Atos 12
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NTLH
1 Ɛ ɛ̀ no nu kefew kedvu le, ɛ Nfon 'Ɛlod kɛw no nyaa ŋgɛw ɛ̂ bonyii bomew bo kentaashɛ ke bonyii bo mbee le.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Ɛ wvú gay ɛ bó gbwo Jɛm wvù waa bwee Jon ɛ wvú kpwe.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Ɛ wvú ke dioo yɛn lɛ fí nu ɛ joŋ Bojuu le, ɛ wvú mum gɛn fwe gay ɛ bó koo tɛn Bita. Bó to kole wvú ɛ ɛ̀ nu ɛdiuw ɛ Ŋkaw Blɛɛd wvù bó baa gɛɛ Fintuŋlɛɛn jó le kɛ.
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 No bó koolɛɛ wvú, mum fen yew ncaw e, gɛɛ ŋgóo bonyii bo nci le nyɛ lɛ bó ecɛyte wvú bonɛw bonɛw. Ɛ 'Ɛlod to gɛke Bita nonɛn lɛ Ŋkaw Daŋɛfey ke dioo ɛ fey, ɛ́ wen ebvuse wvú eleke ɛ̂ bonyii fwe ɛ́ bó esaw wvú.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Ɛ Bita mum no nu kɛ yew ncaw e. Geenɛn, ɛ kentaashɛ ke bonyii bo mbee le no bunlee Nyo' fô wvú le shiee le.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Ɛ ɛ̀ ke dioo nu ɛntaŋ wvù ɛkfuŋ nu ebuy eyuu ɛ́ 'Ɛlod ebvuse Bita ɛ́ bó esaw wvú, ɛ Bita no leete ɛntelɛŋ jo bonyii bo nci le bofɛɛ ɛ bó ɛ kay wvú bô boncaw bofɛɛ, ɛ no cɛyte. Ɛ bonyii bo nci le bomew cɛyte yew ncaw ɛ̂ fwese.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Ɛ fí kooy lɛ nceendaa Tata to nu ɛ nɛ sɛsɛ buynɛn, ɛ n'yuu ba yew ncaw yidvu le. Ɛ nceendaa wvudvu kum Bita yî kebɛnɛ le, ɛ wvú kamse. Ɛ wvú gay ɛ̂ wvú lɛ, “Ja we cekey.” No wvú gay nonɛn, ɛ boncaw ba mum fɛykɛn can Bita le gbwekɛn fokuse.
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Ɛ wvú bvuu gay ɛ̂ wvú lɛ, “Temɛ ndvu yo, elese bolaba buw.” Ɛ Bita ge nonɛn. Ɛ nceendaa wvudvu bvuu gay lɛ, “Bulɛ ndvu yo ebiì me le.”
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Ɛ Bita bu, mum no bii wvú le ɛkfuŋ. Kɛ wvú to cim kee lɛ fiɛɛ fì nceendaa wvudvu gee nu kecɛɛy kɛ. Wvú to kpwaake lɛ ɛ̀ nu fiɛɛ diɛwɛ ɛfilɛ le ɛ fí too fô wen e.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Ɛ bô wvú lɛn fey bvudvuu bvu fwe fô bonyii bo nci le to cɛyte, bvuu fey bvu ɛjim, mum fɛse diuw ketaaŋ wvù buyte gɛne ɛlaante le, ɛ bó ɛ fɛ bô ketfu. Ɛ diuw ketaaŋ wvudvu yene kɛ ɛwvunɛwvun, ɛ bó buy. No bó buy nonɛn, no lɛne booke kɛ ɛ̂ je, ɛ nceendaa Tata Nyo' wvudvu mum nɛ la ɛ̂ wvú ɛjise.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Ɛ Bita shɛɛ, ɛ bvufee tu wvú fó, ɛ wvú gay lɛ, “Keseen nu ɛ me ɛ ŋkiɛɛ wase lɛ ɛ̀ nu kecɛɛy lɛ ɛ̀ be tum Tata nceendaa we lɛ wvú eto ebvuse me can 'Ɛlod e, ɛ́ me emboy yî ŋgɛw wvù Bojuu se cɛyte lɛ bó nu ke enya ɛ̂ me le.”
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 No wvú kiɛnte nonɛn, mum nɛ no gɛne fô yew e fo Maalia wvù bwee Jon Maaku, ɛ bonyii nu ɛ bó ɛ tase fó nteen ɛ no bunlee.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Ɛ wvú gɛn buy fó, kumcɛ diuw ketaaŋ, ɛ wan kpwoon mvu ɛ diee nu Loda wvù to lemte fô yew e fodvu to keeyene.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Ɛ wvú dioo yuw ɛ ɛ̀ nu diɛw Bita, ɛ njoŋ yu wvú, ɛ wvú faŋɛ yaa yene ketaaŋ kɛ, kaa nɛ lewtɛ kase ley gɛn yew, see ɛ̂ bonyii lɛ, “Bita nu diuw ketaaŋ e.”
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Ɛ bó tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Wo jewte lo.” Ɛ wvú no taame kɛ lɛ ɛ̀ nu Bita. Ɛ bó mum nɛ gay lɛ “Ɛ̀ nulo enu nceendaa Nyo' we.”
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 No bó to jemyi nonɛn, ɛ Bita mɛy kɛ no kumci. Ɛ bó dioo yene, yɛn kecɛɛy ɛ ɛ̀ nu wvú, ɛ diuw yum bó.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Ɛ wvú few bô can ɛ bó lu bô diuw, mum see ɛ̂ bó no Tata be bvuse wvú yew ncaw e, bvuu gay lɛ bó esee ɛ̂ Jɛm noo bonyii bo mbee le bocii. No wvú gay nonɛn, mum nɛ gɛn keba kemew e.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Ɛ ɛkfuŋ buy yuu, ɛ bvufee no bvuuŋke lo bonyii bo nci le lɛ laa ɛ̀ sɛ kooy la bô Bita lɛ.
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Ɛ 'Ɛlod bvuse bonyii lɛ bó eghan egom wvú. Ɛ bó gom, gom ŋkuuŋ. Ɛ wvú mum tee bonyii bo nci le bò to cɛyte Bita ba, biwcɛ mwɛɛm ɛ̂ bó, mum nɛ gay lɛ bó jo bó gɛn lɛse. Ɛjim jodvu, ɛ 'Ɛlod nɛ ɛ̂ keba ke woŋ e kè Judea le, bow gɛn no nu ɛ̂ kelaante kè Kaysalia le.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Ɛ̀ to nu kefew kedvu le ɛ Nfon 'Ɛlod ton'yi shém bô bonyii bo Taya noo bo Sidon. Ɛ bonyii bodvu ke mum baancɛ ye keegɛn eku can lɛ nyɛkeey enu dvú, njefo woŋ wvubo to kɛŋke mwɛɛm mvudien ɛ ɛ̀ nu woŋ we le. Ɛ bó gɛn, yaw koo nsan bô Blastus wvù to nu cee ntow.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Ɛ diuu ke to kocɛn, ɛ Nfon 'Ɛlod tfume ndvú woŋ, shii yî kawla le, mum no nyaa sa' ɛ̂ bonyii bodvu.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Ɛ bó nɛ no wvuuyi lo, bensee wvú gayte lɛ, “Wvun njeme nu wvu nyo', kɛ ɛ̀ nu wvu wee wvu wum kɛ.”
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Kaŋ mwaaŋ, ɛ nceendaa Tata mum tum kencɛm yî Nfon 'Ɛlod e, njefo wvú to baa efese mbense wvudvu ɛ̂ Nyo' kɛ. Ɛ ŋgeŋse mum die wvú, ɛ wvú kpwe.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Geenɛn, ɛ diɛw Nyo' no leyte ɛ̂ mvuntelem mvu bonyii le, saaŋkene gɛne lo fwe fwe.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Ɛ Banaban bô Saul ke mɛse fiɛɛ fì bó to tumɛɛ bó Jɛlusalɛm dvú, mum kase tu jim Antiok. Ɛ bó dioo etuu jim, jo Jon Maaku.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.