bó yuw njoŋ baay.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Ɛ Judas bô Silas bò to nu bonyii bò seŋe mwɛɛm mvù bó yuuke ɛ Nyo' jemyi, nya bontefe nteen ɛ̂ bonyii bo mbee le, ge ɛ bó no kɛŋke mvuŋgay ɛ̂ mvuntelem e.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 Ɛ bó bosɛn ce jó ntay. Ɛ bonyii bo mbee le ke ciinse bó ɛ bó no kaase bô nyɛkeey tuu jim fô bonyii bò to tumɛɛ bó le.
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 — ausente —
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Ɛ Baul bô Banaban bosɛn ce Antiok ntay, ɛ bô bonyii bomew yɛɛyi bvuu fewci diɛw Tata.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Ɛ kefew ke dioo gɛncɛ, ɛ Baul gay ɛ̂ Banaban lɛ, “Bee wo ekase etu jim eghan bilaante bì bee wo se fewci diɛw Tata bí le, eyɛn laa bonyii bo mbee le bo jó gee nɛɛ lɛ.”
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 Ɛ Banaban mum no gomte keejo Jon Mak lɛ bô bó eghane.
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 Geenɛn, ɛ Baul faŋɛ yaa ekooŋke lɛ bó ejo wvú kɛ, njefo wvú to nu ɛ cinɛ bó le Bamfilia faŋɛ yaa mɛse lɛne dì bô bó to kɛŋke kɛ.
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Ɛ Baul bô Banaban ke she kicɛn baay, mum gawsɛn. Ɛ Banaban jo Maaku, ɛ bô wvú ley ŋguw wvu ɛ̂ joo, gɛn Sayblus.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Ɛ Baul caw fiew ɛ ɛ̀ nu Silas. Ɛ bô wvú dioo nɛn'yi, ɛ bonyii bo mbee le nya bó can Tata le ɛ wvú buw bó bô nfi we.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Ɛ bó gɛn je biba bì Silia bô bì Silishia le, no ghane yvuwse mvuntelem mvu bintaashɛ bi bonyii bo mbee le.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.