Atos 11
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARA
1 Ɛ boom bo ntum e bo Jisos e noo bonyii bo mbee le Judea jocii ke yuw lɛ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu nu ɛ fiisɛn wase tɛn diɛw Nyo'.
1 Chegou ao conhecimento dos apóstolos e dos irmãos que estavam na Judeia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Ɛ Bita ke dioo kase ben Jɛlusalɛm, ɛ bonyii bo mbee le bomew mum no saake wvú. Bonyii ban nu bò to ké no leeme kɛ lɛ bó kɛŋke keetfuse wee wvù yaa nu kɛ wee Juu yew, ɛ́ mwɛtɛn sɛ no nu wee Nyo'.
2 Quando Pedro subiu a Jerusalém, os que eram da circuncisão o arguiram, dizendo:
3 Ɛ bó no saake wvú biite lɛ, “Wo se ghan nɛɛ ɛ sɛ laa ghane ɛ̂ bonyii bò bɛɛ ntffuse le, ɛ bvuu ɛ mɛse ɛ diɛkɛn ben ɛ bó?”
3 Entraste em casa de homens incircuncisos e comeste com eles.
4 Ɛ Bita mum loocɛ nyɛy fiɛɛ ficii fì to kooyɛɛ, gay ɛ̂ bó lɛ,
4 Então, Pedro passou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Me nto nu ɛ̂ kelaante kè Jofa le mbunlee, ɛ fiɛɛ diɛwɛ ɛfilɛ le nɛ to fô me le. Ɛ me n'yɛn ɛ̂ fiɛɛ fidvu le, ɛ fiɛɛ fimew shiile fowe nu diɛwɛ ɛkolɛ ke ndvu le, ɛ bó jici yî ɛbuw yo ɛna le. Ɛ fí shii, leem ɛ̂ me ɛjise.
5 Eu estava na cidade de Jope orando e, num êxtase, tive uma visão em que observei descer um objeto como se fosse um grande lençol baixado do céu pelas quatro pontas e vindo até perto de mim.
6 Ɛ me ndioo ntaa jó, n'yɛn nyám e dikfuu le dikfuu le, ɛ yimi nu yi fô yew e, yimi yi ŋkpwaante bô yì sone, noo mvunyiim mvù bile we.
6 E, fitando para dentro dele os olhos, vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 Ɛ me nɛ n'yuw ɛ diɛw gay ɛ̂ me lɛ, ‘Bita, nɛnɛ we esɛɛyɛ edie.’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 Ɛ me ntfuse lɛ, ‘Tata, kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ me emom kɛ. Kɛ fiɛɛ fi ncɛwncɛw kɛnɛɛ fì nu sɛ fí yuule lo ke nu ɛ ley wase ɛ̂ me ɛmvu kɛ.’
8 Ao que eu respondi: de modo nenhum, Senhor; porque jamais entrou em minha boca qualquer coisa comum ou imunda.
9 Ɛ diɛw yidvu bvuu jeme we lɛ, ‘Fo wo enyɛnsè fiɛɛ ɛ Nyo' ɛ ge wase fí ɛ no yuule kɛ.’
9 Segunda vez, falou a voz do céu: Ao que Deus purificou não consideres comum.
10 Ɛ fí kooy nonɛn buy bokaŋ botɛte ɛ bó mum kase gufe fiɛɛ fidvu ficii ɛ fí ben we.
10 Isto sucedeu por três vezes, e, de novo, tudo se recolheu para o céu.
11 Kɛ sekedvu, ɛ bonyii botɛte fɛse fô yew e fò me nto ncee, ɛ bó nɛ Kaysalia, ɛ bó tum lɛ bó eto etee me.
11 E eis que, na mesma hora, pararam junto da casa em que estávamos três homens enviados de Cesareia para se encontrarem comigo.
12 Ɛ Keyoy ke Yuule gay ɛ̂ me lɛ fo me enyaw keeŋgɛn bee bonyii bodvu kɛ. Ɛ boom bo bwee wesebeene le bo Jofa bo bosoocaan ban bi me le, ɛ bee bó bocii gɛn ley yew dvu wee wvudvu.
12 Então, o Espírito me disse que eu fosse com eles, sem hesitar. Foram comigo também estes seis irmãos; e entramos na casa daquele homem.
13 No bese ley, ɛ wvú see ɛ̂ bese no wvú to yɛnɛɛ nceendaa Nyo' le ɛ̂ wvú yew, ɛ wvú gay lɛ wen etum wee Jofa ɛ́ wvú egɛn etee wee mvu ɛ bó teŋe lɛ Semon Bita.
13 E ele nos contou como vira o anjo em pé em sua casa e que lhe dissera: Envia a Jope e manda chamar Simão, por sobrenome Pedro,
14 Wee wvudvu nu ke eto bô saaka wvù bô bonyii bocii bo ɛ̂ wen yew nu ke eboy yî dvú le.
14 o qual te dirá palavras mediante as quais serás salvo, tu e toda a tua casa.
15 Ɛ me ŋke ndioo ŋkɛw keenjemyi, ɛ Keyoy ke Yuule nɛ shii to yî bonyii bodvu le kɛ lɛŋlɛŋ no kí to toɛ yî yese beene le foŋkɛw.
15 Quando, porém, comecei a falar, caiu o Espírito Santo sobre eles, como também sobre nós, no princípio.
16 Ɛ me n'yɛn nonɛn, mum ŋkume fiɛɛ fì Tata to jemyɛɛ lɛ, ‘Jon to leese bonyii ɛ̂ joo, geenɛn, Nyo' nu ke elese ben ɛ ɛ̀ nu can Keyoy ke Yuule le.’
16 Então, me lembrei da palavra do Senhor, quando disse: João, na verdade, batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 No Nyo' to nu ɛ nya bonyii bodvu bô nnya ɛ ɛ̀ nu kɛ yí yì wvú to nyaɛ ɛ̂ beene seke beene to lesɛɛ fitele yî Tata Jisos Klistu le, ɛ́ me enu yɛɛ wvù etunè fiɛɛ fì ɛ̀ gee Nyo'?”
17 Pois, se Deus lhes concedeu o mesmo dom que a nós nos outorgou quando cremos no Senhor Jesus, quem era eu para que pudesse resistir a Deus?
18 Ɛ bonyii bodvu yuw no Bita jeme nonɛn, faŋɛ yaa ebvuu esaake wvú kɛ. Ɛ bó mum nɛ no tumte ɛ ɛ̀ nu moŋkum mo Nyo' le gayte lɛ, “Ɛ́ ɛ̀ fɛn nu nonɛn, kɛ tu Nyo' nu ɛ nya wase tɛn je ɛ̂ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu, lɛ bó ekumɛn mvuntelem mvubole ke ekɛŋkɛ nshii wvù mɛy lo.”
18 E, ouvindo eles estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Logo, também aos gentios foi por Deus concedido o arrependimento para vida.
19 Bonyii bò to saaŋkɛnɛɛ no ŋgɛw to kɛwɛɛ seke bó to yuɛ Tɛfan to nu ɛ gɛn mondvuum e mondvuum e, gɛn buy Fonishia, ɛ bomew gɛn Sayblus, bomew Antiok. No bó gɛnɛɛ nonɛn, no fewci diɛw Nyo' ɛ ɛ̀ nu kɛ ɛ̂ Bojuu maaŋ.
19 Então, os que foram dispersos por causa da tribulação que sobreveio a Estêvão se espalharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 Geenɛn, ɛ bomew bonyii bo mbee le bò to nɛn'yɛɛ Sayblus noo Sɛlin, gɛn Antiok no fewci tɛn saaka wvù jee wvu ɛkumɛ Tata Jisos ɛ̂ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene e que foram até Antioquia, falavam também aos gregos, anunciando-lhes o evangelho do Senhor Jesus.
21 Ɛ̂ mvuŋgay mvu Tata Nyo' le, ɛ bó ge ɛ bonyii nteen lese fitele yî Tata Jisos e, kumɛn tu bô wvú.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos, crendo, se converteram ao Senhor.
22 Ɛ saaka wvudvu wvun ley bitem bi kentaashɛ ke bonyii bo mbee le Jɛlusalɛm. Ɛ bó mum tum Banaban Antiok jodvu.
22 A notícia a respeito deles chegou aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia.
23 Ɛ wvú gɛn buy jó, yɛn no Nyo' nu ɛ buw bó bô mboyma, ɛ wvú yuw njoŋ, mum no teete bó lɛ bó ebiì Tata le bô mvuntelem mvubole mvunciim.
23 Tendo ele chegado e, vendo a graça de Deus, alegrou-se e exortava a todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Banaban wvun to nu wee wvù jee, ɛ wvú ɛ yiŋsɛn bô Keyoy ke Yuule bvuu kɛŋke mbee ntay. Nonɛn, ɛ wvú ge ɛ bonyii nteen jó lese fitele yî Tata le.
24 Porque era homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Ɛ Banaban ke mum nɛ gɛn Taasus keegom Saul.
25 E partiu Barnabé para Tarso à procura de Saulo;
26 Ɛ wvú ke gom yɛn wvú le, jo ɛ bô wvú tu jim Antiok. Ɛ bô wvú no nu jó yî kelum e kecile bô kentaashɛ ke bonyii bo mbee le, yɛɛyi bonyii nteen. Ɛ̀ nu Antiok jodvu jò bó to kɛwɛɛ keeteŋe ŋgoo bonyii bo mbee le lɛ bonyii bo Klistu le.
26 tendo-o encontrado, levou-o para Antioquia. E, por todo um ano, se reuniram naquela igreja e ensinaram numerosa multidão. Em Antioquia, foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Ɛ ɛ̀ ke no nu kɛ kefew kedvu le, ɛ bonyii bomew bò ké no seŋe mwɛɛm mvù bó yuuke ɛ Nyo' jemyi, nɛ Jɛlusalɛm bow gɛn Antiok jodvu.
27 Naqueles dias, desceram alguns profetas de Jerusalém para Antioquia,
28 Ɛ Keyoy ke Yuule ge ɛ mvu bó le wvù diee to nu Agabus ke nɛ leem we, tefe lɛ jeŋ yì tɛmyi nu ke ekoo woŋ tfuu. Jeŋ yidvu to nu ɛ ghan koo kefew kè Klawdius to nu Nfon wvu Lum.
28 e, apresentando-se um deles, chamado Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que estava para vir grande fome por todo o mundo, a qual sobreveio nos dias de Cláudio.
29 Ɛ ŋgoo bonyii bo mbee le bo Antiok yuw nonɛn, seyse lɛ wee tfuu esuw bigew no wvú kɛŋke, ɛ́ bó efi boom bo bwee bó le bò nu Judea dvú.
29 Os discípulos, cada um conforme as suas posses, resolveram enviar socorro aos irmãos que moravam na Judeia;
30 Ɛ bó mum suw, tum Banaban bô Saul dvú lɛ bó egɛn enya ɛ̂ bocee kentaashɛ ke bonyii bo mbee le.
30 o que eles, com efeito, fizeram, enviando-o aos presbíteros por intermédio de Barnabé e de Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.