Atos 12

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ɛ ɛ̀ no nu kefew kedvu le, ɛ Nfon 'Ɛlod kɛw no nyaa ŋgɛw ɛ̂ bonyii bomew bo kentaashɛ ke bonyii bo mbee le.
1 Nessa ocasião, o rei Herodes prendeu alguns que pertenciam à igreja, com a intenção de maltratá-los,
2 Ɛ wvú gay ɛ bó gbwo Jɛm wvù waa bwee Jon ɛ wvú kpwe.
2 e mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Ɛ wvú ke dioo yɛn lɛ fí nu ɛ joŋ Bojuu le, ɛ wvú mum gɛn fwe gay ɛ bó koo tɛn Bita. Bó to kole wvú ɛ ɛ̀ nu ɛdiuw ɛ Ŋkaw Blɛɛd wvù bó baa gɛɛ Fintuŋlɛɛn jó le kɛ.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, prosseguiu, prendendo também Pedro, durante a festa dos pães sem fermento.
4 No bó koolɛɛ wvú, mum fen yew ncaw e, gɛɛ ŋgóo bonyii bo nci le nyɛ lɛ bó ecɛyte wvú bonɛw bonɛw. Ɛ 'Ɛlod to gɛke Bita nonɛn lɛ Ŋkaw Daŋɛfey ke dioo ɛ fey, ɛ́ wen ebvuse wvú eleke ɛ̂ bonyii fwe ɛ́ bó esaw wvú.
4 Tendo-o prendido, lançou-o no cárcere, entregando-o para ser guardado por quatro escoltas de quatro soldados cada uma. Herodes pretendia submetê-lo a julgamento público depois da Páscoa.
5 Ɛ Bita mum no nu kɛ yew ncaw e. Geenɛn, ɛ kentaashɛ ke bonyii bo mbee le no bunlee Nyo' fô wvú le shiee le.
5 Pedro, então, ficou detido na prisão, mas a igreja orava intensamente a Deus por ele.
6 Ɛ ɛ̀ ke dioo nu ɛntaŋ wvù ɛkfuŋ nu ebuy eyuu ɛ́ 'Ɛlod ebvuse Bita ɛ́ bó esaw wvú, ɛ Bita no leete ɛntelɛŋ jo bonyii bo nci le bofɛɛ ɛ bó ɛ kay wvú bô boncaw bofɛɛ, ɛ no cɛyte. Ɛ bonyii bo nci le bomew cɛyte yew ncaw ɛ̂ fwese.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes iria submetê-lo a julgamento, Pedro estava dormindo entre dois soldados, preso com duas algemas, e sentinelas montavam guarda à entrada do cárcere.
7 Ɛ fí kooy lɛ nceendaa Tata to nu ɛ nɛ sɛsɛ buynɛn, ɛ n'yuu ba yew ncaw yidvu le. Ɛ nceendaa wvudvu kum Bita yî kebɛnɛ le, ɛ wvú kamse. Ɛ wvú gay ɛ̂ wvú lɛ, “Ja we cekey.” No wvú gay nonɛn, ɛ boncaw ba mum fɛykɛn can Bita le gbwekɛn fokuse.
7 Repentinamente apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou na cela. Ele tocou no lado de Pedro e o acordou. "Depressa, levante-se! ", disse ele. Então as algemas caíram dos punhos de Pedro.
8 Ɛ wvú bvuu gay ɛ̂ wvú lɛ, “Temɛ ndvu yo, elese bolaba buw.” Ɛ Bita ge nonɛn. Ɛ nceendaa wvudvu bvuu gay lɛ, “Bulɛ ndvu yo ebiì me le.”
8 O anjo lhe disse: "Vista-se e calce as sandálias". E Pedro assim fez. Disse-lhe ainda o anjo: "Ponha a capa e siga-me".
9 Ɛ Bita bu, mum no bii wvú le ɛkfuŋ. Kɛ wvú to cim kee lɛ fiɛɛ fì nceendaa wvudvu gee nu kecɛɛy kɛ. Wvú to kpwaake lɛ ɛ̀ nu fiɛɛ diɛwɛ ɛfilɛ le ɛ fí too fô wen e.
9 E, saindo, Pedro o seguiu, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; tudo lhe parecia uma visão.
10 Ɛ bô wvú lɛn fey bvudvuu bvu fwe fô bonyii bo nci le to cɛyte, bvuu fey bvu ɛjim, mum fɛse diuw ketaaŋ wvù buyte gɛne ɛlaante le, ɛ bó ɛ fɛ bô ketfu. Ɛ diuw ketaaŋ wvudvu yene kɛ ɛwvunɛwvun, ɛ bó buy. No bó buy nonɛn, no lɛne booke kɛ ɛ̂ je, ɛ nceendaa Tata Nyo' wvudvu mum nɛ la ɛ̂ wvú ɛjise.
10 Passaram a primeira e a segunda guarda, e chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade. Este se abriu por si mesmo para eles, e passaram. Tendo saído, caminharam ao longo de uma rua, e de repente, o anjo o deixou.
11 Ɛ Bita shɛɛ, ɛ bvufee tu wvú fó, ɛ wvú gay lɛ, “Keseen nu ɛ me ɛ ŋkiɛɛ wase lɛ ɛ̀ nu kecɛɛy lɛ ɛ̀ be tum Tata nceendaa we lɛ wvú eto ebvuse me can 'Ɛlod e, ɛ́ me emboy yî ŋgɛw wvù Bojuu se cɛyte lɛ bó nu ke enya ɛ̂ me le.”
11 Então Pedro caiu em si e disse: "Agora sei, sem nenhuma dúvida, que o Senhor enviou o seu anjo e me libertou das mãos de Herodes e de tudo o que o povo judeu esperava".
12 No wvú kiɛnte nonɛn, mum nɛ no gɛne fô yew e fo Maalia wvù bwee Jon Maaku, ɛ bonyii nu ɛ bó ɛ tase fó nteen ɛ no bunlee.
12 Percebendo isso, ele se dirigiu à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muita gente se havia reunido e estava orando.
13 Ɛ wvú gɛn buy fó, kumcɛ diuw ketaaŋ, ɛ wan kpwoon mvu ɛ diee nu Loda wvù to lemte fô yew e fodvu to keeyene.
13 Pedro bateu à porta do alpendre, e uma serva chamada Rode veio atender.
14 Ɛ wvú dioo yuw ɛ ɛ̀ nu diɛw Bita, ɛ njoŋ yu wvú, ɛ wvú faŋɛ yaa yene ketaaŋ kɛ, kaa nɛ lewtɛ kase ley gɛn yew, see ɛ̂ bonyii lɛ, “Bita nu diuw ketaaŋ e.”
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, tomada de alegria, ela correu de volta, sem abrir a porta, e exclamou: "Pedro está à porta! "
15 Ɛ bó tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Wo jewte lo.” Ɛ wvú no taame kɛ lɛ ɛ̀ nu Bita. Ɛ bó mum nɛ gay lɛ “Ɛ̀ nulo enu nceendaa Nyo' we.”
15 Eles porém lhe disseram: "Você está fora de si! " Insistindo ela em afirmar que era Pedro, disseram-lhe: "Deve ser o anjo dele".
16 No bó to jemyi nonɛn, ɛ Bita mɛy kɛ no kumci. Ɛ bó dioo yene, yɛn kecɛɛy ɛ ɛ̀ nu wvú, ɛ diuw yum bó.
16 Mas Pedro continuou batendo e, quando abriram a porta e o viram, ficaram perplexos.
17 Ɛ wvú few bô can ɛ bó lu bô diuw, mum see ɛ̂ bó no Tata be bvuse wvú yew ncaw e, bvuu gay lɛ bó esee ɛ̂ Jɛm noo bonyii bo mbee le bocii. No wvú gay nonɛn, mum nɛ gɛn keba kemew e.
17 Mas ele, fazendo-lhes sinal para que se calassem, descreveu como o Senhor o havia tirado da prisão e disse: "Contem isso a Tiago e aos irmãos". Então saiu e foi para outro lugar.
18 Ɛ ɛkfuŋ buy yuu, ɛ bvufee no bvuuŋke lo bonyii bo nci le lɛ laa ɛ̀ sɛ kooy la bô Bita lɛ.
18 De manhã, não foi pequeno o alvoroço entre os soldados quanto ao que tinha acontecido a Pedro.
19 Ɛ 'Ɛlod bvuse bonyii lɛ bó eghan egom wvú. Ɛ bó gom, gom ŋkuuŋ. Ɛ wvú mum tee bonyii bo nci le bò to cɛyte Bita ba, biwcɛ mwɛɛm ɛ̂ bó, mum nɛ gay lɛ bó jo bó gɛn lɛse. Ɛjim jodvu, ɛ 'Ɛlod nɛ ɛ̂ keba ke woŋ e kè Judea le, bow gɛn no nu ɛ̂ kelaante kè Kaysalia le.
19 Fazendo uma busca completa e não o encontrando, Herodes fez uma investigação entre os guardas e ordenou que fossem executados. Depois Herodes foi da Judéia para Cesaréia e permaneceu ali durante algum tempo.
20 Ɛ̀ to nu kefew kedvu le ɛ Nfon 'Ɛlod ton'yi shém bô bonyii bo Taya noo bo Sidon. Ɛ bonyii bodvu ke mum baancɛ ye keegɛn eku can lɛ nyɛkeey enu dvú, njefo woŋ wvubo to kɛŋke mwɛɛm mvudien ɛ ɛ̀ nu woŋ we le. Ɛ bó gɛn, yaw koo nsan bô Blastus wvù to nu cee ntow.
20 Ele estava cheio de ira contra o povo de Tiro e Sidom; contudo, eles haviam se reunido e procuravam ter uma audiência com ele. Tendo conseguido o apoio de Blasto, homem de confiança do rei, pediram paz, porque dependiam das terras do rei para obter alimento.
21 Ɛ diuu ke to kocɛn, ɛ Nfon 'Ɛlod tfume ndvú woŋ, shii yî kawla le, mum no nyaa sa' ɛ̂ bonyii bodvu.
21 No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso ao povo.
22 Ɛ bó nɛ no wvuuyi lo, bensee wvú gayte lɛ, “Wvun njeme nu wvu nyo', kɛ ɛ̀ nu wvu wee wvu wum kɛ.”
22 Eles começaram a gritar: "É voz de deus, e não de homem".
23 Kaŋ mwaaŋ, ɛ nceendaa Tata mum tum kencɛm yî Nfon 'Ɛlod e, njefo wvú to baa efese mbense wvudvu ɛ̂ Nyo' kɛ. Ɛ ŋgeŋse mum die wvú, ɛ wvú kpwe.
23 Visto que Herodes não glorificou a Deus, imediatamente um anjo do Senhor o feriu; e ele morreu comido por vermes.
24 Geenɛn, ɛ diɛw Nyo' no leyte ɛ̂ mvuntelem mvu bonyii le, saaŋkene gɛne lo fwe fwe.
24 Entretanto, a palavra de Deus continuava a crescer e a espalhar-se.
25 Ɛ Banaban bô Saul ke mɛse fiɛɛ fì bó to tumɛɛ bó Jɛlusalɛm dvú, mum kase tu jim Antiok. Ɛ bó dioo etuu jim, jo Jon Maaku.
25 Tendo terminado sua missão, Barnabé e Saulo voltaram de Jerusalém, levando consigo João, também chamado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.