Atos 11

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ɛ boom bo ntum e bo Jisos e noo bonyii bo mbee le Judea jocii ke yuw lɛ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu nu ɛ fiisɛn wase tɛn diɛw Nyo'.
1 E ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judeia que também os gentios tinham recebido a palavra de Deus.
2 Ɛ Bita ke dioo kase ben Jɛlusalɛm, ɛ bonyii bo mbee le bomew mum no saake wvú. Bonyii ban nu bò to ké no leeme kɛ lɛ bó kɛŋke keetfuse wee wvù yaa nu kɛ wee Juu yew, ɛ́ mwɛtɛn sɛ no nu wee Nyo'.
2 E, subindo Pedro a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 Ɛ bó no saake wvú biite lɛ, “Wo se ghan nɛɛ ɛ sɛ laa ghane ɛ̂ bonyii bò bɛɛ ntffuse le, ɛ bvuu ɛ mɛse ɛ diɛkɛn ben ɛ bó?”
3 dizendo: Entraste em casa de varões incircuncisos e comeste com eles.
4 Ɛ Bita mum loocɛ nyɛy fiɛɛ ficii fì to kooyɛɛ, gay ɛ̂ bó lɛ,
4 Mas Pedro começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Me nto nu ɛ̂ kelaante kè Jofa le mbunlee, ɛ fiɛɛ diɛwɛ ɛfilɛ le nɛ to fô me le. Ɛ me n'yɛn ɛ̂ fiɛɛ fidvu le, ɛ fiɛɛ fimew shiile fowe nu diɛwɛ ɛkolɛ ke ndvu le, ɛ bó jici yî ɛbuw yo ɛna le. Ɛ fí shii, leem ɛ̂ me ɛjise.
5 Estando eu orando na cidade de Jope, tive, num arrebatamento dos sentidos, uma visão; via um vaso, como um grande lençol que descia do céu e vinha até junto de mim.
6 Ɛ me ndioo ntaa jó, n'yɛn nyám e dikfuu le dikfuu le, ɛ yimi nu yi fô yew e, yimi yi ŋkpwaante bô yì sone, noo mvunyiim mvù bile we.
6 E, pondo nele os olhos, considerei e vi animais da terra, quadrúpedes, e feras, e répteis, e aves do céu.
7 Ɛ me nɛ n'yuw ɛ diɛw gay ɛ̂ me lɛ, ‘Bita, nɛnɛ we esɛɛyɛ edie.’
7 E ouvi uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 Ɛ me ntfuse lɛ, ‘Tata, kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ me emom kɛ. Kɛ fiɛɛ fi ncɛwncɛw kɛnɛɛ fì nu sɛ fí yuule lo ke nu ɛ ley wase ɛ̂ me ɛmvu kɛ.’
8 Mas eu disse: De maneira nenhuma, Senhor; pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum ou imunda.
9 Ɛ diɛw yidvu bvuu jeme we lɛ, ‘Fo wo enyɛnsè fiɛɛ ɛ Nyo' ɛ ge wase fí ɛ no yuule kɛ.’
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Ɛ fí kooy nonɛn buy bokaŋ botɛte ɛ bó mum kase gufe fiɛɛ fidvu ficii ɛ fí ben we.
10 E sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se no céu.
11 Kɛ sekedvu, ɛ bonyii botɛte fɛse fô yew e fò me nto ncee, ɛ bó nɛ Kaysalia, ɛ bó tum lɛ bó eto etee me.
11 E eis que, na mesma hora, pararam junto da casa em que eu estava três varões que me foram enviados de Cesareia.
12 Ɛ Keyoy ke Yuule gay ɛ̂ me lɛ fo me enyaw keeŋgɛn bee bonyii bodvu kɛ. Ɛ boom bo bwee wesebeene le bo Jofa bo bosoocaan ban bi me le, ɛ bee bó bocii gɛn ley yew dvu wee wvudvu.
12 E disse-me o Espírito que fosse com eles, nada duvidando; e também estes seis irmãos foram comigo, e entramos em casa daquele varão.
13 No bese ley, ɛ wvú see ɛ̂ bese no wvú to yɛnɛɛ nceendaa Nyo' le ɛ̂ wvú yew, ɛ wvú gay lɛ wen etum wee Jofa ɛ́ wvú egɛn etee wee mvu ɛ bó teŋe lɛ Semon Bita.
13 E contou-nos como vira em pé um anjo em sua casa, e lhe dissera: Envia varões a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 Wee wvudvu nu ke eto bô saaka wvù bô bonyii bocii bo ɛ̂ wen yew nu ke eboy yî dvú le.
14 o qual te dirá palavras com que te salves, tu e toda a tua casa.
15 Ɛ me ŋke ndioo ŋkɛw keenjemyi, ɛ Keyoy ke Yuule nɛ shii to yî bonyii bodvu le kɛ lɛŋlɛŋ no kí to toɛ yî yese beene le foŋkɛw.
15 E, quando comecei a falar, caiu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós ao princípio.
16 Ɛ me n'yɛn nonɛn, mum ŋkume fiɛɛ fì Tata to jemyɛɛ lɛ, ‘Jon to leese bonyii ɛ̂ joo, geenɛn, Nyo' nu ke elese ben ɛ ɛ̀ nu can Keyoy ke Yuule le.’
16 E lembrei-me do dito do Senhor, quando disse: João certamente batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 No Nyo' to nu ɛ nya bonyii bodvu bô nnya ɛ ɛ̀ nu kɛ yí yì wvú to nyaɛ ɛ̂ beene seke beene to lesɛɛ fitele yî Tata Jisos Klistu le, ɛ́ me enu yɛɛ wvù etunè fiɛɛ fì ɛ̀ gee Nyo'?”
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que a nós, quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era, então, eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Ɛ bonyii bodvu yuw no Bita jeme nonɛn, faŋɛ yaa ebvuu esaake wvú kɛ. Ɛ bó mum nɛ no tumte ɛ ɛ̀ nu moŋkum mo Nyo' le gayte lɛ, “Ɛ́ ɛ̀ fɛn nu nonɛn, kɛ tu Nyo' nu ɛ nya wase tɛn je ɛ̂ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu, lɛ bó ekumɛn mvuntelem mvubole ke ekɛŋkɛ nshii wvù mɛy lo.”
18 E, ouvindo estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Na verdade, até aos gentios deu Deus o arrependimento para a vida.
19 Bonyii bò to saaŋkɛnɛɛ no ŋgɛw to kɛwɛɛ seke bó to yuɛ Tɛfan to nu ɛ gɛn mondvuum e mondvuum e, gɛn buy Fonishia, ɛ bomew gɛn Sayblus, bomew Antiok. No bó gɛnɛɛ nonɛn, no fewci diɛw Nyo' ɛ ɛ̀ nu kɛ ɛ̂ Bojuu maaŋ.
19 E os que foram dispersos pela perseguição que sucedeu por causa de Estêvão caminharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra senão somente aos judeus.
20 Geenɛn, ɛ bomew bonyii bo mbee le bò to nɛn'yɛɛ Sayblus noo Sɛlin, gɛn Antiok no fewci tɛn saaka wvù jee wvu ɛkumɛ Tata Jisos ɛ̂ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu.
20 E havia entre eles alguns varões de Chipre e de Cirene, os quais, entrando em Antioquia, falaram aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Ɛ̂ mvuŋgay mvu Tata Nyo' le, ɛ bó ge ɛ bonyii nteen lese fitele yî Tata Jisos e, kumɛn tu bô wvú.
21 E a mão do Senhor era com eles; e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Ɛ saaka wvudvu wvun ley bitem bi kentaashɛ ke bonyii bo mbee le Jɛlusalɛm. Ɛ bó mum tum Banaban Antiok jodvu.
22 E chegou a fama destas coisas aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia,
23 Ɛ wvú gɛn buy jó, yɛn no Nyo' nu ɛ buw bó bô mboyma, ɛ wvú yuw njoŋ, mum no teete bó lɛ bó ebiì Tata le bô mvuntelem mvubole mvunciim.
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou e exortou a todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Banaban wvun to nu wee wvù jee, ɛ wvú ɛ yiŋsɛn bô Keyoy ke Yuule bvuu kɛŋke mbee ntay. Nonɛn, ɛ wvú ge ɛ bonyii nteen jó lese fitele yî Tata le.
24 Porque era homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Ɛ Banaban ke mum nɛ gɛn Taasus keegom Saul.
25 E partiu Barnabé para Tarso, a buscar Saulo; e, achando-o, o conduziu para Antioquia.
26 Ɛ wvú ke gom yɛn wvú le, jo ɛ bô wvú tu jim Antiok. Ɛ bô wvú no nu jó yî kelum e kecile bô kentaashɛ ke bonyii bo mbee le, yɛɛyi bonyii nteen. Ɛ̀ nu Antiok jodvu jò bó to kɛwɛɛ keeteŋe ŋgoo bonyii bo mbee le lɛ bonyii bo Klistu le.
26 E sucedeu que todo um ano se reuniram naquela igreja e ensinaram muita gente. Em Antioquia, foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Ɛ ɛ̀ ke no nu kɛ kefew kedvu le, ɛ bonyii bomew bò ké no seŋe mwɛɛm mvù bó yuuke ɛ Nyo' jemyi, nɛ Jɛlusalɛm bow gɛn Antiok jodvu.
27 Naqueles dias, desceram profetas de Jerusalém para Antioquia.
28 Ɛ Keyoy ke Yuule ge ɛ mvu bó le wvù diee to nu Agabus ke nɛ leem we, tefe lɛ jeŋ yì tɛmyi nu ke ekoo woŋ tfuu. Jeŋ yidvu to nu ɛ ghan koo kefew kè Klawdius to nu Nfon wvu Lum.
28 E, levantando-se um deles, por nome Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo, e isso aconteceu no tempo de Cláudio César.
29 Ɛ ŋgoo bonyii bo mbee le bo Antiok yuw nonɛn, seyse lɛ wee tfuu esuw bigew no wvú kɛŋke, ɛ́ bó efi boom bo bwee bó le bò nu Judea dvú.
29 E os discípulos determinaram mandar, cada um conforme o que pudesse, socorro aos irmãos que habitavam na Judeia.
30 Ɛ bó mum suw, tum Banaban bô Saul dvú lɛ bó egɛn enya ɛ̂ bocee kentaashɛ ke bonyii bo mbee le.
30 O que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e de Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.