Atos 11
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NVT
1 Ɛ boom bo ntum e bo Jisos e noo bonyii bo mbee le Judea jocii ke yuw lɛ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu nu ɛ fiisɛn wase tɛn diɛw Nyo'.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Ɛ Bita ke dioo kase ben Jɛlusalɛm, ɛ bonyii bo mbee le bomew mum no saake wvú. Bonyii ban nu bò to ké no leeme kɛ lɛ bó kɛŋke keetfuse wee wvù yaa nu kɛ wee Juu yew, ɛ́ mwɛtɛn sɛ no nu wee Nyo'.
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 Ɛ bó no saake wvú biite lɛ, “Wo se ghan nɛɛ ɛ sɛ laa ghane ɛ̂ bonyii bò bɛɛ ntffuse le, ɛ bvuu ɛ mɛse ɛ diɛkɛn ben ɛ bó?”
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Ɛ Bita mum loocɛ nyɛy fiɛɛ ficii fì to kooyɛɛ, gay ɛ̂ bó lɛ,
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 “Me nto nu ɛ̂ kelaante kè Jofa le mbunlee, ɛ fiɛɛ diɛwɛ ɛfilɛ le nɛ to fô me le. Ɛ me n'yɛn ɛ̂ fiɛɛ fidvu le, ɛ fiɛɛ fimew shiile fowe nu diɛwɛ ɛkolɛ ke ndvu le, ɛ bó jici yî ɛbuw yo ɛna le. Ɛ fí shii, leem ɛ̂ me ɛjise.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Ɛ me ndioo ntaa jó, n'yɛn nyám e dikfuu le dikfuu le, ɛ yimi nu yi fô yew e, yimi yi ŋkpwaante bô yì sone, noo mvunyiim mvù bile we.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Ɛ me nɛ n'yuw ɛ diɛw gay ɛ̂ me lɛ, ‘Bita, nɛnɛ we esɛɛyɛ edie.’
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 Ɛ me ntfuse lɛ, ‘Tata, kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ me emom kɛ. Kɛ fiɛɛ fi ncɛwncɛw kɛnɛɛ fì nu sɛ fí yuule lo ke nu ɛ ley wase ɛ̂ me ɛmvu kɛ.’
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 Ɛ diɛw yidvu bvuu jeme we lɛ, ‘Fo wo enyɛnsè fiɛɛ ɛ Nyo' ɛ ge wase fí ɛ no yuule kɛ.’
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Ɛ fí kooy nonɛn buy bokaŋ botɛte ɛ bó mum kase gufe fiɛɛ fidvu ficii ɛ fí ben we.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 Kɛ sekedvu, ɛ bonyii botɛte fɛse fô yew e fò me nto ncee, ɛ bó nɛ Kaysalia, ɛ bó tum lɛ bó eto etee me.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Ɛ Keyoy ke Yuule gay ɛ̂ me lɛ fo me enyaw keeŋgɛn bee bonyii bodvu kɛ. Ɛ boom bo bwee wesebeene le bo Jofa bo bosoocaan ban bi me le, ɛ bee bó bocii gɛn ley yew dvu wee wvudvu.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 No bese ley, ɛ wvú see ɛ̂ bese no wvú to yɛnɛɛ nceendaa Nyo' le ɛ̂ wvú yew, ɛ wvú gay lɛ wen etum wee Jofa ɛ́ wvú egɛn etee wee mvu ɛ bó teŋe lɛ Semon Bita.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Wee wvudvu nu ke eto bô saaka wvù bô bonyii bocii bo ɛ̂ wen yew nu ke eboy yî dvú le.
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 Ɛ me ŋke ndioo ŋkɛw keenjemyi, ɛ Keyoy ke Yuule nɛ shii to yî bonyii bodvu le kɛ lɛŋlɛŋ no kí to toɛ yî yese beene le foŋkɛw.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Ɛ me n'yɛn nonɛn, mum ŋkume fiɛɛ fì Tata to jemyɛɛ lɛ, ‘Jon to leese bonyii ɛ̂ joo, geenɛn, Nyo' nu ke elese ben ɛ ɛ̀ nu can Keyoy ke Yuule le.’
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 No Nyo' to nu ɛ nya bonyii bodvu bô nnya ɛ ɛ̀ nu kɛ yí yì wvú to nyaɛ ɛ̂ beene seke beene to lesɛɛ fitele yî Tata Jisos Klistu le, ɛ́ me enu yɛɛ wvù etunè fiɛɛ fì ɛ̀ gee Nyo'?”
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Ɛ bonyii bodvu yuw no Bita jeme nonɛn, faŋɛ yaa ebvuu esaake wvú kɛ. Ɛ bó mum nɛ no tumte ɛ ɛ̀ nu moŋkum mo Nyo' le gayte lɛ, “Ɛ́ ɛ̀ fɛn nu nonɛn, kɛ tu Nyo' nu ɛ nya wase tɛn je ɛ̂ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu, lɛ bó ekumɛn mvuntelem mvubole ke ekɛŋkɛ nshii wvù mɛy lo.”
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Bonyii bò to saaŋkɛnɛɛ no ŋgɛw to kɛwɛɛ seke bó to yuɛ Tɛfan to nu ɛ gɛn mondvuum e mondvuum e, gɛn buy Fonishia, ɛ bomew gɛn Sayblus, bomew Antiok. No bó gɛnɛɛ nonɛn, no fewci diɛw Nyo' ɛ ɛ̀ nu kɛ ɛ̂ Bojuu maaŋ.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Geenɛn, ɛ bomew bonyii bo mbee le bò to nɛn'yɛɛ Sayblus noo Sɛlin, gɛn Antiok no fewci tɛn saaka wvù jee wvu ɛkumɛ Tata Jisos ɛ̂ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Ɛ̂ mvuŋgay mvu Tata Nyo' le, ɛ bó ge ɛ bonyii nteen lese fitele yî Tata Jisos e, kumɛn tu bô wvú.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Ɛ saaka wvudvu wvun ley bitem bi kentaashɛ ke bonyii bo mbee le Jɛlusalɛm. Ɛ bó mum tum Banaban Antiok jodvu.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Ɛ wvú gɛn buy jó, yɛn no Nyo' nu ɛ buw bó bô mboyma, ɛ wvú yuw njoŋ, mum no teete bó lɛ bó ebiì Tata le bô mvuntelem mvubole mvunciim.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Banaban wvun to nu wee wvù jee, ɛ wvú ɛ yiŋsɛn bô Keyoy ke Yuule bvuu kɛŋke mbee ntay. Nonɛn, ɛ wvú ge ɛ bonyii nteen jó lese fitele yî Tata le.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Ɛ Banaban ke mum nɛ gɛn Taasus keegom Saul.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Ɛ wvú ke gom yɛn wvú le, jo ɛ bô wvú tu jim Antiok. Ɛ bô wvú no nu jó yî kelum e kecile bô kentaashɛ ke bonyii bo mbee le, yɛɛyi bonyii nteen. Ɛ̀ nu Antiok jodvu jò bó to kɛwɛɛ keeteŋe ŋgoo bonyii bo mbee le lɛ bonyii bo Klistu le.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Ɛ ɛ̀ ke no nu kɛ kefew kedvu le, ɛ bonyii bomew bò ké no seŋe mwɛɛm mvù bó yuuke ɛ Nyo' jemyi, nɛ Jɛlusalɛm bow gɛn Antiok jodvu.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Ɛ Keyoy ke Yuule ge ɛ mvu bó le wvù diee to nu Agabus ke nɛ leem we, tefe lɛ jeŋ yì tɛmyi nu ke ekoo woŋ tfuu. Jeŋ yidvu to nu ɛ ghan koo kefew kè Klawdius to nu Nfon wvu Lum.
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Ɛ ŋgoo bonyii bo mbee le bo Antiok yuw nonɛn, seyse lɛ wee tfuu esuw bigew no wvú kɛŋke, ɛ́ bó efi boom bo bwee bó le bò nu Judea dvú.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Ɛ bó mum suw, tum Banaban bô Saul dvú lɛ bó egɛn enya ɛ̂ bocee kentaashɛ ke bonyii bo mbee le.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.